บทที่ 144: หนวดขาวผู้โกรธเกรี้ยว

บทที่ 144: หนวดขาวผู้โกรธเกรี้ยว

สามวันผ่านไป เรื่องที่ทำให้อาคะอินุตกใจเกิดขึ้นแล้ว เก็คโค โมเรียที่พวกเขาไล่ตามอยู่ กลับปะทะกับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรไปแล้ว อีกทั้งยังเป็นไคโดร้อยอสูรที่ลงมือด้วยตัวเอง เอาชนะเก็คโค โมเรีย ทำลายกลุ่มโจรสลัดของเขาทั้งหมด สุดท้ายเหลือเพียงเก็คโค โมเรียคนเดียวที่หนีรอดไปได้

“ที่นายพูดเป็นเรื่องจริงหรือ?”

หลังอาคะอินุได้ยินข่าวนี้ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตกใจ เรื่องมันจะบังเอิญขนาดนั้นเลยหรือ พวกเขาไล่ตามมาหลายวัน ผล๐สุดท้ายพอใกล้จะตามทัน เก็คโค โมเรียกลับถูกกวาดล้างไปแล้ว?

โอนิกุโมะกับแฮร์ริงตันเองก็มีสีหน้าจนใจ แฮร์ริงตันกล่าวว่า

“ข่าวเริ่มแพร่กระจายออกไปแล้ว เพราะพวกเราอยู่ไม่ไกลนัก จึงได้รับข่าวเร็วมาก”

“เมื่อวานซืน เก็คโค โมเรียปะทะกับไคโด ผลคือถูกไคโดคนเดียวทำลายกลุ่มโจรสลัดไปเกินครึ่ง ต่อมาคนอื่นๆ ของกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรก็มาถึง กวาดล้างกลุ่มของโมเรียจนหมด สุดท้ายมีเพียงโมเรียคนเดียวที่หนีรอดไปได้”

“สามารถหนีรอดจากมือไคโดได้ เก็คโค โมเรียคนนี้ก็นับว่ามีฝีมืออยู่บ้าง” โอนิกุโมะกล่าวต่อ

แต่อาคะอินุกลับขมวดคิ้ว เก็คโค โมเรียคือเป้าหมายที่เขาเลือกไว้ เพื่อเรื่องนี้ยังไล่ตามมาตั้งหลายวัน ผลสุดท้ายกลับถูกไคโดจัดการไปก่อน แม้ในมังงะจะเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่สบอารมณ์อย่างมาก

“ไคโดไม่ได้แพ้หนวดขาวหรือ? ทำไมกลับมาเร็วขนาดนี้?”

ก่อนหน้านี้โคล้ดเคยบอกไว้ว่า ไคโดไปท้าทายหนวดขาวแล้วพ่ายแพ้ถูกจับตัว กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรกำลังเตรียมไปช่วยเหลือ สองกลุ่มโจรสลัดระดับจักรพรรดิกำลังจะเปิดศึกกัน เรื่องนี้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน แล้วทำไมไคโดถึงกลับมาเร็วขนาดนั้น แถมยังใช้สายฟ้าฟาดกวาดล้างเก็คโค โมเรียไปอีก

แฮร์ริงตันกล่าวว่า

“ไม่มีใครพูดได้ชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น บางทีคงมีเพียงหนวดขาวกับไคโดเท่านั้นที่รู้ แต่ไคโดกลับมาเร็วเช่นนี้ คงเป็นเพราะทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลงบางอย่างกันแล้ว”

“แต่เก็คโค โมเรียก็นับว่าโชคร้ายจริงๆ เดิมทีคิดจะคว้าโอกาสนี้ทำลายกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร แล้วขึ้นเป็นสี่จักรพรรดิ คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายจะพลาดในก้าวสุดท้าย ขุมกำลังใต้บัญชาถูกถอนรากถอนโคน เหลือเพียงตัวคนเดียว น่าสงสารจริงๆ”

ในเมื่อโมเรียหายตัวไปแล้ว นั่นก็หมายความว่าครั้งนี้พวกเขาเสียเป้าหมายไปแล้ว ยกทัพออกมาอย่างยิ่งใหญ่ แต่กลับไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันก็ต้องกลับไป ทุกคนจึงหงุดหงิดอย่างมาก

หากจะบอกว่ามีผลลัพธ์อะไรอยู่บ้าง ก็คงเป็นการกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดใต้บัญชาหนวดขาวไปสามกลุ่ม และยังจับโจรสลัดได้ไม่น้อย แต่เรื่องนี้ในสายตาของคนจำนวนมาก ไม่ใช่เรื่องที่ควรดีใจ แม้พวกเขาจะกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดไปสามกลุ่ม แต่ปัญหาคือพวกเขาไปล่วงเกินกลุ่มโจรสลัดที่มีขุมกำลังใหญ่ที่สุดในโลกใหม่ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

อาคะอินุกล่าวว่า

“ในเมื่อเก็คโค โมเรียจบสิ้นไปแล้ว ก็ไม่ต้องไปสนใจเขาอีก กลับฐานกันเถอะ”

ครั้งนี้ออกมา แต่กลับจับเจ็ดเทพโจรสลัดในอนาคตไม่ได้ทั้งสองคน ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างผิดหวัง

พวกเขาใช้เวลาอีกหลายวันจึงกลับถึงฐาน หลังจากนั้นอาคะอินุก็อยู่ที่ฐาน ไม่ได้ออกไปอีก แต่ให้แฮร์ริงตันกับโอนิกุโมะนำกองทัพเรือกวาดล้างโจรสลัดรอบๆ ต่อไป

ณ น่านน้ำแห่งหนึ่งในโลกใหม่ ที่นี่คือหนึ่งในฐานใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว หนึ่งในสี่จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ เวลานี้กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวกำลังหยุดพักอยู่ที่นี่

“พ่อ เรื่องก็เป็นแบบนี้ครับ ตอนพวกเราไปถึง กัปตันคาร์ลกับคนของเขาถูกกองทัพเรือตีแตกไปแล้ว รอบๆ เต็มไปด้วยศพของพี่น้องจากกลุ่มโจรสลัดโมโลและอีกสองกลุ่มโจรสลัด”

นี่คือเกาะที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก หนวดขาวกับโจรสลัดใต้บัญชารวมตัวกันอยู่ ฟังโจรสลัดคนหนึ่งที่สวมหมวกกัปตันรายงาน คนผู้นี้ก็คือคนที่คาร์ลติดต่อขอความช่วยเหลือก่อนหน้านี้ เพียงแต่ตอนที่เขานำคนไปถึง กลุ่มโจรสลัดโมโลก็พ่ายแพ้ไปแล้ว

“พวกเราสืบมาแล้วครับ คนที่ลงมือคือพลเรือเอกแห่งศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ อาคะอินุ”

“พลเรือเอกงั้นหรือ เจ้าเด็กแม็กมาคนนั้นสินะ”

หนวดขาวนั่งฟังอย่างสงบมาตลอด จนเมื่อได้ยินว่าคนที่ลงมือคืออาคะอินุ สีหน้าของเขาจึงกลายเป็นน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

“พ่อ พวกเราต้องล้างแค้นให้คาร์ลกับคนอื่นๆ นะครับ จะปล่อยให้พวกเขาตายอย่างไม่เป็นธรรมในมืออาคะอินุแบบนี้ไม่ได้”

หนวดขาวยังไม่ได้พูดอะไร แต่โจรสลัดคนอื่นๆ ในกลุ่มกลับตะโกนขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว ตั้งแต่หนวดขาวทำให้ตำแหน่งสี่จักรพรรดิของตนมั่นคง ก็แทบไม่มีใครกล้าลงมือกับคนของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวอีก คิดไม่ถึงว่าพลเรือเอกคนใหม่ของกองทัพเรือผู้นี้ จะกล้าฆ่าคนของพวกเขา

เพราะอาคะอินุไม่ได้ประกาศข่าวออกไป ดังนั้นหนวดขาวและคนอื่นๆ จึงไม่รู้ว่าคาร์ลกับพรรคพวกไม่ได้ตายทั้งหมด แต่ถูกจับเป็นเชลย

ทุกคนตะโกนเรียกร้องอยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นหนวดขาวไม่พูด พวกเขาก็ค่อยๆ เงียบลง พวกเขาล้วนค่อนข้างเข้าใจหนวดขาว รู้ว่าเวลานี้อารมณ์ของหนวดขาวย่อมไม่ดีไปกว่าพวกเขาแน่นอน

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดหนวดขาวก็เอ่ยปากพูด

“เด็กคาร์ลคนนั้น แม้จะเพิ่งเข้าร่วมกับพวกเราไม่ถึงสองปี แต่ก็เป็นเด็กที่ซื่อสัตย์และจิตใจดีอย่างแท้จริง กองทัพเรือกล้าลงมือกับเขา เรื่องนี้ไม่มีทางให้อภัยได้”

เมื่อได้ยินหนวดขาวพูดเช่นนั้น เหล่าโจรสลัดก็พากันส่งเสียงขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาเชื่อว่าหนวดขาวไม่มีทางทำให้พวกเขาผิดหวัง

“พ่อ เรื่องนี้เกี่ยวพันใหญ่หลวง ต่อให้ต้องล้างแค้นให้คาร์ล ก็จำเป็นต้องวางแผนให้ดี”

ในฐานะมือขวาอันดับหนึ่งของหนวดขาวในปัจจุบัน มาร์โก้อาจนับได้ว่าเป็นตัวตนระดับรองจักรพรรดิ ส่วนใหญ่แล้วเขามักช่วยหนวดขาววางแผน ในกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว เขาคือบุคคลหมายเลขสอง

“ทุกคนแยกย้ายก่อน”

โจรสลัดคนอื่นๆ ต่างทยอยจากไป ถูมือถูไม้เตรียมลุยศึกใหญ่ เหลือเพียงหัวหน้าหน่วยส่วนน้อยที่ยังอยู่

หนวดขาวเห็นมาร์โก้ให้คนอื่นออกไป ก็รู้ว่าเขามีเรื่องอยากพูด จึงถามว่า

“มาร์โก้ แกอยากพูดอะไร?”

หัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ ก็มองมาร์โก้เช่นกัน กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวในตอนนี้ มีบุคคลระดับหัวหน้าหน่วยทั้งหมดสิบสองคน ยังไม่ถึงสิบหกคนเหมือนในภายหลัง อีกทั้งก็ไม่ได้เป็นหัวหน้าหน่วยชุดสิบกว่าปีให้หลังทั้งหมด

มาร์โก้กล่าวว่า

“พ่อ หากจะล้างแค้นให้คาร์ล พวกเราต้องทำถึงระดับไหน? ฆ่าอาคะอินุ หรืออย่างไร?”

“แน่นอนว่าต้องฆ่าไอ้สารเลวอาคะอินุนั่นอยู่แล้ว ฉันไม่ชอบหน้าเจ้าหมอนั่นมาตั้งนานแล้ว ครั้งนี้ต้องฆ่ามันให้ได้”

หนวดขาวยังไม่ทันพูดอะไร หัวหน้าหน่วยที่หก บลามันโก ก็อดตะโกนเสียงดังขึ้นมาไม่ได้

มาร์โก้ปรายตามองเขา แล้วกล่าวว่า

“ตอนนี้อาคะอินุเป็นถึงพลเรือเอกกองทัพเรือ คิดว่าฆ่าได้ง่ายขนาดนั้นหรือ? แม้ตอนนี้กำลังของกองทัพเรือในโลกใหม่จะไม่ถือว่าแข็งแกร่งมาก แต่จอมพลเรือเซ็นโงคุกับพลเรือเอกอาคะอินุล้วนเพิ่งขึ้นตำแหน่งได้ไม่นาน หากพวกเราเคลื่อนไหวใหญ่โต พวกเขาย่อมไม่มีทางถอยแน่ และต้องเปิดศึกกับพวกเราแน่นอน”

เรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้ว ในฐานะจอมพลเรือและพลเรือเอกที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง หากเวลานี้พวกเขาอ่อนข้อ ต่อไปใครจะยังเห็นกองทัพเรืออยู่ในสายตา? ดังนั้นขอเพียงหนวดขาวเคลื่อนไหว ไม่ว่าจะเคลื่อนไหวแบบใด กองทัพเรือก็ต้องรับมือแน่นอน

“ตอนนี้สี่จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ถูกสถาปนาไปแล้วสามคน แต่ยังมีขุมกำลังมากมายที่จ้องตำแหน่งของพ่ออยู่ หากพวกเราเปิดศึกกับกองทัพเรือเพราะเรื่องนี้ ฉันคิดว่าคนที่ฉวยโอกาสซ้ำเติมต้องมีไม่น้อยแน่”

คำพูดไม่กี่ประโยคทำให้สีหน้าของโจรสลัดที่อยู่ตรงนั้นหนักอึ้งขึ้นมา ตอนนี้พวกเขาไม่เหมือนแต่ก่อนที่กลุ่มโจรสลัดเดียวกินอิ่มก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว เวลานี้ใต้บัญชาพวกเขามีทั้งอาณาเขตและกลุ่มโจรสลัดจำนวนมาก สิ่งเหล่านี้คือพันธะผูกมัด ดังนั้นจึงไม่อาจทำอะไรตามใจเหมือนเมื่อก่อนได้อีก เรื่องที่ต้องพิจารณามีมากเกินไปแล้ว