บทที่ 1231: แดนภูต

บทที่ 1231: แดนภูต

"โหมดสงคราม?"

หลินโม่พูดประโยคนี้ออกมา

ทุกคนต่างก็ถามด้วยความไม่เข้าใจว่า: "โหมดสงครามหมายความว่าไง? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการอัปเลเวลอาณาเขตด้วยล่ะ?"

หลินโม่พูดว่า: "โลกแห่งคำพยากรณ์ มีเพียงสถานะเจ้าเมืองเท่านั้น ที่จะสามารถเปิดโหมดสงครามได้"

"ภายใต้สถานะเปิดใช้งานโหมดสงคราม อาณาเขตก็จะเป็นเหมือนแม่เหล็กขนาดยักษ์ ที่เปิดเผยตัวตนในสายตาของมอนสเตอร์ทั้งหมด เพื่อดึงดูดการโจมตีของพวกมันเข้ามา"

"เหลือเวลาอีกหนึ่งวัน คืนพรุ่งนี้สี่ทุ่มเทพพยากรณ์จะจุติ"

หลินโม่หันไปพูดกับทุกคนรอบๆ ว่า: "ฉันจะพาทุกคนไปทำความคุ้นเคยกับรูปแบบการอัปเลเวลของอาณาเขตก่อนก็แล้วกัน ซ้อมไว้ล่วงหน้า จะได้ป้องกันคลื่นอสูรในคืนพรุ่งนี้"

หลิงเสวี่ยพูดตาม: "อืม เรื่องนี้จำเป็นมาก"

"ไม่อย่างนั้นพอคลื่นอสูรบุกมาในคืนพรุ่งนี้ ถ้าพวกเราไม่รู้รูปแบบล่ะก็ ทำให้อาณาเขตที่อุตส่าห์ได้มาอย่างยากลำบากแห่งนี้ถูกทำลาย ต่อไปพวกเราก็จะสูญเสียที่พักพิงแห่งนี้ไปด้วย"

"ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็ต้องทำให้อาณาเขตนี้อยู่รอดจากคลื่นอสูรในคืนพรุ่งนี้ให้ได้ และต้องอาศัยคลื่นอสูรระลอกนี้ ทำให้มันเติบโตอย่างรวดเร็ว"

หลินโม่จึงพูดต่อว่า: "มีเพียงสมาชิกอย่างเป็นทางการที่สังกัดอาณาเขต สังหารศัตรูในตอนที่อาณาเขตถูกโจมตีเท่านั้น ถึงจะได้รับค่าความเจริญของอาณาเขต"

"คนที่ไม่ได้รับการรับรองเป็นสมาชิกอาณาเขตอย่างเป็นทางการ ไม่สามารถมอบค่าความเจริญให้กับอาณาเขตได้"

เซี่ยหว่านหว่านเสนอว่า: "ตั้งชื่อให้อาณาเขตก่อนเถอะ! อาณาเขตยังไม่มีชื่อเลยนะ!"

"ในเมื่อเป้าหมายคือการกลายเป็นเมืองหลวงระดับสุดยอดอันดับหนึ่งของโลก ก็ต้องไม่เสียความน่าเกรงขาม!"

เหอเซียวเสนอว่า: "สู้เรียกว่า เมืองหวังป้า ไปเลย!"

หลินเมี่ยวเมี่ยวพูดว่า: "ตั้งชื่อได้ดีมาก คราวหน้าไม่ต้องตั้งแล้วนะ!"

ตอนนั้นเอง ฉินเฟิงก็พูดขึ้นว่า: "แดนสุขาวดี เป็นไง? มีความหมายแฝงว่าอนาคตของพวกเรา จะมีแต่ความสุขสันต์!"

หลินเมี่ยวเมี่ยวหมดปัญญาจะบ่นจริงๆ: "พวกนายสองคนเป็นพี่น้องแท้ๆ กันใช่ไหมเนี่ย?"

"แต่ละคนคิดได้หลุดโลกกว่ากันอีก!"

ในตอนนั้นเอง เบื้องหน้าหลินโม่ก็มีข้อความแจ้งเตือนจากระบบเด้งขึ้นมา

[ติ๊ง~ เรียนท่านเจ้าเมืองผู้ทรงเกียรติ จากสถานะจักรพรรดิภูตสายเลือดระดับสูงสุดแห่งฝ่ายเผ่าภูต เผ่าพันธุ์สูงสุดแห่งเทพพยากรณ์ของคุณ ระบบขอเสนอชื่ออาณาเขตให้คุณว่า·แดนภูต โปรดพิจารณาว่าจะใช้หรือไม่?]

หลินโม่ก็ขี้เกียจคิดแล้ว

"เอาแดนภูตนี่แหละ"

[ข้อความอาณาเขต]: ขอแสดงความยินดีที่คุณตั้งชื่ออาณาเขตสำเร็จ แดนภูต!

ก็ยังคงเป็นคำพูดประโยคเดิม

อาณาเขต ก็เหมือนกับบ้านอันอบอุ่น ประโยชน์ที่ใหญ่ที่สุดของมันคือการปกป้องผู้เล่น

ผู้เล่นอยู่ในอาณาเขต หรือในระยะที่ใกล้กับอาณาเขตระดับหนึ่ง จะได้รับโบนัสลดทอนความเสียหาย

ขึ้นอยู่กับเลเวลอาณาเขต

ยกตัวอย่างเช่น: ค่ายที่เพิ่งจะสร้างขึ้นมาใหม่ใต้เท้าหลินโม่แห่งนี้ เนื่องจากเลเวลเริ่มต้นยังค่อนข้างต่ำ ผลการปกป้องคนในค่ายจึงมีเพียง 10%

นั่นก็หมายความว่า: ผู้เล่นที่ถูกผู้จู่โจมโจมตีภายในอาณาเขต จะได้รับความเสียหายที่ได้รับจะลดลง 10%

แต่เมื่ออยู่นอกอาณาเขต ผลลัพธ์นี้จะแสดงผลเพียงครึ่งเดียว

นั่นก็คือในรัศมี 500 หลาจากค่าย ผู้เล่นจะได้รับลดทอนความเสียหาย 5%

เลเวลอาณาเขตเพิ่มขึ้น ผลลดทอนความเสียหายก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ชาติก่อนหลินโม่ใช้เวลาหลายเดือนในการต่อสู้กับมอนสเตอร์และทำภารกิจอย่างยากลำบากเพื่อเก็บสะสมเหรียญทอง ตอนที่ถูกฝูงมอนสเตอร์สายมิติไล่ล่า ก็ได้ไปหลบซ่อนตัวในสุดยอดเมืองหลักของเทพคนหนึ่งอยู่คืนหนึ่ง

จำได้ลางๆ ว่าผลลดทอนความเสียหายภายในของสุดยอดเมืองหลัก สูงถึง 90% อย่างน่าสะพรึงกลัว!

ต่อให้ฝูงมอนสเตอร์สายมิติเหล่านั้นจะถูกเจ้าเมืองของสุดยอดเมืองหลักแห่งนั้นจงใจใช้ยุทธวิธี "ปิดประตูตีหมา" ปล่อยเข้ามาในเมือง ก็แทบจะไม่เป็นภัยคุกคามใดๆ ต่อหลินโม่เลย กลับกลายเป็นว่าสุดท้ายพวกมันก็ถูกเจ้าเมืองคนนั้นสังหารทิ้งภายในอาณาเขตอย่างง่ายดาย

ดังนั้น

พลังป้องกันของสุดยอดเมืองหลัก จึงเป็นสิ่งที่ไม่ต้องสงสัยเลย!

จุดนี้ ไม่ต้องเป็นห่วงเลย

รอให้เลเวลอาณาเขตเพิ่มขึ้นในช่วงหลัง ก็พอแล้ว

แต่มีจุดหนึ่ง

"ไม่ว่าจะเป็นผลการปกป้องของอาณาเขต หรือการอัปเลเวลอาณาเขต ล้วนต้องเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของอาณาเขตเท่านั้นถึงจะได้รับสิทธิ์"

หลินโม่พูดว่า: "ปัจจุบันค่ายสามารถรองรับคนได้สูงสุดแค่ 500 คน นอกจากฉันแล้ว ฉันจะอนุมัติสิทธิ์ให้พวกนาย 499 คนเข้ามาอยู่ในค่ายก่อน แล้วค่อยเปิดโหมดสงคราม"

โดยพื้นฐานแล้ว เจ้าเมืองที่สร้างอาณาเขต ล้วนจัดสรรกำลังตามรูปแบบผู้เล่น 90% และ NPC 10%

ยังไงซะผู้เล่นก็ต้องออกไปทำภารกิจ ฆ่ามอนสเตอร์ เพื่ออัปเลเวลพัฒนาตัวเอง เป็นไปไม่ได้ที่จะหมกตัวอยู่ในอาณาเขตตลอดทั้งวัน

ดังนั้น การว่าจ้างกองกำลังทหารพิทักษ์ NPC เอาไว้ปกป้องความปลอดภัยของอาณาเขตในตอนที่ไม่มีคนอยู่ในอาณาเขต จึงเป็นสิ่งจำเป็นมาก

แต่ตอนนี้ ภารกิจหลักของหลินโม่คือการอัปเลเวลอาณาเขต และไม่ได้มีเรื่องอื่นอะไร ดังนั้นจึงยังไม่มีความจำเป็นต้องจ้าง NPC มา

ดังนั้น ผู้เล่นจากห้ากิลด์ใหญ่ต่างก็พากันเสนอตัว:

"พี่โม่เลือกฉันสิฉันโคตรกล้าหาญเลย!"

"ประธานโม่ เลือกผม!"

"ให้ฉันเข้าร่วมด้วยคนเถอะ เด็กคนนี้ฝันอยากจะมีที่พักพิงอันอบอุ่นมาตลอดเลยนะ!"

หลินโม่อนุมัติสิทธิ์อย่างรวดเร็ว

[ข้อความอาณาเขต] (แดนภูต): ผู้เล่น หลิวหลี ได้รับการอนุมัติจากเจ้าเมือง กลายเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของแดนภูต!

[ข้อความอาณาเขต] (แดนภูต): ผู้เล่น หมิงเยว่ซิน ได้รับการอนุมัติจากเจ้าเมือง กลายเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของแดนภูต!

……

ไม่นานนัก

ห้าร้อยคนก็เต็ม

หลินโม่หันไปพูดกับผู้เล่นจากห้ากิลด์ใหญ่คนอื่นๆ ที่นั้นที่ไม่ได้รับเชิญและรู้สึกเสียดายเล็กน้อยว่า: "รอให้อาณาเขตอัปเลเวลขยายพื้นที่แล้ว จะอนุมัติสิทธิ์ให้ทุกคนเข้ามานะ"

"เดี๋ยวพอเปิดโหมดสงคราม ทุกคนก็เข้ามาร่วมด้วยช่วยกันนะ"

"เป้าหมายของเราในครั้งนี้ไม่ใช่การหาค่าความเจริญให้กับอาณาเขต เป็นการทำความคุ้นเคยกับรูปแบบการต่อสู้ของอาณาเขต!"

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกไป ทุกคนก็ขานรับเป็นเสียงเดียวกัน: "รับทราบ!"

ดังนั้น หลินโม่จึงไม่พูดพร่ำทำเพลง

เข้าประเด็นโดยตรง

เปิดหน้าต่างอาณาเขต

เปิดใช้งาน "โหมดสงคราม"

วินาทีต่อมา

วิ้ง

ภายในอาณาเขต ปลดปล่อยลำแสงสีแดงออกมาเป็นระลอก ข้ามผ่านน่านน้ำเถ้าถ่าน และพัดกวาดไปยังเขตป่าบริเวณใกล้เคียง

เวลาผ่านไปไม่นาน

มอนสเตอร์ที่หลับใหลอยู่ในเขตป่าใหญ่ต่างๆ จากทั่วทุกสารทิศ ดูเหมือนจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

และในเวลาเดียวกัน ก็พากันมุ่งหน้าเข้ามาใกล้ทางฝั่งเกาะเถ้าถ่าน!

หวังจวินเจี๋ยชักดาบ "ชวิ้ง" ออกมา: "พี่น้องทั้งหลาย ปกป้องแดนภูต!"

"ถ้าแดนภูตของพี่โม่ของฉันอิฐหายไปสักก้อน กระเบื้องหลุดไปสักแผ่นล่ะก็ คืนนี้คูปองนวดเท้าของทุกคนจะถูกยึดหมด!"

ทันใดนั้น ผู้เล่นกิลด์ยุคโกลาหลทั้งหมดต่างก็ชักอาวุธเตรียมพร้อมรบ!

ไม่นานนัก

มอนสเตอร์ก็มาถึงริมฝั่งน่านน้ำเถ้าถ่าน

เมื่อถูกดึงดูดด้วย "แม่เหล็ก" ขนาดยักษ์อย่างแดนภูตบนเกาะเถ้าถ่าน มอนสเตอร์เหล่านั้นก็พากันกระโจนลงทะเล มุ่งหน้าประชิดเกาะเถ้าถ่าน!

ในขณะเดียวกัน

สัตว์อสูรสมุทรที่หลับใหลอยู่ลึกสลงไปในน่านน้ำเถ้าถ่าน ก็พากันถูกปลุกให้ตื่น

และพุ่งทะยานขึ้นสู่ผิวน้ำพร้อมเสียงคำราม!

โฮก โฮก โฮก โฮก!

มอนสเตอร์ป่าที่ลอยอยู่บนผิวน้ำและกำลังมุ่งหน้าเข้าใกล้เกาะเถ้าถ่าน ในพริบตาเดียวก็ถูกสัตว์อสูรสมุทรจำนวนมหาศาลที่โผล่มาอย่างกะทันหันกลืนกินจนหมดสิ้น!

สถานะที่เลเวลใกล้เคียงกัน และพลังรบสูสีกัน

บนถิ่นที่อยู่ของสัตว์อสูรสมุทรแห่งนี้

มอนสเตอร์ป่าเหล่านั้นไม่มีพลังพอจะต่อต้านเลยสักนิด จึงถูกสัตว์อสูรสมุทรสังหารทิ้งอย่างง่ายดาย!

ด้วยเหตุนี้

ทางฝั่งของหลินโม่ จึงเห็นเพียงข้อความการต่อสู้ของอาณาเขตเด้งขึ้นมาตรงหน้าเป็นระลอก

[ข้อความอาณาเขต] (แดนภูต): ทหารยามอาณาเขตสังหารผู้บุกรุก ค่าความเจริญของอาณาเขต +0.1!

……

จบบทที่ บทที่ 1231: แดนภูต