บทที่ 54 การทดสอบครั้งที่สาม
บทที่ 54 การทดสอบครั้งที่สาม
บทที่ 54 การทดสอบครั้งที่สาม
เมื่อใกล้ถึงวันหยุดคริสต์มาส บรรยากาศของนักเรียนในฮอกวอตส์ค่อยๆ ผ่อนคลายมากขึ้น
แน่นอนว่าพ่อมดรุ่นเยาว์ยังไม่ลืมการโจมตีสองครั้งก่อนหน้านี้ แต่การได้กลับบ้าน ออกจากปราสาทฮอกวอตส์ชั่วคราว ที่ซึ่งพวกเขาอาจตกอยู่ในอันตรายได้ตลอดเวลา ช่วยบรรเทาความหดหู่ในใจได้มาก
“ฉันได้ยินมาว่าคราวนี้เพอร์ซี่ลงชื่อด้วยเหรอ? เขาอยู่ทำอะไรที่โรงเรียน?”
ระหว่างรับประทานอาหารกลางวันในห้องโถงใหญ่ แฮร์รี่ถามรอนด้วยความสงสัยขณะหั่นใส้กรอกย่างบนจาน
รอนโน้มตัวแสดงท่าทางลึกลับ กระซิบกับแฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่
“ฉันเดาว่าเพอร์ซี่กำลังมีความรัก!”
เฮอร์ไมโอนี่กระพริบตาแล้วถามด้วยน้ำเสียงซุบซิบเล็กน้อย
“กับใคร?”
“ฉันไม่รู้” รอนส่ายหัว
“แต่ฉันสงสัยว่าเป็นเด็กผู้หญิงจากเรเวนคลอ ฉันมักเห็นเขาเดินไปรอบๆ หอคอยเรเวนคลอก่อนหน้านี้”
แฮร์รี่ถือซ่อมเสียบไส้กรอกในมือขณะจิตใจของเขาล่องลอย
“นายว่าศาสตราจารย์ฟอเรสต์มีฐานะดีและมีสาวๆ มากมายไล่ตามเขา แต่เขายังไม่มีแฟน เป็นเพราะเขาคิดเสมอว่าตัวเองสามารถหาแฟนได้ตลอดเวลาใช่ไหม? ทำให้เขาไม่สนใจความสัมพันธ์ใดๆ เลย”
ดวงตาของรอนเบิกกว้าง ราวกับว่าได้ยินความลับอันน่าตกใจบางอย่าง
“มันไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้!”
เฮอร์ไมโอนี่ใช้ช้อนเคาะจานของเธออย่างไม่พอใจ
“ด้วยความเคารพ! เราต้องให้ความเคารพศาสตราจารย์ฟอเรสต์ หากศาสตราจารย์ได้ยินความคิดของเธอ เขาต้องลงโทษให้เธอไปทำความสะอาดห้องน้ำกับมัลฟอย!”
แฮร์รี่และรอนมองหน้ากัน ขยิบตาให้กัน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คำนึงถึงคำพูดของเฮอร์ไมโอนี่
แน่นอนว่าพวกเขาเคารพเชอร์ล็อคอยู่ในใจ แต่เฮอร์ไมโอนี่เองเข้มงวดเกินไป
“เราจะเริ่มการทดสอบครั้งที่สามเมื่อไหร่?” รอนถามอย่างไม่อดทน
แฮร์รี่ดูกระตือรือร้นที่จะลองเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาติดสิ่งนี้ ราวกับว่าตัวเองค้นพบว่าเชอร์ล็อคเป็นจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่เมื่อขอพร คุณต้องขอให้เขาพูดคำอธิษฐานกลับกัน!
เฮอร์ไมโอนี่นับเวลาแล้วพูดด้วยความลังเล
“น่าจะบ่ายนี้ ฉันเขียนเกือบเสร็จแล้ว ฉันจะเขียนเพิ่มอีกสักหน่อยแล้วไปหาศาสตราจารย์ที่สำนักงาน”
รอนเร่งเร้า
“ตัวหนังสือของเธอเล็กเกินไป เธอควรเขียนมันให้ใหญ่ขึ้นอีกสักหน่อย วิธีนี้จะทำให้เธอเขียนได้เร็วยิ่งขึ้น!”
“ถ้าแค่ทำให้เสร็จๆ ไป แล้วจะมีประโยชน์อะไรที่เราต้องทำการบ้าน!” เฮอร์ไมโอนี่จ้องมองเขา
“ฉันขอเตือน ถ้าฉันส่งการบ้านล่วงหน้าคราวนี้ เธอควรหยุดพยายามลอกมัน แล้วเขียนมันทั้งหมดด้วยตัวเอง!”
เมื่อเผชิญกับภัยคุกคามของเฮอร์ไมโอนี่ แฮร์รี่และรอนไม่ได้จริงจังกับเรื่องนี้
เมื่อเทียบกับว่าจะลอกการบ้านหรือไม่ การทดสอบว่าเชอร์ล็อคมีความสามารถเหมือนพระเจ้าดูจะน่าสนใจกว่าสำหรับพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด
ในช่วงบ่าย เฮอร์ไมโอนี่มาห้องสมุดพร้อมกับแผ่นกระดาษยาวหนึ่งฟุต โดยมีแฮร์รี่กับรอนอยู่ข้างๆ
แต่ทั้งสองคนมามือเปล่า ไม่ได้นำอะไรมาเลย
“ขอบคุณที่คิดได้แล้วเขียนการบ้านด้วยกัน!” เฮอร์ไมโอนี่พูดด้วยความโกรธ
แฮร์รี่กางมือของเขา
“ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่การบ้าน เราต้องศึกษาปากอีกาของศาสตราจารย์ฟอเรสต์ให้ชัดเจน ขอบเขตของผลกระทบคือสิ่งสำคัญที่สุด”
เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“ถ้าศาสตราจารย์มีความสามารถในการทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตกได้จริงๆ งั้นการทดสอบของเราในปัจจุบันคือการกอบกู้โลก!”
ดูเหมือนว่ารอนกำลังหาข้อแก้ตัวสำหรับสิ่งที่พวกเขาทำอยู่ตอนนี้ และพูดด้วยสีหน้าตรงไปตรงมา
“ใช่ เรากำลังกอบกู้โลก!”
เฮอร์ไมโอนี่ดูหมดหนทาง และเธอก็เถียงอะไรพวกเขาไม่ได้เลย
สิ่งที่แฮร์รี่พูดนั้นถูกต้อง
หากพวกเขาค้นพบขีดจำกัดสูงสุดในความสามารถปากอีกาของเชอร์ล็อค ก่อนอีกฝ่ายจะพูดเรื่องไร้สาระ นี่ถือเป็นการช่วยโลกได้ในแง่หนึ่ง…
เฮอร์ไมโอนี่ใช้เวลาตลอดทั้งบ่ายอย่างขยันขันแข็ง ค้นหาสื่อต่างๆ ในห้องสมุดเพื่อเขียนการบ้านวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดสำหรับวันหยุดคริสต์มาส
แผ่นกระดาษยาวหนึ่งฟุตมีขนาดสามสิบเซนติเมตร ซึ่งใหญ่กว่ากระดาษเอสี่ทั่วไปมาก
นอกจากนี้ลายมือของเฮอร์ไมโอนี่มีขนาดเล็ก ซึ่งทำให้เธอใช้เวลาทำการบ้านเป็นเวลานาน
ประมาณสี่โมงเย็น เฮอร์ไมโอนี่เติมคำพูดลงในกระดาษทั้งหมด มองการบ้านของตัวเองด้วยความพึงพอใจ จากนั้นจึงหันไปหาแฮร์รี่กับรอนที่กำลังนอนอยู่บนโต๊ะด้วยความเบื่อหน่ายและเกือบจะหลับไป…
“พวกเธอรู้ไหมว่าตอนนี้ศาสตราจารย์ฟอเรสต์อยู่ในสำนักงานของเขาหรือเปล่า?”
แฮร์รี่หาว ขยี้ตาแล้วพูด
“ฉันถามเฟร็ดกับจอร์จล่วงหน้าแล้ว ศาสตราจารย์มีสอนแค่ช่วงบ่ายเท่านั้น เขาคงสอนเสร็จไปแล้วล่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปได้แล้ว”
ทันใดนั้นทั้งแฮร์รี่กับรอนก็แสดงความกระตือรือร้นขึ้นมา
“เขียนเสร็จแล้วเหรอ?”
“ยังเหลืออีกสองบรรทัด เพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของศาสตราจารย์ ไปที่นั่นก่อนแล้วค่อยเขียนสองบรรทัดนี้ทีหลัง”
พวกเขาล้อมเฮอร์ไมโอนี่และออกจากห้องสมุด จากนั้นเดินไปยังประตูสำนักงานของเชอร์ล็อคด้วยท่าทางอันคุ้นเคย
ยิ่งใกล้วันหยุดเข้ามา งานของเชอร์ล็อคก็ยิ่งยุ่งมากขึ้น
การบ้านหลังเลิกเรียนสำหรับเกรดล่างนั้นเป็นเรื่องปกติ ตราบใดที่พวกเขาคัดลอกหัวข้อบางอย่าง
แต่เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่กรณีของนักเรียนรุ่นพี่
ในอดีต ฮอกวอตส์ไม่เคยมี ‘การสอบจำลอง’ มาก่อน หากเชอร์ล็อคต้องการให้นักเรียนชั้นปีที่ห้าขึ้นไปเรียนรู้กลยุทธ์บางอย่าง
ก่อนอื่นเขาต้องตั้งคำถามด้วยตัวเอง
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นโปรเจคใหญ่มาก เพื่อแจกจ่ายหนังสือแบบฝึกหัดที่รวบรวมมาให้นักเรียนก่อนวันหยุดคริสต์มาส โดยพื้นฐานแล้วเชอร์ล็อคยุ่งอยู่กับสิ่งนี้ยกเว้นในช่วงเวลาสอน
เขารู้สึกว่าดัมเบิลดอร์ต้องมอบรางวัลอาจารย์ดีเด่นในปีนี้เพื่อยกย่องเขาในฐานะพนักงานที่ดี ผู้ทำงานอย่างหนักและไม่เคยบ่น!
ขณะเชอร์ล็อคกำลังเขียนอย่างรวดเร็ว โดยมีปากกาขนนกในมือ พร้อมปากกาอัตโนมัติอยู่ข้างๆ เฮอร์ไมโอนี่ก็เคาะประตูเบาๆ แล้วเดินเข้ามา
เชอร์ล็อคนวดข้อมือ มองดูเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่เดินเข้ามาอย่างเงียบๆ
“คุณเกรนเจอร์ มีอะไรหรือเปล่า?”
เมื่อเปรียบเทียบกับแฮร์รี่และรอน ความประทับใจของเชอร์ล็อคที่มีต่อเฮอร์ไมโอนี่ยังดีกว่าทั้งสองคนมาก
เธอกระตือรือร้นในชั้นเรียน ทำการบ้านทุกครั้งหลังเลิกเรียน และการบ้านทั้งหมดสำเร็จทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณ
ครูคนไหนจะไม่ชอบนักเรียนที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้?
แต่เชอร์ล็อคกลับมองข้ามไป ไม่ว่าเฮอร์ไมโอนี่จะสมบูรณ์แบบแค่ไหนภายนอกก็ตาม แต่ในใจลึกๆ เธอยังคงเป็นกริฟฟินดอร์อยู่
สิงโตน้อยทุกตัวมีหัวใจกระสับกระส่าย!
เฮอร์ไมโอนี่ ผู้สามารถผสมผสานกับแฮร์รี่และรอนได้ ก็ไม่มีข้อยกเว้น!
……………………..