ระบบจำลองบรรพบุรุษ บทที่ 15 : ความตกใจของทุกคนในตระกูลซู

บทที่ 15 : ความตกใจของทุกคนในตระกูลซู

การสักการะของซูเฉิงซานในวันนี้ ทำให้ได้ธูป 100 ดอก อย่างน่าประหลาดใจ มากกว่าครั้งที่แล้วห้าเท่า ซึ่งทำให้ซูม้อแปลกใจจริงๆ

จะเห็นได้ว่า 'ความจริงใจ' ของซูเฉิงซานในเวลานี้สูงกว่าเมื่อก่อนมาก

จริง ๆ แล้วไม่ใช่ว่าเขาไม่จริงใจมาก่อน แต่ก่อนหน้านี้เป็นเพียงการสักการะบรรพบุรุษตามธรรมเนียม ในขณะที่ตอนนี้มันเกือบจะคลั่งไคล้การสักการะ

ก่อนหน้านี้ การสักการะอาจเป็นการปลอบโยนทางจิตใจ แต่ตอนนี้ซูเฉิงซานรู้แล้วว่าบรรพบุรุษผู้เฒ่ากำลังเฝ้าดูอยู่ บรรพบุรุษผู้เฒ่าให้พรตัวเอง ความคิดจึงแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

จิตใจของซูม้อขยับเล็กน้อย แท่นบูชาที่อยู่ข้างใต้เขาสั่นเบา ๆ

ซูเฉิงซานด้านล่าง โดยธรรมชาติสังเกตเห็นสิ่งนี้ในทันทีและรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งโดยทราบว่าเป็นคำตอบจากบรรพบุรุษผู้เฒ่า

เขาโค้งคำนับอย่างหนักอีกครั้งและกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ไม่ต้องห่วง ท่านบรรพบุรุษผู้เฒ่า! ลูกหลานจะดำเนินชีวิตตามความคาดหวังที่สูงส่งของบรรพบุรุษอย่างแน่นอน และจะนำพาให้ตระกูลซูรุ่งเรือง!”

……

“พี่ใหญ่ ท่านรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น? เหตุใดเราจึงถูกเรียกกลับอย่างเร่งด่วน”

“ข้าเพิ่งกลับมาเหมือนกัน ข้าไม่รู้ ……”

“ยังไงก็ตาม ฮุ่ยลี่ธุรกิจของเจ้า คุยกับเจ้านายของเมืองสุ่ยเฟิงเมื่อวานนี้เป็นยังไงบ้าง?”

“ผ่านไปได้ด้วยดีอย่างน่าประหลาดใจ! ข้ารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ลือกันว่าเจ้าหน้าที่เหล่ยพูดยากมาก แต่สุดท้ายเราก็ได้คุยกันดีๆ อย่างราบรื่น เขาสั่งชุดสินค้าทันที จะเริ่มจัดส่งภายในสามวัน”

“โอ้ว? นั่นเป็นข่าวดี”

“จะว่าไปแล้ว ธุรกิจร้านผงทาปากดีขึ้นกว่าเมื่อวานเยอะเลย! เกือบจะดีเท่ากับวันส่งท้ายปีก่อน……”

“ที่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้ จู่ๆ ก็มีคนมาสมัครเมื่อวานเหมือนกัน”

“สิ่งที่ดี! ดูเหมือนว่าถึงเวลาของตระกูลซูของเราแล้ว!”

“ฉางเสิ่นน้อย ช่างเป็นพรจริงๆ เมื่อเขาเกิด ตระกูลของเราก็มีเรื่องที่มีความสุขมากมาย……”

“บรรพบุรุษอวยพร ข้าหวังว่าตระกูลซูของข้าจะดีขึ้นไปอีกเรื่อย ๆ ……”

ในห้องโถงตระกูลซู ซูฮุ่ยเหริน, ซูฮุ่ยอี้และคนอื่น ๆ รวมตัวกันอีกครั้งโดยรอให้ผู้นำตระกูลมาถึง ในขณะที่กระซิบพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อพูดถึงสถานการณ์ทางธุรกิจเมื่อวานนี้ ทุกคนต่างบอกว่าดีขึ้นกว่าที่เคยเป็น

ตามธรรมชาติแล้ว พวกเขาไม่รู้ว่านี่เป็นเพราะการที่โชคลาภของตระกูลทะยานขึ้น เช่นเดียวกับการเพิ่มขึ้น 20+ ความมั่งคั่งของตระกูล

ขณะที่ผู้คนกำลังพูดคุยกัน พวกเขาเห็นซูเฉิงซานและซูเฉิงเหอ ทั้งคู่เดินมาเคียงข้างกัน

“ท่านพ่อ!”

“ผู้นำตระกูล!”

กลุ่มรุ่นเยาว์ลุกขึ้นและคำนับทันที ซูเฉิงเหอ พยักหน้าเล็กน้อยให้กับทุกคน “ทุกคนนั่งลง”

ซูเฉิงซานเดินไปที่ที่นั่งบนของตระกูลและนั่งลง ในขณะที่ซูเฉิงเหอนั่งที่แรกทางด้านขวาด้านล่าง และคนอื่นๆ ก็นั่งลงอีกครั้ง

ซูเฉิงเหอถาม “พี่ใหญ่ รีบเรียกทุกคนกลับมา เหตุผลคืออะไรหรือ?”

ทั้งสองคนพบกันที่ประตูเมื่อครู่นี้ ดังนั้นซูเฉิงเหอจึงยังไม่รู้สถานการณ์

ซูเฉิงซานกวาดสายตาไปที่ทุกคนด้วยความตื่นเต้นที่ซ่อนเร้นในดวงตาของเขา เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำ “ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องบอก”

เขาเต้นเล็กน้อย กล่าวสืบต่อว่า “เมื่อคืนนี้ บรรพบุรุษเข้าฝันข้า!”

“……”

ทุกกำลังนั่งตัวตรงโดยคิดกันว่าผู้นำตระกูลต้องการประกาศสิ่งสำคัญสิบประการ แต่ผลของอีกฝ่ายก็มาถึงประโยคแบบนี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะจ้องมอง แล้วแสดงสีหน้าแปลกๆ ต่อหน้ากัน

แค่นี้?

เพราะเมื่อคืนฝัน เลยเป็นเอามาก?

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกบางอย่าง ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ มองดูใบหน้าที่จริงจังของซูเฉิงซานและไม่กล้าพูดอะไร

บรรยากาศน่าอึดอัดใจเป็นเวลาสองวินาที จนซูเฉิงเหอกล่าวว่า “พี่ใหญ่ นี่......”

ซูเฉิงซานยิ้มจาง ๆ พลางโบกมือ “ไม่ต้องกังวล ข้าไม่ได้สับสน! ที่ข้าพูดไปเป็นเรื่องจริง”

ดวงตาของเขาเป็นประกาย เขากล่าวคำต่อคำ “บรรพบุรุษผู้เฒ่าเข้าฝันข้าจริงๆ!”

ในสายตาที่แปลกประหลาดของทุกคน ซูเฉิงซาน กล่าวต่อว่า “ในความฝัน บรรพบุรุษผู้เฒ่าสอนข้าหลายสิ่งหลายอย่าง รวมถึงคัมภีร์ลับทั้งหมดที่สูญหายไปในตระกูลซูของเรา! เขายังบอกข้าหลายเรื่อง! ให้คำแนะนำมากมายแก่ข้า!”

“……”

ทุกคนพากัน เจ้ามองข้า ข้ามองเจ้า ดูจากท่าทางจะเห็นได้เลยว่าไม่น่าเชื่อถือ แต่กังวลมากขึ้นเรื่อยๆ และถึงกับสงสัยว่าผู้นำตระกูลไม่ใช่มีปัญหาทางสมองหรือ?..…

มองดูปฏิกิริยาของทุกคน ซูเฉิงซานไม่รำคาญ แต่แสดงรอยยิ้มจาง ๆ จากนั้นจ้องมองอย่างดุเดือดพลังปราณอันทรงพลังก็ระเบิดออกมา!

บนพื้นผิวของร่างกายของเขา มีแม้กระทั่งเลือดลมปราณสีแดงจางๆ!

ใบหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปในทันที แม้แต่ซูเฉิงเหอก็ตกใจ “ขอบเขตร่างกายขั้นที่เก้า! พี่ใหญ่ ท่าน……”

คนอื่นๆ ในกลุ่มตกใจจนแทบไม่อยากจะเชื่อ เป็นซูฮุ่ยเหรินที่กล่าวด้วยความประหลาดใจ “ท่านพ่อ! ฝ่าทะลุอีกแล้วจริงๆ!”

“ถูกตัอง! เพิ่งฝ่าทะลุเมื่อคืนนี้เอง!” ซูเฉิงซานยิ้มกล่าวกับซูเฉิงเหอว่า “เฉิงเหอ มองเข้ามาใกล้ๆ และดูว่ามีอะไรอีกบ้างที่แตกต่างจากเดิมของข้า”

ซูเฉิงเหอตกตะลึง สำรวจซูเฉิงซานอย่างระมัดระวัง ดวงตาของเขาค่อยๆ เผยให้เห็นสีที่น่าตกใจมากขึ้น เขาลังเล กล่าวออกมาอย่างลังเลว่า “พี่ใหญ่ท่าน...ทักษะการฝึกตนของท่าน....ไม่ใช่ทักษะเขย่าภูเขาหรือ!”

“ถูกตัอง!” ซูเฉิงซานกล่าวว่า “นี่คือทักษะการฝึกตนของระดับปฐพีขั้นสูง!”

จบบทที่ 15