บทที่ 361 เลิกดิ้นรนได้แล้ว

“ชั้นแนะนำให้นายเลิกดิ้นรนซะเถอะ... อีกไม่นานชั้นก็จะโค่นนายได้แล้ว ในเมื่อนายเองก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน ทำไมไม่หันมาช่วยกองทัพเรือล่ะ? หรือนายคิดจริงๆ เหรอว่าเผ่าเทพสมุทรจะเป็นผู้ชนะในศึกครั้งนี้?”

เมื่อได้ยินคำพูดของซัมเมอร์ แทนที่จะตอบรับ โพจุนกลับเป็นฝ่ายตั้งคำถามกลับมาแทน

“เดิมทีข้าคิดว่าด้วยพละกำลังที่มี ข้าน่าจะยื้อสู้กับแกได้สูสี... แต่ที่คาดไม่ถึงคือ ทุกจังหวะสำคัญมันเหมือนมีพลังลึกลับบางอย่างมาขัดขวางข้าตลอด ช่วยไขข้อข้องใจให้ข้าหน่อยเถอะ... พลังนั่นมันคืออะไรกันแน่?”

มองดูสีหน้าสับสนของโพจุน ซัมเมอร์ก็เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแห่งผู้เหนือกว่า

“ต่อให้นายจะเป็นมนุษย์ แต่นายก็ไม่อาจครอบครองพลังนี้ได้หรอก... นามของมันคือ ‘ฮาคิราชันย์’ เป็นคุณสมบัติพิเศษที่มีเพียงหนึ่งในล้านเท่านั้น เฉพาะผู้ที่มีศักยภาพแห่งราชันย์เท่านั้นถึงจะปลุกพลังนี้ขึ้นมาได้”

ได้ยินแบบนั้น โพจุนก็ถึงบางอ้อทันที

เขาไม่นึกเลยว่าซัมเมอร์จะมีพรสวรรค์ระดับสวรรค์ประทานขนาดนี้ มิน่าล่ะเขาถึงไม่เคยฝึกพลังนี้ได้เลย ที่แท้ก็เป็นเพราะเหตุผลนี้นี่เอง...

‘ถ้าดูตามนี้... ลำพังแค่กำลังของข้า คงเอาไม่อยู่แน่’

‘แต่ถึงอย่างนั้น... เพื่อปฏิบัติตามคำสั่งของท่านราชา ข้าจะขอสู้จนวินาทีสุดท้าย!’

คิดได้ดังนั้น โพจุนจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ในเมื่อแกช่วยไขข้อข้องใจให้ ข้าก็จะตอบคำถามแก... ด้วยเหตุผลบางประการ ข้าไม่มีวันทรยศท่านราชาเด็ดขาด ไม่ต้องมาเกลี้ยกล่อมให้ยาก ข้าไม่มีวันแปรพักตร์!”

เมื่อได้รู้ความคิดที่แท้จริงของโพจุน ซัมเมอร์ก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความเสียดาย

ด้วยฝีมือการต่อสู้ระดับโพจุน ซัมเมอร์เคยคิดอยากจะดึงตัวเขาเข้ามาร่วมงานกับรัฐบาลกองทัพเรือ เพราะถึงยังไงเขาก็ยังเป็นมนุษย์ แต่เมื่อเห็นความมุ่งมั่นที่เด็ดเดี่ยวขนาดนี้ ซัมเมอร์จึงจำต้องตัดใจ

“ถ้าอย่างนั้น... ชั้นก็จะขอจัดการนายลงตรงนี้เลยแล้วกัน”

สิ้นเสียง ซัมเมอร์ก็เกร็งพลังที่แขน กดร่างของโพจุนให้แนบติดกับพื้นดินจนขยับไม่ได้ จากนั้นเขาสูดหายใจลึก ง้างหมัดที่อัดแน่นด้วยพลังเตรียมซัดลงไป

ซัมเมอร์มั่นใจว่าหมัดนี้เพียงหมัดเดียว ก็เกินพอที่จะน็อคโพจุนให้สลบเหมือด

แต่ทว่าในเสี้ยววินาทีเป็นตายนั้น...

ตูม!!!

จู่ๆ โพจุนก็ระเบิดคลื่นพลังมหาศาลออกมา!

ก่อนที่หมัดของซัมเมอร์จะถึงเป้าหมาย ร่างกายของโพจุนก็ขยายใหญ่ขึ้น กลายสภาพเป็น ‘ร่างกึ่งสัตว์’

เปรี้ยง!

ด้วยพละกำลังที่เพิ่มขึ้นทวีคูณ โพจุนซัดหมัดสวนกลับไป ส่งร่างของซัมเมอร์กระเด็นลอยไปไกล

เมื่อเห็นสภาพที่เปลี่ยนไปของศัตรู ซัมเมอร์ถึงกับเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

‘ถ้าดูไม่ผิด... เจ้านี่ต้องเป็นผู้มีพลัง ผลปีศาจสายโซออน แน่ๆ’

‘งานหยาบแล้วสิ... สายโซออนขึ้นชื่อเรื่องร่างกายที่อึดถึกทนเป็นเลิศ ถึงชั้นจะมั่นใจว่าชนะได้แน่ แต่คงต้องกินเวลานานโขเลย’

‘ไม่รู้พี่คิซารุจะยื้อทางนั้นได้นานแค่ไหน... หรือชั้นควรทิ้งเจ้านี่แล้วรีบไปช่วยทางนั้นดี?’

‘ถึงจะปล่อยโพจุนไว้ คนระดับนี้น่าจะไม่มีนิสัยชอบลอบกัดพวกอ่อนแออย่างมังกรฟ้าหรอก... แต่ถ้าชั้นบุกเข้าไปกลางวงล้อมยอดฝีมือพวกนั้นตอนนี้ ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่เต็มร้อย ชั้นเองก็เสี่ยงที่จะเจ็บหนัก’

‘ถ้าเป็นแบบนั้น... แผนการหนีออกจากที่นี่อาจจะล่มไม่เป็นท่า’

เมื่อต้องเผชิญกับทางเลือกที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ซัมเมอร์ก็ตกอยู่ในห้วงความคิดอันหนักใจ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═