บทที่ 10: บทซีรีส์เรื่องใหม่ "เมืองโบราณจิงเจวี๋ย"

ความสนใจของเมิ่งจื่ออี้และเฉินเหยาถูกดึงกลับมาที่เนื้อหาในวิดีโออย่างรวดเร็ว

ในซีรีส์ เสี่ยวเสวี่ยที่รับบทโดยเมิ่งจื่ออี้รู้สึกต่ำต้อยเพราะหน้าตาของตัวเอง เพื่อที่จะสวยขึ้น เธอจึงยอมทำสัญญากับปีศาจจิ้งจอก

ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว!

เธอกลายเป็นคนสวยขึ้นมาจริงๆ

เมิ่งจื่ออี้กลับมาอยู่ในรูปลักษณ์เดิมของตัวเอง แถมช่างแต่งหน้ายังแต่งให้เธอสวยกว่าปกติเสียอีก มันช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับลุคอัปลักษณ์ก่อนหน้านี้ หากไม่ได้มองให้ดี คงคิดว่าเป็นคนละคนกันเลยทีเดียว

"ว้าว ฉันไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะสวยขนาดนี้ นี่ฉันจริงๆ เหรอเนี่ย?"

เมิ่งจื่ออี้ยิ้มกริ่มด้วยความภาคภูมิใจ

"เหอะ เลิกหลงตัวเองได้แล้ว"

เฉินเหยาสวนกลับ แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าเมิ่งจื่ออี้สวยมากจริงๆ

"ซูเช่อถ่ายภาพเธอออกมาได้สวยมาก เหมือนดาราดังเลย"

น้ำเสียงของเฉินเหยาแฝงไปด้วยความอิจฉา

"หมายความว่าไงที่บอกว่า 'เหมือน' ดาราดัง? ตอนนี้ฉันก็เป็นดาราดังแล้วต่างหากล่ะ"

เมิ่งจื่ออี้เริ่มโอ้อวดอีกครั้ง ทำให้เพื่อนสนิทของเธอถึงกับมองบน

"พอชมหน่อยก็เหลิงใหญ่เลยนะ"

ตอนที่สามจบลงอย่างรวดเร็ว

เมิ่งจื่ออี้ถามขึ้น "เหยาเหยา เธอคิดว่าฉันแสดงเป็นยังไงบ้าง?"

"ก็ดีทีเดียวนะ ฉันไม่คิดเลยว่าการแสดงของเธอจะพัฒนาขึ้นมากขนาดนี้" เฉินเหยาถามด้วยความอยากรู้ "เธอทำได้ยังไงน่ะ?"

"ต้องขอบคุณการชี้แนะของประธานซูนั่นแหละ เธอไม่รู้หรอกว่าเขาใจเย็นกับฉันแค่ไหน แถมยังจับมือสอนฉันแสดงแบบตัวต่อตัวเลยนะ"

เมิ่งจื่ออี้หวนนึกถึงตอนที่ซูเช่อคอยสอนการแสดงให้เธอ รอยยิ้มของคนกำลังตกหลุมรักก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"เอาล่ะ เลิกทำตัวเป็นติ่งได้แล้ว"

เฉินเหยาทนดูไม่ได้อีกต่อไป ในใจรู้สึกหมั่นไส้อยู่ลึกๆ

ความรู้สึกของเธอช่างซับซ้อน เธอทั้งดีใจกับเพื่อนสนิท แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอิจฉาและหึงหวงอยู่เล็กน้อย

เธอกลัวเพื่อนรักจะตกระกำลำบาก แต่ก็ยิ่งกลัวเพื่อนรักจะได้ดีเกินหน้าเกินตา

เมิ่งจื่ออี้ให้ความสำคัญกับคำวิจารณ์ของผู้ชมที่มีต่อตัวเธอมากที่สุด เธอจึงเริ่มเลื่อนดูความคิดเห็นในช่องคอมเมนต์ทันที

"นักแสดงที่รับบทเสี่ยวเสวี่ยสวยมากเลย!"

"ความแตกต่างก่อนและหลังของเสี่ยวเสวี่ยมันมากเกินไป นี่ใช่คนเดียวกันเล่นจริงๆ เหรอ?"

"ฉันอุตส่าห์ไปเช็กรายชื่อนักแสดงมาแล้ว คนเดียวกันจริงๆ ด้วย"

"ว้าว การแสดงของนักแสดงคนนี้ดีมากเลย ฉันนึกว่าเป็นคนละคนกันเสียอีก"

"ฉันคิดว่าหวังเสี่ยวหยาว่าสวยแล้วนะ ไม่คิดเลยว่าแม้แต่ตัวประกอบจะสวยขนาดนี้ ซูเช่อไปหาคนสวยๆ เยอะแยะแบบนี้มาจากไหนเนี่ย?"

"คุณจะกังขาในตัวตนของลูกเสี่ยเหมืองถ่านหินก็ได้ แต่คุณไม่อาจกังขาในรสนิยมความงามของเขาได้เลย"

...เมื่อดูความคิดเห็นของชาวเน็ต เมิ่งจื่ออี้ก็หัวเราะร่วนจนตัวสั่น

"ฮ่าๆ ชาวเน็ตพวกนี้น่าสนใจจังเลย"

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์คอมเมนต์ลงไปว่า: "นักแสดงที่รับบทเสี่ยวเสวี่ยชื่อเมิ่งจื่ออี้ ได้ยินมาว่าเธอเป็นถึงดาวคณะของสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งเลยนะ"

เมื่อเห็นดังนั้น เฉินเหยาก็บ่นขึ้นมา "เธอนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ มาอวยตัวเองแบบนี้เนี่ยนะ"

เมิ่งจื่ออี้พูดอย่างหยิ่งผยอง "เหอะ ฉันชอบของฉันแบบนี้นี่นา"

...วันรุ่งขึ้น สถิติยอดเข้าชมของสองตอนล่าสุดก็ถูกเปิดเผยออกมา

ตั้งแต่สองทุ่มเมื่อคืนจนถึงสิบโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น เพียงแค่ครึ่งวัน ยอดเข้าชมก็พุ่งสูงถึง 20 ล้านครั้ง ซึ่งเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเทียบกับวันแรก

อัตราการรับชมก็เพิ่มขึ้นถึง 5% เช่นกัน

จางเฉาหยางถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็นข้อมูลนี้ในตอนแรก เขาคิดว่าระบบอาจจะเกิดข้อผิดพลาด

หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าข้อมูลไม่มีปัญหา เขาก็รู้ตัวว่าครั้งนี้เขาได้ขุดพบขุมทรัพย์เข้าให้แล้วจริงๆ

ในช่วงบ่าย "วิญญาณข้ามภพ" ก็ติดเทรนด์คำค้นหายอดฮิตอีกครั้ง

【ยอดวิว "วิญญาณข้ามภพ" ทะลุ 20 ล้าน สร้างสถิติใหม่สูงสุด!】

ชาวเน็ตจำนวนมากขึ้นเริ่มเข้ามาร่วมพูดคุยเกี่ยวกับซีรีส์เรื่องนี้

ในความเป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นพนักงานออฟฟิศหรือนักเรียนนักศึกษา ทุกคนต่างก็กำลังพูดถึงเว็บซีรีส์ที่โด่งดังเป็นพลุแตกเรื่องนี้

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา เมื่อกระแสปากต่อปากแพร่กระจายออกไป ความนิยมของ "วิญญาณข้ามภพ" ก็ยิ่งพุ่งทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ

หนึ่งสัปดาห์หลังจากออกอากาศ คะแนนบนเว็บไซต์โต้วป้านก็ถูกประกาศออกมา

8.5 คะแนน!

ในยุคนั้นยังไม่มีกองทัพหน้าม้าจัดตั้งรับจ้างรีวิวเยอะเหมือนในปีหลังๆ คะแนนในโต้วป้านจึงยังไม่ได้เฟ้อเกินจริง ปัจจุบันเว็บไซต์นี้ถือเป็นแพลตฟอร์มวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่น่าเชื่อถือที่สุดในประเทศ

คะแนนนี้แทบจะไม่มีการปั่น ยอดตัวเลขทั้งหมดล้วนเป็นของจริง

คะแนน 8.5 ถือได้ว่าเป็นซีรีส์ระดับชิ้นเอกเลยทีเดียว

หากมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์หลายทศวรรษของซีรีส์ในประเทศ มีละครโทรทัศน์ไม่กี่เรื่องที่จะสามารถคว้าคะแนนระดับ 8.5 มาครองได้

เรื่องที่ได้คะแนนระดับนี้ล้วนแต่เป็นซีรีส์ระดับตำนานที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง เช่น "โรงเตี๊ยมแห่งรัก", "ป้อมทหารหาญ", "ตำนานนางพญางูขาว", ซีรีส์สี่สุดยอดวรรณกรรมจีนฉบับเก่า และอื่นๆ อีกมากมาย

ส่วนสำหรับเว็บซีรีส์แล้ว มันยิ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

"ตี๋อ๋อซือแมน" และ "เซอร์ไพรส์" นั้นได้รับความนิยมอย่างมาก แต่พวกเขาก็ยังได้คะแนนเพียง 6 คะแนน ซึ่งผ่านเกณฑ์มาได้อย่างฉิวเฉียดเท่านั้น

ผู้ชมในปัจจุบันยังมีอคติฝังลึกเกี่ยวกับเว็บซีรีส์อยู่มาก

จะไปโทษพวกเขาก็ไม่ได้ เพราะคุณภาพของเว็บซีรีส์ในเวลานี้มันก็อยู่ในระดับธรรมดาจริงๆ

"วิญญาณข้ามภพ" ได้มาล้มล้างอคติที่ผู้ชมมีต่อเว็บซีรีส์จนหมดสิ้น

ผู้คนหลายหมื่นคนต่างพากันเทคะแนนห้าดาวให้กับซีรีส์เรื่องนี้

หัวข้อ 【คะแนนโต้วป้าน "วิญญาณข้ามภพ" ทะลุ 8.5】 ทะยานขึ้นสู่อันดับคำค้นหายอดฮิตอย่างรวดเร็ว

ชาวเน็ตพากันฮือฮาขึ้นมาในทันที

"พระเจ้า 8.5 เลยเหรอ? นั่นมันสูงลิบลิ่วเลยนะ!"

"ฉันไม่คิดเลยว่าเว็บซีรีส์จะได้คะแนน 8.5 จริงๆ นี่มันปรากฏการณ์ที่ร้อยปีจะมีสักครั้งชัดๆ"

"อย่าว่าแต่เว็บซีรีส์เลย แม้แต่ละครโทรทัศน์ที่ได้ 8.5 ยังหายากหยั่งกับขนฟินิกซ์หรือเขากิเลน"

"วิญญาณข้ามภพ สนุกมากจริงๆ คะแนนนี้ก็สมน้ำสมเนื้อแล้วล่ะ"

"ใช่เลย วิญญาณข้ามภพ เปลี่ยนความเข้าใจของฉันเกี่ยวกับเว็บซีรีส์ไปเลย ที่แท้เว็บซีรีส์ก็ทำออกมาได้ดีขนาดนี้เชียว"

"ซูเช่ออาจจะทำหนังไม่เก่ง แต่ฝีมือการทำเว็บซีรีส์ของเขานี่น่าทึ่งมากทีเดียว"

"หรือว่าเว็บซีรีส์กำลังจะผงาดขึ้นมาแล้ว?"

...เช้าวันนี้ ซูเช่อบังเอิญพบกับจางเฉาหยางอีกครั้งระหว่างที่กำลังวิ่งจ๊อกกิ้งอยู่ในละแวกบ้าน

เมื่อประสบความสำเร็จ จิตใจก็พลอยเบิกบาน

สีหน้าท่าทางของจางเฉาหยางดูดีกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด

แม้ฉากหน้าของโซวหูจะดูสวยหรู แต่ในความเป็นจริงบริษัทกลับตกอยู่ในสภาวะขาดทุนมาหลายปี ไม่สามารถแข่งขันกับสามยักษ์ใหญ่อย่างเทนเซ็นต์, โยวคู่ และอ้ายฉีอี้ได้เลย ซ้ำยังตามหลังเล่อซื่ออยู่อีกด้วย

นับตั้งแต่ "วิญญาณข้ามภพ" โด่งดังเป็นพลุแตก ธุรกิจมากมายก็แห่กันมาหาพวกเขาเพื่อขอซื้อพื้นที่โฆษณาก่อนเล่นวิดีโอ

โซวหูคืนทุน 20 ล้านได้เรียบร้อยแล้วเพียงแค่รายได้จากค่าโฆษณาเพียงอย่างเดียว ส่วนที่เหลือหลังจากนี้ล้วนเป็นกำไรสุทธิล้วนๆ

ในที่สุดจางเฉาหยางก็มองเห็นแสงสว่างของรุ่งอรุณที่จะพลิกวิกฤตขาดทุนให้กลายเป็นกำไร

ในสายตาของเขา ซูเช่อก็เปรียบเสมือนต้นไม้เงินต้นไม้ทอง เป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งดีๆ นี่เอง

"ประธานซู วิญญาณข้ามภพ กำลังดังระเบิดเลย คุณคิดว่าเราควรจะตีเหล็กตอนกำลังร้อน แล้วรีบนำแผนสร้างซีซันสองเข้าสู่วาระการประชุมโดยเร็วที่สุดไหมครับ?"

วิธีที่จางเฉาหยางเรียกซูเช่อเปลี่ยนไปแล้ว จากที่เคยเรียกชื่อเฉยๆ ก็เปลี่ยนมาเรียกประธานซูแทน

ซูเช่อยิ้มและกล่าวว่า "ประธานจาง ไม่ต้องเตือนผมหรอกครับ ผมเริ่มเขียนบทสำหรับซีซันสองแล้ว"

ช่วงหลายวันนี้เขาไม่ได้อยู่เฉยๆ เลย ไม่ใช่แค่เขียนบท "วิญญาณข้ามภพ 2" เท่านั้น แต่เขายังรวบรวมรายชื่อเว็บซีรีส์คุณภาพสูงเอาไว้เพียบ

ไม่ว่าจะเป็น "เมืองโบราณจิงเจวี๋ย", "ความมืดสว่าง", "อู๋ซิน หมอผีไร้ใจ", "จิตอาชญากร", "ใบสั่งมรณะ", "อวี๋จุ้ย", "ครึ่งปีศาจซือเถิง", "บันทึกรักข้ามภพ" และ "วนลูปปฏิบัติการกู้ชีพ" ล้วนอยู่ในรายชื่อทั้งสิ้น

ถัดไป นอกเหนือจาก "วิญญาณข้ามภพ 2" แล้ว เขาตัดสินใจที่จะถ่ายทำเว็บซีรีส์อีกเรื่องหนึ่ง

หลังจากขบคิดอย่างถี่ถ้วน เขาก็เลือก "เมืองโบราณจิงเจวี๋ย"

"คนขุดสุสาน" ถือเป็นสุดยอดทรัพย์สินทางปัญญาขนานแท้

แม้ว่าบนโลกใบนี้จะยังไม่มีนิยายต้นฉบับเรื่อง "คนขุดสุสาน" และเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าเทียนเซี่ยป้าชั่งอยู่ที่ไหน

แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าถ้าตอนนี้ไม่มี แล้วในอนาคตจะไม่มีตามไปด้วย

ซูเช่อต้องถ่ายทำเว็บซีรีส์ "เมืองโบราณจิงเจวี๋ย" ก่อนที่เทียนเซี่ยป้าชั่งจะเขียนมันขึ้นมา จากนั้นก็ฉวยโอกาสจากความโด่งดังของซีรีส์ นำมาเขียนเป็นนิยายต้นฉบับเรื่อง "คนขุดสุสาน" เพื่อกุมกรรมสิทธิ์ผลงานชิ้นเอกนี้ไว้ในมือของตัวเองอย่างแน่นหนา

เดินบนเส้นทางของคนอื่น เพื่อให้คนอื่นไม่มีทางเดิน

ในขณะเดียวกัน ที่เมืองจินไห่ บริเวณอาคารพักอาศัยของกรมทรัพยากรธรณี

เทียนเซี่ยป้าชั่งที่กำลังนั่งดู "วิญญาณข้ามภพ" อยู่ จู่ๆ ก็จามออกมา

"ทำไมรู้สึกหนาวสั่นแปลกๆ นะ? อุปทานไปเองแน่ๆ ฉันต้องอุปทานไปเองแหงๆ"

เทียนเซี่ยป้าชั่งทนดู "วิญญาณข้ามภพ" ต่อไป

"ซีรีส์เรื่องนี้มันสุดยอดไปเลย ฉันอยากจะเขียนนิยายแนวเหนือธรรมชาติบ้างจัง"

เทียนเซี่ยป้าชั่งเปิดแอปจดบันทึกในโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วพิมพ์ชื่อหนังสือลงไปว่า—"คนขุดสุสาน"

"ฮัดชิ้ว!"

จังหวะนั้นเอง จู่ๆ เขาก็จามออกมาอีกครั้ง อาการวิงเวียนศีรษะแล่นปลาบเข้ามาวูบหนึ่ง

"หรือว่าฉันจะเป็นหวัดกันนะ?"

เทียนเซี่ยป้าชั่งพักอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะอาการดีขึ้น เขาหันไปมองแอปจดบันทึกอีกครั้ง กลับพบว่าตัวหนังสือที่เขาเพิ่งพิมพ์ลงไปเมื่อครู่นี้อันตรธานหายไปเสียแล้ว

"แปลกจัง ฉันจำได้แม่นเลยนะว่าเพิ่งพิมพ์ไปเมื่อกี้ ทำไมถึงหายไปได้ล่ะ? หรือว่าฉันจะจำผิด? แล้วเมื่อกี้ฉันพิมพ์ว่าอะไรไปนะ?"

เทียนเซี่ยป้าชั่งครุ่นคิดอยู่นานแต่ก็จำไม่ได้ว่าตัวเองเขียนอะไรลงไป ท้ายที่สุด เขาก็พิมพ์ชื่อหนังสือเล่มใหม่ลงในบันทึก—"เหอเสิน เทพเจ้าแห่งแม่น้ำ"