บทที่ 63 ต่างฝ่ายต่างถอยหนึ่งก้าว

บทที่ 63 ต่างฝ่ายต่างถอยหนึ่งก้าว

พรึบ!

โจรสลัดที่ยังเหลืออยู่ของกลุ่มหนวดขาวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พวกเขาล้อมซาคาสึกิทั้งสามไว้ตรงกลาง จ้องมองด้วยสายตาดุร้าย ขอเพียงหนวดขาวออกคำสั่ง พวกเขาก็พร้อมลงมือทันที

สีหน้าของคุซันกับดราก้อนเปลี่ยนไป แต่ซาคาสึกิกลับเหมือนไม่เห็นพวกเขาเลย ยังคงจ้องหนวดขาว แล้วกล่าวว่า

“หนวดขาว ก่อนจะลงมือ เจ้าควรคิดให้ดีเสียก่อน เจ้านึกจริง ๆ หรือว่าพวกเราจะมาที่นี่เพื่อเจรจากับพวกเจ้าโดยไม่เตรียมอะไรไว้เลย?”

หนวดขาวเลิกคิ้วขึ้น ก่อนถามเสียงต่ำว่า

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

มุมปากของซาคาสึกิยกขึ้น

“ไม่มีใครโผล่ออกมาจากอากาศธาตุได้ ทุกคนล้วนมีสถานที่ที่ตนถือกำเนิด และสถานที่ที่ตนใส่ใจ บังเอิญนัก พวกเราเสียเวลาไปเล็กน้อย สืบรู้เรื่องบางอย่างมา ในโลกใหม่มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ทิวทัศน์งดงาม ทุกครั้งที่ผ่านไประยะหนึ่ง คนของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวก็มักจะมีคนปรากฏตัวที่นั่นเป็นครั้งคราว”

เมื่อหนวดขาวได้ยินคำพูดของซาคาสึกิ สีหน้าก็พลันมืดครึ้มลง เขากล่าวเสียงเย็นว่า

“เจ้าคิดจะพูดอะไร?”

ซาคาสึกิกล่าวเสียงเย็นว่า

“เจ้าว่า หากที่นั่นมีคนสมรู้ร่วมคิดกับโจรสลัด แล้วกองทัพเรือของพวกเราไปกวาดล้าง จะเกิดอะไรขึ้น?”

หนวดขาวโกรธจนหนวดสั่น เขาถามเสียงเย็นว่า

“นี่คือสิ่งที่เจ้าเตรียมไว้หรือ?”

ซาคาสึกิตอบว่า

“ใช่ ชื่อเสียงของหนวดขาวยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ หากไม่เตรียมการไว้บ้าง ข้าจะกล้าเสี่ยงมาด้วยตัวเองได้อย่างไร? ชีวิตคนทั้งหมู่บ้านแลกกับชีวิตคนคนเดียว หนวดขาว พูดกันตามจริง เจ้ายังเป็นฝ่ายได้กำไรด้วยซ้ำ”

“พ่อใหญ่”

เหล่าโจรสลัดรุ่นเก่าของกลุ่มหนวดขาวต่างมองหนวดขาวด้วยความกังวล พวกเขาติดตามหนวดขาวมานาน ย่อมเข้าใจพ่อใหญ่ของพวกเขาเป็นอย่างดี รู้ว่าหนวดขาวให้ความสำคัญกับอะไรที่สุด

พวกเขาไม่รู้ว่าซาคาสึกิรู้จักสถานที่นั้นได้อย่างไร แต่ในเมื่ออีกฝ่ายพูดออกมาแล้ว หนวดขาวย่อมไม่มีทางไม่กังวล

หนวดขาวไม่อาจสงบใจได้จริง ๆ เขาไม่อาจยืนยันได้ว่าสิ่งที่ซาคาสึกิพูดเป็นความจริงหรือไม่ แต่เขาเดิมพันไม่ได้ สิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุดในชีวิตนี้ก็คือลูกชายเหล่านี้ของตน รวมถึงบ้านเกิดของเขา นั่นคือสถานที่ที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเขามา

แม้เขาจะเป็นโจรสลัด แต่ไม่ได้หมายความว่าไร้หัวใจ หากเพราะเขาแล้วทำให้บ้านเกิดถูกทำลาย เขาคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต

“คิดไม่ถึงเลยว่าในกองทัพเรือจะมีไอ้สารเลวเจ้าเล่ห์อำมหิตอย่างเจ้าอยู่ด้วย”

น้ำเสียงของหนวดขาวเต็มไปด้วยความโกรธ เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ในอดีตเขาเคยต่อสู้กับกองทัพเรือมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ทุกครั้งล้วนเป็นการปะทะกันซึ่งหน้าอย่างแท้จริง

คู่ต่อสู้ในอดีตอย่างเซ็นโงคุ การ์ป และคนอื่น ๆ ไม่เคยใช้วิธีสกปรกเช่นนี้ ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับซาคาสึกิ เขาจึงไม่ได้เตรียมตัวเรื่องนี้ไว้เลย

“เจ้าเล่ห์อำมหิต? เจ้าใช้คนของพวกเรามาข่มขู่ ข้าใช้บ้านเกิดของเจ้ามาข่มขู่ ยุติธรรมดีออก หากจะบอกว่าเจ้าเล่ห์อำมหิต คนที่ใช้วิธีสกปรกก่อนควรเป็นพวกเจ้ามากกว่าไม่ใช่หรือ?”

น้ำเสียงของซาคาสึกิเต็มไปด้วยความดูแคลน

“หากพวกเจ้าฆ่าพลเรือโทฮาร์ริงตันในสนามรบ นั่นเป็นเพราะกองทัพเรือของพวกเราฝีมือไม่ถึง แต่พวกเจ้ากลับคิดใช้พลเรือโทฮาร์ริงตันเพื่อบรรลุเป้าหมายที่ไม่อาจเปิดเผย หากพวกเรายอมรับ นั่นไม่เพียงเป็นการไม่เคารพพลเรือโทฮาร์ริงตัน แต่ยังเป็นการทรยศต่อประชาชนทั่วโลกด้วย กองทัพเรือไม่มีทางยอมประนีประนอมกับโจรสลัดอย่างเด็ดขาด”

คุซันกับดราก้อนที่อยู่ด้านหลังซาคาสึกิสบตากัน ทั้งสองเห็นความสงสัยในแววตาของอีกฝ่าย เพราะสิ่งที่ซาคาสึกิพูด พวกเขาไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย แม้แต่ดราก้อนที่ติดตามซาคาสึกิมาตลอด ก็ยังไม่รู้ว่าซาคาสึกิไปทำเรื่องเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด

“แต่เขารู้ได้อย่างไรว่าหนวดขาวจะให้ความสำคัญกับบ้านเกิดของตัวเองถึงขนาดนี้?”

ดราก้อนรู้สึกไม่เข้าใจอย่างมาก เมื่อเทียบกับการที่ซาคาสึกิรู้ตำแหน่งบ้านเกิดของหนวดขาว เขาแปลกใจยิ่งกว่าว่าซาคาสึกิรู้ได้อย่างไรว่าหนวดขาวมีจุดอ่อนเช่นนี้

เมื่อเห็นหนวดขาวไม่พูด ซาคาสึกิก็กล่าวต่อว่า

“ตอนนี้เจ้ากับข้าอยู่ในสถานการณ์เดียวกันแล้ว พวกเราสามารถคุยกันอย่างยุติธรรมได้หรือยัง?”

หนวดขาวไม่พอใจอย่างมาก แต่ตอนนี้เขาถูกอีกฝ่ายจับจุดอ่อนได้จริง ๆ ขอเพียงเป็นมนุษย์ ย่อมมีจุดอ่อน เขาเองก็เช่นกัน เขากล่าวเสียงเย็นว่า

“ถ้าอย่างนั้น เจ้าคิดจะคุยอย่างไร?”

จากฝ่ายที่ถือความได้เปรียบ กลายเป็นฝ่ายถูกบีบเช่นนี้ เหล่าโจรสลัดกลุ่มหนวดขาวต่างรู้สึกอัดอั้นในใจ แต่เมื่อพ่อใหญ่ของพวกเขายังไม่ระเบิดโทสะ พวกเขาก็ไม่อาจทำอะไรมั่วซั่ว ได้แต่ถลึงตาจ้องซาคาสึกิด้วยความโกรธ

ซาคาสึกิกล่าวว่า

“ข้าเป็นคนที่เกลียดโจรสลัดอย่างถึงที่สุด แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้ ข้าก็ทำได้เพียงอดทนเจรจากับพวกเจ้า ขอเพียงพวกเจ้าปล่อยพลเรือโทฮาร์ริงตัน รวมถึงทหารเรือที่ถูกพวกเจ้าจับตัวไว้ ข้าก็จะไม่ลงมือกับบ้านเกิดของเจ้าอย่างเด็ดขาด ถึงขั้นสามารถลืมเรื่องทั้งหมดนี้ไปได้”

หนวดขาวกล่าวว่า

“ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร?”

ซาคาสึกิกล่าวว่า

“ข้าอาจไม่ใช่คนดีอะไร แต่ข้าไม่เคยผิดคำพูด พูดหนึ่งก็คือหนึ่ง คนไร้สัจจะย่อมยืนหยัดไม่ได้ ตอนนี้เจ้าไม่มีทางเลือก นอกจากเชื่อข้า เหมือนที่ตอนนี้ข้าเองก็ทำได้เพียงเชื่อเจ้าเช่นกัน”

หนวดขาวกล่าวว่า

“ตอนนี้ในมือของข้ามีตัวประกันจริง ๆ ส่วนของเจ้าเป็นเพียงคำพูดลอย ๆ ไม่มีใครรู้ว่าจริงหรือเท็จ ดังนั้นตอนนี้ยังถือว่าไม่ยุติธรรม ข้าไม่พอใจ”

ประโยคสุดท้ายแทบจะเป็นการคำราม แรงกดดันนั้นทำให้ซาคาสึกิขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ได้ พวกเราถอยกันอีกก้าว ขอเพียงเจ้าปล่อยพลเรือโทฮาร์ริงตันและคนอื่น ๆ สาขา G1 ของกองทัพเรือจะถอนตัวออกจากโลกใหม่ทันที คำตอบนี้ยังสามารถทำให้พวกเจ้าอธิบายกับโจรสลัดในโลกใหม่ได้ด้วย โจรสลัดคนอื่น ๆ จะคิดว่าเป็นกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวของพวกเจ้าที่บีบให้กองทัพเรือถอยออกไป นั่นจะทำให้ชื่อเสียงของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก เป็นอย่างไร?”

หนวดขาวเผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย หากเป็นไปตามที่ซาคาสึกิพูดจริง สาขา G1 ถอนตัวออกจากโลกใหม่ ความดีความชอบทั้งหมดก็จะตกเป็นของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ถึงเวลานั้น ในฐานะขุมกำลังโจรสลัดที่สามารถบีบให้กองทัพเรือถอยออกจากโลกใหม่ ชื่อเสียงของพวกเขาย่อมโด่งดังอย่างมหาศาล

แต่ปัญหาก็คือ เขาไม่เชื่อว่าซาคาสึกิที่เมื่อครู่ยังข่มขู่พวกเขาไม่หยุด จะยอมถอยถึงขั้นนี้จริง ๆ

คุซันกับดราก้อนเองก็ขมวดคิ้ว สาขา G1 ของกองทัพเรือคือสาขาที่ใหญ่ที่สุดในโลกใหม่ตอนนี้ แม้แต่ฮาร์ริงตันในฐานะผู้บัญชาการหลักก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซาคาสึกิ เรื่องนี้เป็นอำนาจที่มีเพียงจอมพลแห่งศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือเท่านั้น

แม้จะรู้เรื่องนี้ แต่แน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางหักหน้าซาคาสึกิในเวลานี้

หนวดขาวก็ครุ่นคิดอยู่ในใจ หากทำเช่นนี้จริง พวกเขาจะได้รับชื่อเสียงอย่างมหาศาล และยังสอดคล้องกับเป้าหมายของการเคลื่อนไหวครั้งนี้ด้วย

ความจริงตามนิสัยของหนวดขาว เดิมทีเขาไม่มีทางทำเรื่องใช้ตัวประกันข่มขู่คนอื่นเช่นนี้ แต่ครั้งนี้พวกซาคาสึกิทั้งสามสร้างความเคลื่อนไหวในโลกใหม่ใหญ่โตเกินไป ในฐานะโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกใหม่ตอนนี้ เขาจึงจำเป็นต้องออกหน้าช่วยโจรสลัดในโลกใหม่ ถึงขั้นทำเรื่องที่ขัดกับนิสัยของตนเองเช่นนี้