ตอนที่ 96 กับดักเทียนหลัวตี้หวัง สังหารตงฟางหยวน

ณ เมืองชิงสือ สถานการณ์ในยามนี้สงบเงียบราวกับพายุใหญ่กำลังจะมา ความกดดันแผ่ซ่านไปทั่วจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก เหนือท้องฟ้า เงาร่างทรงพลังมากมายแวบผ่านไปมาอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นสัญญาณว่าศึกใหญ่ที่สั่นสะเทือนโลกกำลังจะอุบัติขึ้น

ภายในห้องโถงใหญ่ของวังหลังอันโอ่อ่า เงาร่างทรงอำนาจหลายสายค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นจนสมบูรณ์ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากแต่ละคนลึกล้ำดุจเหวลึกไร้ก้น แม้เพียงแรงกดดันไร้รูป ก็เพียงพอจะทำให้เซินหุนของยอดฝีมือระดับตี้เสวียนสลายหายไปในพริบตา

ทางด้านซ้ายของห้อง ผู้ที่นั่งเป็นประธานคือหลานเซียว ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักว่านไห่แม้จะมีพลังเพียงจุนจื่อขั้นต้น แต่ด้วยศิษย์อาจารย์ยังมีชีวิตอยู่ อีกทั้งในอดีตเคยเป็นกำลังหลักในการปราบปรามปรมาจารย์หยางเทียน ทำให้แม้ต้องอยู่ท่ามกลางยอดฝีมือมากมาย เขาก็ยังมีอำนาจไม่น้อย

หลานเซียวสีหน้าเคร่งขรึม กล่าวขึ้นอย่างหนักแน่น “ทุกท่าน ตามข่าวล่าสุดที่ได้รับมา อาจารย์ของตงฟางหยวน หรือก็คือผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเสวียนหยาง ได้ออกนำทีมด้วยตนเอง พร้อมนำค่ายกลสังหารเทียนเจียติดตัวมาด้วย พลังของค่ายกลนี้รุนแรงถึงขนาดระเบิดพลังจุนจื่อออกมาได้ คาดว่าเป็นไพ่ตายที่สำนักเสวียนหยางเก็บซ่อนไว้ตั้งแต่ยุคก่อน มีสายธรรมสามสาย รวมสิบจงซือที่ร่วมกันลอบสังหารตงฟางหยวนถึงสามครั้ง แต่ก็ล้มเหลวทั้งหมด”

“จากหลักฐานต่าง ๆ ชี้ชัดว่า ตงฟางหยวนมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นศิษย์ผู้ผ่านด่านตะวันยิ่งใหญ่แห่งการหลอมวิญญาณ หากปล่อยให้เขาเติบโตต่อไป วันหนึ่งย่อมกลายเป็นหยางเทียนคนต่อไป! หากไม่ฝังเขาไว้ในซากโบราณ พวกเราทุกคนไม่มีวันอยู่อย่างสงบสุขแน่!” หลานเซียวกวาดตามองไปรอบห้อง แววตาคมกริบเหมือนเหยี่ยว

ทุกคนต่างรู้ดีว่ากำลังรบของสำนักเสวียนหยางในครั้งนี้ไม่อาจประมาทได้ ด้วยค่ายกลสังหารเทียนเจีย ต่อให้จุนจื่อขั้นต้นสองคนก็ยากจะฝ่าเข้าไปได้ หน่วยพิทักษ์เสวียนหยางก็ออกโรงเต็มกำลัง เหล่าจงซือระดับปลายเทียนหยวนแต่ละคนล้วนเหี้ยมเกรียมและแข็งแกร่ง หากเป็นเพียงอำนาจของสำนักเดียว ย่อมไม่อาจกดหัวตงฟางหยวนได้แน่นอน และหากเขารอดชีวิตเติบใหญ่ในซากโบราณ วันหนึ่งเขาย่อมกลายเป็นภัยร้ายแรงยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ตงฟางหยวนที่ผ่านด่านตะวันยิ่งใหญ่แห่งการหลอมวิญญาณมาแล้ว พลังของเขาไม่ธรรมดา ในบรรดารุ่นเยาว์แทบไม่มีใครต่อกรได้ หากเขาได้โชควาสนาในซากโบราณอีกในครั้งนี้ อนาคตของเขาจะยิ่งน่าหวาดกลัวจนไม่อาจคาดเดา

ขณะนั้นเอง ผู้อาวุโสสูงวัยในชุดขาวแห่งสำนักฝูกวงเอ่ยขึ้นช้า ๆ “บุตรศักดิ์สิทธิ์ของนิกายเราจะลงมือด้วยตัวเอง และตอนนี้เขาก็ทะลวงถึงฮั่วหลิงขั้นห้าแล้ว เรายังส่งศิษย์สายตรงอีกยี่สิบคนที่ล้วนเข้าสู่ขอบเขตฮั่วหลิงทั้งสิ้น”

“ศิษย์ข้าก็จะเดินทางมาร่วมศึกนี้ด้วย ศิษย์สายตรงฮั่วหลิงสิบห้าคนของศาลาชิงชวนก็พร้อมออกโรงช่วยเหลือตลอดเวลา” ชายวัยกลางคนในชุดครามยิ้มกล่าว เขาคือเจ้าสำนักศาลาชิงชวน

ทุกคนรู้ดี หากจะบุกฝ่าค่ายกลสังหารเทียนเจียของสำนักเสวียนหยาง แม้ฝ่ายตนรวมตัวกันห้าคน ก็ยังมีโอกาสเสียชีวิตสูงมาก ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะได้เปรียบนี้ ไม่มีใครอยากเอาชีวิตไปเสี่ยงโดยไม่จำเป็น การใช้โอกาสในซากโบราณจัดการตงฟางหยวนจึงเหมาะสมที่สุด ต่อให้เขาแข็งแกร่งเพียงใด หากถูกล้อมด้วยยอดฝีมือฮั่วหลิงนับร้อย แม้แต่ยอดฝีมือตี้เสวียนก็ไม่มีทางรอด

การเดินทางสู่ซากโบราณครั้งนี้ สร้างความปั่นป่วนไปทั่ว ทุกฝ่ายต่างไม่อยากเป็นเพียงเบี้ยล่าง จึงรวบรวมศิษย์อัจฉริยะประจำสำนักมาทั้งหมด หากใครได้มรดกหรือสมบัติขั้นเต๋าไป สำนักของผู้นั้นย่อมแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล แม้จะร่วมมือกันชั่วคราว แต่ในใจต่างก็มีแผนการของตนเอง

หลานเซียวเห็นท่าทีเหล่านั้น สีหน้าก็ยิ่งขรึมลง เขากล่าวเสียงต่ำ “พวกท่านคิดจริงหรือว่า อัจฉริยะที่ผ่านด่านเคราะห์สายฟ้าต้องห้าม จะถูกล้อมฆ่าโดยคนรุ่นเยาว์ได้ง่ายดาย? วันพรุ่งนี้ เจ้าสำนักว่านไห่ของข้าจะมาถึงเมืองชิงสือ เราไม่ควรฝากความหวังทั้งหมดไว้กับรุ่นเยาว์เท่านั้น ข้ามีแผน ตงฟางหยวนที่ผ่านด่านสายฟ้าต้องห้ามมาได้ ย่อมมีโชควาสนาใหญ่หลวง หากเขาเข้าสู่ซากโบราณแล้วรุ่นเยาว์สามารถฆ่าเขาได้ ก็ดีไป แต่หากเขาฝ่าฟันอุปสรรค คว้าโชควาสนาในซากโบราณได้ล่ะก็ เรื่องจะยิ่งยุ่งยาก”

“ข้าจึงเสนอให้แต่ละสายธรรม ส่งจุนจื่อมาสองคน ร่วมกันวางกับดักเทียนหลัวตี้หวังในเมืองชิงสือ ฝังสำนักเสวียนหยางทั้งหมดไว้ที่นี่!” วาจาของหลานเซียวแฝงรอยยิ้มเย็นเยียบ “อาจารย์ของข้าเคยคำนวณไว้ว่า ปรมาจารย์หยางเทียนใกล้ถึงวาระสุดท้าย อายุขัยเหลือไม่ถึงร้อยปี ท่านคิดหรือว่าในยามคับขันเช่นนี้ เขาจะไม่แอบออกมาปกป้องศิษย์? หากพวกเราทั้งสิบจุนจื่อร่วมมือกัน สังหารเขาได้ในคราวเดียว จากนั้นแบ่งทรัพยากรและอาณาเขตของสำนักเสวียนหยางกัน พวกท่านคิดเห็นอย่างไร?” แววตาของหลานเซียวฉายแววละโมบ เขารู้ดี หากแผนสำเร็จ โชควาสนาตกเป็นของพวกเขา สำนักเสวียนหยางล่มสลาย ขั้วอำนาจแห่งดินแดนชางหลานจะถูกพลิกโฉมใหม่ ส่วนปรมาจารย์หยางเทียนที่อายุขัยเหลือน้อย จะมีพลังต่อต้านอะไรอีกเล่า?

เมื่อได้ฟัง ทุกคนต่างตกอยู่ในห้วงความคิด แผนของหลานเซียวชัดเจนว่าต้องการกวาดล้างสำนักเสวียนหยางทั้งรุ่นเยาว์และผู้เฒ่า ทุกคนรู้ดีว่าในวาระสุดท้าย ปรมาจารย์หยางเทียนย่อมเลือกลงมือกับหนึ่งในห้าสำนักใหญ่ เพื่อแบ่งเบาภาระให้สำนักและศิษย์ของตน ยอดฝีมือที่กล้าลุยแม้ต้องแลกชีวิตเช่นนั้น ย่อมทำให้ทุกฝ่ายหวาดกลัว ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะสามารถลากใครไปตายด้วยได้กี่คน

แต่หากพวกเขาวางแผนล่วงหน้า จัดวางกับดักรอบด้าน ต่อให้หลินอู่เหรินมาด้วยตัวเองก็ยากจะรอด หลินอู่เหรินหลังทะลวงถึงจุนจื่อก็ยิ่งห้าวหาญ เคยแม้แต่ล้มจุนจื่อด้วยมือเปล่า หากปล่อยให้เขาแข็งแกร่งขึ้นอีกหลายร้อยปี อาจกลายเป็นหยางเทียนคนต่อไป สำนักเสวียนหยางอาศัยพลังเขากลับมายิ่งใหญ่ กำจัดพวกศัตรูทั้งหลายก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน

ยิ่งกว่านั้น รุ่นเยาว์อย่างตงฟางหยวนที่ผ่านด่านตะวันยิ่งใหญ่มาแล้ว ด้วยพรสวรรค์นี้ อนาคตทะลวงถึงจุนจื่อย่อมเป็นไปได้สูง

ทุกคนเงียบงันคิดใคร่ครวญอยู่เนิ่นนาน ในที่สุดผู้อาวุโสอันดับสองของสำนักฝูกวงก็เอ่ยเสียงเย็นเฉียบ “ดี! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ สำนักฝูกวงของข้าขอเข้าร่วมด้วย เมื่อครั้งก่อนเราลงมือกับหยางเทียนอย่างเหี้ยมโหด ฆ่าศิษย์น้องเขาไปสองคน ในเมื่อเขากำลังจะกลับมา เราจะตัดไฟแต่ต้นลม! มหาอาวุโสสูงสุดของเราจะนำทีมด้วยตนเอง พร้อมค่ายกลสังหารเทียนเจียอีกหนึ่งชุด ล้อมสังหารสำนักเสวียนหยางเต็มกำลัง หากหยางเทียนไม่มา ก็ดีไป หากเขากล้ามา ก็ฆ่าพร้อมกัน!”

“อีกเรื่อง ข้ามีข้อเสนอ เราจะอัดฉีดทรัพยากรจำนวนมหาศาล สร้างผู้ฝึกตนฮั่วหลิงขั้นสูงสุดหนึ่งคน แล้วใช้พิธีกรรมถ่ายทอดพลังเทียนตี้กว้านติ่ง ส่งเขาเข้าไปในซากโบราณ สังหารตงฟางหยวนให้สิ้นซาก ผู้มีโชควาสนาใหญ่หลวงเช่นนี้ หากปล่อยให้เขารอดและคว้าโชควาสนาในซากโบราณ ผลลัพธ์จะเกินควบคุม เราต้องกำจัดเขาให้ได้ตั้งแต่ย่างก้าวแรกในซากโบราณ!”

ทุกคนต่างรู้ดี เรื่องราวของผู้มีโชควาสนาใหญ่ที่รอดตายจากหายนะ และกลับมาล้างแค้นล้างสำนักศัตรูนั้นมีอยู่มาก แม้ตงฟางหยวนจะเป็นเพียงฮั่วหลิงในตอนนี้ แต่เพื่อความแน่ใจ ต้องทุ่มสุดกำลัง แม้การสร้างยอดฝีมือฮั่วหลิงขั้นสูงสุดด้วยทรัพยากรและพิธีกรรมถ่ายทอดพลังจะแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาลพอจะสร้างยอดฝีมือเทียนหยวนได้หนึ่งคน แต่เวลานี้ การฆ่าตงฟางหยวนสำคัญที่สุด เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

“ศาลาชิงชวนของข้าก็เห็นด้วย! เมื่อครั้งที่แล้วเราบุกสำนักเสวียนหยาง ทัพจุนจื่อเก้าคนของเรากลับถูกลอบโจมตี แถมยังพ่ายแพ้ต่อจุนจื่อของเสวียนหยาง คราวนี้ หากปรมาจารย์หยางเทียนออกจากสำนัก ก็จะหมดความได้เปรียบในถิ่นตนเอง เราทั้งสิบจุนจื่อร่วมมือกัน วางค่ายกลสังหารซ่อนอยู่ ต่อให้หลินอู่เหรินมาด้วยตัวเองก็ไม่มีทางรอด ส่วนในซากโบราณ เราเตรียมยอดฝีมือฮั่วหลิงขั้นสูงสุดไว้ห้าคน แม้ต้องใช้ทรัพยากรสร้างขึ้นมาก็ตาม ก็เพียงพอแล้ว!”

“ดี! เช่นนั้นตกลงตามนี้ ทุกฝ่ายเตรียมตัวให้พร้อม!” หลานเซียวหัวเราะเสียงดัง ดวงตาเต็มไปด้วยประกายสังหารอันรุนแรง