บทที่ 447: แผนลับ
บทที่ 447: แผนลับ
บทที่ 447: แผนลับ
“ทราฟัลการ์ วิธีของนายได้ผลไม่เลวเลย”
“โดฟลามิงโก้นั่นถึงกับถอนตัวจากเจ็ดเทพโจรสลัดจริง ๆ”
ทราฟัลการ์ ลอว์และพรรคพวกที่เฝ้ารอข่าวอยู่
เมื่อเห็นข่าวจากสื่อทั่วโลกแล้ว ทุกคนต่างพอใจอย่างมาก
ต่อผลลัพธ์เช่นนี้ ลอว์ไม่ได้รู้สึกแปลกใจ
เขากล่าวว่า
“เมื่อโดฟลามิงโก้ไม่มีฐานะเจ็ดเทพโจรสลัดแล้ว การจัดการเขาก็ง่ายขึ้นมาก”
ฮอว์กินส์กล่าวเรียบ ๆ
“นายคิดแบบนั้นจริงหรือ?”
“เมื่อไม่มีฐานะเจ็ดเทพโจรสลัด กองทัพเรืออาจไม่ลงมือก็จริง”
“เพราะจอมพลซาคาสึกิคนนั้นเองก็ดูไม่ถูกใจเจ็ดเทพโจรสลัดที่เป็นโจรสลัดเหมือนกันอยู่แล้ว”
“แต่คนของรัฐบาลโลกคงไม่ยอมอยู่เฉยแน่”
“ถึงอย่างไร นายก็ปล้นบรรณาการสวรรค์ของพวกเขาไป”
อาพูหัวเราะลั่น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า บรรณาการสวรรค์นั่นยังไม่ได้ส่งคืนให้คนของรัฐบาลโลกไม่ใช่หรือไง?”
“ขอเพียงจัดการโดฟลามิงโก้ได้ก่อนส่งมอบ”
“ต่อให้เป็นรัฐบาลโลก ก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้”
“พูดถูก”
“รัฐบาลโลกแล้วอย่างไร?”
“พวกเราจัดการโดฟลามิงโก้ก่อน”
“จากนั้นค่อยโค่นไคโดร้อยอสูร”
“แล้วขึ้นเป็นจักรพรรดิโจรสลัดกลุ่มใหม่”
“ถึงตอนนั้น ต่อให้เป็นรัฐบาลโลกก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้”
คิลเลอร์กล่าวอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
อูรูจกล่าวว่า
“ถึงตอนนี้โดฟลามิงโก้จะไม่ใช่เจ็ดเทพโจรสลัดแล้ว”
“แต่เขาก็คือโจ๊กเกอร์ผู้โด่งดัง”
“อิทธิพลของเขาใหญ่โตมาก”
“การจัดการเขาไม่ใช่เรื่องง่าย ยังต้องระวังให้มาก”
ตอนเข้าสู่นิวเวิลด์ อูรูจเคยมั่นใจอย่างยิ่ง
เขาเคยท้าทายกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม หนึ่งในสี่จักรพรรดิ
และยังเคยเอาชนะแม่ทัพขนมหวานคนหนึ่งได้
แต่ภายหลังกลับพ่ายแพ้ให้แม่ทัพขนมหวานอีกคนอย่างชาร์ล็อต แคร็กเกอร์
แม้แต่ตัวบิ๊กมัม เขายังไม่มีโอกาสได้พบ
เรื่องนั้นทำให้เขาตระหนักอย่างลึกซึ้งถึงความแข็งแกร่งของจักรพรรดิโจรสลัด
ถึงอิทธิพลของโดฟลามิงโก้จะห่างจากจักรพรรดิโจรสลัดอยู่มาก
แต่เขาก็ยังเป็นบุคคลใหญ่โตที่มีชื่อเสียงสะเทือนทะเล
ลอว์กล่าวว่า
“โดฟลามิงโก้ไม่ใช่เจ็ดเทพโจรสลัดอีกต่อไปแล้ว”
“นี่คือเวลาที่พวกเราต้องลงมือ”
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยบอกพวกนายถึงโครงสร้างอำนาจของเขาแล้ว”
“นอกจากตัวโดฟลามิงโก้เอง คนที่ยุ่งยากที่สุดก็คือสี่ผู้บริหารสูงสุดของเขา”
“รวมถึงกองกำลังทั้งสี่ภายใต้คนเหล่านั้น”
“ดังนั้นพวกเราต้องหาผู้ร่วมมืออื่นเพิ่ม”
เพื่อจัดการโดฟลามิงโก้ ลอว์ทุ่มเทความคิดอย่างหนักมาหลายปี
เพราะเขาเคยอยู่ในตระกูลดอนกิโฆเต้มาก่อน
จึงรู้โครงสร้างอำนาจของตระกูลดอนกิโฆเต้อย่างชัดเจน
นอกจากนั้น เขายังเข้าใจสถานการณ์ของเดรสโรซาเป็นอย่างดี
ตอนนั้นโดฟลามิงโก้ใช้แผนร้ายและเล่ห์กลถึงได้ยึดอำนาจของเดรสโรซามา
ดังนั้นภายในเดรสโรซายังมีผู้คนไม่น้อยที่ต่อต้านโดฟลามิงโก้
หากสามารถรวมคนเหล่านั้นเข้าด้วยกันได้
ก็นับว่าเป็นกำลังที่ไม่อ่อนแอ
อาจไม่พอจัดการผู้บริหารระดับสูงของตระกูลดอนกิโฆเต้
แต่หากใช้รับมือสมาชิกระดับกลางและล่างของกองกำลังทั้งสี่
ก็นับว่าเป็นตัวเลือกที่ดี
คิลเลอร์กล่าวอย่างดูแคลน
“ด้วยพลังของพันธมิตรพวกเรา ยังต้องไปหาคนอื่นอีกหรือ?”
พวกเขาเป็นพันธมิตรจากโจรสลัดทั้งหมดห้ากลุ่ม
นอกจากซูเปอร์โนวาหลายคนอย่างพวกเขาแล้ว
ภายในกลุ่มโจรสลัดทั้งห้าก็ยังมีโจรสลัดฝีมือแข็งแกร่งอีกไม่น้อย
แต่ละกลุ่มมีจำนวนคนต่างกัน
กลุ่มน้อยก็หลายสิบคน
กลุ่มมากก็ถึงหลักพัน
เมื่อรวมกันแล้ว พลังย่อมแข็งแกร่งอย่างแน่นอน
ฮอว์กินส์กล่าวว่า
“ถ้าหาคนอื่นมาร่วมมือได้ ก็ถือเป็นความคิดที่ไม่เลว”
“ถึงอย่างไรโดฟลามิงโก้ก็เป็นเพียงเป้าหมายแรกของพวกเรา”
“เป้าหมายสุดท้ายของพวกเราคือไคโดร้อยอสูร”
“หากในการจัดการโดฟลามิงโก้ พวกเราต้องสูญเสียอย่างหนัก”
“การจะไปจัดการไคโดร้อยอสูรที่แข็งแกร่งกว่านั้น ย่อมไม่ง่ายอีกต่อไป”
ในฐานะซูเปอร์โนวาเมื่อสองปีก่อน
เป้าหมายของพวกเขาไม่เคยพ้นจากจักรพรรดิโจรสลัด
ครั้งนี้ หากไม่มีลอว์คอยเชื่อมเส้นสาย
พวกเขาไม่มีทางรวมตัวกันเช่นนี้
เดิมทีคิดด์และอีกสองคนเตรียมจะไปท้าทายแชงคูสผมแดง
เพราะเมื่อเทียบกับไคโดแล้ว อิทธิพลของกลุ่มโจรสลัดผมแดงอ่อนกว่ามาก
“คุณคิดด์พูดถูก”
ลอว์เป็นคนใจกล้าจนแทบไม่รู้จักกลัว
ในเรื่องราวเดิม เขาเพียงร่วมมือกับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางฝ่ายเดียว
ก็ยังกล้าท้าทายไคโดร้อยอสูรแล้ว
ตอนนี้เขารวมคนได้มากกว่าเดิม
พลังบนหน้ากระดานย่อมเหนือกว่าพันธมิตรในเรื่องราวเดิมอย่างชัดเจน
ความเร็วของพันธมิตรโจรสลัดรวดเร็วอย่างมาก
เมื่อได้ตัดสินใจแล้ว พวกเขาก็เริ่มลงมือทันที
ลอว์ลอบเข้าเดรสโรซาอย่างรวดเร็ว
แอบค้นหาคนที่สามารถร่วมมือได้
ส่วนคิดด์และคนอื่น ๆ ก็รีบมุ่งหน้าไปยังเดรสโรซา
รอฟังข่าวจากลอว์
สำหรับศึกใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในเดรสโรซา
ซาคาสึกิไม่ได้ใส่ใจมากนัก
การแพ้ชนะของโดฟลามิงโก้ไม่สำคัญต่อเขาเลย
ตอนนี้เขากำลังทุ่มเทวางแผนอีกเรื่องหนึ่งอย่างเต็มที่
นั่นคือเรื่องของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม
น้ำหนักของบิ๊กมัม หนึ่งในสี่จักรพรรดิโจรสลัด
ย่อมสำคัญกว่าโดฟลามิงโก้และพวกลอว์มาก
“จอมพลซาคาสึกิ หลายปีผ่านไป ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกันอีกครั้ง”
นิวเวิลด์
ณ สถานที่แห่งหนึ่งไม่ไกลจากศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ
ซาคาสึกิได้พบอย่างลับ ๆ กับผู้นำตระกูลวินสโมค
ผู้บัญชาการแห่งเจอร์ม่า 66
วินสโมค จั๊ดจ์
ซาคาสึกิกล่าวเรียบ ๆ
“จั๊ดจ์ เจ้ากับฉันตัดสินใจร่วมมือกันตั้งแต่หลายปีก่อน”
“ตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว”
“เจ้าตรียมพร้อมไปถึงไหนแล้ว?”
จั๊ดจ์ตอบว่า
“ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว”
“เหลือเพียงรอให้แผนเริ่มต้น”
ซาคาสึกิกล่าวเสียงหนัก
“เจ้าควรรู้ดีว่าแผนครั้งนี้สำคัญเพียงใด”
“ฉันไม่อยากเห็นข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย”
“ไม่เช่นนั้น ผลที่ตามมา เจ้ารับไม่ไหวแน่นอน”
จั๊ดจ์แค่นเสียงอย่างไม่พอใจ
แม้เขาจะต้องพึ่งพาพลังของซาคาสึกิ
แต่เขาก็ไม่ใช่ลูกน้องของซาคาสึกิ
อีกฝ่ายพูดกับเขาเช่นนี้ เขาย่อมไม่พอใจ
“ข้าย่อมรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว”
“แต่ข้าเองก็ต้องเตือนเจ้าเหมือนกัน”
“ครั้งนี้พวกเราเดิมพันไว้กับเจ้า”
“เจ้ามั่นใจเต็มร้อยว่าจะจัดการบิ๊กมัมได้จริงหรือ?”
“นั่นคือจักรพรรดิโจรสลัดเชียวนะ”
“หากล้มเหลว ผลกระทบอาจไม่ใหญ่สำหรับเจ้า”
“แต่สำหรับอาณาจักรเจอร์ม่าของพวกเรา พวกเรารับผลลัพธ์ของความล้มเหลวไม่ได้”
ซาคาสึกิกล่าวว่า
“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจไปตั้งนานแล้ว ตอนนี้จะเสียใจก็สายไป”
“ลูกธนูขึ้นสายแล้ว ไม่อาจไม่ยิง”
“ดังนั้นเก็บความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเจ้าไว้เสีย”
“ตั้งใจทำตามที่ฉันต้องการก็พอ”
“ขอเพียงฝั่งเจ้าไม่เกิดข้อผิดพลาด”
“ฉันจะทำลายกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมให้สิ้นซากแน่นอน”
เมื่อปีกว่า ๆ ก่อน เขาเคยทดสอบพลังของบิ๊กมัมมาแล้ว
ในสถานการณ์หนึ่งต่อหนึ่ง
เขามีความมั่นใจเต็มสิบส่วนว่าจะเอาชนะบิ๊กมัมได้
แต่พลังของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมก็ไม่อาจดูแคลน
ดังนั้นเขาจึงไม่เสี่ยงใช้กำลังของศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือไปโจมตีตรง ๆ
แต่เตรียมแผนนี้ขึ้นมาแทน
ขอเพียงตระกูลวินสโมคร่วมมือได้ดี
ถึงตอนนั้นเมื่อโจมตีทั้งจากข้างในและข้างนอก
โอกาสทำลายกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมจะสูงเกินเก้าส่วน
อีกทั้งความเสียหายของกองทัพเรือก็จะไม่มากนัก
เมื่อเห็นซาคาสึกิมั่นใจถึงเพียงนี้ จั๊ดจ์ก็พอวางใจลงได้บ้าง
จากนั้นเขาจึงกล่าวว่า
“หากทำลายกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมได้”
“หวังว่าเจ้าจะไม่ลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับข้า”
“ช่วยข้าฟื้นฟูอาณาจักรเจอร์ม่า”