เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 23 ขาดไม่ได้

ตอนที่ 23 ขาดไม่ได้

ตอนที่ 23 ขาดไม่ได้


ตอนที่ 23 ขาดไม่ได้

เมื่อมองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาไม่หยุดในแชทสาธารณะ เยี่ยอวี่เฟยที่กำลังดูดชานมอยู่ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก

ก็นะ... การได้เห็นความลำบากของคนอื่น มันทำให้รอยเขียวช้ำตามตัวเธอรู้สึกเจ็บน้อยลงจริงๆนั่นแหละ

ตื้ด ตื้ด ตื้ด~

เสียงแจ้งเตือนข้อความจากเพื่อนดังขึ้น

เยี่ยอวี่เฟยนึกว่าเป็นเผยเจิ้งเหอที่ทักมา นึกไม่ถึงว่าเป็นไช่เป่าเอ๋อร์

ไช่เป่าเอ๋อร์: "น้องเยี่ย พี่ขอพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อมนะ เช้านี้พี่ตกหีบสมบัติได้สเปรย์ยาขาว (ไป๋เย่า) แก้ฟกช้ำขนาด 30 กรัมมาขวดหนึ่ง น่าจะพ่นได้หลายครั้งเลยล่ะ ถ้าเธอมีผ้าอนามัยมากกว่าหนึ่งห่อ พอจะแบ่งให้พี่สักห่อก่อนได้ไหม? วันหน้าถ้าพี่เปิดได้ของที่เธอต้องการ พี่จะให้เธอใช้ก่อนเลย"

แม้เยี่ยอวี่เฟยจะยังไม่ได้เปิดหีบของตัวเองในรอบนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่าตอนนี้สเปรย์ขวดเล็กๆ มีค่ามหาศาล

และเธอก็มีความต้องการใช้อยู่บ้าง ถึงจะไม่มากก็ตาม

ทว่าความรู้จักเตรียมพร้อมของไช่เป่าเอ๋อร์ แถมยังกล้าเอาของดีมาแลกเปลี่ยนแบบนี้

สมแล้วที่เป็นคนที่เธอเล็งไว้แล้วดึงเข้ากลุ่มเล็กจริงๆ

เยี่ยอวี่เฟยไม่ลังเล ส่งผ้าอนามัยหนึ่งห่อผ่านซองแดงไปให้ทันที

อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "ขอบคุณนะ วันหน้าถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยบอกได้เลย (ส่งซองแดง)"

หลังจากกดรับซองแดง สเปรย์ฉีดพ่นขวดเล็กก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

แต่พอมีของอยู่ในมือแล้ว เยี่ยอวี่เฟยมองดูรอยเขียวช้ำจางๆ บนตัวพลางคิดไปคิดมา 'ช่างเถอะ' ไม่ต้องพ่นหรอก อีกสักพักมันก็คงหายเองตามธรรมชาติ

นี่คงจะเป็นความสามารถในการฟื้นฟูที่รวดเร็วขึ้นหลังจากค่าพละกำลังและร่างกายเพิ่มขึ้นสินะ

"ไม่ต้องเกรงใจค่ะพี่ไช่ ของที่พี่แลกมาให้ก็เป็นสิ่งที่ฉันต้องการพอดีเลย ม๊วฟๆ "

"เป็นการแลกเปลี่ยนที่น่ารื่นรมย์เนอะ ว่าไหม?"

เห็นได้ชัดว่าไช่เป่าเอ๋อร์ที่อยู่อีกฝั่งก็อารมณ์ดีมากเช่นกัน

ถึงแม้ผ้าอนามัยห่อหนึ่งจะมีแค่สิบแผ่น แต่มันก็เพียงพอให้เธอผ่านช่วงเวลาหลังจากหมดการคุ้มครอง

ที่ประจำเดือนอาจจะมาถล่มในวันแรกได้ เพราะตามนิสัยร่างกายของเธอ วันหลังจากนั้นปริมาณ

จะน้อยลงมาก เธอทนเอาหน่อย เปลี่ยนวันละแผ่นก็คงผ่านไปได้

ส่วนรอยเขียวช้ำที่โดนลูกเห็บซัดใส่โดยไม่ทันตั้งตัวน่ะเหรอ เธอไม่ยี่หระเลยสักนิด

เธอเป็นคนที่ผ่านการอ่านนิยายแนววันสิ้นโลกมาสารพัดประเภท แนวเกมส์เอาชีวิตรอดแบบนี้เธอก็เคยผ่านตามาหลายเรื่อง

การมาอยู่ในเหตุการณ์จริงย่อมต้องมีความลนลานเป็นธรรมดา แต่เธออยากจะปกป้องตัวเองให้ดีที่สุด

เพื่อรอให้ถึงอีกสองเดือนข้างหน้าตอนที่พ่อกับแม่ของเธอจะเข้าสู่เกมส์ตามมา

พ่อแม่ของเธอมีหน้าที่การงานมั่นคงแล้วถึงค่อยเที่ยวไปหาหมอหายาจนได้เธอมา ดังนั้นอายุของพวกท่าน

จึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่จะเข้าเกมส์เป็นรอบที่สอง

เยี่ยอวี่เฟยเห็นข้อความแล้วก็ยิ้มจนตาหยี ตอนนี้เธอเริ่มชอบแม่สาวน้อยคนนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว

ไม่คิดจะเอาเปรียบคนอื่น แถมยังเป็นคนตรงไปตรงมา อยากได้อะไรก็พยายามหาทางไขว่คว้ามาด้วยตัวเอง

เยี่ยมจริงๆ อายุจริงของเธอ (เยี่ยอวี่เฟย) น่าจะมากกว่าอีกฝ่ายหนึ่งปี แต่ตอนนี้กลายเป็นอีกฝ่ายแก่กว่าเธอสองปีเสียอย่างนั้น

ต่างจากไช่เป่าเอ๋อร์ที่รอคอยครอบครัวในอีกสองเดือนข้างหน้า ญาติของเธอมีเพียงพี่ชายคนเดียว สถานการณ์ครอบครัวที่นี่ก็คล้ายกับโลกความเป็นจริงของเธอ คือพ่อแม่เสียชีวิตไปนานแล้ว มรดกที่ทิ้งไว้ให้พี่ชาย

เป็นคนสืบทอด ส่วนญาติโกโหติกาคนอื่นๆ ในความทรงจำก็ไม่ได้ติดต่อกันมานานมากแล้ว

ดังนั้น พี่ชายจึงเป็นญาติเพียงคนเดียว

น่าเสียดายที่พี่ชายไม่อยู่ในเขต 101 นี้ และไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

หวังว่าในกิจกรรมใหญ่ข้ามเขตครั้งแรก พี่ชายจะโผล่หน้าออกมาให้เห็นบ้างนะ เธอจะได้ใช้ไอเทมติดต่อหาเขาได้

พอชานมหมดแก้ว กำลังจะโยนแก้วทิ้ง เยี่ยอวี่เฟยก็นึกถึงถังขยะรีไซเคิลขนาดใหญ่ของเธอแล้วก็เริ่มปวดหัว ไอ้เจ้านั่นวางไว้ตรงขอบแพไม้สุดๆ มันคงไม่โดนลมพัดหายไปหรอกนะ?

ตอนนี้กังวลไปก็ไร้ประโยชน์ ฟังจากเสียงข้างนอกก็รู้ว่าทั้งลม ทั้งฝน ทั้งลูกเห็บยังไม่มีทีท่าจะหยุด

ในเมื่อไม่มีอะไรทำ เธอจึงนำอาหารทะเลที่ตกได้และแยกส่วนแล้วทั้งหมดใส่เข้าคลังสินค้าก่อน ไม่ใช่อะไรหรอก ก็เพื่อฟังก์ชันคงความสดของคลังสินค้านั่นแหละ

กระเป๋าสัมภาระว่างลงทันทีเกินครึ่ง เช้านี้เธอตกหีบไม้ได้ 7 กล่อง และหีบเหล็ก 1 กล่อง ซึ่งนี่น่าจะมากกว่าของรางวัลที่คนอื่นหาได้ทั้งวันเสียอีก เพราะทุกครั้งที่มองดูแชทสาธารณะ จะรู้สึกว่าคนพวกนั้นช่างน่าสงสารเหลือเกิน

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หยิบหีบเหล็กออกมากล่องหนึ่ง แล้วเยี่ยอวี่เฟยก็พนมมือเริ่มทำพิธี: "คุณพ่อระบบที่รักที่สุดในสามโลก ช่วยคุ้มครองลูกสาวผู้สวยงามไร้ที่ติคนนี้ให้เปิดได้ของดีๆ ด้วยเถิดค่ะ แล้วลูกจะรักคุณพ่อให้ยิ่งๆ ขึ้นไปเลย"

เปิดหีบเหล็ก!

【ได้รับ แบบแปลนการผลิตแผ่นแปะความร้อน ×1, แบบแปลนการผลิตผ้าอนามัยยี่ห้อผู้พิทักษ์ ×1】

เปิดใช้งานพรสวรรค์: โชคดีทวีคูณ ของรางวัลทั้งหมดเพิ่มขึ้น 2 เท่าตัว!

"ว้าวๆๆๆ! คุณพ่อระบบ หนูรักคุณพ่อที่สุดเลย!"

เธอเก็บแบบแปลนส่วนเกินไว้ในลิ้นชักของโต๊ะน้ำชา ส่วนแบบแปลนสองชนิดที่ไม่ซ้ำกันวางไว้บนหน้าโต๊ะ แล้วถ่ายรูปส่งไปให้เผยเจิ้งเหอ อีกฝ่ายไม่ได้ตอบกลับมาในทันที แต่เยี่ยอวี่เฟยไม่รีบ เธอต้องตรวจสอบเรื่องหนึ่งก่อน:

"คุณพ่อระบบคะ ฉันสามารถทำสัญญาร่วมมือกับผู้เล่นคนอื่นได้ไหม? แล้วสัญญาที่ทำจะได้รับการคุ้มครองจากระบบหรือเปล่า?"

【ผู้เล่นสามารถยื่นส่งสัญญาเพื่อลงนามได้ที่ตลาดซื้อขายค่ะ ตราบใดที่เป็นสัญญาที่ยินยอมพร้อมใจกันทั้งสองฝ่ายและชำระค่าธรรมเนียมแล้ว สัญญานั้นจะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลและคุ้มครองของระบบ หากฝ่ายใดไม่ปฏิบัติตามสัญญาจะถูกระบบลงโทษค่ะ】

"เยี่ยมมาก ขอบคุณระบบที่ช่วยไขข้อสงสัยนะคะ"

แบบแปลนทั้งสองอย่างนี้ เรื่องแผ่นแปะความร้อนน่ะเอาไว้ก่อน แต่ตลาดของผ้าอนามัยนั้นยิ่งใหญ่หาศาลแน่นอน ก่อนหน้านี้เธอให้แบบแปลนโรงงานผลิตกับเผยเจิ้งเหอไปแล้ว เมื่อจับคู่กับแบบแปลนสองอย่างนี้ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ทั้งเธอและเขาจะรวยจนล้นแน่นอน

โปรเจกต์ที่กินยาวแบบนี้ เธอไม่โง่พอที่จะขายทิ้งในราคาถูกๆ ครั้งเดียวหรอก เธอตั้งใจจะเจรจากับเผยเจิ้งเหอเพื่อทำสัญญาขอแบ่งเปอร์เซ็นต์ เธอจะขอส่วนแบ่งน้อยหน่อยก็ได้ ต่อให้แค่ 5% ก็ไม่เป็นไร แต่มันต้องมี!

เมื่อเริ่มต้นได้ดีขนาดนี้ ก็ต้องเปิดหีบต่อสิคะ!

【ได้รับ ไม้ ×25, ไขมัน ×10, เมล็ดฝ้าย ×10, เมล็ดสตรอว์เบอร์รี ×6】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

【ได้รับ ชุดลำลองสตรี ×1, รองเท้าใส่ในบ้าน (สลิปเปอร์) ×1】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

【ได้รับ ผักกาดหอม ×6, แตงโม ×2, ดอกกุหลาบขาว ×10, กุหลาบพวง ×10】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

【ได้รับ กระดาษ A4 ครบรีม ×2, ปากกาลูกลื่นสีดำ ×6, หนังสือการ์ตูนที่คุณโหยหา ×1, พจนานุกรมภาษาเซียะ ×1】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

พอมองดูของในหีบกล่องนี้ เยี่ยอวี่เฟยเริ่มสงสัยว่าเธอตาฝาดไปหรือเปล่า

ไอ้ของพวกนี้มันจะมีประโยชน์อะไรในที่นี่ล่ะเนี่ย?

คงไม่ใช่ว่าระบบเห็นว่าเธอเป็นพวกไร้การศึกษา เลยส่งพจนานุกรมมาให้ศึกษาเพิ่มหรอกนะ?

เธอสะบัดหัวไล่ความคิดไร้สาระทิ้งไป แล้วเปิดหีบต่อ

【ได้รับ ผ้าพันแผล ×5, เบียร์ 1 แพ็ก (12 กระป๋อง) ×3, ยาแก้หวัด 1 กล่อง ×3】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 3 เท่า

【ได้รับ ไม้ ×30, หิน ×15, ช็อกโกแลตสอดไส้เหล้า ×10, แผ่นแป้งนาน ×5】

เปิดใช้งานพรสวรรค์... ทวีคูณเป็น 1 เท่า

【ได้รับ ดินหนึ่งลูกบาศก์เมตร ×1, กระถางปลูกผัก ×3, เมล็ดข้าวเจ้า ×10】

เปิดใช้งานพรสวรรค์: โชคดีทวีคูณ ทวีคูณเป็น 5 เท่า!

"ว้าววว สุดท้ายก็ออกคริติคอลอีกแล้ว แถมยังเป็นของที่ใช้ปลูกได้ด้วย สุดยอดไปเลย"

การเปิดหีบครั้งนี้เยี่ยอวี่เฟยรู้สึกพอใจมากจริงๆ จริงๆ แล้วไม่ว่าเปิดได้อะไรเธอก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันไม่ดีหรอก

ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความจากเพื่อนก็ดังขึ้น ตื้ด ตื้ด ตื้ด

จบตอนที่ 23

จบบทที่ ตอนที่ 23 ขาดไม่ได้

คัดลอกลิงก์แล้ว