บทที่ 8 พบพานจักรพรรดินีโจรสลัดเป็นครั้งแรก

"ระบบ แกรู้ไหมว่าเนตรวงแหวนของฉันอยู่ระดับไหน"

[เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา]

"แล้วทำไมแกยังให้รางวัลฉันเป็นเนตรวงแหวนหนึ่งโทโมเอะอยู่อีก แกให้รางวัลอย่างอื่นไม่ได้หรือไง"

[นี่คือภารกิจหลัก ภารกิจนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือปฏิเสธได้]

[บทลงโทษหากทำล้มเหลว: ไม่สามารถปลดล็อกฟังก์ชันใหม่ของระบบได้]

มุมปากของเก็นยันกระตุก

ไร้ประโยชน์! ไร้ประโยชน์สิ้นดี!

ตามปกติแล้ว ในฐานะผู้ทะลุมิติที่ครอบครองระบบซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสูตรโกงที่ทรงพลังที่สุด เขาควรจะดีใจสิ แต่ระบบนี้กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นภาระซะมากกว่า

มันรู้สึกเหมือนกับว่าเขาเก็บเลเวลจนตันพร้อมกับมีไอเทมระดับเทพอยู่เต็มตัว แต่กลับถูกบังคับให้ทำภารกิจหลักของพวกเลเวล 1 แล้วยังต้องมาทนรับรางวัลกระจอกๆ ที่ระบบประทานมาให้อีก

ช่างเถอะ! ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะ ในเมื่อยังไงเขาก็ต้องสร้างฐานที่มั่นให้กับตระกูลอยู่แล้ว ก็ถือโอกาสทำภารกิจนี้ไปด้วยเลยก็แล้วกัน

สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องพึ่งพาตัวเองอยู่ดี ถึงแม้ระบบจะทรงพลัง แต่หากจะพึ่งพามันให้ไปถึงระดับที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้ คงต้องใช้เวลาอย่างน้อย 10 ปีเลยทีเดียว

เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะฉลองวันเกิดอายุครบ 16 ปีอย่างเงียบๆ ดื่มเหล้าชมจันทร์ไปเรื่อยเปื่อย

ไม่คิดเลยว่าจะได้รับของขวัญวันเกิดแบบนี้

อารมณ์ที่ซับซ้อนเกินบรรยายของเขาสามารถอธิบายได้ด้วยคำเพียงคำเดียว

เวรเอ๊ย!

เก็นยันชูนิ้วกลางใส่พระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า แล้วก็กลับเข้าห้องไปนอน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สมาชิกตระกูลอุจิวะก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม

"ท่านเฮบิฮิเมะกลับมาแล้ว!!" "ท่านเฮบิฮิเมะกลับมาแล้ว!!"...

คนตระกูลอุจิวะรู้สึกงุนงงกับเสียงตะโกนนั้น จึงพากันมองออกไปข้างนอก และเห็นคนทั้งหมู่บ้านกำลังวิ่งกรูกันไปที่ท่าเรือ

"เกิดอะไรขึ้นกันน่ะ"

เก็นยันยิ้มแล้วพูดว่า "ดูเหมือนว่าตัวเอกจะกลับมาแล้วนะ ชิซุย อิทาจิ พวกเราก็ไปต้อนรับเธอด้วยเถอะ"

"เปิดประตู————!!"

ประตูเหล็กบานยักษ์ค่อยๆ เปิดออกไปด้านข้าง และเรือโจรสลัดที่ถูกลากด้วยงูหลามยักษ์สองตัวก็ค่อยๆ แล่นเข้ามาในเมือง

"ท่านเฮบิฮิเมะ ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ————" "ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ!!" "ขอบคุณที่เหนื่อยยากนะคะ!! กลุ่มโจรสลัดคุจา!!"

ชาวบ้านแทบทุกคนไปรวมตัวกันอยู่สองข้างทางเพื่อต้อนรับพวกเธอ

"ได้ของมาเพียบเลย... กะฮ่าฮ่าฮ่า!!" "เย้!! ท่านธันเดอร์โซเนีย!! ท่านมารีโกลด์!!" "ช่างสง่างามเหลือเกิน... โตขึ้นฉันก็อยากจะเข้ากลุ่มโจรสลัดบ้างจัง!"

เด็กสาวหลายคนมองดูสมาชิกบนเรือโจรสลัดด้วยความชื่นชม

ในตอนนั้นเอง เสียงโห่ร้องก็ดังกระหึ่มยิ่งกว่าเดิม และหญิงสาวคนหนึ่งก็เดินลงมา

หญิงสาวคนนี้มีผมยาวสลวยสีดำขลับ นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้ม ใบหน้างดงามไร้ที่ติ และสวมต่างหูทองคำรูปงู

ความงามอันน่าตื่นตะลึงของเธอทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นต้องตกหลุมรักในทันที

บุคคลผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจักรพรรดินีโจรสลัด ผู้ได้ชื่อว่าเป็น 'ผู้หญิงที่งดงามที่สุดในโลก' — โบอา แฮนค็อก

"เย้——!! พี่น้องกอร์กอน!" "ท่านมารีโกลด์!" "ท่านธันเดอร์โซเนีย!" "ท่านเฮบิฮิเมะ!" "เธอสวยจนฉันหลงใหลไปหมดแล้ว!"...

ผู้หญิงคนหนึ่งพูดด้วยความเคารพ "ขอบคุณที่เหนื่อยยากนะคะ!! รถลากพร้อมแล้วค่ะ"

"ช่วงนี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า"

นักรบแห่งคุจาหลายคนสีหน้าเปลี่ยนไป อเมซอนลิลี่มีกฎห้ามผู้ชายเข้ามา และองค์จักรพรรดินีโจรสลัดก็เกลียดผู้ชายเป็นพิเศษ หากเธอรู้ว่ามีผู้ชายเข้ามาในเมือง เธอจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแน่

เมื่อเห็นสีหน้าของนักรบแห่งคุจา โบอา แฮนค็อกก็รู้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ "ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นสินะ พูดมา!! ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!"

ในตอนนั้นเอง ร่างสามร่างก็ปรากฏขึ้นบนถนน ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

"ใครกันน่ะ?!"

"สวัสดีครับ ท่านเฮบิฮิเมะผู้สูงส่ง พวกเราคือ..."

ก่อนที่เก็นยันจะพูดจบ สีหน้าของโบอา แฮนค็อกก็มืดมนลง "ผู้ชาย?!"

"ผู้ชาย?!" "พวกนั้นเป็นผู้ชายเหรอ?!" "มีผู้ชายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!"...

ทุกคนรอบข้างต่างตกตะลึง มีผู้ชายอยู่บนอเมซอนลิลี่จริงๆ ด้วย

"คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีผู้ชายเหยียบย่างเข้ามาในอเมซอนลิลี่ แถมยังเข้ามาในเมืองคุจาอันศักดิ์สิทธิ์อีก! นักรบแห่งคุจามัวทำอะไรกันอยู่?! จับพวกมันซะ กลุ่มโจรสลัดคุจา!!"

ทันทีที่โบอา แฮนค็อกออกคำสั่ง สมาชิกกลุ่มโจรสลัดคุจาหลายคนก็พุ่งเข้าใส่ทั้งสามคน

ชิซุยและอิทาจิรับมือพวกเธอในชั่วพริบตา

ปัง! ปัง!

ผู้หญิงที่พุ่งเข้ามาโจมตีถูกชิซุยและอิทาจิซัดหมอบลงไปกองกับพื้นในพริบตา

"อะไรนะ?!"

ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า คนที่เพิ่งโจมตีไปเมื่อครู่คือสมาชิกกลุ่มโจรสลัดคุจานะ และการได้เป็นสมาชิกกลุ่มโจรสลัดคุจาก็หมายความว่าเป็นหนึ่งในนักรบที่ยอดเยี่ยมที่สุดของอเมซอนลิลี่เชียวนะ

แต่นักรบเหล่านี้กลับถูกเอาชนะได้ในพริบตา

จากนั้นแทบทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็ยกอาวุธขึ้น จ้องมองชายทั้งสามคนด้วยจิตสังหาร รอเพียงให้จักรพรรดินีโจรสลัดออกคำสั่งเพื่อให้พวกเธอจัดการเปลี่ยนคนพวกนี้ให้กลายเป็นรังผึ้ง

"เฮ้ๆ ไม่เห็นต้องต้อนรับกันอบอุ่นขนาดนี้เลย นี่ไม่ใช่วิธีปฏิบัติต่อแขกที่ดีเลยนะ!"

เก็นยันพูดพร้อมกับยกมือขึ้นยอมจำนน

"ไอ้ผู้ชายหน้าเหม็น บอกความจริงมา พวกแกเป็นใคร มีจุดประสงค์อะไรถึงมาที่นี่ แล้วเข้ามาที่เกาะนี้ได้ยังไง..."

เมื่อเห็นเก็นยันยอมจำนน โบอา แฮนค็อกจึงยังไม่ออกคำสั่งโจมตีในตอนนี้

"ผมชื่ออุจิวะ เก็นยัน ส่วนนี่น้องชายผมสองคน ชิซุยกับอิทาจิ พวกเรามาจากตระกูลอุจิวะ เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุบางอย่าง พวกเราจึงต้องอพยพคนทั้งตระกูลมา และการมาถึงที่นี่ก็เป็นเพียงความบังเอิญครับ"