บทที่ 211 ไพ่ตาย

โซลทลิก้า เจ้าของโค้ดเนม ‘เทพสายฟ้า (เล่ยเซิน)’ คือตัวตนที่มีชื่อเสียงระบือไกลไปทั่ว ฐานทัพโจรสลัดนภาดารา

ในยุครุ่งเรือง ผู้คนต่างปฏิบัติต่อเขาราวกับเทพเจ้า ไม่ว่าจะไปที่ไหน ผู้คนนับหมื่นต่างก้มหัวให้ด้วยความยำเกรง

และในบรรดา สามยอดองครักษ์... เทพสายฟ้าผู้นี้ก็ถือครองอำนาจเบ็ดเสร็จ คำพูดของเขาคือประกาศิตที่ห้ามใครโต้แย้ง

“ยินดีที่ได้รู้จัก... ในเมื่อพี่ใหญ่ลงมาเองแล้ว ทำไมไม่ดาหน้าเข้ามาพร้อมกันเลยล่ะ? ชั้นรับมือไหว”

ขณะพูด ใบหน้าของซัมเมอร์ยังคงเต็มไปด้วยความดูแคลนเช่นเดิม

“เฮ้ย! นี่คือพี่ใหญ่ของข้า... เทพสายฟ้า ผู้เลื่องชื่อ! ให้เกียรติกันหน่อย ไม่งั้นข้าจะใช้มือซ้ายฉีกแกเป็นชิ้น ๆ!”

หัตถ์ซ้ายอัคคี เดือดดาลจนควันออกหู แต่คำขู่ของเขาก็ไร้ผลโดยสิ้นเชิง

ซัมเมอร์ยังคงเป็นเหมือนเดิม... มองลงมาจากที่สูง และเห็นทุกคนในสนามเป็นเพียงเศษฝุ่น

“เจ้ารอง เจ้าสาม... ถอยไปก่อน ให้ข้าได้ลองแลกหมัดกับพ่อหนุ่มคนนี้ดูหน่อย”

“ไอ้หนู... ลองรับท่านี่ของข้าดูเป็นไง? รับรองว่าเจ้าจะต้องพอใจ”

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

สายฟ้าสีม่วงเริ่มไต่ขึ้นมาตามแขนของเขา

“อัสนีบาตฟาดฟัน!”

ทันใดนั้น เมฆดำทมึนก็ก่อตัวขึ้นเหนือลานประลอง หมุนวนเป็นเกลียวคลื่นพร้อมกับปล่อยกระแสไฟฟ้าสีม่วงแลบแปลบปลาบ

หลังจากรวบรวมพลังอยู่ชั่วครู่ โซลทลิก้าก็ทำท่าคว้าจับไปที่ท้องฟ้า... สายฟ้าสีม่วงรวมตัวกันเป็นกำปั้นยักษ์ ก่อนจะฟาดเปรี้ยงลงมายังพื้นดินอย่างเกรี้ยวกราด!

พลังของ ผลอัสนีม่วง ถูกปลดปล่อยออกมาเต็มพิกัด หมัดสายฟ้าที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้านั้นทรงอานุภาพราวกับวันสิ้นโลก

ท่ามกลางลมพายุที่กรรโชกแรง ผมหน้าม้าของซัมเมอร์ปลิวไสวขึ้นเปิดเผยดวงตาที่สงบนิ่ง

“ปาหี่ชัด ๆ... ที่บ้านเกิดชั้นก็มีคนฉายา เทพเจ้า (เอเนล) เหมือนกัน นายอาจจะเก่งกว่าหมอนั่นหน่อยนึง แต่ต่อหน้าชั้น... นายก็ยังไม่คู่ควรให้เอ่ยถึงอยู่ดี”

“รูปแบบที่ 6: ทัณฑ์ทมิฬ!”

ออร่าสีดำทมิฬพวยพุ่งออกมาห่อหุ้มหมัดของซัมเมอร์... ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าพลันเปลี่ยนแปลง!

เมฆหมอกสีเทาจาง ๆ ถูกออร่าสีดำกลืนกินจนหมดสิ้น แม้แต่กระแสไฟฟ้าสีม่วงก็ถูกดูดกลืนเข้าไปด้วย

ฉับพลัน... หมัดสายฟ้ายักษ์ที่กำลังทิ้งตัวลงมาดูเหมือนจะสูญเสียการควบคุม

สายฟ้าสีม่วงถูกออร่าสีดำพันธนาการไว้ และหยุดกึกอยู่กลางอากาศ ห่างจากตัวซัมเมอร์เพียงแค่คืบ... ทุกอย่างดูพิสดารเกินจินตนาการ

“ตาแก่... ลองลิ้มรสความรู้สึกที่โดนท่าของตัวเองอัดดูหน่อยเป็นไง”

ซัมเมอร์ค่อย ๆ เหวี่ยงหมัดที่เคลือบด้วย ฮาคิเกราะ ออกไป... หมัดยักษ์ที่ค้างอยู่กลางอากาศก็เปลี่ยนทิศทางทันที มันวกกลับและพุ่งตรงเข้าใส่เจ้านายของมันเอง!

“พี่ใหญ่! ระวัง!”

หัตถ์ซ้ายอัคคีและองครักษ์เหล็กตะโกนขึ้นพร้อมกัน เตรียมงัดวิชาออกไปสกัดหมัดนั้น

แต่ใครจะไปคาดคิดว่าพี่ใหญ่ของพวกเขาจะถูกท่าไม้ตายตัวเองย้อนรอย? ทั้งสองไม่ได้เตรียมการรับมือเหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้ไว้เลย

จะให้ปล่อยท่าป้องกันตอนนี้... เวลาก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว

“ผลคิงคอง มาศิรา... ร่างไฮบริด!”

วินาทีวิกฤต ร่างกายของโซลทลิก้าขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน ขนสีเงินขาวงอกยาวปกคลุมผิวหนัง กล้ามเนื้อปูดโปงขยายขนาดขึ้นหลายเท่า

นี่คือพลังของ ผลโซออน สัตว์มายา โมเดลคิงคองมาศิรา (วานรยักษ์)... เมื่อเข้าสู่ร่างไฮบริด ร่างกายจะสามารถผสานเข้ากับผลกระทบจากผลอัสนีม่วงได้อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นคุณหรือโทษ

คิงคองยักษ์ ยกแขนหนาหนักทั้งสองข้างขึ้นไขว้กันที่หน้าอก เตรียมรับแรงกระแทกจากหมัดทมิฬ!

ตูม!!!

เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว ร่างมหึมาปลิวกระเด็นไปด้านหลังราวกับว่าวสายป่านขาด กระแทกเข้ากับบาเรียแสงของสนามจนเกิดรอยยุบขนาดใหญ่

“พี่ใหญ่! เป็นอะไรไหม?!”

องครักษ์เหล็กใช้พลัง ผลสเปซ สเปซ วาร์ปพาทั้งตัวเองและพี่รองเข้าไปหาพี่ใหญ่ทันที

เมื่อควันจางลง... โซลทลิก้าผู้ไร้พ่ายก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าผู้ชมในสภาพดูไม่จืด

แม้จะเปิดใช้งานพลังผลปีศาจที่สองแล้ว แต่เขาก็ยังบาดเจ็บสาหัส

หน้าอกและแขนซีกซ้ายไหม้เกรียมเป็นตอตะโก ออร่าสีดำที่กัดกินบาดแผลอยู่นั้นยับยั้งการฟื้นฟูของร่างกายอย่างเห็นได้ชัด

หน้าอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง พี่ใหญ่ร่างยักษ์ไอโขลกออกมาไม่หยุด

“ไอ้สารเลว! บังอาจทำร้ายพี่ข้า! ข้าจะฆ่าแก!”

หัตถ์ซ้ายอัคคีผู้เลือดร้อนเห็นพี่ชายถูกยำเละ ก็เตรียมจะพุ่งออกไปแลกชีวิตกับซัมเมอร์

หมับ!

แต่โซลทลิก้ากลับคว้าข้อมือน้องชายไว้แน่น

“อย่าบุ่มบ่าม! เจ้ายังกล้าประมาทเด็กคนนี้อีกเหรอ? มันไม่เพียงแต่สะท้อนการโจมตีของข้าได้... แต่มันยังเล่นงานข้าที่อยู่ในร่างไฮบริดจนมีสภาพดูไม่ได้ขนาดนี้”

“ถึงมันจะเด็ก... แต่มันไม่ใช่คนที่ใครจะดูถูกได้ และไม่ใช่คนที่ใครคนใดคนหนึ่งในพวกเราจะรับมือได้ตามลำพัง... ถึงเวลาต้องใช้ ไพ่ตาย ของพวกเราแล้ว”

ในเมื่อโซลทลิก้าเอ่ยปากขนาดนี้ หัตถ์ซ้ายอัคคีและองครักษ์เหล็กก็ไม่กล้ามองข้ามซัมเมอร์อีกต่อไป

พี่ใหญ่คือผู้มีอำนาจเบ็ดเสร็จ... เมื่อพี่ใหญ่สั่ง พวกเขาก็ต้องทำตาม

ทั้งสามคนบรรลุข้อตกลงกันอย่างรวดเร็ว และตัดสินใจลงมือทันทีโดยไม่ลังเล

“ผสานร่าง!”

สองพี่น้องวางมือลงบนไหล่ของพี่ใหญ่... เปลวเพลิงสีทองแดง และ พลังแห่งมิติ ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของคิงคองยักษ์อย่างต่อเนื่อง

ซัมเมอร์ยืนกอดอกดูเหตุการณ์อย่างใจเย็น ไม่มีทีท่าจะเข้าไปขัดขวางแม้แต่น้อย

“ซัมเมอร์! นายทำบ้าอะไรอยู่?! รีบเข้าไปขัดจังหวะ ท่าไม้ตายก้นหีบ ของพวกมันเดี๋ยวนี้! ขืนปล่อยให้พวกมันรวมพลังกันได้... ทุกอย่างจบเห่แน่!”

บนอัฒจันทร์ ลอร่ากระทืบเท้าเร่า ๆ หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาทางปาก สมาชิกคนอื่น ๆ ก็รู้สึกไม่ต่างกัน

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน จนคนส่วนใหญ่ลืมภาพความน่ากลัวตอนที่สามพี่น้องรวมพลังกันครั้งแรกไปแล้ว... แต่ทุกคนรู้ดีว่ามันต้องเป็นหายนะแน่ ๆ

สถานการณ์แบบนี้... ไม่ใช่สิ่งที่เด็ก 8 ขวบจะรับมือได้ง่าย ๆ เลย

“ฮาคิราชันย์... ได้รับการยกระดับอย่างมาก...”

“ฮาคิเกราะ... ได้รับการยกระดับอย่างมาก...”

“บรรลุความสามารถใหม่พร้อมกัน: หนึ่งหมัดสยบหมื่นวิถี”

ทันใดนั้น ซัมเมอร์ก็รู้สึกถึงกระแสพลังบางอย่างไหลผ่านร่างกาย เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาเห็น

“โอ้... รอบนี้ได้ของดีเยอะแฮะ การลงมาสู้ในลานประลองนี่คุ้มค่าจริง ๆ”

ตั้งแต่มาถึงฐานทัพโจรสลัดนภาดารา สิ่งที่ซัมเมอร์อยากทำที่สุดคือการท้าดวลยอดฝีมือเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเอง

ดังนั้น ลานประลองแห่งนี้จึงเป็นทางเลือกเดียว... และเมื่อรู้ว่าตระกูลคุนตูจ้องจะเล่นงานเขา เขาก็คาดเดาได้อยู่แล้วว่าจะต้องเจอกับสามยอดองครักษ์ผู้ทรงอิทธิพล

นั่นคือเหตุผลที่ซัมเมอร์จงใจทำตัวเด่นดัง ท้าสู้หนึ่งต่อสิบ ล้มสาวน้อยอัจฉริยะ เพื่อสร้างชื่อเสียงและดึงดูดให้สามคนนี้โผล่หัวออกมา

ไม่นานนัก... การเตรียมการของสามพี่น้องก็เสร็จสมบูรณ์

พลังหลักยังคงนำโดยพี่ใหญ่ โซลทลิก้า ที่คงสภาพ ร่างไฮบริดคิงคองมาศิรา เอาไว้

สิ่งเดียวที่แตกต่างไปจากเดิม... คือแขนซ้ายและขวาของเขาที่เกิดการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ไปอย่างมหาศาล!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═