บทที่ 28 เพลิงดาราลามทุ่งร้อยทิศ, ประกายไฟแรกถูกจุด

หลังจากเชี่ยวชาญเคล็ดวิชา “ริวโอ: ผสานอาวุธ” ไคเซลก็ไม่ได้รั้งรออยู่บนเกาะร้างนานนัก

ความแข็งแกร่งที่พัฒนาขึ้นจำเป็นต้องได้รับการผนึกให้แน่นแฟ้นและทดสอบในสนามรบจริง

เขาบังคับเรือใบเสาเดียวลำเล็กที่ขโมยมา แล่นเข้าสู่เส้นทางเดินเรือที่คาดเดาไม่ได้ของแกรนด์ไลน์อีกครั้ง

หลายวันต่อมา เขาเดินทางมาถึงน่านน้ำที่ค่อนข้างเปิดโล่งและมีเกาะแก่งเบาบาง ท้องฟ้าสีครามสดใส ลมทะเลสงบนิ่ง ดูเหมือนจะเป็นวันที่อากาศดีที่หาได้ยาก

ทว่า... ความสงบสุขนี้ถูกทำลายลงในไม่ช้า

ที่เส้นขอบฟ้าไกลๆ เรือรบขนาดกลางสามลำที่ชักธงกองทัพเรือกำลังแล่นเข้าหาเรือลำเล็กของไคเซลในรูปแบบพัด เพื่อบีบวงล้อมเข้ามา

พลสังเกตการณ์บนยอดเสากระโดงเรือค้นพบเรือลำน้อยที่โดดเดี่ยวและมีสไตล์แตกต่างจากเรือโจรสลัดอย่างสิ้นเชิงลำนี้ได้อย่างชัดเจน

ในแกรนด์ไลน์ เป้าหมายที่น่าสงสัยใดๆ ล้วนคุ้มค่าแก่การระแวดระวังของกองทัพเรือ โดยเฉพาะพวกฉายเดี่ยวที่ดูเหมือนอ่อนแอเหล่านี้

เพราะพวกเขามักซ่อนอันตรายที่ไม่คาดคิด... หรือไม่ก็ “ความดีความชอบ” เอาไว้

“เรือที่ไม่ระบุสัญชาติข้างหน้า! หยุดเรือเพื่อรับการตรวจค้นเดี๋ยวนี้! ขอย้ำ หยุดเรือเดี๋ยวนี้!”

เสียงอันทรงพลังของนาวาเอกทหารเรือดังมาจากระยะไกลผ่านลำโพงหอยทากสื่อสาร

ไคเซลยืนอยู่ที่หัวเรือ ลมทะเลพัดผมสีดำหน้าผากให้ปลิวไสว

เขามองดูเรือรบสามลำที่ค่อยๆ บีบเข้ามา ปืนใหญ่บนเรือเริ่มปรับองศาเล็งเป้าแล้ว แววตาของเขาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น

เขาจำรุ่นของเรือรบพวกนี้ได้ มันเป็นเรือมาตรฐานของศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ มักใช้สำหรับภารกิจลาดตระเวนและจับกุมในเขต “พาราไดซ์”

บนเรือแต่ละลำมีทหารเรือประมาณร้อยนาย พร้อมปืนใหญ่เรือที่มีอานุภาพพอสมควร

สำหรับเขา มันไม่ใช่ภัยคุกคามอะไรมากนัก แต่... มันเกะกะและเสียเวลา

เขาไม่มีเจตนาจะตอบรับ และไม่คิดแม้แต่จะเปลี่ยนเส้นทาง ยังคงแล่นเรือเอื่อยๆ ไปในทิศทางเดิม

ท่าทีเมินเฉยนี้ยั่วยุโทสะของทหารเรือจนถึงขีดสุด

“ยิง! จมมันซะ!” กัปตันเรือออกคำสั่ง

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

ปืนใหญ่ที่กราบเรือรบทั้งสามลำพ่นไฟอันดุร้ายและควันหนาทึบออกมาพร้อมกัน!

กระสุนปืนใหญ่สีดำนับสิบนัดลากหางควันสีขาวเป็นทางยาว ราวกับฝูงมัจจุราช ส่งเสียงหวีดหวิวแสบแก้วหู

พวกมันปูพรมครอบคลุมพื้นที่ไปยังเรือลำเล็กของไคเซล! ในพริบตา มันปิดตายพื้นที่ทั้งหมดที่เขาจะใช้หลบหลีกได้!

ห่ากระสุนเต็มท้องฟ้าเพียงพอที่จะฉีกกระชากเรือโจรสลัดขนาดเดียวกันให้กลายเป็นเศษไม้ในพริบตา!

เมื่อเผชิญกับการระดมยิงที่หนาแน่นนี้ ไคเซลไม่ได้คิดจะใช้ “คันฉ่องวารีบุปผา” เพื่อหลบหลีกด้วยซ้ำ

เรือของเขาเปราะบางเกินไป หากโดนแรงระเบิดเฉียดๆ ก็คงแตกสลายได้

สิ่งที่เขาต้องการคือ... การกวาดล้างพื้นที่ !

ในวินาทีที่กระสุนระลอกแรกกำลังจะตกถึง ไคเซลขยับ!

เขาก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้าครึ่งก้าว เหยียบดาดฟ้าเรืออย่างหนักแน่นเพื่อตรึงช่วงล่างให้มั่นคง

มือขวากำกึ่งกลางด้ามหอกสีดำทมิฬด้วยมือข้างเดียว! ฮาคิแห่งริวโอทะลักออกมาทันที ราวกับเคลือบหอกยาวด้วยชั้นของความมืดมิดที่ไหลเวียน!

เผชิญหน้ากับฝูงกระสุนปืนใหญ่ที่กระจายตัวเป็นรูปพัดอยู่เบื้องหน้า รวมถึงทหารเรือบนดาดฟ้าเรือที่ไกลออกไปซึ่งกำลังเล็งปืนยาวเตรียมพร้อม...

ความคิดหนึ่งแล่นผ่านสมองราวกับสายฟ้า...ความเร็ว! ความเร็วในการแทงหอกระดับสูงสุด!

ผสานกับอำนาจการทะลุทะลวงและการทำลายล้างวงกว้างของริวโอ! ราวกับไฟลามทุ่งที่จะครอบคลุมทุกพื้นที่เบื้องหน้าในพริบตา!

เทคนิคการออกแรงแบบ “พลังหมัดระยะประชิด” จากมวยหย่งชุนในชาติปางก่อน เน้นการระเบิดพลังระยะสั้นและการรัวหมัดชั่วพริบตา

ณ วินาทีนี้ แนวคิดการออกแรงนี้ผสานเข้ากับเพลงหอกริวโอผสานอาวุธได้อย่างเป็นธรรมชาติ!

ส่งแรงจากเอวและหน้าท้อง พลังไหลผ่านแขนและข้อมือ ใช้มือแทนเอว ใช้ข้อมือแทนร่างกาย!

แขนขวาทั้งท่อนของเขาดูเหมือนจะกลายเป็นภาพติดตาที่พร่ามัว!

วูบ...!

หอกยาวดูเหมือนจะหายไปจากมือของเขา! แทนที่ด้วยสิ่งที่บานสะพรั่งอยู่ตรงหน้าในทันทีคือ...

ปราณหอกที่ร้อนแรงและควบแน่นนับร้อยสาย ดูราวกับอุกกาบาตสีแดงชาด!

เก้ากระบวนท่าทะลวงดารา รูปแบบที่ 3 ... เพลิงดาราลามทุ่งร้อยทิศ!

ปราณหอกเหล่านี้ไม่ได้กระจายตัวมั่วซั่ว แต่ละสายบรรจุพลังทำลายล้างของริวโอและคุณลักษณะการระเบิดของ “พลังระยะประชิด”

ความเร็วนั้นเหนือจินตนาการ หนาแน่นดุจพายุฝน!

พวกมันไม่ได้บินเป็นเส้นตรง แต่โค้งเล็กน้อย ครอบคลุมพื้นที่รูปพัดขนาดมหึมาเกือบ 180 องศาเบื้องหน้าไคเซล!

บึ้ม บึ้ม บึ้ม บึ้ม บึ้ม...!!!

ชุดการระเบิดที่หนาแน่นจนแยกไม่ออกดังสนั่นเหนือท้องทะเล!

กระสุนปืนใหญ่สีดำนับสิบนัดเหล่านั้น ถูกปราณหอกสีแดงชาดที่แม่นยำและรุนแรงจุดระเบิดกลางอากาศก่อนที่พวกมันจะเข้าใกล้เรือลำเล็กด้วยซ้ำ!

ราวกับดอกไม้ไฟสีดำแดงนับสิบดอกบานสะพรั่งพร้อมกันบนท้องฟ้า

เปลวไฟและคลื่นกระแทกกวาดออกไปทุกทิศทาง กระแสลมร้อนระอุทำให้ไอน้ำสีขาวมหาศาลระเหยขึ้นจากทะเล!

แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น!

หลังจากจุดระเบิดกระสุนปืนใหญ่ทั้งหมดกลางอากาศ ปราณหอกที่เหลืออีกนับสิบสายยังคงพุ่งทะยานต่อไปโดยไม่ลดความเร็ว

ราวกับพวกมันมีชีวิต... พวกมันทะลุผ่านม่านไฟและควันระเบิด พุ่งเข้าใส่ดาดฟ้าเรือรบทั้งสามลำอย่างแม่นยำ!

“นั่นมันอะไรน่ะ?!”

“หลบเร็ว!”

ทหารเรือบนดาดฟ้าเห็นเพียงกลุ่มจุดแสงดาราสีแดงเลือดที่ทะลวงผ่านม่านควันเข้ามา

ราวกับดวงตาของยมทูตที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่มีเวลาให้ตอบโต้ใดๆ ทั้งสิ้น!

ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก...!

เสียงปราณหอกเจาะทะลุร่างดังระงมราวกับเสียงคั่วถั่วแตก!

พลปืนที่ยืนอยู่ข้างกราบเรือเตรียมยิงระลอกสอง, พลปืนยาวที่กำลังเล็ง, นายทหารที่ชักดาบตะโกนสั่งการ... ล้มลงเป็นเบือ!

ทุกสายปราณหอกฉีกกระชากเลือดเนื้อของพวกเขาอย่างง่ายดาย

ไม่ทิ้งรอยไหม้เกรียมทะลุผ่าน ก็จุดระเบิดขนาดเล็กขึ้นโดยตรง!

เลือดสดๆ ย้อมดาดฟ้าสีขาวบริสุทธิ์ให้กลายเป็นสีแดงฉานในพริบตา เสียงกรีดร้อง เสียงระเบิด และเสียงครวญครางของโครงสร้างเรือที่เสียหายผสมปนเปกัน

เรือรบกองทัพเรือที่เป็นระเบียบเรียบร้อยแต่เดิม ถูกเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นทุ่งสังหารลอยน้ำในเสี้ยววินาที!

ด้วยการโจมตีเพียงระลอกเดียวใส่เรือรบสามลำ กำลังรบที่มีผลบนดาดฟ้าลดฮวบลงกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์!

ทหารเรือที่เหลือรอดไม่ขวัญหนีดีฝ่อจนขดตัวสั่นอยู่หลังที่กำบัง ก็บาดเจ็บสาหัสจนหมดสภาพการต่อสู้

ลมทะเลพัดพากลิ่นควันและคาวเลือด ท้องทะเลที่เต็มไปด้วยเสียงปืนใหญ่เมื่อครู่ ตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าขนลุก

ไคเซลค่อยๆ ดึงหอกกลับ ภาพติดตาของปราณหอกอันร้อนแรงเบื้องหน้าค่อยๆ จางหายไป

เขายังคงถือหอกด้วยมือเดียว ปลายหอกชี้เฉียงลงทะเล ริวโอที่ห่อหุ้มอยู่ค่อยๆ สงบลง

เขามองดูเรือรบสามลำที่มีควันดำพวยพุ่ง ดาดฟ้าเละเทะ และสูญเสียความสามารถในการไล่ล่าไปแล้ว แววตาไม่มีความรู้สึกใดๆ

“เพลิงดาราลามทุ่งร้อยทิศ...”

เขากระซิบชื่อของเพลงหอกที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นในการต่อสู้จริง

“แม้มันจะเป็นเพียงสะเก็ดไฟเล็กๆ แต่มันก็เผาผลาญทุ่งหญ้าได้จนราบคาบ”

กระบวนท่านี้ไม่ได้มีไว้สำหรับการทะลวงจุดเดียวที่แข็งแกร่งที่สุด และไม่ใช่การป้องกันสัมบูรณ์

แต่มันมีไว้เพื่อ... ถางเส้นทางเลือดฝ่ากองทัพนับพัน! มันคือทักษะเทพสำหรับการ “กวาดล้างสนามรบ” อย่างแท้จริง!

เขาไม่สนใจเรือรบที่เป็นอัมพาตทั้งสามลำอีกต่อไป บังคับเรือลำน้อยให้แล่นผ่านระหว่างซากเรือเหล่านั้นช้าๆ ราวกับกำลังเดินผ่านซากปรักหักพังร้าง

ทหารเรือที่รอดชีวิตมองผ่านช่องหน้าต่างเรือหรือร่องที่กำบัง ดูเรือลำเล็กที่ค่อยๆ ห่างออกไป

และดูเงาร่างบนเรือที่ยืนถือหอกราวกับเทพมาร... ในดวงตามีเพียงความหวาดกลัวอันไร้ขอบเขตหลงเหลืออยู่

ชื่อเสียงอันเลวร้ายของ “หอกยุทธ์ท้าลิขิต” จะต้องแพร่สะพัดไปทั่วทะเลแห่งนี้ด้วยความเร็วที่เร็วยิ่งกว่าเดิมแน่ หลังจากการปะทะสั้นๆ แต่อาบเลือดครั้งนี้

และเพลงหอกกวาดล้างอันน่าสะพรึงกลัวนี้ด้วย

ส่วนไคเซล เขาหันหน้ารับลมทะเลและเดินทางต่อไป

คมดาบอันแหลมคมอีกเล่มได้ถูกเพิ่มเข้ามาในคลังแสงของเขาแล้ว

เขาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง... ต่อพายุที่รุนแรงยิ่งกว่าที่กำลังจะมาถึง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═