บทที่ 456: บารมีของสี่จักรพรรดิ
บทที่ 456: บารมีของสี่จักรพรรดิ
บทที่ 456: บารมีของสี่จักรพรรดิ
“เฮ้ ๆ ๆ ลูฟี่ นายล้อเล่นใช่ไหม?”
อุซปมองลูฟี่ที่กำลังกระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น แล้วถามด้วยสีหน้าย่ำแย่อย่างยิ่ง
คนขี้กลัวอีกหลายคนก็มีท่าทางไม่ต่างจากอุซปเลย แทบอยากจะพุ่งเข้าไปปิดปากลูฟี่เสียเดี๋ยวนั้น
“ทำไมต้องล้อเล่นด้วยล่ะ?”
ลูฟี่ถามกลับด้วยสีหน้างุนงง
ในบรรดาคนที่เหลือ คนที่สงบนิ่งที่สุดย่อมเป็นโซโล
เขากล่าวอย่างราบเรียบว่า
“แล้วมีวิธีสร้างชื่อแบบไหนเร็วไปกว่าการโค่นสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัดอีกหรือ?”
อุซปร้องเสียงหลง
“โซโล ทำไมนายถึงพูดบ้าตามลูฟี่ไปด้วยล่ะ!”
โรบิน ผู้เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ ถึงกับยิ้มเจื่อน
“เมื่อกี้ฉันแค่พูดขึ้นมาลอย ๆ เท่านั้น ลูฟี่ นายอย่าคิดจริงจังเลย ด้วยพลังของพวกเราในตอนนี้ ยังไม่พอจะไปท้าทายสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัดหรอก ลองคิดหาวิธีอื่นดีกว่า”
อุซป นามิ ช็อปเปอร์ และคนอื่น ๆ ต่างรีบพยักหน้าเห็นด้วย
“ใช่ ๆ ๆ โรบินพูดถูกแล้ว”
แต่ลูฟี่ยังคงยืนกราน
“ไม่ได้ ฉันเป็นผู้ชายที่จะกลายเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด แน่นอนว่าต้องไปท้าทายโจรสลัดที่แข็งแกร่งที่สุดสิ”
เห็นได้ชัดว่าเขาจมอยู่ในจินตนาการของตัวเองไปแล้ว
เขารู้สึกว่าขอเพียงเอาชนะสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัดได้ ก็จะกลายเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด
“ไม่เอา ไม่เอาเด็ดขาด ฉันไม่ไปท้าทายสี่จักรพรรดิหรอก แบบนั้นไม่ต่างอะไรจากไปหาที่ตายเลย!”
อุซปกรีดร้องอีกครั้ง ทำให้นามิและคนอื่น ๆ พยักหน้าเห็นด้วยรัว ๆ
แม้พวกเขาจะยอมรับว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่าสองปีก่อนมาก แต่ฝ่ายตรงข้ามคือสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัด
ต่อให้ไม่เคยเห็นกับตา พวกเขาก็รู้ดีว่าสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัดไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ที่พวกเขาจะรับมือได้
ในสายตาของพวกเขา การไปท้าทายสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัด แทบไม่ต่างอะไรจากการเดินไปตาย
ลูฟี่ตะโกนว่า
“ฉันเป็นกัปตันนะ ต้องฟังฉันสิ!”
พูดยังไม่ทันจบ นามิก็ฟาดเขาจากด้านหลังจนล้มคว่ำ
ดวงตาคู่งามของนางถลึงใส่เขาแล้วดุว่า
“นายเป็นกัปตันก็ไม่มีประโยชน์ ฟังฉันนี่แหละ ฉันไม่อยากตามนายไปท้าทายสี่จักรพรรดิแล้วตายเปล่าหรอกนะ!”
ลูฟี่ถามอย่างไม่พอใจว่า
“พวกเธอรู้ได้ยังไงว่าพวกเราจะสู้พวกเขาไม่ได้?”
นามิกล่าวด้วยสีหน้าราวกับเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว
“ยังต้องถามอีกเหรอ? สี่จักรพรรดิมีลูกน้องนับไม่ถ้วน แถมยังเป็นโจรสลัดที่แข็งแกร่งที่สุดอีก”
“แต่พวกเรามีกันแค่นี้เอง คนที่สู้ได้ก็มีแค่นาย โซโล แล้วก็ซันจิ”
“สี่จักรพรรดิแค่ส่งคนมาสักสองคนก็อัดพวกเราร่วงได้แล้ว ไปท้าทายพวกเขา แบบนั้นมันต่างอะไรจากไปหาที่ตาย?”
“นามิพูดถูกแล้ว”
อุซปและคนอื่น ๆ ต่างเห็นด้วยอย่างยิ่ง
โรบินหันไปถามลูฟี่ว่า
“ลูฟี่ เมื่อสองปีก่อนนายเคยเข้าร่วมสงครามมารีนฟอร์ด นายคิดว่าตัวเองเทียบกับคนอย่างหนวดขาวได้ไหม?”
“เอ่อ…”
ลูฟี่พลันลังเล
แม้ช่วงสองปีมานี้พลังของเขาจะพัฒนาขึ้นมาก แต่ความดุเดือดของสงครามมารีนฟอร์ดเมื่อสองปีก่อนยังฝังอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างชัดเจน
โดยเฉพาะความน่ากลัวของหนวดขาวและอาคะอินุ
เขาจำต้องยอมรับว่า ต่อให้เป็นตัวเขาในตอนนี้ เมื่อเทียบกับหนวดขาวแล้วก็ยังห่างไกลมาก
โรบินมองเห็นความลังเลของลูฟี่ จึงกล่าวต่อว่า
“หนวดขาวที่แข็งแกร่งถึงขนาดนั้นยังถูกกองทัพเรือสังหาร จักรพรรดิโจรสลัดอีกสามคนที่เหลือย่อมไม่มีทางอ่อนแอกว่าหนวดขาวแน่”
“สี่จักรพรรดิผมแดงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับนาย แน่นอนว่านายคงไม่ไปท้าทายเขา”
“ดังนั้นก็เหลือเพียงสี่จักรพรรดิบิ๊กมัมกับไคโดร้อยอสูร”
“นามิพูดถูก จักรพรรดิโจรสลัดสองคนนี้คือผู้ปกครองแห่งโลกใหม่ พวกเขามีอาณาเขตกว้างใหญ่และลูกน้องนับไม่ถ้วน”
“อาศัยพวกเราเพียงไม่กี่คน ไม่มีทางพอจะท้าทายพวกเขาได้”
เมื่อเทียบกับพวกลูฟี่ โรบินเข้าใจโลกใหม่มากกว่าพวกเขาหลายเท่า
แม้แต่ดราก้อนที่นางเคยใช้เวลาอยู่ด้วย ก็ยังหวั่นเกรงสี่จักรพรรดิแห่งโจรสลัดอย่างมาก
เมื่อเทียบกับสี่จักรพรรดิแล้ว ลูฟี่ยังอ่อนประสบการณ์เกินไป
“ใช่ ๆ ๆ พวกเราค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปดีกว่า”
แม้ลูฟี่จะอยากกลายเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด แต่เขาก็ยังเป็นคนที่ยอมฟังความเห็นของคนอื่น
ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ยืนกรานต่อ
ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ!
อาคะอินุถามโอนิกุโมะที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางออกเดินทางแล้วใช่ไหม?”
โอนิกุโมะตอบว่า
“อืม พวกเขาปรากฏตัวแล้ว และผมก็ทำตามคำสั่งของคุณ แจ้งที่อยู่ของพวกเขาให้วินสโมค จัดจ์ทราบแล้ว ตอนนี้พวกเขาน่าจะเตรียมไปจับคนแล้วครับ”
อาคะอินุพยักหน้า
“ดีมาก ทุกอย่างเตรียมพร้อมหมดแล้ว เหลือแค่รอให้เขาเข้าไปในโฮลเค้กไอส์แลนด์”
โอนิกุโมะถามด้วยความลังเลเล็กน้อย
“แต่จัดจ์คนนั้นไว้ใจได้จริงหรือครับ? พวกเราควรเตรียมแผนสำรองเอาไว้สองด้าน”
อาคะอินุกล่าวว่า
“ฉันรู้ นอกจากเขาจะยอมสวามิภักดิ์ต่อบิ๊กมัมอย่างสมบูรณ์ ไม่เช่นนั้นเขาไม่มีความกล้าพอจะทรยศแน่นอน”
“เข้าใจแล้วครับ”
โอนิกุโมะไม่เคยอยู่ร่วมกับจัดจ์มาก่อน แต่โดยสัญชาตญาณ เขารู้สึกว่าจัดจ์ไม่ใช่คนที่พึ่งพาได้
ที่สำคัญกว่านั้นคือ ครั้งนี้แผนการต้องอาศัยจัดจ์เป็นอย่างมาก
หากฝั่งจัดจ์เกิดความผิดพลาดขึ้นมา การเตรียมการทั้งหมดของพวกเขาก็จะสูญเปล่า
หลังพูดเรื่องเหล่านี้จบ อาคะอินุก็ถามโอนิกุโมะขึ้นมาอีกครั้ง
“นายคงได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นทางฝั่งไคโดแล้วใช่ไหม?”
พอได้ยินเรื่องนี้ โอนิกุโมะก็สนใจขึ้นมาทันที
เขายิ้มแล้วกล่าวว่า
“คุณหมายถึงเรื่องพวกหน้าใหม่ไปท้าทายไคโดหรือครับ? น่าสนใจจริง ๆ เพิ่งเอาชนะโดฟลามิงโก้ได้ ก็ไปท้าทายไคโดร้อยอสูรต่อ พวกเขาคงคิดว่าพลังของตัวเองแข็งแกร่งพอแล้ว”
“ผลก็คือคิดไม่ถึงเลยว่าโดนไคโดอัดพังไม่กี่ครั้งก็ร่วงหมด”
เมื่อไม่กี่วันก่อน กลุ่มพันธมิตรโจรสลัดขนาดใหญ่ของคิด ลอว์ ฮอว์กินส์ และพวก บุกเข้าไปในอาณาเขตของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรโดยตรง
พวกเขาท้าทายจักรพรรดิโจรสลัดไคโดร้อยอสูร
เรื่องนี้นับว่าสั่นสะเทือนโลกใหม่อย่างยิ่ง
คิด ลอว์ และพวกเพิ่งเอาชนะเจ็ดเทพโจรสลัดโดฟลามิงโก้ได้
กำลังอยู่ในช่วงชื่อเสียงพุ่งสูงที่สุด อำนาจและบารมีแข็งแกร่งที่สุด
พวกเขาแบกขวัญกำลังใจอันน่าตกใจ แล้วเปิดฉากท้าทายอีกครั้งในโลกใหม่
และครั้งนี้ เป้าหมายไม่ใช่เจ็ดเทพโจรสลัดอีกต่อไป
แต่เป็นจักรพรรดิผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งท้องทะเลโลกใหม่
หนึ่งในสามจักรพรรดิแห่งโจรสลัด
ไคโดร้อยอสูร
นี่คือศึกท้าทายที่ทุกคนเฝ้ารออย่างยิ่ง
จะเรียกว่าเป็นศึกที่ทั่วทั้งโลกจับตามองก็ไม่เกินไป
แต่สิ่งที่ทุกคนคิดไม่ถึงก็คือ การต่อสู้เริ่มขึ้นก็จบลงทันที
แม้พันธมิตรโจรสลัดยุคใหม่จะได้พบไคโดร้อยอสูรจริง
แต่เมื่อได้พบแล้ว ทุกอย่างก็จบ
ตั้งแต่ต้นจนจบใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที พวกเขาก็พ่ายแพ้ย่อยยับโดยตรง
ไคโดร้อยอสูรแสดงพลังอันน่ากลัวของตนให้คนทั้งโลกเห็น
เขาคนเดียวบดขยี้พันธมิตรกลุ่มโจรสลัดยุคใหม่จนแตกพ่าย
ผลลัพธ์เช่นนี้อยู่ในความคาดหมายของคนส่วนใหญ่
แม้เหล่าซูเปอร์โนวาเมื่อสองปีก่อนจะมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่เมื่อเทียบกับจักรพรรดิโจรสลัดอย่างไคโด ช่องว่างก็ยังห่างเกินไปจริง ๆ
ต่อให้คนจำนวนมากร่วมมือกัน ก็ยังไม่อาจทำให้ไคโดสั่นคลอนได้แม้แต่น้อย
อาคะอินุถามว่า
“ผลลัพธ์สุดท้ายเป็นอย่างไร?”
โอนิกุโมะตอบว่า
“ไม่มีใครรู้ครับ แต่ด้วยนิสัยของไคโด หลังพวกเขาพ่ายแพ้แล้ว เกรงว่าคงยากจะรอดชีวิต”
อาคะอินุส่ายหน้า
เขารู้สึกว่าสงสารคนพวกนั้นจริง ๆ
แทบไม่ต่างจากในเนื้อเรื่องเดิมเลย
ในเนื้อเรื่องเดิม คิดและพวกสามคนเตรียมจะท้าทายแชงคูสผมแดง แต่โชคร้ายอย่างยิ่งที่ไปเจอไคโดร้อยอสูรเข้า
ผลลัพธ์ก็คือพ่ายแพ้ยับเยิน
คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้พวกเขาจะเปลี่ยนเป้าหมายแล้ว แต่สุดท้ายกลับยังตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกัน