บทที่ 191 เทพสายฟ้าปะทะคิซารุ, ศึกดวลความเร็วแสงและสายฟ้า!

คำประกาศก้องของไคเซลที่พุ่งตรงใส่อาคาอินุ เปรียบเสมือนก้อนน้ำแข็งที่โยนลงในบ่อลาวาเดือด

แต่ก่อนที่ความโกลาหลจะทันสงบลง เอเนลที่อยู่ข้างกายก็ไม่อาจเก็บอาการกระหายเลือดและความต้องการจะเป็นจุดสนใจไว้ได้อีกต่อไป

“ย่าฮ่าฮ่าฮ่า! เลิกพล่ามไร้สาระยืดยาวซะที!”

เอเนลหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ชี้กระบองทองคำในมือไปที่คิซารุซึ่งยืนทำท่าเกียจคร้านอยู่ข้างแท่นประหาร น้ำเสียงหยดเยิ้มไปด้วยคำท้าทายและความดูแคลนที่มีต่อ “พระเจ้าจอมปลอม”

“เฮ้ย ไอ้ลิงแสง! คู่ต่อสู้ของแกคือพระเจ้าผู้นี้ต่างหาก!”

สิ้นเสียงคำพูด...

เปรี้ยะ...!!

เสียงกระแสไฟฟ้าแตกกระจายดังแสบแก้วหู

ร่างของเอเนลสลายกลายเป็นเงาสายฟ้าที่เจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ในพริบตา แสงสีทองที่ก่อตัวจากสายฟ้าล้วนๆ

ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตามนุษย์จะจับทัน เขาปรากฏตัวกลางอากาศตรงหน้าคิซารุราวกับเทเลพอร์ต!

“สองร้อยล้านโวลต์... ทัณฑ์อัสนี!”

ไม่มีการหยั่งเชิง ไม่มีความลังเล เอเนลหวดกระบองทองคำที่ห่อหุ้มด้วยสายฟ้าแรงสูงจนอากาศฉีกขาดและส่งเสียงคำราม

ด้วยวิธีที่เรียบง่ายและป่าเถื่อนที่สุด เขาทุบมันลงไปที่ศีรษะที่สวมแว่นกันแดดของคิซารุเต็มแรง!

ที่ใดที่กระบองพาดผ่าน อากาศเกิดการแตกตัวเป็นไอออน ทิ้งรอยทางสุญญากาศที่มีงูสายฟ้าตัวเล็กๆ วิ่งพล่าน

“หือ?”

เมื่อเผชิญกับการโจมตีสายฟ้าแลบที่น่าตกใจนี้ ใบหน้าเกียจคร้านตลอดกาลของคิซารุในที่สุดก็ตึงเครียดขึ้น หลุดเสียงอุทานออกมาคำหนึ่ง

วินาทีก่อนที่ทัณฑ์อัสนีจะฟาดโดน...

วูบ!

ร่างของคิซารุพร่ามัวกลายเป็นอนุภาคโฟตอนนับไม่ถ้วน กระจายตัวออกราวกับปรอทเหลว และไปรวมตัวกันใหม่ห่างออกไปหลายเมตร

การโจมตีอันป่าเถื่อนของเอเนลฟาดใส่เพียงภาพติดตา ระเบิดหลุมไหม้เกรียมบนพื้นน้ำแข็ง เศษน้ำแข็งและสายฟ้าสาดกระเซ็น

“เร็วใช้ได้นี่นา~”

คิซารุเอียงคอ น้ำเสียงยังคงแฝงความเฉยเมยที่ชวนให้หงุดหงิด

“เกือบโดนซะแล้ว... น่ากลัวจังเลยน้า~”

แต่คำชมแบบขอไปทีนั้นกลับยิ่งทำให้เอเนลเดือดดาล

“บังอาจมาดูถูกพระเจ้าผู้นี้!”

เอเนลคำรามลั่น สายฟ้ารอบตัวปะทุสว่างไสวยิ่งขึ้น

“ย่าฮ่าฮ่าฮ่า! งั้นก็จงดูความเร็วที่แท้จริงของ... ทัณฑ์สวรรค์ซะ!”

“ทัณฑ์สวรรค์งั้นเหรอ? ชื่อน่าเกรงขามจังเลยน้า~”

คิซารุเบ้ปาก ร่างกายเปลี่ยนเป็นอนุภาคแสงอีกครั้งเพื่อเตรียมหลบหลีก

แต่คราวนี้ เอเนลไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ผ่อนคลาย

“ก้าวอัสนี... ร่างเงาลวงตา!”

สิ้นเสียงตะโกนต่ำ สายฟ้าหนาทึบระเบิดออกจากร่าง ร่างต้นของเขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงระดับไมโครเทเลพอร์ต ทิ้งร่างแยกที่เกิดจากประจุไฟฟ้าเข้มข้นไว้เบื้องหลัง

ร่างลวงเหล่านี้ไม่เพียงแค่หลอกตา แต่ยังแฝงประจุไฟฟ้าที่ทำให้ชาหนึบ

ในพริบตา ร่างแยกของเอเนลหลายร่างก็ล้อมคิซารุไว้ ถักทอตาข่ายสายตาสีทองมรณะ!

“ลูกไม้ตื้นๆ~”

คิซารุแค่นเสียง พุ่งตัวด้วยความเร็วแสง ลอดผ่านช่องว่างระหว่างร่างแยกเหล่านั้น

ทว่า วินาทีที่ร่างของเขาคืนสภาพ...

“ทวนอัสนี... ทะลวงขอบเขต!”

ลำแสงสีขาวขุ่นที่ถูกบีบอัดจนเล็กจิ๋ว...ราวกับงูพิษที่ซุ่มโจมตี...พุ่งออกมาจากร่างจริงของเอเนล!

ไม่ใช่การระเบิดวงกว้างอีกต่อไป แต่สายฟ้าถูกบีบอัดจนกลายเป็นหอกสั้นที่แข็งแกร่ง เร็วยิ่งกว่าเสียง เจาะทะลวงตรงเข้าใส่หน้าอกของคิซารุ!

รูม่านตาของคิซารุหดวูบ

ความเร็วและความแม่นยำของการโจมตีนี้เหนือความคาดหมาย ปลายหอกสีขาวสว่างจ้านั้นเป็นภัยคุกคามแม้กระทั่งกับตัวเขา

“กระจกยาตะ!”

ไม่มีเวลาให้เปลี่ยนร่างเป็นธาตุเต็มตัว คิซารุตวัดมือสร้างกระจกแสงที่ส่องประกายสีรุ้งขึ้นมาป้องกัน

ตูม...!!

ทวนอัสนีสีซีดปะทะกับกระจกยาตะ เกิดเสียงทึบหนักราวกับตีกลองยักษ์

สายฟ้าที่เกรี้ยวกราดและโฟตอนที่หนาแน่นปะทะและหักล้างกัน ปลดปล่อยแสงสว่างวาบและคลื่นกระแทกที่มองไม่เห็น

กระจกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยร้าวละเอียดปรากฏขึ้นบนผิวหน้า... แม้มันจะต้านทานไว้ได้

แต่แรงกระแทกก็ส่งร่างคิซารุไถลถอยหลังไปกว่าสิบเมตร ลากเป็นร่องลึกสองรอยบนพื้นน้ำแข็ง

ความเกียจคร้านหายไปจากใบหน้าของเขา แทนที่ด้วยความจริงจัง... และความหงุดหงิดที่ถูกรบกวนความสงบ

“เป็นพลังที่... น่ารำคาญจริงๆ”

เขาพึมพำ ขยับแว่นกันแดด น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเย็นชา

“ย่าฮ่าฮ่าฮ่า! รสชาติเป็นยังไงล่ะ เจ้าลิงแสง!”

เอเนลหัวเราะด้วยความลำพองใจ รุกไล่ต่อเนื่อง สายฟ้าปะทุเดือดขึ้นอีกครั้ง

“หมดเวลาวอร์มอัพแล้ว! คราวนี้จงลิ้มรสสายฟ้านับหมื่นซะ!”

“ความเร็วคือน้ำหนัก... แกเคยถูกเตะด้วยความเร็วแสงรึเปล่า?”

เสียงของคิซารุเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง ร่างกายกลายเป็นลำแสงเจิดจ้าอีกครั้ง

วินาทีถัดมา ท้องฟ้าเหนือมารีนฟอร์ดกลายเป็นอาณาเขตแห่งแสงและสายฟ้าอย่างสมบูรณ์!

เงาสายฟ้าสีทองและกระแสโฟตอนสีขาว ไล่ล่า ปะทะ และตัดผ่านกันด้วยความเร็วที่สายตามนุษย์ไม่อาจจับภาพได้

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

ทุกการปะทะก่อเกิดเสียงคำรามกึกก้องและแสงสว่างวาบ

งูสายฟ้าเต้นระบำและอนุภาคแสงกระจัดกระจาย สายฟ้าหรือกระสุนแสงที่หลุดเป้าหมายร่วงลงสู่สนามรบเบื้องล่าง ก่อให้เกิดความเสียหายวงกว้าง

ทั้งทหารเรือและโจรสลัดต่างวิ่งหนีตายจ้าละหวั่นเพื่อหลบลูกหลงที่ตกลงมาจากฟากฟ้า

เอเนลใช้เทคนิค “ก้าวอัสนี” จนถึงขีดสุด และใช้วิชาใหม่ “ทวนอัสนีทะลวงขอบเขต” ที่เน้นการเจาะเกราะ

บีบให้คิซารุต้องหลบหลีกและป้องกันด้วยความเร็วสูงต่อเนื่อง ขัดขวางไม่ให้เขาใช้ท่ากวาดล้างอย่าง “สร้อยลูกปัดยาซาคานิ” หรือยิงลำแสงสนับสนุนแนวรบอื่นได้ตามใจชอบ

ส่วนคิซารุเองก็ทิ้งความดูแคลนไปจนหมดสิ้น ปฏิบัติต่อเอเนลในฐานะคู่ต่อสู้ที่ต้องให้เกียรติ

ลูกเตะความเร็วแสง ดาบแสงอามาโนะมุราคุโมะ และกระจกยาตะ... เขางัดทุกเทคนิคออกมาใช้อย่างแม่นยำและลื่นไหล ปะทะกับความบ้าคลั่งของเอเนลอย่างดุเดือด

ด้วยประสบการณ์การต่อสู้และความช่ำชองที่เหนือกว่า คิซารุสามารถคลี่คลายวิกฤตได้ในเสี้ยววินาทีและสวนกลับด้วยประสิทธิภาพที่คมกริบ

นี่คือการดวลความเร็วระดับสุดยอดอย่างแท้จริง!

การปะทะกันซึ่งหน้าระหว่าง “ผลโกโร โกโร” และ “ผลพิกะ พิกะ”!

การดวลความเร็วระหว่าง “พระเจ้า” ผู้ปกครองเกาะแห่งท้องฟ้า และหนึ่งในกำลังรบสูงสุดของกองทัพเรือ!

แรงสั่นสะเทือนจากการต่อสู้ของพวกเขาแขวนอยู่เหนือสนามรบราวกับดาบอาญาสิทธิ์ ดึงดูดความสนใจของคนนับไม่ถ้วน

“เอเนล... สู้กับพลเรือเอกคิซารุได้สูสีงั้นเหรอ?!”

นายทหารเรือพึมพำอย่างไม่อาจเชื่อสายตา

“ทำได้สวยนี่หว่า เทพสายฟ้า! ลากคิซารุไว้แบบนั้นแหละ!”

เหล่าโจรสลัดโห่ร้อง แรงกดดันเบาบางลงทันตา

ศึกย่อยที่เกิดขึ้นกะทันหันและอลังการนี้ ได้จำกัดการเคลื่อนไหวของคิซารุ...หนึ่งในไพ่ตายของกองทัพเรือ...ไว้อย่างสมบูรณ์ สร้างโอกาสและพื้นที่อันประเมินค่าไม่ได้ให้กับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวและลูฟี่ในเวทีหลักเบื้องล่าง

ด้วยเสียงฟ้าคำราม เอเนลได้ประกาศก้องต่อท้องทะเล...

ถึงการกลับมาของ “พระเจ้า”!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═