ตอนที่ 640 ยันต์หุ่นเชิดแทนตัว
ตอนที่ 640 ยันต์หุ่นเชิดแทนตัว
เซียนผู้ถูกเนรเทศหลบหนีไปแล้ว
และสิ่งประดิษฐ์เซียนแผนที่ดาวจือเว่ยของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงก็ไม่ได้ถูกนำกลับคืนมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวง
“สมกับเป็นเซียนผู้ถูกเนรเทศ!”
“ช่างไม่ธรรมดาเสียจริง!”
“มันยังไม่ตาย!”
มุมปากของเย่เฉินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยและเขาก็เข้าสู่เบื้องหลังของเครือข่ายอมตะเพื่อตรวจสอบตำแหน่งของอีกฝ่าย
เนื่องจากประมุขศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงได้ติดต่อเลขหมายนั้นอยู่หลายครั้งก่อนที่เขาจะตาย
มันต้องเป็น PHS เครือข่ายอมตะของเซียนจุนเป่ยเสวียนอย่างแน่นอน
ทว่าเมื่อลองพยายามเชื่อมต่อเย่เฉินก็ส่ายหน้า
เครือข่ายอมตะของเซียนจุนเป่ยเสวียนได้ขาดการติดต่อโดยสิ้นเชิง
เห็นได้ชัดว่ามันถูกทำลายโดยอีกฝ่ายไปแล้ว
บนใบหน้าของเย่เฉินปรากฏแววสนใจ
เป่ยเสวียนคงจะค้นพบความสามารถในการระบุตำแหน่งของเครือข่ายอมตะเสียแล้ว
ดังนั้นมันจึงถูกทิ้งไป
เย่เฉินเองก็ไม่ได้ผิดหวังแต่อย่างใด
ในเวลาเดียวกันการปล่อยเสือเข้าป่าไปก็ไม่ใช่เรื่องที่น่ากังวลมากนัก
ในทางกลับกัน
หากสามารถสังหารได้ครั้งหนึ่งย่อมสามารถสังหารอีกฝ่ายได้เป็นครั้งที่สอง
เซียนผู้ถูกเนรเทศที่พ่ายแพ้ให้แก่เขา
ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเก็บมาใส่ใจอีกต่อไป
หากอีกฝ่ายขลาดเขลาและเอาแต่หลบซ่อนตัว เย่เฉินก็เกินกว่าจะเสียเวลาไปตามหา
แต่หากเซียนจุนเป่ยเสวียนยังคงอยากจะตาย
เย่เฉินก็จะไม่ปล่อยให้มันมีโอกาสได้หนีรอด
“สามีเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ?”
เซียนชิงเฉิงซึ่งอยู่ข้างเย่เฉินเอ่ยถาม
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเย่เฉินก็ยิ้มออกมาแล้วส่ายหน้า“ไม่มีอะไรหรอกข้าเพียงแต่กำลังคิดว่าจะทำเช่นไรให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงชดเชยความเสียหายที่ประมุขศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงได้ก่อเอาไว้...”
ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวง
เดิมทีกลุ่มคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงที่เฝ้ามองประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานโดยไม่กล้าเอ่ยปากด้วยความตัวสั่นเทาเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะสังหารตนนั้นต่างก็พากันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ไม่ตัดรากถอนโคนก็ไม่เป็นไร
การชดเชยคือการชดเชยนั่นถือเป็นบทสรุปที่ดีที่สุดแล้ว
ทว่าไม่นาน
ใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงก็เขียวคล้ำ
พูดตามตรงพวกเขาเองก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน
ทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงต่างคิดว่าบ้านของพวกเขาเป็นเพียงหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั่วไป
แต่จู่ๆ ก็มาค้นพบในวันนี้
ว่าประมุขของตนเองอยู่ในขั้นมหายาน
ยังมีเซียนผู้ถูกเนรเทศซ่อนตัวอยู่ในเขตหวงห้ามอีก
หากมีขุมกำลังเช่นนี้จะไม่ใช่เรื่องง่ายดายหรอกหรือที่จะกวาดล้างโลกเซียน?
ทว่าพวกเขายังไม่ทันได้มีความสุขอยู่นาน
ประมุขก็จากไปแล้ว
เซียนผู้ถูกเนรเทศก็จากไปแล้ว
แม้แต่สิ่งประดิษฐ์เซียนก็ไม่ได้บินกลับมา
ตอนนี้ยังต้องมาจ่ายเงินชดเชยอีก
ความขึ้นลงเหล่านี้เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้เลยสำหรับทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวง
ในท้ายที่สุดท่ามกลางสีหน้าที่ทุกข์ระทมของเหล่าผู้ฝึกฝนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงก็ได้ข้อสรุปเรื่องค่าชดเชยแล้ว
เย่เฉินไม่ได้เปิดเผยให้โลกภายนอกรับรู้ว่เซียนผู้ถูกเนรเทศยังไม่ตาย
เนื่องจากการพูดไปก็ไม่เกิดประโยชน์มีแต่จะทำให้เกิดความตื่นตระหนก
สู้เก็บเงียบไว้เสียยังดีกว่า
ยิ่งไปกว่านั้นเย่เฉินก็มองออกว่าเซียนผู้ถูกเนรเทศเป่ยเสวียนเองก็มีความทิฐิอยู่ในใจ
เป็นไปได้มากที่พวกเขาจะไม่ลงมืออย่างลับๆ ล่อๆ
ดังนั้นอีกฝ่ายคงจะยอมรับความพ่ายแพ้
หรือไม่ก็จะออกมาเผชิญหน้ากันโดยตรงในอนาคต
ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
หลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้นเย่เฉินก็พาเซียนชิงเฉิงจากไป
ท่ามกลางสายตาอันซับซ้อนของเหล่ายอดฝีมือในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงพวกเขาก็จากไป..
*****
และในทะเลไร้ขอบเขต
เซียนผู้ถูกเนรเทศเป่ยเสวียนผู้ซึ่งทั่วโลกต่างเชื่อว่าได้ตกตายไปแล้วกำลังนั่งอยู่ที่นั่น
ใบหน้าของเขาค่อนข้างมืดมนและเขาก็มองลงมายังยันต์ที่แตกสลายในมือ
สิ่งนี้คือยันต์หุ่นเชิดแทนตัวที่เขาได้รับมาจากซากปรักหักพังโบราณและเขาก็ใช้วลานับสิบปีในการซ่อมแซมด้วยตนเอง
การใช้ยันต์นี้เจ้าของสามารถสร้างร่างแยกที่เกือบจะเหมือนกับร่างหลักทุกประการและมีพลังเทียบเท่ากับร่างหลักได้
และไม่มีข้อจำกัดเวลาในเดียวกันยังสามารถฝึกฝนวิชาเหนือธรรมชาติและเคล็ดวิชาต่างๆ รวมถึงดึงพลังกลับมาสู่ร่างหลักได้
อาจกล่าวได้ว่าเป็นสมบัติการฝึกฝนอันดับหนึ่ง
เป็นเวลานานมาแล้วที่ร่างของเซียนผู้ถูกเนรเทศได้เก็บตัวฝึกฝนอยู่ในถ้ำลึกในทะเลไร้ขอบเขต
และร่างแยกนั้นก็นั่งอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จื่อกวง
ทว่าในวันนี้ร่างแยกนั้นได้ดับสูญไปแล้ว
ยันต์หุ่นเชิดแทนตัวถูกทำลายและจะไม่มีวันซ่อมแซมได้อีกตลอดกาล
“ร่างแยกมีพลังเก้าส่วนของข้าแต่กลับต้องเสียไปทั้งหมด”
“นั่นหมายความว่าต่อให้ข้าจะลงมาเผชิญหน้าด้วยตนเองก็คงไม่มีประโยชน์อย่างมากข้าก็เพียงเสมอกับประมุขเทียนหยาน มันยากเกินกว่าจะขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อสังหารอีกฝ่าย”
“เหตุผลที่การต่อสู้ครั้งนี้พ่ายแพ้”
ท้ายที่สุด แล้วเป็นเพราะวิชาหายนะที่มันไม่อาจบรรลุระดับต้าเฉิงได้
หากเป็นระดับต้าเฉิง เมื่อปลดปล่อยวิชาหายนะออกมา ประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานจะไม่อาจขัดขืนได้เลยแม้แต่น้อย และเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน
ดังนั้น สิ่งต่อไปที่ข้าควรจะทำคือการทำความเข้าใจในวิชาหายนะและฝึกฝนมันให้เชี่ยวชาญ
และความเข้าใจในวิชาหายนะของข้านั้นอยู่ในระดับที่สูงมากแล้ว
อย่างมากที่สุดห้าปี ข้าจะสามารถทำความเข้าใจและสังหารเย่เฉินได้อย่างสมบูรณ์
เป่ยเสวียนยังคงต้องการจะสังหารเย่เฉิน
ส่วนเหตุผลนั้นหรือ?
นอกเหนือจากการที่รากฐานวิชาของตนเองเกิดรอยร้าวเพราะเขาเห็นประมุขศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงตายในมือของประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานด้วยตาตนเอง
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือวาสนาของเย่เฉิน ซึ่งทำให้หัวใจของเขาเต้น
ข้าเป็นเซียนผู้สูงส่ง
ทว่าเขากลับไม่ใช่คู่ต่อสู้ของประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานผู้ซึ่งอยู่ต่ำกว่าเขาถึงสองขั้นย่อย
ไม่ต้องพูดถึงโลกใบนี้
แม้แต่ในโลกเซียน ก็ยังน่าเหลือเชื่อ
ดังนั้น
โชควาสนาที่เย่เฉินได้รับนั้นย่อมท้าทายสวรรค์
หากข้าสามารถสืบทอดทุกอย่างได้ แล้วร่วมมือกับวิชาหายนะที่ข้ามีอยู่แล้ว
เช่นนั้น ความสำเร็จในชาตินี้ของเขาจะต้องเหนือกว่าชาติก่อนและก้าวไปได้ไกลกว่าเดิม
"ประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน รอให้ข้าสังหารเจ้าเสียก่อน...
เป่ยเสวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
ชั่วขณะต่อมา เขาก็หลับตาลงทันที
สายลม สายฟ้า น้ำ และเปลวเพลิงหมุนวนอยู่เบื้องหลังเขา ราวกับกำลังก่อตัวเป็นโลกทั้งสิบทิศ
น่าหวั่นเกรง...
และบนเครือข่ายอมตะ
การถ่ายทอดสดได้สิ้นสุดลงแล้ว
ทว่าความฮือฮาที่เกิดขึ้นในโลกเซียนนั้นเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
จำนวนผู้ชมการถ่ายทอดสดในช่วงที่พีคที่สุดนั้นมีมากกว่าหมื่นล้านคน
และการถ่ายทอดสดก็เพิ่งจะจบลง
วิดีโอสั้นต่างๆ ที่ตัดต่อมาจากหน้าจอการถ่ายทอดสดต่างก็เต็มไปทั่วเครือข่ายอมตะ
และในเว่ยป๋อเครือข่ายอมตะ
หัวข้อสนทนาที่เกี่ยวข้องต่างๆ พุ่งทะลุยอดสองหมื่นล้านในเวลาอันสั้น
เห็นได้ชัดเลยว่าการต่อสู้ครั้งนี้สร้างความสั่นสะเทือนให้กับโลกเซียนทั้งโลกมากเพียงใด
ท้ายที่สุดแล้ว เขาคือเซียน
เซียนผู้ถูกเนรเทศต้องจบสิ้นลงเช่นนี้
ไม่จำเป็นต้องอภิปรายให้มากความ
ประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานนั้นท้าทายสวรรค์อย่างแท้จริง
เป็นตัวตนที่น่าเกรงขามยิ่งในประวัติศาสตร์ของโลกเซียน
และเป็นที่ยอมรับของคนทั้งโลกเซียนแล้ว
ในเวลาเดียวกัน
สำหรับประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน เขาจะต้องกลายเป็นเซียนในอนาคตอย่างแน่นอน
ไม่มีใครกังขาใจได้อีกต่อไป
และนอกเหนือจากนั้น
ผลกระทบจากการต่อสู้ ก็กำลังคุกรุน
อย่างแรก หลังจากการจากไปของเย่เฉิน เรือเหาะที่บรรทุกสิ่งของจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ก็ติดตามไปอย่างใกล้ชิด
พวกเขาออกเดินทางทันทีหลังจากประมุขศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงปรากฏตัว
หลังจากเซียนผู้ถูกเนรเทศปรากฏตัว
มันถึงขั้นทำให้เกิดความคิดที่จะรีบถอยกลับ
ทว่าในตอนนี้ พวกเขาต่างรีบรุดเข้าไปยังจื่อกวงโจวเป็นครั้งแรก
ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งประมุขศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงและเซียนผู้ถูกเนรเทศต่างก็พ่ายแพ้
ใครอีกที่จะกล้าอิทธิพลเหนือเครือข่ายอมตะ เพื่อครอบคลุมจื่อกวงโจว?
ในเวลาเดียวกัน
ก่อนหน้านี้เคยมีผู้คนที่ออกสำรวจสถานที่ตั้งของทวีปสุดท้าย
ท้ายที่สุดแล้ว รางวัลที่ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายเต๋าได้รับ และผลประโยชน์ที่นิกายเต๋าได้รับจากการเป็นฝ่ายเริ่มต้นนั้นน่าตื่นเต้น
ทว่าในท้ายที่สุด ผู้อาวุโสสูงสุดก็ตาย
ลองคิดถึงผู้อาวุโสสูงสุด และนิกายต่างๆที่ล้มลงมาก่อนหน้านี้
ผู้มีอำนาจเหล่านั้นที่ออกสำรวจทวีปสุดท้ายต่างก็เกิดความตื่นตระหนกและไม่กล้าที่จะค้นหามันอีกต่อไป
ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ฝึกฝนที่ค้นพบสถานที่ตั้งของทวีปเป็นคนแรกและปฏิบัติภารกิจจนสำเร็จก็ตาย
ทว่าในตอนนี้ พวกเขาต่างยังคงค้นหาต่อไป
ประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานสามารถสังหารแม้กระทั่งเซียนผู้ถูกเนรเทศได้
พลังการต่อสู้น่าจะอยู่ในระดับสูงสุดภายใต้เซียนแล้ว
ในกรณีนี้ แม้ว่าอาจจะมีสัตว์ประหลาดบางตนในทวีปสุดท้าย พวกมันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานอย่างแน่นอน
เว้นเสียแต่ว่าจะมีเซียนอยู่ในทวีปสุดท้าย
ทว่าเรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากค้นพบทวีปแล้ว เพียงแค่ถ่ายภาพ แล้วหันหลังกลับแล้วจากไป
อย่าได้ย่างกรายเข้าไปในที่ที่ทวีปสุดท้ายตั้งอยู่
เช่นนั้น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะพลาด
ดังนั้น
เกี่ยวกับภารกิจการสำรวจทวีปสุดท้าย นั้นก็มีความคึกคักเช่นกัน