บทที่ 421 การหารือ

คนที่ยืนกระซิบอยู่ข้างหูของ เทพเจ้าดอกบัว ก็คือ กุนซือ คู่ใจของเขานั่นเอง

เมื่อกุนซือพูดจบ เทพเจ้าดอกบัวก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะกวาดสายตามองเหล่าลูกสมุนเบื้องล่างและกล่าวขึ้นว่า

"ที่ข้าเรียกทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้ พวกเจ้าย่อมรู้อยู่แล้วว่าหมายความว่าอย่างไร... พรุ่งนี้เราจะบุกไปที่เผ่าเทพสมุทร"

"เป้าหมายของเราคือการดึงตัว ซัมเมอร์ เข้ามาอยู่ใต้สังกัดของเราให้ได้"

"วันก่อนมันบอกว่าจะขอกลับไปพิจารณา ข้าให้เวลามัน 3 วัน... พวกเจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าทำไมข้าถึงต้องการตัวมันนัก"

"เพราะข้าได้ข่าวมาว่า ‘พลังอำมหิต’ ได้ปรากฏขึ้นในดินแดนแถบนั้น... หากเราดึงตัวซัมเมอร์มาร่วมมือช่วยกันตามหาเจ้าพลังนั่นจนเจอ..."

"เมื่อข้าได้ครอบครองมัน ผนวกเข้ากับ ‘กายาคงกระพัน’ ที่มีอยู่เดิม... ข้าก็จะกลายเป็นตัวตนที่ไร้เทียมทาน!"

"หลังจากนั้น เราจะกวาดล้างเผ่าเทพสมุทรให้สิ้นซาก พวกมันทั้งหมดจะต้องตกเป็นข้ารับใช้ของข้า"

"ส่วนพวกเจ้า... อยากจะทำอะไรกับพวกมันก็ตามใจชอบ จะโขกสับพวกเผ่าเทพสมุทรที่เคยดูถูกพวกเจ้ายังไงก็ได้... ความแค้นที่พวกเราต้องทนกล้ำกลืนมาหลายปี จะได้ชำระกันให้สาสมก็คราวนี้!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เหล่าลูกสมุนด้านล่างต่างส่งเสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นยินดี ต่างพากันพูดว่าเป็นความคิดที่ประเสริฐยิ่งนัก ความคับแค้นใจที่สั่งสมมานานกำลังจะได้รับการปลดปล่อยเสียที

เทพเจ้าดอกบัวกล่าวต่อ "สำหรับการปฏิบัติการในครั้งนี้ มีใครมีแผนการหรือความคิดเห็นอะไรเพิ่มเติมไหม?"

"เสนอความเห็นกันมาได้เต็มที่... เรามาระดมสมองกันเพื่อให้แน่ใจว่างานนี้จะไม่มีคำว่าพลาด"

เหล่าลูกน้องเริ่มจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์และแสดงความคิดเห็น จนกระทั่งมีคนหนึ่งพูดโพล่งขึ้นมา

"ทำไมเราไม่ใช้วิธีเดิมแบบตอนนั้นล่ะครับ? ...เจ้า ‘ผลเทวะขอบฟ้า’ นั่น จริงๆ แล้วมันไม่ได้มีเยอะเลย"

"สิบปีมันจะออกผลแค่ 2 ลูกเท่านั้น... เราชิงไปเก็บอีกลูกหนึ่งมาก่อน"

"จากนั้นเราก็ใช้อาวุธลับอาบยาพิษลอบทำร้ายมัน แล้วใช้ผลไม้นั่นเป็นข้อต่อรองข่มขู่มัน... ทุกคนคิดว่าไงครับ?"

ทุกคนต่างส่งเสียงเห็นด้วยทันที รู้สึกว่าวิธีนี้ช่างแยบยลและดีที่สุด

เทพเจ้าดอกบัวและกุนซือข้างกายหันมาสบตากัน ทั้งคู่ต่างเห็นพ้องต้องกันกับแผนการนี้

พวกเขาพยักหน้าให้กัน ก่อนที่เทพเจ้าดอกบัวจะหันไปกล่าวกับลูกสมุน

"เยี่ยม! ถึงเวลาเราจะดำเนินการตามนั้น... ความคิดของเจ้าเข้าท่ามาก สมควรได้รับรางวัล"

"เมื่อถึงเวลา เจ้ามารับรางวัลจากข้าได้เลยโดยตรง"

เจ้าของไอเดียยิ้มจนแก้มแทบปริ รีบหันไปโอ้อวดความดีความชอบกับคนรอบข้างทันที

คนอื่นๆ ต่างพากันอิจฉาตาร้อน แต่ก็จนใจเพราะคิดวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ออก

และแล้วแผนการสำหรับวันพรุ่งนี้ก็ถูกกำหนดขึ้นอย่างเสร็จสรรพ

เทพเจ้าดอกบัวกล่าวสรุป "ในเมื่อไม่มีคำถามอื่นแล้ว ก็จบการประชุมเพียงเท่านี้"

"ทุกคนแยกย้ายกันกลับไปเก็บข้าวของ พรุ่งนี้เราจะบุกเผ่าเทพสมุทร... ไปพักผ่อนกันให้เต็มที่ซะ"

เหล่าลูกสมุนจึงสลายตัว ต่างคนต่างกลับไปที่พักของตนเพื่อเตรียมสัมภาระ

เมื่ออยู่กันตามลำพัง กุนซือจึงกระซิบกับเทพเจ้าดอกบัวอีกครั้ง "พรุ่งนี้เราต้องดำเนินการตามแผนอย่างรัดกุม ห้ามมีความผิดพลาดเด็ดขาดครับ"

"เราต้องทำให้แน่ใจว่ามันจะดิ้นไม่หลุด ข้าจึงเตรียมแผนวางยาพิษไว้สองชั้น..."

"วิธีหนึ่งคือ ‘ในที่แจ้ง’ และอีกวิธีคือ ‘ในที่มืด’... ด้วยวิธีนี้ ต่อให้มันระวังตัวแค่ไหน ก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้"

"วางใจในการคำนวณของข้าเถอะครับ... พรุ่งนี้ข้าจะจัดการวางหมากทุกอย่างให้ท่านเอง ท่านไม่ต้องกังวลเรื่องนี้เลย"

"หน้าที่ของท่าน... มีเพียงแค่การออกหน้าวางยาพิษมันซึ่งหน้าตามแผนเท่านั้น"

เทพเจ้าดอกบัวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ข้าสบายใจเสมอเมื่อมอบหมายงานให้เจ้า... ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้า เราคงไม่มีทางเหยียบย่ำเผ่าเทพสมุทรได้เร็วขนาดนี้ และข้าคงไม่มีวันได้ครอบครองกายาคงกระพันแน่ๆ"

กุนซือตอบกลับอย่างนอบน้อม "ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่สมควรเป็นของท่านอยู่แล้วครับ"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═