บทที่ 431 ออกเดินทาง

ตอนนี้ คาสลาก เข้าใจถึงเจตนาดีของ ซัมเมอร์ อย่างถ่องแท้แล้ว มันเป็นสิ่งที่เขาเองคงคิดไม่ได้แน่ๆ

คาสลากกำชับซัมเมอร์ด้วยความเป็นห่วง "พรุ่งนี้ตอนที่เจ้าไปกับพวกมัน เจ้าต้องระวังความปลอดภัยเป็นอันดับแรกนะ"

"คนพวกนั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย สารพัดเล่ห์เหลี่ยม... อย่าลืมสิว่าราชาองค์ก่อนของเราโดนวางยาพิษยังไง"

"ถ้าจู่ๆ พวกมันแอบวางยาเจ้าโดยที่เจ้าไม่รู้ตัว จะทำยังไง? เพราะฉะนั้นเจ้าต้องระวังตัวให้ดีที่สุด"

เมื่อเห็นท่าทางจริงจังและเป็นห่วงเป็นใยของอีกฝ่าย ซัมเมอร์ก็รู้สึกซาบซึ้งใจอยู่บ้าง แม้หมอนี่จะขี้บ่นไปหน่อย แต่ทุกคำพูดก็เต็มไปด้วยความหวังดี

"เออน่า ฉันรู้แล้ว... ที่นายพูดมาฉันจำได้หมดแล้ว ฉันจะระวังตัวแน่นอน"

"ไม่ต้องห่วง นายก็รู้นี่ว่าฝีมือฉันระดับไหน มีแต่ฉันจะไปรังแกพวกมันสิไม่ว่า พวกมันจะมีปัญญาอะไรมาวางแผนทำร้ายฉันได้?"

คาสลากลองคิดดูดีๆ คำพูดของซัมเมอร์ก็มีเหตุผล ซัมเมอร์แข็งแกร่งขนาดนั้น น้อยคนนักที่จะเอาชนะได้

คาสลากจึงพูดอย่างวางใจขึ้น "ก็จริง... เอาเป็นว่ารักษาตัวด้วย ถ้าเจอเรื่องอะไรไม่ชอบมาพากล ก็หาทางส่งข่าวมาบอกข้า"

"ถึงข้าจะรู้ว่าคนอย่างเจ้าคงไม่มีปัญหาอะไรก็เถอะ"

ซัมเมอร์หมุนตัวกลับแล้วดันหลังคาสลากออกจากห้องปากก็พูดไล่ "อย่ามากวนเวลาฉันเก็บของ รีบไปทำธุระของนายไป๊"

"พรุ่งนี้ฉันจะรีบไปแต่เช้า นายไม่ต้องมาส่งนะ ฉันจะตรงไปหาพวก เทพเจ้าดอกบัว เองเมื่อฉันพร้อม"

"พวกมันไม่ยอมให้ฉันพาคนอื่นไปด้วย ฉันต้องไปคนเดียว ไม่อย่างนั้นฉันคงลากนายไปด้วยแล้ว"

คาสลากถูกดันออกมานอกห้องดื้อๆ ซัมเมอร์จึงเริ่มลงมือเก็บสัมภาระเตรียมตัว

เขาวางแผนว่าจะออกเดินทางแต่เช้าตรู่เพื่อไปสมทบกับฝ่ายเทพเจ้าดอกบัว

เช้าวันรุ่งขึ้น... ดวงอาทิตย์ยังไม่ทันโผล่พ้นขอบฟ้า ท้องฟ้ายังถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกจางๆ

ซัมเมอร์รีบตื่นแต่เช้าเพราะกลัวว่าคาสลากจะตามมาจู้จี้ขี้บ่นสั่งเสียอะไรอีก ซึ่งเขารู้สึกว่ามันไม่จำเป็นและน่ารำคาญ

เขาเดินทางมาถึงค่ายของเทพเจ้าดอกบัวอย่างรวดเร็ว และพบว่าอีกฝ่ายยืนรอเขาอยู่ก่อนแล้ว

อันที่จริง เทพเจ้าดอกบัวไม่รู้แน่ชัดว่าซัมเมอร์จะมาถึงกี่โมง มันจึงสั่งให้ลูกน้องเก็บข้าวของรอแสตนบายด์ไว้ตลอดทั้งคืน พร้อมออกเดินทางทันทีที่ซัมเมอร์โผล่หน้ามา

ในความคิดของมัน ยิ่งไปเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี... ยิ่งออกเดินทางไว ก็ยิ่งได้ของที่ต้องการไวขึ้น และก็เป็นอย่างที่คิด ซัมเมอร์มาถึงเช้ามากจริงๆ

ทันทีที่ซัมเมอร์มาถึง ก็เห็นเทพเจ้าดอกบัวยืนรออยู่

เขาเอ่ยทัก "มารอกันเช้าดีนี่... ฉันอุตส่าห์เผื่อใจไว้แล้วนะว่ามาถึงแล้วพวกแกอาจจะยังไม่พร้อม"

เทพเจ้าดอกบัวรีบตัดบท "ข้ารอที่จะออกเดินทางแทบไม่ไหวแล้ว อย่ามัวเสียเวลากับเรื่องไร้สาระเลย"

"รีบไปขนของขึ้นรถซะ พวกเราพร้อมแล้ว เจ้าไปขึ้นรถม้าคันที่เตรียมไว้ได้เลย"

"ข้ารู้พิกัดที่แน่นอนแล้ว เราจะเดินทางตามแผนที่... เจ้ามีอะไรจะสั่งเสียอีกไหม?"

ซัมเมอร์ส่ายหน้า "ไม่มี ไปกันเลยแบบนี้แหละ"

เทพเจ้าดอกบัวชี้ไปที่รถม้าคันหนึ่ง "เดี๋ยวเจ้าขึ้นไปบนรถม้าคันนั้น นั่งไปกับข้า"

ซัมเมอร์สวนกลับทันที "ทำไมฉันต้องนั่งกับแก? แกเตรียมรถม้าแยกให้ฉันอีกคันไม่ได้หรือไง?"

"ฉันไม่อยากนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อกับแก... ฉันต้องการพื้นที่ส่วนตัว"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═