ตอนที่ 223 มหาสงครามระดับเทวะ จูตี้ปะทะสามบรรพชนแห่งต้าชิง!
ตอนที่ 223 มหาสงครามระดับเทวะ จูตี้ปะทะสามบรรพชนแห่งต้าชิง!
ตอนที่ 223 มหาสงครามระดับเทวะ จูตี้ปะทะสามบรรพชนแห่งต้าชิง!
ในขณะที่หลิวหยางกำลังครุ่นคิดถึงเส้นทาง "มังกรแท้แห่งโชคชะตา" ที่แท้จริงในอนาคตอยู่นั้น
จูตี้ก็พุ่งทะยานขึ้นสู่แผ่นฟ้า เขามองไปยังบรรพชนระดับเทวะทั้งสาม หรือ "สามบรรพชนแห่งต้าชิง" ด้วยสีหน้าราบเรียบ แล้วหัวเราะเบาๆ ว่า "ดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ มันไม่ดีตรงไหน? หรือว่าพวกเจ้าดึงดันจะสู้ตายให้ได้?!"
"พวกเจ้ารู้ดีอยู่แก่ใจ ด้วยโชคชะตาบ้านเมืองที่สะสมอยู่ในถ้ำสวรรค์ต้าชิงของพวกเจ้าน่ะ มันยื้อเวลาได้อีกไม่นานหรอก..."
"เมื่อใดที่โชคชะตาบ้านเมืองในถ้ำสวรรค์ถูกผลาญจนหมด ลำพังแค่โชคชะตาของเมืองเซิ่งจิงเพียงเมืองเดียว ไม่มีทางค้ำจุนยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตาทั้งสามคนอย่างพวกเจ้าได้หรอก!"
"ถึงตอนนั้น พวกเจ้าจะต้องถูกโชคชะตาตีกลับ ร่วงหล่นจากระดับเทวะ อายุขัยหมดสิ้น และตกตายไปในทันที!"
คำพูดของจูตี้ ราวกับมีดที่กรีดลึกลงไปในใจของสามบรรพชนแห่งต้าชิง สีหน้าของพวกเขาทั้งสามคนดูไม่ได้เอาเสียเลย
สายตาที่จ้องมองจูตี้ เต็มไปด้วยความดุร้ายและโกรธแค้นจนแทบจะทะลุฟ้า!
เรื่องทั้งหมดนี้ ราชวงศ์ต้าหมิงไม่ใช่รึไงที่เป็นคนก่อ?!
ถอนรากถอนโคนรากฐานของราชวงศ์ต้าชิงไปจนหมดเกลี้ยง!
เมื่อปราศจากดินแดนอันกว้างใหญ่ และประชากรจำนวนมหาศาล โชคชะตาบ้านเมืองก็ลดฮวบลงจนถึงระดับที่น่าขนลุก
ลำพังแค่อาศัยโชคชะตาของเมืองเซิ่งจิงเพียงเมืองเดียว จะไปสร้างโชคชะตาบ้านเมืองที่มากพอจะค้ำจุนยอดคนระดับเทวะถึงสามคนได้ยังไง?!
แม้ว่าเซิ่งจิงจะเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าชิง แต่ด้วยโชคชะตาที่เกิดขึ้นจากเมืองเพียงเมืองเดียวนั้น อย่างมากที่สุดก็ค้ำจุนได้แค่มหาปรมาจารย์สิบกว่าคนเท่านั้นแหละ
โดยทั่วไปแล้ว ภายใน "ถ้ำสวรรค์แห่งราชวงศ์" ที่ราชวงศ์ตั้งขึ้นมา จะมีการสะสมโชคชะตาบ้านเมืองที่สั่งสมมากว่าหลายพันปีเอาไว้
โชคชะตาบ้านเมืองที่ "สำรอง" เอาไว้เหล่านี้ หากนำมาใช้หมุนเวียนตามปกติ ก็เพียงพอที่จะรองรับการผลาญพลังได้อีกหลายสิบหรือนับร้อยปี
มันจะไม่ทำให้ยอดคนระดับเทวะของราชวงศ์ ต้องสูญเสีย "โชคชะตาบ้านเมือง" และระดับการบ่มเพาะถดถอยลงในทันที
นี่แหละที่เรียกว่าการดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ เป็นทางรอดทางหนึ่ง
พวกเขาเพียงแค่ต้องใช้เวลาสั้นๆ เหล่านี้ หวนกลับไปเดินเส้นทางวิถียุทธ์ใหม่ และบรรลุระดับเทวะสายวิถียุทธ์ให้ได้
เช่นนี้แล้ว ต่อให้ราชวงศ์ล่มสลาย ก็จะไม่ทำให้บรรพชนระดับเทวะของราชวงศ์ต้องตายตกตามไปด้วยในทันที
พวกเขาแค่สูญเสียราชวงศ์ไป แต่ก็ยังสามารถดำรงอยู่ในฐานะยอดคนระดับเทวะสายวิถียุทธ์ธรรมดาๆ และเป็นผู้เดินหมากในใต้หล้าต่อไปได้
นี่คือทางถอยของยอดคนระดับเทวะสายราชวงศ์!
แต่น่าเสียดาย บรรพชนระดับเทวะทั้งสามแห่งราชวงศ์ต้าชิง ล้วนไร้ซึ่ง "รากฐานวิถียุทธ์"
เมื่อไม่มีพื้นฐานวิถียุทธ์ การจะบรรลุระดับเทวะสายวิถียุทธ์ภายในเวลาแค่หลายสิบหรือนับร้อยปี มันก็ไม่ต่างอะไรกับคนโง่ที่ฝันกลางวันชัดๆ!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่า...
ในฐานะยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตา และประมุขแห่งราชวงศ์ ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดมานานนับพันปี พวกเขาจะยอมลดตัวไปเป็นยอดคนระดับเทวะธรรมดาๆ ได้อย่างไร?!
นั่นมันสุนัขจรจัดชัดๆ!
พูดให้ดูดีหน่อย ก็คือยอดคนระดับเทวะอิสระ
แต่ในความเป็นจริง มันก็คือยอดคนระดับเทวะพเนจร (ซ่านซิว)!
ทำได้เพียงไปค้นหาเส้นชีพจรมังกรชั่วคราวใน "ชีพจรบรรพชนคุนหลุน" เพื่อประทังชีวิตไปวันๆ!
มีเพียงยอดคนระดับเทวะจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มี "ดินแดนวิเศษถ้ำสวรรค์" ครอบครองเท่านั้น ถึงจะเป็นยอดคนระดับเทวะสายวิถียุทธ์ที่แท้จริงในสายตาของผู้คน!
"ประมุขแห่งราชวงศ์ สูญเสียราชวงศ์ไปแล้ว จะให้ทนอยู่อย่างอดสูได้เยี่ยงไร?!"
นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ประมุขแห่งราชวงศ์ต้าชิงได้ยินดังนั้น ก็โกรธจนหัวเราะร่า พร้อมกับแค่นเสียงเย็นชา
บนใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน!
ในฐานะประมุขแห่งราชวงศ์ อดีตยอดฝีมือไร้เทียมทานแห่งเสินโจว และหนึ่งในผู้ปกครองที่แท้จริงของเสินโจว
เขาไม่มีหน้าไปเป็นสุนัขจรจัดหรอก!
อีกอย่าง เผ่าพันธุ์ของเขาก็กำลังจะสูญสิ้นอยู่แล้ว...
ทั้งแคว้นต้าจิน ราชวงศ์ต้าชิง กำลังจะจบสิ้นลงทั้งหมด
จะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่ออะไรล่ะ?!
ก็เป็นได้แค่ตัวตลกของคนทั้งใต้หล้าเท่านั้นแหละ!
ถ้าเขาบรรลุระดับเทวะสายวิถียุทธ์จริงๆ แล้วต้องหนีไปกบดานที่ชีพจรบรรพชนคุนหลุน ดิ้นรนเอาชีวิตรอดราวกับสุนัขจรจัดล่ะก็
แบบนั้นมันตายทั้งเป็นชัดๆ!
คงโดนพวกยอดคนระดับเทวะพเนจรบนชีพจรบรรพชนคุนหลุนหัวเราะเยาะจนตายแน่ๆ
ความอัปยศเช่นนี้ เขาจะรับได้ยังไง?!
ไม่มีทางรับได้เด็ดขาด!
ไม่ใช่แค่เขาที่เป็นประมุขราชวงศ์ที่ไม่ยอมเป็นสุนัขจรจัด แม้แต่บรรพชนระดับเทวะอย่างหวงไท่จี๋และตัวเอ่อร์กุ่น ก็ไม่ยินยอมเช่นกัน!
ยังไงเสีย พวกเขาก็เคยเป็นถึงอดีตจักรพรรดิต้าชิง เป็นจอมคนผู้ยิ่งใหญ่ที่กุมอำนาจราชวงศ์
ในใจของพวกเขาหยิ่งทะนงขนาดไหน!?
หลังจากบรรลุระดับเทวะ ก็ยิ่งมองข้ามหัวผู้คนในใต้หล้า
คนระดับนี้ จะให้พวกเขากลายเป็นสุนัขจรจัด ดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ งั้นรึ?
ถ้าอย่างนั้น สู้ตายๆ ไปซะยังจะดีกว่า!
เมื่อเห็นว่าสามบรรพชนแห่งต้าชิงต่างมีสีหน้าเด็ดเดี่ยวพร้อมตาย มุ่งมั่นที่จะตายคาสนามรบ
แม้แต่จูตี้เอง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะหวั่นไหว
เขาเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะทอดถอนใจ "แม้จะเป็นศัตรู และเป็นศัตรูคู่แค้น แต่ความกล้าหาญของพวกเจ้า ก็ทำให้ข้าต้องคารวะ!"
"ในเมื่อพวกเจ้ารนหาที่ตาย งั้นข้าก็จะสงเคราะห์ส่งพวกเจ้าไปลงนรกเอง!"
เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแค่สะบัดมือ มังกรทองแห่งโชคชะตาก็แผดเสียงคำราม!
มังกรทองแห่งโชคชะตาของต้าหมิงปรากฏตัวขึ้น แหวกว่ายกลืนกินเมฆหมอก สูบโชคชะตาจากอาณาเขตนับล้านลี้ในเหลียวโจวที่ตกเป็นของต้าหมิงไปแล้วอย่างตะกละตะกลาม
มังกรทองแห่งโชคชะตาขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ท้องฟ้าเกิดฟ้าแลบฟ้าร้อง พลังฟ้าดินอันไร้ที่สิ้นสุดพรั่งพรูตามมังกรทองแห่งโชคชะตามา!
รัศมีนับล้านลี้โดยรอบ ราวกับตกลงสู่ฉากวันสิ้นโลก เมฆดำทะมึนปกคลุม ฟ้าแลบฟ้าร้องกึกก้อง!
นี่คืออานุภาพของยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตา!
สามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้อย่างแท้จริง!
ซี๊ดด!
แม้แต่หลิวหยางเมื่อได้เห็น ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นเยือก ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ในที่สุดเขาก็ได้เห็นยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตาลงมือแล้ว!
เมื่ออยู่ภายในอาณาเขตของตน อานุภาพของมันช่างน่าสยดสยองจริงๆ ราวกับเทพเจ้าผู้สูงส่ง กุมอำนาจสิทธิ์ขาดแห่งฟ้าดิน และลงทัณฑ์ในนามของสวรรค์!
เรียกได้ว่า มีอานุภาพระดับเทวะสะท้านโลก!
มังกรทองแห่งโชคชะตาที่ควบแน่นจากโชคชะตาจำนวนมหาศาล ไม่ใช่มังกรทองภาพลวงตาเหมือนที่เคยเห็นก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่มันกลายเป็น "มังกรแท้แห่งฟ้าดิน" ที่ถูกควบแน่นขึ้นจากพลังแห่งฟ้าดินอย่างแท้จริง
ทั่วทั้งร่างถูกก่อร่างขึ้นด้วยสภาวะแห่งฟ้าดิน และเจตจำนงแท้จริงแห่งฟ้าดิน!
ในวินาทีนี้ ราวกับว่าฟ้าดินได้ถูกราชวงศ์ต้าหมิงกุมอำนาจไว้เบ็ดเสร็จแล้ว
นี่คือการใช้มนุษย์เป็นตัวแทนสวรรค์ กุมอำนาจสิทธิ์ขาดแห่งฟ้าดินของแท้!
หลิวหยางเห็นแล้วถึงกับส่ายหน้า แบบนี้มันทรงพลังกว่ายอดคนระดับเทวะสายวิถียุทธ์ทั่วไปมากนัก
สมแล้วที่เวลาอยู่ในถิ่นของตัวเอง ยอดคนระดับเทวะสายวิถียุทธ์ ถึงสู้กับยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตาได้ยากลำบาก!
ไม่แปลกใจเลยที่ยุคสมัยนี้ จะเป็นยุคทองของวิถีแห่งราชวงศ์!
ก่อตั้งราชวงศ์ รวบรวมโชคชะตาของมนุษย์ บรรลุเป็นยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตา กุมอำนาจแห่งฟ้าดิน!
ไม่ต่างอะไรกับเทพเจ้าแห่งฟ้าดินเลย ได้เปรียบแบบสุดๆ!
ยอดคนระดับเทวะจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พูดให้ดูดีหน่อยก็คือประทับอยู่บน "ดินแดนวิเศษถ้ำสวรรค์" แต่ความจริงแล้ว ก็แค่หดหัวอยู่ใน "ดินแดนวิเศษถ้ำสวรรค์" นั่นแหละ!
พอออกนอกดินแดนวิเศษถ้ำสวรรค์ โลกภายนอกมันก็คือถิ่นของยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตาทั้งนั้น!
ลงเขางั้นรึ?!
พอลงเขาปุ๊บ ก็เท่ากับก้าวเข้าสู่ถิ่นของยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตาปั๊บ!
เหมือนลูกแกะเดินเข้าปากเสือ พลาดพลั้งนิดเดียวมีสิทธิ์ตายได้เลย!
ในขณะที่อีกฟากหนึ่ง เมื่อสามบรรพชนแห่งต้าชิงเห็นมังกรทองแห่งโชคชะตาสูบโชคชะตานับล้านลี้ของต้าหมิง สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ดูไม่ได้สุดๆ
ไม่ใช่แค่เพราะพวกเขาทำแบบนั้นไม่ได้ เนื่องจากนอกเมืองเซิ่งจิง ไม่มีดินแดนของต้าชิงเหลืออยู่อีกแล้ว
แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ โชคชะตาที่จูตี้กำลังสูบกินอยู่นั้น ก่อนหน้านี้มันเคยเป็นของราชวงศ์ต้าชิงของพวกเขานะโว้ย!
นี่ต่างหากล่ะที่เป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขากระอักเลือด และเจ็บปวดรวดร้าวถึงขีดสุด
การที่จูตี้สามารถสูบกลืนโชคชะตานับล้านลี้ได้อย่างง่ายดาย ก็เห็นได้ชัดเลยว่า นอกเมืองเซิ่งจิง ดินแดนทั้งหมดของต้าชิงได้สวามิภักดิ์ต่อต้าหมิงไปหมดแล้ว!
เมื่อใจคนโอนเอียงไป ถึงได้มีโชคชะตามหาศาลให้สูบกลืนได้แบบนี้!
ส่วนพวกเขา สิ่งเดียวที่ทำได้ ก็คือการเผาผลาญ "ต้นทุนเดิม" ที่มีอยู่
"ถ้ำสวรรค์ต้าชิง" เปิดออกกว้าง "โชคชะตาบ้านเมือง" ที่ก่อตัวเป็นรูปธรรมราวกับของเหลวสีทองจำนวนนับไม่ถ้วน หลั่งไหลเข้าสู่มังกรทองแห่งโชคชะตาต้าชิงที่อยู่เหนือเมืองเซิ่งจิง
มันถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์อย่างรวดเร็ว ขยายตัวพองโตขึ้นราวกับเป่าลูกโป่ง พลังฟ้าดินถูกควบแน่นเข้าหากัน
จากนั้น มังกรทองแห่งโชคชะตาทั้งสองตัว ก็ราวกับกำลังจ้องหน้ากันและคำรามใส่อย่างบ้าคลั่ง
แค่ยังไม่ได้พุ่งเข้ามากัดกันตรงๆ เท่านั้น...
แต่หลิวหยางกลับมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า สิ่งที่ทั้งสองฝ่ายกำลังแย่งชิงกันอยู่เบื้องหลัง ก็คือ—อำนาจสิทธิ์ขาดแห่งฟ้าดินในบริเวณนี้!
นี่แหละคือสงครามของยอดคนระดับเทวะสายโชคชะตา!