บทที่ 121 หนวดดำปล่อยนักโทษเลเวล 6

“พลเรือเอกคนที่สี่? จักรพรรดิเด็ก...”

“เขาไม่ได้กำลังตรึงสองจักรพรรดิไว้ที่โลกใหม่หรอกเหรอ?”

“ฝั่งหนวดขาวดุเดือดเกินไป กองทัพเรือหมดทางเลือกแล้ว”

“ปล่อยสองจักรพรรดินั่นหลุดมา...แน่ใจนะว่าจะปลอดภัย?”

“ใครจะรู้... แต่ด้วยฉายาพลเรือเอกที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ บางทีวันนี้เราอาจได้เห็นเขาลงมือจริงๆ ก็ได้”

“‘เห็นเขาลงมือ?’ มองไปรอบๆ สิ...มีแต่ตำนานเต็มไปหมด พรุ่งนี้โลกอาจจะไม่เหลืออยู่แล้วก็ได้”

...ผู้ชมทั่วโลกได้ยินคำพูดของเซ็นโงคุ

ทุกอาณาจักร ทุกขั้วอำนาจ ต่างตื่นตัวด้วยความคาดหวัง

ข่าวลือเกี่ยวกับวีรกรรมอันน่าสะพรึงกลัวของพลเรือเอกคนที่สี่แพร่สะพัดมานานแล้ว แต่ยกเว้นคนในเดรสโรซ่าและท็อตโตะแลนด์ แทบไม่มีใครเคยเห็นซัมเมอร์สู้จริง

ชั่วขณะหนึ่ง โลกทั้งใบกลั้นหายใจรอด้วยความคาดหวัง

“จักรพรรดิเด็กงั้นรึ?”

ในสนามรบ ตาเหยี่ยว มิฮอร์ค ที่เดิมทีตั้งใจจะแค่ยืนดูสงคราม บัดนี้แววตากระหายการต่อสู้กลับลุกโชนขึ้น

“เอาจริงดิ!? เรียกเจ้านั่นกลับมาเนี่ยนะ!”

โดฟลามิงโก้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เพลิดเพลินกับความโกลาหลที่กำลังจะเกิดขึ้น

แฮนค็อก, โมเรีย, แม้แต่คุมะ ก็แสดงปฏิกิริยาออกมา

ในบรรดาเจ็ดเทพโจรสลัด มีเพียงตาเหยี่ยวเท่านั้นที่ลงดาบไปแล้ว ส่วนที่เหลือยังไม่ได้ขยับ

แม้เสียงปะทะของอาวุธและเสียงปืนใหญ่จะไม่เคยหยุดลง

แต่ยอดฝีมือของทั้งสองฝ่ายต่างถอยฉากออกมาคุมเชิง รอคอยจังหวะ

ทหารเรือรอดูว่าหนวดขาวจะทำอะไรต่อ;

กลุ่มหนวดขาวและผมแดงกำลังชั่งน้ำหนักว่าจะจบศึกนี้ให้เร็วที่สุดได้อย่างไร

บรรยากาศตึงเครียดขึ้นทุกวินาที

เจ็ดเทพโจรสลัดรู้ดี: ก่อนที่ซัมเมอร์จะมาถึง สองจักรพรรดิจะเปิดฉากบุกโจมตีอย่างดุเดือดที่สุด

เพื่อช่วยเอส พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น

ในขณะเดียวกัน...

ซัมเมอร์บินด้วยกำลังสูงสุด

ร่างกายกลายเป็นเหมือนเครื่องบินเจ็ทความเร็วเหนือเสียงบนท้องฟ้า

ทิ้งเส้นทางสีขาวตัดผ่านอากาศขณะสร้างคลื่นกระแทก มุ่งหน้าสู่มารีนฟอร์ด

ด้วยความเร็วระดับนี้ เขาจะถึงสนามรบในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง

“เปลืองแรงแล้วไง? เดี๋ยวลงไปพักหายใจแป๊บเดียวก็สู้ได้แล้ว”

นั่นคือสิ่งที่ซัมเมอร์คิดขณะเร่งความเร็ว...

...

เวลาย้อนกลับไปเล็กน้อย

ในขณะที่ ผมแดง แชงคูส ปรากฏตัวเบื้องหลังหนวดขาว และซัมเมอร์รับสายจากห้าผู้เฒ่า

หนวดดำ ทีช...ผู้ที่ซ่อนตัวมาตลอด...ได้เดินทางมาถึงอิมเพลดาวน์พร้อมกับ เบอร์เจส, ลาฟิต, แวน ออก้า และพรรคพวกแล้ว

ทันทีที่ทีชหัวเราะร่าและจัดการยามเฝ้าประตูจนสลบเหมือด

การแหกคุกครั้งยิ่งใหญ่ก็เริ่มต้นขึ้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า... สู้กันเข้าไป...ที่นี่ต่างหากคือเป้าหมายที่แท้จริงของฉัน!”

การใช้สถานะเจ็ดเทพโจรสลัดเพื่อผ่านด่านกองทัพเรือเข้ามา ทำให้หนวดดำ ทีช ลิงโลดใจ

ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ทันทีที่จัดการที่นี่เสร็จ แผนการของเขาจะก้าวกระโดดทันที

ทันใดนั้น

จากห้องหนึ่งในเลเวล 1 ของอิมเพลดาวน์

คาตาคุริ ก้าวออกมาจากกระจกเงา พร้อมกับสมาชิกกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมจำนวนหนึ่ง

ทั้งสองกลุ่ม...กลุ่มของคาตาคุริและกลุ่มของหนวดดำ...ต่างมาจ๊ะเอ๋กันพอดี

“หนวดดำ, มาร์แชล ดี. ทีช”

“ชาร์ล็อต คาตาคุริ...”

ทั้งสองฝ่ายต่างตกตะลึง

พวกเขาไม่เคยเจอกันซึ่งๆ หน้า แต่ต่างฝ่ายต่างรู้กิตติศัพท์อันน่าเกรงขามของอีกฝ่ายดี

ในสมัยก่อน ทีชเป็นเพียงลูกเรือธรรมดาๆ ในกลุ่มหนวดขาวเท่านั้น

“แกเป็นเจ็ดเทพโจรสลัด; ตอนนี้แกควรจะอยู่ที่มารีนฟอร์ดไม่ใช่รึไง”

กลุ่มของคาตาคุริตั้งท่าระวังตัว แต่เมื่อเห็นผู้คุมนอนเกลื่อนอยู่ข้างหลังทีช พวกเขาก็แปลกใจ

แต่หนวดดำไม่ลังเลที่จะบอกจุดประสงค์

“เซฮ่าฮ่าฮ่า... ฉันมาเพื่อป่วนน่ะ...

อย่างเช่นการปล่อยนักโทษสักหน่อย”

เขากางแขนออก แสดงเจตนาชัดเจน

“อย่างนี้นี่เอง... คนที่ไม่มีฝั่งฝ่ายที่แท้จริงสินะ เยี่ยมเลย...ฉันก็มาเพื่อปล่อยคนเหมือนกัน”

คาตาคุริยอมรับคำพูดนั้นโดยไม่สงสัย

เจ็ดเทพโจรสลัดบุกอิมเพลดาวน์? เรื่องมันบ้าบอเกินกว่าจะเป็นคำโกหก

“งั้นก็ไปกันเลย...สัญญาณเตือนภัยจะดังในอีกไม่กี่วินาที เรามาบุกที่นี่ไปด้วยกันดีไหม?”

หนวดดำแสยะยิ้ม ยินดีต้อนรับพันธมิตรชั่วคราว

เขาไม่เสียเวลาถามด้วยซ้ำว่าหลบการปิดล้อมของซัมเมอร์มาได้ยังไง

ในการพบกันสั้นๆ ทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้: เป้าหมายของพวกเขาคือ เลเวล 6 นรกนิรันดร์

...

เสียงไซเรนหวีดหวิว

ที่เลเวล 3 มาเจลแลน และฮันนิบาลสะดุ้งสุดตัว รีบวิ่งไปดูจอมอนิเตอร์

เพียงแวบเดียว เลือดในกายก็เย็นเฉียบ

“แม่ทัพขนมหวานอันดับหนึ่งของกลุ่มบิ๊กมัม...และเจ็ดเทพโจรสลัด หนวดดำ!? ทำไมพวกมันถึงมาด้วยกัน แล้วกำลังถล่มอิมเพลดาวน์เนี่ยนะ!?”

หัวใจของมาเจลแลนเต้นรัว เรื่องนี้ร้ายแรงมาก ทั้งคาตาคุริและทีชล้วนเป็นยอดฝีมือ และตอนนี้พวกมันผ่านเลเวล 2 ลงมาอย่างรวดเร็ว

“เร็วเข้า...ตั้งด่านสกัดที่เลเวล 3! พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปที่ เลเวล 6!”

ไม่ต้องสงสัยเลย เป้าหมายของพวกมันคือชั้นล่างสุด

เมื่อคาตาคุริและหนวดดำมาถึงเลเวล 3 พวกเขาก็ปะทะกับกองกำลังผู้คุมที่มาเจลแลนรวบรวมมา

แต่พลังผลโมจิ-โมจิที่ตื่นขึ้นของคาตาคุริ สามารถรับมือกับพิษของมาเจลแลนได้อย่างสมบูรณ์แบบ และด้วยกำลังเสริมจากกลุ่มหนวดดำ ผู้คุมจึงถูกตีแตกพ่าย

ด้วยความสิ้นหวัง มาเจลแลนรีบติดต่อขอกำลังเสริมจากมารีนฟอร์ด

“อะไรนะ!!”

เซ็นโงคุจ้องมองสถานการณ์ตึงเครียดนอกมารีนฟอร์ด...เพียงเพื่อจะได้รับแจ้งว่าอิมเพลดาวน์กำลังถูกโจมตี

“หนวดดำ ทีช!! กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม!”

เขากัดฟันกรอด แต่มารีนฟอร์ดไม่มีกำลังพลเหลือให้ส่งไปแล้ว

จนกว่าซัมเมอร์จะกลับมา พวกเขายังคงเสียเปรียบด้านกำลังรบ

“ยื้อไว้ มาเจลแลน! ผมแดงและหนวดขาวกำลังถล่มมารีนฟอร์ด เราไม่มีคนเหลือแล้ว ยื้อจนกว่าจักรพรรดิเด็กจะกลับมา!”

เสียงของเซ็นโงคุหนักแน่นและเด็ดขาด

เหงื่อท่วมร่างมาเจลแลน พิษในตัวหมุนวน แต่เขารู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่น

“รับทราบครับ ท่านจอมพล... ผมจะปกป้องอิมเพลดาวน์ด้วยชีวิต”

เขาทำใจแข็ง...เมื่อมาเจลแลนสาบานว่าจะแลกด้วยชีวิต เขาหมายความตามนั้นจริงๆ

“แต่แกจะหยุดพวกเราได้จริงๆ เหรอ?”

คาตาคุริส่ายหน้า พลังที่ตื่นขึ้นของเขาเมินเฉยต่อพิษร้ายและโจมตีสวนกลับไปอีกครั้ง