ตอนที่ 6 ข้าฆ่าเขาได้หรือ?

ตอนที่ 6 ข้าฆ่าเขาได้หรือ?

ชายที่ชื่อเย่ลีผู้นี้เขาสูงและร่างใหญ่เหมือนหมี ดวงตาที่แดงก่ำของเขาจ้องมองไปที่ผู้คนด้วยท่าทางกระหายเลือด สายตานั่นสื่อได้ว่าเขาคือคนที่พร้อมจะฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า สายตานี้ไม่ใช่สายตาของคนที่อยากจะต่อสู้เพื่อชาติบ้านเมือง ทว่าเป็นสายตาของฆาตกร! ในขณะนี้นางไม่สามารถใช้สัญชาตญาณในการตอบโต้ได้เลย

นางโชคดีแค่ไหนแล้วที่สามารถรอดชีวิตกลับมาได้ แล้วท้ายที่สุด ด้วยขนาดตัวของนางไม่สามารถสู้กับเขาได้ไหวอย่างแน่นอน

ตั้งแต่นางได้ใช้ชีวิตในร่างนี้ นางยังคิดไม่ตกเลยว่าจะใช้ชีวิตอย่างไรให้รอดพ้นอันตรายไปได้ ทันใดนั้นความตามเนื้อเรื่องในนิยายได้แล่นเข้ามาในสมองของนาง... จักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ของแผ่นดินเยว่กำลังประชวร พวกเขาได้รับสัญญาณเตือนเรื่องการประชวรของท่านมาก่อนแล้ว ดังนั้นผู้คนจึงเข้าใจและทราบว่าจักรพรรดิจะต้องประชวร ดังนั้นนางจึงเสี่ยงดวงมากที่กล้าพูดเช่นนั้นออกไป

ถ้าหากลางสังหรณ์ของนางถูกต้องมันคงจะดีมาก ในทางกลับกันถ้าหากความทรงจำของนางผิดพลาด นางก็คงไม่สามารถหลบหนีชะตากรรมได้ อันดับแรกนางจำเป็นจะต้องผ่านสถานการณ์ในปัจจุบันนี้ไปให้ได้เสียก่อนเพื่อหลีกหนีความหายนะนี้ให้ได้

"นะ... นายหญิงน้อย... ข้าติดตามท่านมาโดยตลอด ข้าไม่พบเห็นชายชุดดำเลยสักคน"

ข้ารับใช้หญิงกระซิบถามอย่างประหม่า ข้ารับใช้คนนี้คือข้ารับใช้ส่วนตัวของเย่มู่ นางติดตามเย่มู่ไปทุกที่ทุกเวลา ข้ารับใช้สาวยังตกตะลึงกับไหวพริบอันดีเลิศของเย่มู่ นางคาดไม่ถึงว่าทำไมเย่มู่ถึงได้กล้สโกหกต่อหน้าทุกคนได้ เย่มู่กวาดตามองหญิงรับใช้เสมือนบอกให้ปิดปากสะ!

"ข้าบอกว่าเหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นจริงยังไงเล่า แต่เจ้าแค่ไม่ทันเห็นเอง ถ้าหากว่าเจ้ากล้าพูดเรื่องไร้สาระเช่นนี้ขึ้นมาอีกละก็ ข้าจะตัดลิ้นเจ้าสะ!"

เย่มู่จงใจตะคอกเสียงดุใส่ข้ารับใช้สาว ข้ารับใช้คนดังกล่าวก้มหน้าลงอย่างเกรงกลัวและไม่เอ่ยปากพูดคำใดเลย

เย่มู่สูดหายใจเข้าอย่างเต็มปอดแล้วเดินไปหาทาสที่ยืนอยู่ตรงหัวมุมห้อง

พ่อบ้านและทาสคนอื่น ๆ ที่พยายามอยู่ให้ห่างจากเย่มู่ที่กำลังเดินเข้าไปหาทาสตัวน้อยคนนั้น เย่ลีที่มีสภาวะทางอารมณ์ค่อนข้างโหดร้ายได้ให้กำเนิดเด็กมากมานจากบรรดาเมีย ซึ่งหญิงเหล่านั้นได้พยายามเลี้ยงดูลูกของตนเป็นอย่างดีเพื่อให้ได้รับความโปรดปรานจากเย่ลี ดังนั้นเด็กสาวอย่างเย่มู่ที่มีจิตใจโหดร้ายที่สุดในบรรดาลูกของเขาทุกคนย่อมเป็นที่โปรดปรานเป็นพิเศษ

แต่ถึงอย่างนั้น... ถ้านางอยากจะเป็นที่โปรดปรานต่อไป การยั่วยุต่อผู้มีอำนาจอย่างในวันนี้ไม่ควรเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง ถ้าหากไม่มีข่าวสำคัญ เย่มู่คงจะโดนโยนออกนอกประตูเหมือนตุ๊กตาผ้าไปแล้ว!

ทว่านี่ไม่ได้แปลว่าเย่มู่อ่อนแอ... นอกจากนั้น บุคคลที่ผู้คนในบ้านหลังนี้กลัวเป็นอันดับสองรองลงมาจากเย่ลีก็คือสาวน้อยเย่มู่นี่เอง แม้ว่านางจะอายุยังน้อยแต่นางก็รู้วิธีในการทำร้ายจิตใจและทำให้ผู้คนหวาดกลัว สำหรับทาสรับใช้การอยู่ให้ห่างจากนางเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว

และสำหรับทาสตัวน้อย... พวกเขาคงได้แต่ร้องขอความเมตตาจากสวรรค์เท่านั้น!

หลังจากได้เห็นเหตุการณ์ที่น่าหวาดกลัวทั้งหมด บรรดาทาสตัวน้อย(เด็กๆ) ก็ได้แต่ร้องไห้ด้วยเสียงที่แผ่วเบาและหวาดกลัวอยู่ในใจ

ในตอนนี้เย่มู่เดินเขาไปดูอาการของเด็กชายที่เกือบจะถูกลวนลามโดยขันทีหลิว นางเห็นว่าเขาผอมแห้งมีแต่กระดูก เนื้อหนังของเขาแทบจะแห้งติดกระดูก ซึ่งตรงกันข้ามกับเด็กสุขภาพดีโดยสิ้นเชิง

เด็กชายตัวน้อยที่รู้ว่าตนถูกช่วยเหลือจนรอดชีวิต เขาก็ได้ทรุดลงนั่งกับพื้นแล้วพยุงหลังของตนด้วยเรี่ยวแรงเล็กน้อยที่ตนเองเหลืออยู่ เมื่อนางจ้องมองไปที่เขา สายตาของเด็กน้อยได้มองกลับมาที่นางด้วยความระมัดระวังมากกว่าเดิม นี่มันเหมือนที่ในหนังสือระบุไว้... ที่มุมตาของเขามีไฝน้ำตาอยู่ ด้วยท่าทางที่สง่างามของเขาจึงทำให้ดวงตาของเขาดูสดใสและเฉี่ยวเป็นพิเศษ

เมื่อคิดถึงคำอธิบายในหนังสือ นางก็รู้ได้ทันทีว่าลักษณะและบุคลิคของเด็กคนนี้คือตัวละครเอกโดยแท้จริงอย่างไม่ต้องสงสัย

เย่มู่มองหน้าเขาอย่างสงสัย ทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าของนางในตอนนี้มันช่างตรงกับที่หนังสือระบุเอาไว้ ถ้าหากเรื่องดำเนินไปตามพล็อตในหนังสือละก็นางคงจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่น่าอึดอัดในอนาคตเป็นแน่ มันคงยากเกินไป!

ในตอนแรกนางอยากจะฆ่าเขาให้ตายเพื่อเป็นหนทางในการกลับโลกเดิมของตน นางพิจารณาเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างเลวร้ายที่สุดคือถ้าหากนางฆ่าเขาแล้วแต่ก็ยังกลับไปยังโลกปัจจุบันของตนเองไม่ได้ จะทำอย่างไร...

ความคิดอีกอย่างนึงคือถ้าหากนางฆ่าเขาไม่สำเร็จ และตัวเอกชายคนนี้จะได้เป็นองค์จักรพรรดิในอนาคต... และที่มากไปกว่านั้นเขาจะเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ เป็นคนที่สามารถรวมแผ่นดินได้เป็นปึกแผ่นและกลายเป็นจักรพรรดิไปจนชั่วนิรันดร์! ความเกลียดชังของเขาที่มีต่อเจ้าของบ้านหลังนี้มันฝังลึกไปในขั่วหัวใจและเมื่อเวลาผ่านไปนางสักเพียงใดความเกลียดของเขาก็มิได้ลดลงแม้แต่น้อย

และในอนาคตเมื่อเด็กชายคนนี้ได้รับอำนาจอย่างมากล้นเขาคงไม่ปล่อยให้คนที่ทำร้ายเขาหลุดมือไปอย่างแน่นอน!