บทที่ 1: ลูกชายเสี่ยเหมืองถ่านหินหมื่นล้าน

ยามเช้าตรู่ แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดเพดาน ทาบทับลงบนใบหน้าของซูเช่อ

ซูเช่อค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นบนเตียงกว้าง ในห้องสวีทประธานาธิบดีของโรงแรมฮิลตัน

หญิงสาวหน้าตาสะสวยรูปร่างบอบบางนอนหลับสนิทอยู่เคียงข้างเขา พวงแก้มบนใบหน้างดงามหมดจดนั้นขึ้นสีระเรื่อ

เรียวขาขาวเนียนยาวสลวยพาดทับอยู่บนตัวเขา ถุงน่องที่เธอสวมใส่ถูกฉีกขาดวิ่นจนเป็นรูโหว่หลายแห่ง

เสื้อผ้าของทั้งสองกระจัดกระจายเกลื่อนกล่นไปทั่วพื้นห้อง

เมื่อมองดูโฉมงามข้างกายและหวนนึกถึงความสุขสมดั่งจักรพรรดิเมื่อคืน มุมปากของซูเช่อก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มอิ่มเอมใจ

การเกิดใหม่นี่มันสุดยอดจริงๆ!

ใช่แล้ว เขาคือคนที่ได้เกิดใหม่ หรือจะพูดให้ถูกคือ เขาทะลุมิติมายังโลกคู่ขนานที่คล้ายคลึงกับโลกในอดีตชาติของเขามาก

บนโลกใบนี้ เขายังคงเป็นตัวของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตา นิสัยใจคอ ชื่อเสียงเรียงนาม หรือแม้แต่ฐานะ... ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง

สิ่งเดียวที่ต่างออกไปคือ เส้นทางชะตาชีวิตของเขาได้พลิกผันไปครั้งใหญ่

ในชีวิตก่อน เขาเป็นทายาทรุ่นที่สองของเสี่ยเหมืองถ่านหินที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด เป็นเพลย์บอยที่เอาแต่ผลาญเงินไปวันๆ

เพื่อตามจีบดาราสาวในวงการบันเทิง เขาใช้เส้นสายของครอบครัวดันตัวเองเข้าเรียนในสาขากำกับการแสดงของสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง หลังเรียนจบ เขาก็กลายเป็นผู้กำกับ และได้ก่อตั้งบริษัทผลิตสื่อบันเทิงขึ้นด้วยเงินทุนสนับสนุนจากพ่อแม่

ทว่าตอนเรียนเขาเอาแต่มุ่งมั่นจีบสาวจนไม่ได้เรียนรู้ทักษะที่แท้จริงเลย เขาทำเป็นแต่หนังห่วยๆ รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ คะแนนวิจารณ์ก็ตกต่ำลงทุกที ในบรรดาผลงานเหล่านั้น เรื่องตามล่าฝันในวงการมายา ได้คะแนนไปเพียงสองคะแนน สร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ที่คะแนนต่ำที่สุดในโลก

และเขาก็กลายเป็นผู้กำกับหนังห่วยที่โด่งดังที่สุดในประเทศ

โชคยังดีที่ฐานะทางครอบครัวของเขาร่ำรวยมหาศาล

พ่อของเขาเป็นหนึ่งในเสี่ยเหมืองถ่านหินระดับท็อปของมณฑลจิ้น มีทรัพย์สินนับหมื่นล้าน มีเงินมากมายให้เขาผลาญเล่นได้อย่างไม่รู้จบ

ดังนั้น แม้ภาพยนตร์ทุกเรื่องที่เขาสร้างจะขาดทุนย่อยยับ เขาก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย คติประจำใจคือรวยและเอาแต่ใจเข้าไว้

น่าเสียดายที่ช่วงเวลาดีๆ มักอยู่ได้ไม่นาน พ่อแม่ของเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต ธุรกิจทั้งหมดของครอบครัวจึงตกมาอยู่บนบ่าของเขา

ด้วยความที่บริหารงานไม่เป็น เขาจึงต้องยกอำนาจการจัดการบริษัทให้กับอาแท้ๆ ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสองของบริษัท

ทว่าอาของเขากลับมักใหญ่ใฝ่สูงและมีจิตใจโหดเหี้ยมดั่งหมาป่า เขาใช้วิธีสกปรกกว้านซื้อหุ้นในมือเขาด้วยราคาที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แล้วเตะโด่งเขาออกจากบริษัท

เขาไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะถึงอย่างไรก็ไม่สนใจธุรกิจถ่านหินอยู่แล้ว เขาจึงนำเงินที่ได้มาไปลงทุนทำหนังต่อไป

ความน่าสมเพชก็คือ เขาสร้างหนังไม่เป็นแถมยังไม่มีหัวการค้า ทรัพย์สินที่มีจึงถูกผลาญจนหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว กลายเป็นลูกทรพีที่ถูกผู้คนหยามเหยียด

พวกผู้หญิงต่างพากันตีจาก เพื่อนกินก็ตัดขาดความสัมพันธ์ เขาถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพังอย่างแท้จริง

เมื่อทนรับความกดดันไม่ไหว เขาจึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง

พอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็ได้เกิดใหม่ หรือจะให้พูดชัดๆ ก็คือทะลุมิติมายังโลกคู่ขนานที่เหมือนกับชีวิตก่อนเปี๊ยบ

โลกในอดีตชาติได้กลายมาเป็นดาวบลูสตาร์ และเส้นเวลาก็มีการเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

ยกตัวอย่างเช่น ปีนี้คือปี 2013 ทว่าผลงานภาพยนตร์ ละคร เพลง และนิยายบางเรื่องที่เคยมีอยู่ก่อนปี 2013 ในชีวิตก่อน กลับยังไม่ถูกปล่อยออกมาในโลกนี้

น่าเสียดายที่ตอนเขาทะลุมิติมา อุบัติเหตุรถชนเพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน พ่อแม่ของเขายังคงจากไปไม่หวนกลับ

โชคดีที่บริษัทยังอยู่ในมือเขา และยังไม่ถูกอาฮุบไป

แต่เขาไม่มีความตั้งใจที่จะบริหารบริษัทเหมืองถ่านหินอยู่แล้ว จึงเป็นฝ่ายไปหาอาและเสนอขายหุ้นในมือให้

จากบทเรียนในชาติก่อน เขาจึงไม่ยอมให้อาเอาเปรียบได้อีก เขาขายหุ้นไปในราคาที่สมน้ำสมเนื้อ ได้เงินมาเต็มๆ กว่าหมื่นล้าน

เหตุผลที่ขายบริษัทให้อายังมีอีกปัจจัยหนึ่ง เขาจำได้แม่นยำว่าหลังจากขายหุ้นไปได้ไม่นาน เหมืองถ่านหินก็เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงระดับประเทศ อาของเขาจึงถูกจับเข้าคุกและต้องโทษจำคุกตลอดชีวิต

หลังจากนั้นไม่นาน รัฐบาลก็เริ่มจัดระเบียบเหมืองถ่านหิน เหมืองของครอบครัวเขาก็ถูกรัฐซื้อกิจการไป ซึ่งราคาประเมินนั้นต่ำกว่าที่เขาเพิ่งขายไปลิบลับ

เท่ากับว่าเขาได้หลอกตลบหลังอา ชำระแค้นจากชาติก่อนได้อย่างหมดจด

เมื่อได้เงินก้อนโตระดับหมื่นล้านมาครอง เขาจึงตัดสินใจเล่นใหญ่ พัฒนาบริษัทผลิตสื่อบันเทิงของตัวเอง

ปี 2013 บนโลกใบนี้ก็เหมือนกับชาติก่อน เป็นช่วงเวลาที่วงการบันเทิงกำลังจะพุ่งทะยาน แน่นอนว่าเขาจะไม่มีทางพลาดโอกาสนี้

เมื่อวานนี้เอง บริษัทของเขาเพิ่งเซ็นสัญญากับศิลปินหญิงคนแรก

เธอชื่อ เทียนอ้าย เป็นนางแบบอิสระที่ไม่มีใครรู้จัก

ใช่แล้ว เธอคือดาราสาวจากชีวิตก่อนของเขา ที่โด่งดังเป็นพลุแตกชั่วข้ามคืนจากเรื่องบันทึกรักข้ามภพ

เทียนอ้ายในตอนนี้ยังเป็นเพียงนางแบบตัวเล็กๆ ที่ไร้ชื่อเสียง เธอจึงดีใจมากที่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทของซูเช่อ

ในสายตาคนอื่น ซูเช่อคือผู้กำกับหนังห่วยและเป็นลูกทรพีผลาญสมบัติ

พวกดาราสาวที่พอมีชื่อเสียงหน่อยต่างก็ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยสักนิด

ทว่าในสายตาของเทียนอ้าย ณ ตอนนี้ ซูเช่อคือผู้สนับสนุนรายใหญ่ของเธออย่างแน่นอน

ขอแค่ได้แสดง จะเป็นหนังแย่แค่ไหนก็ไม่สำคัญ เพราะยังไงก็ดีกว่าเป็นแค่นางแบบโนเนม

ซูเช่อรับปากว่าจะสร้างซีรีส์ที่ทำมาเพื่อเทียนอ้ายโดยเฉพาะ ซึ่งจะทำให้เธอโด่งดังชั่วข้ามคืน

เทียนอ้ายซาบซึ้งใจมากจนยอมตอบแทนพระคุณเขาในคืนนั้นทันที

และในแง่หนึ่ง ซูเช่อก็รักษาสัญญาที่ว่าจะทำให้เธอโด่งดังทะลุฟ้า

"อืม..."

จังหวะนั้นเอง เทียนอ้ายก็ละเมอส่งเสียงครางเบาๆ ก่อนจะตื่นขึ้นมาสบตากับซูเช่อพอดี

เมื่อนึกถึงเรื่องราวทั้งหมดเมื่อคืน เทียนอ้ายก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงซ่าน

"จุ๊บ"

ซูเช่อหอมแก้มเธอฟอดหนึ่งแล้วยิ้ม

"ยัยขี้เซา ในที่สุดก็ตื่นสักทีนะ"

เทียนอ้ายหน้าแดง ขยับเข้าไปใกล้ซูเช่อ ซุกใบหน้าลงกับแผงอกของเขาแล้วเอ่ยอย่างขวยเขิน

"ก็บอสซูเก่งเกินไปนี่คะ ฉันยังไม่หายเพลียเลย"

ซูเช่อหัวเราะเบาๆ "นี่ความผิดฉันเหรอ"

เทียนอ้ายทุบอกซูเช่อเบาๆ ด้วยท่าทีออดอ้อน

"บอสซูคะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายแบบนั้นนะ..."

ราวกับกลัวว่าซูเช่อจะไม่เชื่อ เธอจึงพูดเสริมขึ้นมาว่า

"ที่ฉันยอมอยู่กับคุณเมื่อคืน ไม่ใช่แค่เพราะคุณเป็นเจ้านายหรอกนะคะ แต่เป็นเพราะ... คุณหล่อแถมยังมีเสน่ห์ ฉัน... ฉันชอบคุณจริงๆ ค่ะ"

"ฮ่าๆ ฉันเชื่อ"

ซูเช่อมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาก เขามีใบหน้าหล่อเหลาเทียบชั้นได้กับสี่หนุ่มงามแห่งเทียนหยา สมัยเรียนอยู่ที่สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง เขาก็เป็นถึงเดือนมหาลัย แม้แต่อาจารย์ยังบอกว่าเขาไม่ควรมาสอบเข้าสาขากำกับการแสดงเลย น่าจะไปสอบเข้าสาขาการแสดงมากกว่า

แถมเขายังชอบออกกำลังกาย หุ่นจึงดีมาก มีทั้งซิกซ์แพ็กชัดเจน ร่องกล้ามเนื้อทรงวี กล้ามเนื้อปีกหลัง... ไม่ได้ดูล่ำบึกเหมือนพวกนักเพาะกาย แต่เป็นรูปร่างที่สมส่วนกำลังดี

พูดกันตามตรง แม้แต่ซูเช่อเองยังรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เป็นนักแสดง

แต่ในเมื่อเป็นบอสได้ แล้วจะไปทนลำบากเป็นนักแสดงทำไมล่ะ

แค่ไปโผล่เป็นนักแสดงรับเชิญเป็นครั้งคราวให้พอหายอยากก็พอแล้ว

"บอสซู อย่าลืมที่สัญญากับฉันไว้เมื่อวานนะคะ"

นิ้วของเทียนอ้ายวาดเป็นวงกลมบนอกของซูเช่อ ลมหายใจที่พ่นออกมาตอนพูดหอมกรุ่นดั่งดอกกล้วยไม้

"ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นคนรักษาคำพูด"

ทันทีที่ซูเช่อพูดจบ จู่ๆ ก็มีเสียงอันไพเราะดังขึ้นในหัวของเขา

"ติ๊ง ระบบเจ้าพ่อวงการบันเทิงเปิดใช้งาน..."

"ติ๊ง ทำการผูกมัดระบบสำเร็จ"

"มอบหมายภารกิจ: โฮสต์ โปรดลงทุนในเว็บซีรีส์โดยเร็วที่สุด"

"รางวัลภารกิจ: ทักษะผู้กำกับซีรีส์ระดับปรมาจารย์"