บทที่ 381 งัดทุกกลยุทธ์

สี่วันต่อมา

ไรโอลาพาเบลลิงแฮมและคนอื่น ๆ มาที่ศูนย์ฝึกเยาวชน

เอเดนมารอรับอยู่ก่อนแล้ว

ทันทีที่ได้พบหน้ากัน กลุ่มนักเตะดาวรุ่งพรสวรรค์สูงก็รีบก้าวเข้ามาทักทายเขาทันที

อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับชะงักฝีเท้าลงกะทันหันเมื่ออยู่ห่างจากเอเดนราวสองเมตร

สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความประหม่า

ใช่แล้ว

ความประหม่า

รวมถึงเบลลิงแฮมด้วย นักเตะพรสวรรค์สูงเหล่านี้ต่างยกย่องเอเดนเป็นไอดอลมานานแล้ว

พวกเขาใฝ่ฝันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ว่าสักวันจะได้ลงแข่งขันในสนามเดียวกับไอดอลของพวกเขา

และตอนนี้ เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากันแบบปัจจุบันทันด่วน...

ถ้าบอกว่าไม่ประหม่าก็คงจะโกหก

เอเดนเห็นความขัดเขินของพวกเขา จึงยิ้มบาง ๆ

“เป็นยังไงบ้าง? เริ่มชินกับการอยู่ที่จีนหรือยัง?”

ในกลุ่มนี้ โรดรีโกอายุมากที่สุด เขาจึงมีความกล้ามากกว่าคนอื่นนิดหน่อย

เมื่อได้ยินคำถามของเอเดน เขาก็รีบพยักหน้าทันที

“ครับ ที่นี่เยี่ยมมากเลย มันแตกต่างจากที่ผมเห็นในหน้าหนังสือพิมพ์และสื่อต่าง ๆ อย่างสิ้นเชิง!”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ กองหน้าชาวบราซิลก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมา

เขานึกไม่ถึงเลยว่าจะมีประเทศที่ยังสามารถออกไปเดินเล่นตอนกลางคืนได้อย่างปลอดภัยแบบนี้

แถมยังมีร้านเนื้อเสียบไม้และของว่างสารพัดอย่างขายอยู่ริมทางอีกด้วย

ตามมาตรฐานโภชนาการของนักกีฬา อาหารพวกนี้มันไม่ค่อยดีต่อสุขภาพนักหรอก

แต่รสชาติของมันมักจะปลุกสัญชาตญาณความอยากอาหารได้เสมอ

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เขาห้ามใจตัวเองไม่ให้ออกไปตระเวนกินทุกคืนไม่ได้เลย...

เมื่อมีคนเปิดบทสนทนา คนอื่น ๆ ที่เหลือก็เริ่มแสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมาทีละคน

ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างคิดว่าประเทศจีนนั้นดีมาก

เรื่องนี้ค่อนข้างผิดคาดสำหรับเอเดน

ไหนว่าคนยุโรปมักจะหยิ่งยโสไง?

หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก เด็กหนุ่มที่เคยประหม่าก็เริ่มผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์

พวกเขาเริ่มสอบถามเอเดนเกี่ยวกับทักษะฟุตบอล

ตัวอย่างเช่น วิธีการยิงลูกฟรีคิก

หรือวิธีฝึกซ้อมเพื่อให้มีสภาพร่างกายที่ฟิตเปรี๊ยะแบบเขา

แน่นอนว่า เรื่องความเร็วและพลังระเบิด ไม่มีใครในที่นั้นถามถึง

สิ่งเหล่านี้มันอยู่ในขอบเขตของพรสวรรค์ ต่อให้การฝึกซ้อมจะช่วยพัฒนาได้บ้าง แต่มันก็ไม่คุ้มค่ากับความพยายามที่ทุ่มเทลงไปเลยสักนิด

ไม่มีใครยอมเสียพลังงานมหาศาลไปกับเรื่องแบบนั้นหรอก

และคำตอบของเอเดนก็เรียบง่ายมาก

เขาแค่คัดลอกวิธีที่มูรินโญ่มักจะใช้ฝึกซ้อมพวกเขามาตอบ

คราวนี้ เบลลิงแฮมและคนอื่น ๆ ยิ่งชื่นชมเอเดนหนักเข้าไปอีก!

ดูสิ ด้วยการฝึกซ้อมแบบเดียวกัน เอเดนสามารถก้าวขึ้นไปอยู่ในระดับโลกได้

แต่พวกเขากลับตามหลังอยู่หลายขุม

พรสวรรค์!

นี่มันพรสวรรค์ล้วน ๆ!

เวลา 1 ทุ่มตรง การแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรที่เตรียมไว้ล่วงหน้าก็เริ่มต้นขึ้น

ทีม A ประกอบด้วย เบลลิงแฮม, บูกาโย ซากา, เวิร์ตซ์, โรดรีโก และกานาโช

ส่วนที่เหลือคือนักเตะหัวกะทิจากศูนย์ฝึกเยาวชนในตำแหน่งกองกลางและกองหลัง

ทีม B ประกอบด้วยนักเตะจากศูนย์ฝึกเยาวชนทั้งหมด

การแข่งขันนัดนี้คล้ายกับการลงทีมซ้อม

ใช้เวลาเพียง 45 นาที

เหตุผลที่คนเป็นอัจฉริยะถูกเรียกว่าอัจฉริยะ ก็เพราะความสามารถในการเล่นของพวกเขาที่ทิ้งห่างเพื่อนร่วมรุ่นไปไกลลิบ

แม้ว่าอายุโดยรวมของเบลลิงแฮมและคนอื่น ๆ ในตอนนี้จะอยู่แค่ 14-16 ปี

แต่ทักษะการครองบอลและความสามารถในการอ่านเกมของพวกเขาก็เหนือกว่านักเตะทั่วไปจะเทียบติด

หากไม่ใช่เพราะการปะทะร่างกายของพวกเขายังไม่แข็งแกร่งพอ พวกเขาก็สามารถลงเป็นตัวจริงให้กับทีมระดับล่าง ๆ ในลีกเอิงหรือบุนเดสลีกาได้อย่างสบาย ๆ

เอเดนส่ายหน้าอย่างจนใจขณะเฝ้ามอง

เด็กพวกนี้ได้รับความสนใจจากวงการฟุตบอลตั้งแต่อายุ 14 ปี

แต่ในประเทศจีน เด็กอายุ 14 ปียังคงก้มหน้าก้มตาคร่ำเคร่งอยู่กับหนังสือ เพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่เลย

แน่นอนว่า เรื่องนี้จะไปโทษใครก็ไม่ได้

กีฬาฟุตบอลอาชีพมันโหดร้าย

คนที่สามารถลงเล่นในระดับอาชีพได้มักจะเป็นเพียงคนกลุ่มน้อยเท่านั้น

อีก 75%-80% ที่เหลือทำได้แค่ถูกคัดออก

ถ้าคนกลุ่มนี้โชคดีพอ พวกเขาก็อาจจะได้ทำงานที่เกี่ยวข้องกับฟุตบอลต่อไป

แต่คนส่วนใหญ่ก็ต้องไปหาทางออกอื่น

เมื่อเทียบกันแล้ว การสอบเข้ามหาวิทยาลัยมันง่ายกว่ากันเยอะ

พ่อแม่ในครอบครัวทั่วไปย่อมไม่อยากให้ลูกต้องไปเสี่ยง

ในดินแดนแห่งฟุตบอลอย่างบราซิล เนื่องจากสภาพความเป็นอยู่ที่แร้นแค้น เด็ก ๆ ในสลัมจึงมุ่งความสนใจไปที่ฟุตบอลมากกว่า โดยหวังว่ามันจะช่วยพลิกชะตาชีวิตของพวกเขาได้

ยกตัวอย่างเช่นรีชาร์ลีซง ของทีมชาติบราซิล เขาทำงานรับจ้างสารพัดอย่างตั้งแต่ยังเด็ก ทั้งขายลูกอมและไอศกรีม

เพื่อหนีความยากจน เขาฝึกซ้อมอย่างหนัก ตระเวนหาโอกาสทดสอบฝีเท้า และในที่สุดก็กลายเป็นนักเตะอาชีพ ค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่ศูนย์กลางของวงการฟุตบอล

แน่นอนว่า ความแข็งแกร่งทางด้านฟุตบอลก็มีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมฟุตบอลด้วย

ยกตัวอย่างเช่นสหรัฐอเมริกา ฟุตบอลของพวกเขาก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร

แต่บาสเกตบอลของพวกเขากลับครองความยิ่งใหญ่ระดับโลก

การแข่งขันบนผืนหญ้าดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด

แม้ว่าทีม A ซึ่งประกอบด้วยเบลลิงแฮม, บูกาโย ซากา, เวิร์ตซ์, โรดรีโก, กานาโช และคนอื่น ๆ จะมีศักยภาพในเกมรุกที่ทรงพลัง

แต่ยังไงนี่ก็เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ลงเล่นด้วยกัน

ความเข้าขากันของพวกเขายังไม่ไหลลื่นเท่าที่ควร

ในทางกลับกัน แม้ทีม B จะไม่มีนักเตะที่มีความสามารถเฉพาะตัวโดดเด่น แต่พวกเขาฝึกซ้อมด้วยกันมานาน ย่อมมีความเข้าขากันในระดับหนึ่ง

ทั้งเกมรุกและเกมรับของพวกเขาต่างก็เป็นระบบระเบียบ

ผ่านไป 45 นาที ทีม A ก็ยังไม่สามารถชิงความได้เปรียบมาได้มากนัก

ท้ายที่สุด ทั้งสองฝ่ายก็เสมอกันไป 2–2

เบลลิงแฮมและคนอื่น ๆ ค่อนข้างจะห่อเหี่ยวกับผลการแข่งขันนี้

พวกเขาคิดว่าจะเอาชนะได้อย่างขาดลอยเสียอีก

แต่กลับกลายเป็นว่าจบลงด้วยผลเสมอ

ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งด้านฟุตบอลของจีนจะไม่ได้อ่อนแออย่างที่เขาลือกันเสียแล้ว

โดยเฉพาะพวกผมดำในแนวรับของทีม B พวกนั้นดูอายุพอ ๆ กับพวกเขาเลย

แต่การปะทะร่างกายนี่มันไม่ใช่เล่น ๆ เลยนะ

กลุ่มของพวกเขาไม่สามารถชิงความได้เปรียบได้เลย แถมยังดูจะเป็นรองอยู่หน่อย ๆ ด้วยซ้ำ

เพียงแต่ทักษะการครองบอลของพวกเขายังหยาบไปนิด

แต่สำหรับกองหลัง การเล่นหยาบไปบ้างก็ไม่เห็นเป็นไร ตราบใดที่สามารถหยุดคู่แข่งได้ก็พอ

ผมดำงั้นเหรอ?

หรือว่าพวกนั้นจะเป็นคนเกาหลีใต้หรือญี่ปุ่น?

โรดรีโกเดินเข้าไปหาเอเดน ชี้ไปที่นักเตะสองสามคนแล้วถาม

“เอเดน พวกนี้ไม่ใช่คนจีนเหรอ?”

คนจีนสิโว้ย!

แค่หน้าตาดูเด็กเฉย ๆ แต่อายุจริงปาเข้าไป 20 แล้ว

เตรียมจะส่งไปเล่นในซูเปอร์ลีกอยู่รอมร่อแล้วเนี่ย!

เอเดนคิดอย่างชั่วร้ายในใจ ก่อนจะหัวเราะลั่น

“ฮ่าฮ่า คนจีนสิ ทำไมเหรอ?”

“เปล่าครับ!”

โรดรีโกทำหน้ามุ่ย

“ผมแค่รู้สึกว่าพวกเขาเล่นได้นิ่งมาก แถมปะทะร่างกายก็แข็งแกร่งสุด ๆ ไปเลย!”

เอเดนตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วยิ้ม

“ก็แหงล่ะสิ นักเตะเยาวชนที่นี่ล้วนถูกคัดสรรมาอย่างดีทั้งนั้น!”

“มีประชากรตั้ง 1.2 พันล้านคน จะหาคนมีแววเล่นฟุตบอลเก่ง ๆ ไม่ได้เลยสักคนก็ให้มันรู้ไป! เมื่อก่อนก็แค่ไม่มีใครยอมลงมือทำเรื่องพวกนี้อย่างจริงจังเท่านั้นแหละ!”

“นายก็รู้ คนจีนไม่ค่อยชอบเตะฟุตบอล พวกเขาชอบเล่นปิงปองกันมากกว่า! การมาทำศูนย์ฝึกเยาวชนแบบนี้มันเป็นงานที่กินแรงแต่ไม่ได้หน้าหรอกนะ!”

“มาเที่ยวจีนบ่อย ๆ สิ แล้วนายจะไม่โดนพวกสื่อตะวันตกไร้จรรยาบรรณพวกนั้นหลอกเอา!”

อืม... โรดรีโกพยักหน้า เห็นด้วยกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง

เขากำลังคิดอยู่เลยว่า ประเทศที่มีประชากรเยอะขนาดนี้ จะหานักเตะฟุตบอลดี ๆ สักทีมไม่ได้เลยหรือไง?

ที่แท้ก็เพราะขี้เกียจนี่เอง!

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเชื่อสนิทใจ

เอเดนก็ตีเหล็กตอนกำลังร้อนทันที

“ว่าไง? สนใจมาร่วมทีมชาติจีนแล้วเป็นส่วนหนึ่งของขุนพลทีมชาติเราไหม?”

“???”

ไรโอลาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับอึ้งกิมกี่เมื่อได้ยิน

เชี่ยเอ๊ย!

หมอนี่กะจะฮุบเรียบเลยหรือไงเนี่ย?

เล่นใหญ่เกินไปแล้ว!

ถ้าสมาคมฟุตบอลของประเทศพวกนี้รู้เข้า มีหวังเต้นผางด่าเช็ดแน่!

เด็กพวกนี้คือเสาหลักในอนาคตของทีมชาติพวกเขาทั้งนั้นเลยนะ!

สมองของโรดรีโกก็มึนงงไปชั่วขณะ

นี่มันกะทันหันเกินไปแล้ว!

มาจีนครั้งแรกก็ถูกทาบทามให้เข้าร่วมทีมชาติเลยเนี่ยนะ!

นี่มัน... รู้สึกทะแม่ง ๆ ยังไงก็ไม่รู้

เอเดนเอ่ยย้ำอีกครั้ง

“ไม่มีอะไรต้องลังเลหรอกน่า!”

“ลองคิดดูสิ เตะฟุตบอลที่ไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ!”

“อยู่ที่นี่ นายการันตีโควตาทีมชาติชัวร์ ๆ แต่ที่บราซิลน่ะ มันไม่แน่หรอกนะ!”

“ที่นั่นมีอัจฉริยะเดินชนกันตาย ครั้งนี้นายอาจจะติดทีมชาติ แต่ครั้งหน้านายอาจจะหลุดโผก็ได้!”

“แถมบราซิลของนายก็คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกมาตั้งหลายสมัยแล้ว ได้แชมป์อีกสักสมัยมันก็แค่เรื่องธรรมดา!”

“แต่ที่จีนไม่เหมือนกัน เรายังผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกได้ไม่กี่ครั้งเอง! ถ้านายพาทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกได้สักครั้ง ชื่อของนายก็จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของจีนไปตลอดกาลเลยนะ!”

เอ่อ... นี่มัน...

พูดก็พูดเถอะ ตอนนี้โรดรีโกเริ่มจะหวั่นไหวขึ้นมาบ้างแล้ว

โอกาสที่จะได้สร้างชื่อเสียงให้เป็นที่จดจำไปตลอดกาลนั้น มันยากที่จะปฏิเสธได้ลง

และสิ่งที่เอเดนพูดมันก็มีเหตุผล

เขาเป็นแค่นักเตะดาวรุ่งที่เพิ่งจะประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของซานโตสเท่านั้น

ไม่มีใครบอกได้หรอกว่าอนาคตจะเป็นยังไง

ในบราซิลที่ผลิตอัจฉริยะลูกหนังออกมาไม่หยุดหย่อน เขาอาจจะไม่มีโอกาสติดทีมชาติเลยก็ได้

“ผมขอไปถามความเห็นที่บ้านก่อนนะครับ!”

โรดรีโกตอบเสียงอ่อย

การเปลี่ยนสัญชาติเป็นเรื่องใหญ่ เขาต้องขอความเห็นจากพ่อแม่ก่อน

เอเดนพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองคนอื่น ๆ ในกลุ่ม

เช่นเดียวกับโรดรีโก เบลลิงแฮม, บูกาโย ซากา และคนอื่น ๆ ต่างก็ตั้งใจจะไปขอความเห็นจากพ่อแม่ของพวกเขาก่อน

เมื่อได้ยินดังนั้น เอเดนก็รีบขยิบตาให้ไรโอลา ก่อนจะพาทุกคนไปทานอาหารที่ห้องอาหาร

ทำงานร่วมกันมานาน ไรโอลาย่อมเข้าใจความหมายของเอเดนเป็นอย่างดี

หมอนี่กะจะใช้เงินฟาดหัวพวกเขาสินะ!

มิน่าล่ะ!

มิน่าล่ะ ไอ้เจ้าเอเดนถึงได้ให้เขาไปสืบที่อยู่บ้านของเด็กพวกนี้

ที่แท้ก็รอจังหวะนี้อยู่นี่เอง

ด้วยสภาพครอบครัวของเด็กพวกนี้ คาดว่าคงยากที่จะต้านทานพลังอำนาจแห่งเงินตราได้

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═