บทที่ 1: เปิดมาก็จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบ

บทที่ 1: เปิดมาก็จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบ

1 มกราคม 2030

ดาวเทียนฉิน

เมืองหัว เมืองเศรษฐกิจหลักทางตอนใต้ของประเทศเซี่ย

ห้อง 701 อาคาร 7 ตรอก 331 ถนนลี่หยวน!

เจียงซั่วสะดุ้งตื่นจากภวังค์!

"ไม่ใช่ว่าฉันอยู่ในงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของโปรเจกต์หรอกเหรอ?"

"สงสัยจะดื่มหนักไปหน่อย!"

"แล้วสุดท้ายเกิดอะไรขึ้นกันแน่..."

ดวงตาที่เคยพร่ามัวของเจียงซั่วพลันกระจ่างใสขึ้นทันที!

"ซวยแล้ว จำได้ว่าฉันตกลงไปในคูน้ำนี่นา!"

เมื่อได้สติ เจียงซั่วรีบสำรวจร่างกายตัวเองอย่างรวดเร็ว!

"ดี! ดีมาก!! พวกนั้นไม่ได้ทิ้งกัน ฉันยังไม่ตาย... เฮ้ย นี่มันอะไรกันเนี่ย?!!"

ในที่สุดเจียงซั่วก็ตระหนักได้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของเขา และคนที่อยู่ในกระจกก็ดูเด็กกว่าเขามาก!

สถานที่แห่งนี้กับคฤหาสน์สุดหรูของเขามันคนละโลกกันเลย เขาต่อสู้ดิ้นรนมาสิบปี จนโปรเจกต์นี้กำลังจะจบลงด้วยดีแท้ๆ

เขาน่าจะได้เกษียณก่อนกำหนดและใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แต่ใครจะไปคิด...

"สุราพาซวยแท้ๆ!! นำพามาสู่การเกิดใหม่ต่างโลกโดยตรงเลย!!"

"ถ้าจะให้เกิดใหม่ อย่างน้อยก็น่าจะให้ฉันเป็นคนที่ประสบความสำเร็จเหมือนเมื่อก่อนสิ!"

"นี่อะไรกัน ให้ฉันมาเป็นเด็กหนุ่มอายุประมาณยี่สิบเนี่ยนะ?!!"

"รู้ไหมว่าสิบปีหลังเรียนจบฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง?!!"

เจียงซั่วกลายร่างเป็นพวกขี้บ่น พึมพำกับตัวเองไม่หยุด!

ในชีวิตก่อนเขาเป็นผู้จัดการมืออาชีพ แม้จะไม่ได้เริ่มจากจุดสูงสุด แต่เจียงซั่วก็ไต่เต้าจนได้เป็นหัวหน้าแผนกหลังจากเรียนจบเพียงสองปี!

ความสามารถในการทำงานของเขานั้นแข็งแกร่งมาก จนได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการทั่วไปเมื่ออายุได้ 30 ปี!

เงินเดือนรวมโบนัสทำให้ทรัพย์สินของเขาเพิ่มพูนอย่างรวดเร็ว แม้จะไม่เท่าเจ้านาย แต่ก็น่าประทับใจมากทีเดียว!

ก่อนจะเกิดใหม่ เขาเพิ่งปิดโปรเจกต์มูลค่า 5 พันล้านหยวนของบริษัทได้อย่างสมบูรณ์แบบก่อนกำหนด เพียงแค่รอโบนัสก้อนโตที่เจ้านายสัญญาไว้โอนเข้าบัญชีเท่านั้น!

จากนั้นเขาก็จะได้ไปเสพสุขกับน้ำใสใจจริง ท้องฟ้าสีคราม และหาดทรายสีทอง...

ใครจะไปคิดว่าหลังจากงานเลี้ยง แทนที่จะเป็นเงินกองพูนตรงหน้า กลับกลายเป็นการเกิดใหม่ในร่างของเด็กหนุ่มวัยยี่สิบปีไปเสียได้?!!

ในส่วนของเพศสภาพในช่วงอายุนี้ เจียงซั่วยืนยันคำเดิมว่าเขาชอบเพียงเพศตรงข้ามเท่านั้น!

"ฉันยังไม่รู้เลยว่าเจ้าของร่างนี้เป็นใคร..." เจียงซั่วยังพูดไม่ทันขาดคำ ข้อมูลมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวจนเขาแทบรับไม่ไหว!

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว!

เจียงซั่วค่อยๆ ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาเหม่อมองไปที่ห้องอันมืดมิด!

แม้เขาจะอยากคิดเรื่องอนาคตต่อไป แต่ท้องที่หิวโซก็คอยเตือนว่าได้เวลาหาอะไรกินแล้ว!

เจียงซั่วลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจนัก เขาเปิดไฟ หาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และต้มกินหนึ่งชามด้วยความเคยชิน!

หลังจากซดบะหมี่หมดชาม เจียงซั่วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่!

ทันใดนั้น เมื่อเขานึกถึง หน้าจอแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงซั่ว

ชื่อ: เจียงซั่ว

อายุ: 20 ปี / 100 ปี

ระดับการบำเพ็ญ: ไม่มี

พรสวรรค์: ไม่มี

พิเศษ: มิติสองโลก

ปาฏิหาริย์: 1 (กำลังชาร์จค่าปาฏิหาริย์: 0 / 7 วัน)

"ในที่สุดก็มีอะไรที่พึ่งพาได้สักที! แต่ติดตรงที่ฉันมีอายุขัยแค่ 100 ปีเนี่ยนะ ดูถูกกันเกินไปหรือเปล่า?!"

เจียงซั่วมองไปที่หน้าจอสถานะ ความขุ่นเคืองที่มีต่อการเกิดใหม่มลายหายไปสิ้น!

แม้ชีวิตก่อนจะไร้กังวล แต่นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับว่าเอาไปเปรียบเทียบกับอะไร!

เมื่อต้องเจอกับการวิวัฒนาการที่เหนือชั้นและชีวิตอมตะ!

ไม่มีอะไรเทียบได้เลย!!

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะแฟนนวัตนิยายออนไลน์ตัวยงมากว่ายี่สิบปีอย่างเจียงซั่ว!

ความรู้สึกที่ว่าจินตนาการอันยาวนานกำลังจะกลายเป็นจริงนั้นมันบรรยายไม่ถูกเลย!

แม้โลกใบนี้ ตามความทรงจำของเจียงซั่วคนเดิม จะเป็นโลกเมืองปกติธรรมดา แต่ความทรงจำเมื่อคืนซึ่งเป็นวันสุดท้ายของปี 2029 คือวันที่โลกเปลี่ยนไป!

อย่างน้อยในมุมมองของเจียงซั่วคนปัจจุบัน มันเปลี่ยนไปแน่นอน!

เจ้าของร่างเดิมชื่อเจียงซั่วเหมือนกัน เป็นเด็กกำพร้า เป็นพวกเจ้าสำราญที่หน้าตาดี และทำงานอิสระ!

เขาเคยประกอบอาชีพสำคัญมาแล้วมากมาย เช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านการขนถ่ายสารตั้งต้นที่จำเป็นต่อชีวิต (พนักงานส่งอาหาร), ผู้รับรองระบบความปลอดภัยระดับภูมิภาค (รปภ.), พนักงานขนส่งวัสดุบำบัดความร้อนสูงกรด-ด่าง (คนงานก่อสร้าง), ผู้อำนวยการสื่อสารสนเทศที่เป็นรูปธรรม (พนักงานแจกใบปลิว) และอื่นๆ อีกมากมาย!

ด้วยค่าตอบแทนที่ค่อนข้างดีจากอาชีพเหล่านี้ ทำให้เขาใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบายในเมืองเศรษฐกิจทางตอนใต้แห่งนี้!

ในมุมมองของเจียงซั่ว หมอนี่สามารถใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลแบบนี้ต่อไปได้อีกอย่างน้อยสิบหรือยี่สิบปีเลยทีเดียว!

ตราบใดที่คนคนเดียวอิ่ม ท้องของคนทั้งครอบครัวก็ไม่หิว ตราบเท่าที่ไม่ก้าวเข้าสู่ความต้องการทางจิตวิญญาณในการสืบพันธุ์ของมนุษย์ ย่อมสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระและไร้กังวลแน่นอน!

อย่างไรก็ตาม เมื่อคืนที่ผ่านมา ทั่วทั้งดาวเทียนฉินได้ต้อนรับฝนดาวตกอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เป็นเรื่องแปลกที่ดาวตกทั้งหมดเผาไหม้อย่างรวดเร็วหลังจากเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ

หลังจากปรากฏการณ์บนท้องฟ้าจบลง ดาวเทียนฉินก็ได้รับสารบางอย่างที่อธิบายไม่ได้มาด้วย

และเจียงซั่วคนเดิม หลังจากชื่นชมฝนดาวตกอยู่ที่บ้าน ก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว!

ก็นั่นแหละ การนอนครั้งนี้ทำให้นำไปสู่การเปลี่ยนวิญญาณคนโดยตรง!

"ตามประสบการณ์หลายปี ฝนดาวตกเมื่อคืนน่าจะคล้ายกับปรากฏการณ์ลมปราณฟื้นคืน!"

"หมอนี่น่าจะเป็นหนึ่งในผู้โชคดีไม่กี่คน ที่กำลังจะปลุกพลังพิเศษของตัวเองขึ้นมา!"

"แต่น่าเสียดายที่เขาไม่รอดจากระลอกนี้และสิ้นใจไปก่อน! แล้วฉันก็มาถึงพอดี!!!"

"ดังนั้น หน้าจอนี้น่าจะเป็นพลังพิเศษที่เขาควรจะปลุกขึ้นมาสินะ? ช่างเถอะ ตอนนี้มันเป็นของฉันหมดแล้ว!"

เจียงซั่วมองหน้าจอแสงด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง

"แต่น่าเสียดายเรื่องของฉันบนโลกจริงๆ ทั้งห้องชุดสุดหรู และเงินหลายสิบล้านในบัญชีธนาคาร!"

"รวมถึงค่าคอมมิชชันจากโปรเจกต์นี้ด้วย นั่นก็เงินอีกหลายสิบล้านเลยนะ!!"

"ไม่รู้เลยว่าสุดท้ายใครจะได้ประโยชน์จากมันไป!"

"ช่างเถอะ ทุกอย่างมันกลายเป็นอดีตที่เหมือนควันไฟไปแล้ว!"

ใช่แล้ว บนโลกเขาก็เป็นเด็กกำพร้าเหมือนกัน เขาเป็นคนฉลาดและมีความทะเยอทะยาน ไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องงาน เขาเข้มงวดกับตัวเองเสมอ!

ดังนั้นเขาจึงสามารถสร้างฐานะได้ตั้งแต่อายุ 35 ปี!

เจียงซั่วไม่ใช่คนประเภทที่จมปลักกับอดีต หลังจากย้อนรำลึกถึงชีวิตก่อนอยู่ครึ่งค่อนวัน เขาก็เริ่มศึกษาสถานะของตัวเอง!

"เรียบง่ายขนาดนี้ มีอะไรต้องศึกษาอีก!"

"มีแค่ 'มิติสองโลก' กับ 'ปาฏิหาริย์' เท่านั้นที่น่าสนใจ ส่วนอย่างอื่นจะทำอะไรได้?!"

"ฉันจะใช้แต้มปาฏิหาริย์นี้ยังไงนะ? ใช้ความคิดเหรอ?"

ทันทีที่พูดจบ คำถามก็ผุดขึ้นในหัวของเจียงซั่ว?

【คุณต้องการใช้แต้มปาฏิหาริย์ 1 แต้มใช่หรือไม่?】

"ยังต้องถามอีกเหรอ? มันชาร์จใหม่ได้ในเจ็ดวัน! ใช้สักแต้มเพื่อทดสอบประสิทธิภาพคงไม่มากเกินไปหรอกนะ?!"

เจียงซั่วพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว!

แต้มปาฏิหาริย์ 1 แต้มกลายเป็นศูนย์ทันที!

หลังจากนั้นไม่นาน สติของเจียงซั่วก็เริ่มพร่าเลือน ความคิดสุดท้ายของเจียงซั่วคือ:

"ให้ตายเถอะ วันหนึ่งฉันจะต้องสลบไปกี่รอบกันเนี่ย?!!"

จากนั้นร่างกายของเขาก็อ่อนเปลี้ยและลื่นไถลจากโต๊ะลงไปกองกับพื้น!

ภายในหนึ่งชั่วโมง ร่างกายของเจียงซั่วสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่องราวกับถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อตซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

สารสีดำไหลซึมออกมาจากรูขุมขนตลอดเวลา ส่งกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรง!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงซั่วก็ตื่นขึ้นเพราะกลิ่นเหม็นเน่านั้น!

"เฮ้ย นี่ฉันตกส้วมหรือไง?!"

เจียงซั่วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำและมองตัวเองในกระจกโดยไม่รู้ตัว!

"คุณพระช่วย ตัวฉันดำเมี่ยมแถมเหม็นหึ่งเลย!! วันนี้ถ้าไม่ล้างตัวสัก 10 รอบ ฉันไม่ออกจากห้องน้ำแน่!"

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป เครื่องทำน้ำอุ่นในห้องเช่าแห่งนี้ทำงานไม่หยุด!

โชคดีที่กลิ่นเหม็นในห้องน้ำค่อยๆ จางหายไป!

จากนั้น เจียงซั่วก็ปรากฏตัวออกมาในสภาพเหมือนกุ้งล็อบสเตอร์นึ่ง ตัวแดงก่ำไปทั้งตัว!

เจียงซั่วมัดเสื้อผ้าชุดเดิมทั้งหมดลงในถุงดำอย่างแน่นหนา!

"ของแบบนี้ต้องเอาไปทิ้งไกลๆ!! นี่มันประวัติศาสตร์มืดชัดๆ!!"

เจียงซั่วพูดพลางมัดถุง แล้วแอบย่องออกไปทิ้งที่กองขยะ!

เขาวิ่งกลับห้องเช่าโดยไม่หันไปมองข้างหลัง!

เขานอนแผ่หลาบนเตียงด้วยสีหน้าผ่อนคลาย!

"ความรู้สึกตอนตัวสะอาดนี่มันดีจริงๆ! สบายไปถึงข้างในเลย!"

ในเวลานี้ ร่างกายของเจียงซั่วเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอย่างที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนในทั้งสองชีวิต

โรคเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดจากการทำงานตรากตรำมาหลายปีในร่างนี้ก็ดูเหมือนจะหายเป็นปลิดทิ้ง!

"ตกลงว่า 'ปาฏิหาริย์' นี้ทำอะไรได้กันแน่?!"

ด้วยความคิด หน้าจอแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงซั่วอีกครั้ง!