บทที่ 141 ฮาคิราชันย์สะท้านโลก!
บทที่ 141 ฮาคิราชันย์สะท้านโลก!
ฮาคิราชันย์ คือรูปแบบหนึ่งของแรงกดดันทางจิตวิญญาณ
หากพูดกันตามตรง มันแบ่งออกเป็นเพียงสามระดับเท่านั้น: ต่ำ, กลาง และสูง
ยิ่งไปกว่านั้น ฮาคิราชันย์ไม่สามารถฝึกฝนให้แข็งแกร่งขึ้นโดยตรงได้ มันจะตื่นขึ้นก็ต่อเมื่อผู้ใช้ไปถึงขอบเขตที่กำหนด มันคือจิตวิญญาณของผู้ใช้ และฮาคิจะแข็งแกร่งขึ้นก็ต่อเมื่อผู้ใช้แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
ยกตัวอย่างเช่น สี่จักรพรรดิ: ในแง่ของจิตวิญญาณ ฮาคิราชันย์ของพวกเขาอยู่ในระดับเดียวกันแล้ว มีเพียงการก้าวขึ้นเป็น ราชาโจรสลัด หรือ ราชาแห่งโลก เท่านั้นที่จะทำให้จิตวิญญาณ...และฮาคิราชันย์...ของพวกเขาเติบโตขึ้นไปอีกขั้น
แต่ ซัมเมอร์ เป็นข้อยกเว้น โดยเนื้อแท้แล้วเขาไม่ได้เป็นคนของโลกนี้
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ... เขาไม่มีขีดจำกัด ฮาคิราชันย์ของเขาไม่มีเพดาน!
ตราบใดที่ความแข็งแกร่งส่วนตัวของเขาเพิ่มขึ้น ฮาคิราชันย์ของเขาก็จะเพิ่มขึ้นในระดับที่เท่าเทียมกัน
ในตอนนี้ แม้ว่าความชำนาญของเขาจะยังไปไม่ถึงระดับ เทคนิคสูงสุด แต่ฮาคิราชันย์ของเขานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าใครหน้าไหนในสนามรบ!
ยืนอยู่กลางแท่นประหาร ซัมเมอร์ก้าวเท้าออกมาเพียงก้าวเดียว
แสงสีทองวาบผ่านดวงตา และราวกับคลื่นยักษ์สึนามิ มันปกคลุมไปทั่วทั้งสนามรบในพริบตา!
โลกที่สูญเสียสีสันจู่ๆ ก็ถูกฉาบด้วยทองคำ แม้แต่สายฟ้าสีแดงดำที่แตกซ่านจากฮาคิราชันย์เต็มกำลังของหนวดขาวและผมแดง ก็ถูกกดทับอยู่ภายใต้ม่านทองคำนั้น!
การ์ป, เซ็นโงคุ และคอง...ผู้ที่ถูกดันถอยหลังและกัดฟันต้านทานมาตลอด...จู่ๆ ก็รู้สึกว่าแรงกดดันหายวับไป
“ซัมเมอร์...”
การ์ปหมุนตัวกลับ จ้องมองซัมเมอร์ด้วยความไม่อยากเชื่อ
ฮาคิราชันย์ของซัมเมอร์ไม่ได้เข้าร่วมกับพวกเขา แต่มัน เข้ามาแทนที่ พวกเขาต่างหาก เขาคนเดียวต้านทานฮาคิรวมของ หนวดขาว, ผมแดง, ท่านเคานต์เรด, บุลเล็ต, ราชสีห์ทองคำ และเรย์ลี่!
เซ็นโงคุและคองหันขวับ สั่นสะท้านไปถึงแก่นวิญญาณ
ซัมเมอร์หรี่ตาลงเล็กน้อย ฮาคิระเบิดออกราวกับพายุคลั่ง!
แม้แต่แท่นประหารที่เสริมความแข็งแกร่งไว้แล้วยังส่งเสียงลั่น เอสทรุดตัวลงบนแท่น หายใจติดขัด
พวกเขาเก็บฮาคิของตัวเองกลับมา ยืนอึ้งพูดไม่ออก
คิซารุ, อาโอคิยิ, อาคาอินุ และเหล่าพลเรือโท ต่างตกตะลึง
เบื้องบน เมฆหมุนวนปั่นป่วน สายฟ้าแลบแปลบปลาบ
คลื่นทะเลกระเพื่อมออกเป็นวงกว้าง ลมพายุรุนแรงพัดเรือจนเอียงกระเท่เร่ ไม่สามารถทรงตัวได้
หอยทากสื่อสารที่เป็นกล้องถ่ายทอดสดสลบเหมือด หน้าจอดับวูบ ทิ้งให้ผู้ชมตกอยู่ในความมืด
ลานกว้างกลายเป็นความโกลาหล: โจรสลัดสลบเหมือดภายใต้แรงกดดันไร้เทียมทานของซัมเมอร์ และถูกลมพัดกลิ้งไปกับพื้น
แม้แต่ระดับหัวหน้าหน่วยอย่างมัลโก้และโจสยังต้องยกแขนขึ้นป้อง เหงื่อกาฬไหลพรากและระเหยแห้งไปในทันที
ผู้บริหารเหล่านี้สัมผัสได้ชัดเจนถึงพลังอำนาจที่ท่วมท้นของซัมเมอร์!
หนวดขาว, ผมแดง, ราชสีห์ทองคำ และอีกสามคน จ้องมองด้วยความสยดสยอง
“เป็นไปไม่ได้! เรื่องแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้!”
“ไม่มีฮาคิราชันย์ของใครจะไปถึงระดับนี้ได้...แถมมันยังอายุแค่แปดขวบ!”
ราชสีห์ทองคำ ชิกิ ตะโกนลอดไรฟัน
หนวดขาว, ผมแดง และคนอื่นๆ ต่างตกอยู่ในความงุนงงและตกใจเช่นเดียวกัน
ทำไมจักรพรรดิเด็ก ซัมเมอร์ คนเดียวถึงต้านทานฮาคิราชันย์ของยอดฝีมือระดับท็อปถึงหกคนได้?
ร็อคส์และโรเจอร์...คนหนึ่งคือจ้าวแห่งท้องทะเล อีกคนคือราชาโจรสลัด...ยังไม่เคยมีจิตวิญญาณระดับสัตว์ประหลาดขนาดนี้!
คิดไม่ถึง! เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
พวกเขาจะไปรู้ได้ยังไง? วิญญาณของซัมเมอร์ไม่ใช่ของโลกนี้ ฮาคิราชันย์ของเขาไม่ต้องเผชิญกับขีดจำกัดทางกายภาพที่ผูกมัดคนอื่น
ฮาคิราชันย์ของเขาสามารถเติบโตได้อย่างไร้ที่สิ้นสุด!
แม้จะยังถูกจัดอยู่ในป้าย “ระดับสูง” แต่ความเข้มข้นของมันอยู่คนละมิติ
ซัมเมอร์ เมื่อปลดปล่อยฮาคิเต็มที่แล้ว ก็เผยรอยยิ้มที่มุมปาก
การปะทะแบบนี้ไม่ได้ช่วยเพิ่มค่าสถานะจากระบบ แต่มันช่วยให้เขาปลดปล่อยความแข็งแกร่งออกมาได้อย่างเต็มที่
แม้แต่สายฟ้าจากการปะทะกันของฮาคิหกสาย ก็ยังถูกบดขยี้ภายใต้พลังของเขา ภาพที่เห็นทำให้ทุกคนสั่นสะเทือน
ในขณะเดียวกัน ผู้ชมที่หน้าจอตัดไปต่างเหงื่อตกด้วยความหงุดหงิด
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจอถึงดำ?”
“เมื่อกี้มันวิชาอะไร? มันคืออะไรกันแน่?”
“ทหารเรือล้มลงไปตั้งเยอะ...โดนพิษหรือเปล่า?”
“โจรสลัดก็สลบเหมือนกัน แล้วโลกก็ดูเหมือนจะสูญเสียสีสันไป...”
“มันคือ ฮาคิสามรูปแบบ...และที่แข็งแกร่งที่สุดในนั้น ฮาคิราชันย์! แรงกดดันที่มีเพียงผู้ที่เกิดมาพร้อมคุณสมบัติแห่งราชาเท่านั้นที่จะใช้ได้ หนึ่งในล้านคน!”
ทั่วโลก หน้าจอดำก่อให้เกิดการถกเถียงอย่างบ้าคลั่ง
ความตกใจแพร่สะพัดไปทั่วทุกน่านน้ำ
การมีอยู่ของฮาคิสามรูปแบบ บัดนี้ถูกเปิดเผยให้คนทั้งโลกได้รับรู้
การถ่ายทอดสดไม่ได้ดับไปนาน
ภายในไม่กี่นาที ภาพจากมุมกล้องสองมุมก็กระพริบกลับมา
หอยทากสื่อสารตื่นแล้ว!
ทุกคนชะโงกหน้าเข้ามาดู อยากรู้อยากเห็นสถานการณ์ในสนามรบแทบขาดใจ
เมื่อภาพกลับมา... มารีนฟอร์ดตกอยู่ในความเงียบสงัดอย่างน่าขนลุก
เมฆยังคงหมุนวนอยู่เหนือเกาะ
ท้องทะเลสงบลงแล้ว
ซัมเมอร์ยืนอยู่บนแท่นประหาร ยิ้มมองลงมาที่ฉากเบื้องล่าง
พระพุทธองค์ทองคำเซ็นโงคุ, คอง, การ์ป, สามพลเรือเอก และเหล่าพลเรือโท...ทุกคนยังมีสีหน้าตกค้างด้วยความช็อก
ฝั่งตรงข้าม หนวดขาว, เรย์ลี่, ผมแดง และอีกสามคน จ้องมองซัมเมอร์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
นอกเหนือจากเจ็ดเทพโจรสลัด, พลเรือโทบางนาย และกัปตันกับหัวหน้าหน่วยจำนวนหนึ่ง...
ใครก็ตามที่ขาดความแข็งแกร่ง ได้ถูกคัดออกไปจากสนามรบแล้ว
ลานกว้างดูเหมือนเพิ่งโดนพายุเฮอริเคนถล่ม
ผู้ชมกลืนน้ำลาย พูดไม่ออก
ในพริบตาเดียว นักรบเกือบแสนคนหายไปจากทั้งสองฝ่าย!
ฮาคิที่น่ากลัวขนาดไหนกันถึงทำได้ขนาดนี้?
ในสนามรบ แม้แต่หนวดขาว นิวเกต ผู้เจนศึก ยังระเบิดเสียงหัวเราะออกมาหลังจากหายตกใจ
“กุระระระ...”
ทุกคนสะดุ้ง...หนวดขาวหัวเราะอะไร?
สถานการณ์ของโจรสลัดย่ำแย่แล้ว พวกเขาไม่สามารถบดขยี้กองทัพเรือได้อีกต่อไป!
มีเพียงเรย์ลี่เท่านั้นที่เข้าใจว่าทำไมหนวดขาว นิวเกต ถึงหัวเราะ
“คนคนเดียวต่อกรกับฮาคิราชันย์ของพวกเราหกคน... ซัมเมอร์ แกไม่เหมาะที่จะอยู่กับกองทัพเรือหรือรัฐบาลโลกหรอก”
ในวินานั้น หนวดขาวถึงกับสงสัยว่าซัมเมอร์อาจจะเป็น จอยบอย กลับชาติมาเกิดหรือเปล่า
“นอกเหนือจากความลับของ เกาะสุดท้าย แล้ว จะมีอะไรอธิบายสัตว์ประหลาดอย่างแกได้อีก...กลับชาติมาเกิดงั้นรึ?”
“ฉันเห็นด้วย” เรย์ลี่กล่าว แววตาเป็นประกายวูบวาบภายใต้แว่นตา “แกไม่ควรยืนอยู่ข้างเดียวกับรัฐบาลโลก”