บทที่ 1: การเช็คอินไม่จำกัด

บทที่ 1: การเช็คอินไม่จำกัด

แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ทอดตัวลงมายังห้องเรียนแบบขั้นบันได เกิดเป็นลวดลายแสงเงาสลับกันไปมาบนเก้าอี้สีเทาเข้มแต่ละแถว

ที่ริมหน้าต่าง ชายหนุ่มคนหนึ่งเท้าคางมองเพื่อนร่วมชั้นที่นั่งอยู่ข้างๆ

ต้นไม้ริมหน้าต่างไหวเอนไปตามแรงลม แสงเงาเต้นระริกอยู่บนใบหน้าของเขา ดูอ่อนโยนราวกับเป็นการปลอบประโลมโดยไร้ถ้อยคำ

ครู่ใหญ่ ชายหนุ่มที่ถูกเขาจ้องมองอยู่นานก็ทนไม่ไหว หันมาถลึงตาใส่ก่อนจะลดเสียงลงแล้วพูดอย่างหัวเสียว่า “เซี่ยหลินโจว วันนี้เป็นอะไรของนาย จ้องฉันอยู่ได้? จ้องจนขนลุกไปหมดแล้ว!”

เซี่ยหลินโจวที่กำลังเหม่อลอยสะดุ้งตื่นจากภวังค์ แววตาที่ว่างเปล่าไหววูบเล็กน้อย เขารู้สึกเก้อเขินขึ้นมา แต่ก็ยังไอค่อกแค่กแก้เก้อแล้วตอบกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เฮ้ย ฉันไม่ได้มองนายสักหน่อย ฉันกำลังคิดอะไรอยู่น่ะ!”

เพื่อนร่วมชั้นที่นั่งอยู่ข้างเขาคนนี้ชื่อ จางฉู่หลัน พระเอกของซีรีส์เรื่องหนึ่ง

เขาตื่นจากฝันแล้วพบว่าโลกเปลี่ยนไป

เขาดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในเรื่อง 《ไอ้หนุ่มหมัดเมา...เอ้ย เรื่อง 'ไอ้หนุ่มพลังเหนือโลก' 》 แถมยังกลายเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของจางฉู่หลันอีกต่างหาก

ไม่เพียงแค่ร่วมชั้นเรียน แต่ยังเป็นเพื่อนร่วมห้องพักอีกด้วย

ที่เมื่อครู่เขาจ้องจางฉู่หลันเขม็ง จริงๆ แล้วเขากำลังเรียบเรียงความทรงจำใหม่

เซี่ยหลินโจวยังคงมีความทรงจำเดิมอยู่ แต่หลังจากมาถึงโลกนี้ ในหัวก็มีข้อมูลใหม่ๆ ผุดขึ้นมา

เป็นความทรงจำของโลกใบนี้

เซี่ยหลินโจวคนเดิมของโลกนี้มีพื้นเพมาจากชนบท ฐานะทางบ้านธรรมดา พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อไม่กี่ปีก่อน ทิ้งมรดกไว้ให้เพียงเล็กน้อย

เขาใช้ชีวิตรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้ก็เพราะมรดกส่วนนั้น

เซี่ยหลินโจวคนนี้เป็นแค่คนธรรมดามาตลอด ต่อให้จะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับจางฉู่หลันก็ตาม

จางฉู่หลันพูดอย่างหงุดหงิด “ถ้างั้นก็นั่งมองที่อื่นสิ! ถ้าคนอื่นมาเห็นเข้า เดี๋ยวก็คิดว่านายคิดอะไรแปลกๆ กับฉันหรอก...”

“ไสหัวไปเลย!”

หลังจากความทรงจำทั้งสองส่วนหลอมรวมกัน เซี่ยหลินโจวคนปัจจุบันก็รู้จักจางฉู่หลันดีมาก เขากำลังจะด่าสวนกลับไป เสียงกริ่งเบาๆ ที่ดังขึ้นข้างหูทำให้ความคิดทั้งหมดของเขาหยุดชะงักลง

【ติ๊ง!】

【ระบบเช็คอินไม่จำกัดทำการเชื่อมต่อสำเร็จ!】

【โฮสต์สามารถได้รับรางวัลสุ่มเมื่อทำการเช็คอินในแต่ละโลก】

เพล้ง!

หน้าต่างการ์ดปรากฏขึ้นในสายตา บนการ์ดประทับด้วยภาพตัวละครซึ่งก็คือจางฉู่หลันนั่นเอง

【เข้าสู่เรื่อง 《ไอ้หนุ่มพลังเหนือโลก》 ต้องการทำการเช็คอินหรือไม่?】

“ฮ่า นิ้วทองคำอาจจะมาสาย แต่ไม่มีวันพลาดไปหรอก!”

เซี่ยหลินโจวที่เดิมยังมีความตื่นตระหนกอยู่บ้าง ความกังวลในใจหายไปกว่าครึ่ง

เขามองการ์ดที่ส่องแสงเจิดจ้านั่นด้วยความกระหายอยากจะเช็คอินทันที แต่แล้วก็เหลือบไปเห็นจางฉู่หลันที่กำลังตั้งใจเรียน

ไม่มีใครรู้ว่าของที่ได้จากการเช็คอินจะเป็นที่สะดุดตาหรือไม่

ทางที่ดีหาที่เงียบๆ เช็คอินจะปลอดภัยกว่า

เซี่ยหลินโจวสะกิดจางฉู่หลันแล้วกระซิบ “จาง เดี๋ยวนะ ฉันจะไปห้องน้ำ ถ้าอาจารย์เช็คชื่อ ฝากขานชื่อแทนด้วย”

จางฉู่หลันหัวเราะเยาะ “นายกินยาผิดหรือไง คิดจะไปนอนในห้องน้ำหรือไง?”

นี่เพิ่งเริ่มคาบเรียน ยังอีกนานกว่าจะเลิก

ถ้าแค่ไปห้องน้ำธรรมดา ยังไงก็ไม่มีทางพลาดตอนเช็คชื่อแน่

เซี่ยหลินโจวเบ้ปาก “ฉันจะไปเล่นเน็ต มีปัญหาอะไรไหม!”

“ฉันว่าแล้วเชียว”

จางฉู่หลันโบกมือ “ไปๆ ไปเถอะ เดี๋ยวฉันเช็คชื่อให้”

นับตั้งแต่ จางซีหลิน ปู่ของเขาเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ เขาก็จำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะอดทนจากคนที่เคยเป็นคนเปิดเผย

เขาต้องทิ้งวิชาการต่อสู้ทั้งหมด กลายเป็นคนธรรมดา และไม่กล้าคบหาเพื่อนฝูงคนใด

เซี่ยหลินโจวที่เป็นทั้งเพื่อนร่วมชั้นและรูมเมท จึงเป็นคนที่สนิทที่สุด

เรื่องช่วยเช็คชื่อแบบนี้ เขาเคยทำมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว

“ขอบใจ”

เซี่ยหลินโจวส่งสัญญาณมือแล้วเดินออกจากประตูหลังห้องเรียน

เขาเดินอย่างอารมณ์ดีออกจากตึกเรียน แล้วแอบเข้าไปในสวนของโรงเรียน

ที่นี่เต็มไปด้วยร่มไม้ ดอกไม้นานาพรรณ และลำธารไหลผ่าน บรรยากาศเงียบสงบยิ่งนัก

เซี่ยหลินโจวเดินเลี้ยวไปมาไม่นานก็เข้าสู่ใจกลางป่า

ปกติที่นี่มักจะมีคู่รักแอบมาพลอดรักกัน แต่เวลานี้ยังเช้าเกินไปที่จะมีใครมา

เซี่ยหลินโจวมุดเข้าไปในส่วนลึกของป่า เรียกหน้าต่างการ์ดเช็คอินออกมาแล้วกดประทับตราด้วยความตื่นเต้น

【ติ๊ง!】

【เช็คอินในโลก 《ไอ้หนุ่มพลังเหนือโลก》 สำเร็จ】

【ติ๊ง!】

【ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ "วิชาสมาธิหัวใจศักดิ์สิทธิ์"】

【ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ "พลังสามรวมหนึ่ง "】

【ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ "ผลเลือดพระโพธิสัตว์"】

เซี่ยหลินโจวฉีกยิ้มกว้าง “ว้าว แค่เช็คอินครั้งแรกก็ได้ตั้งสามรางวัล ใจป้ำจริงๆ!”

สมัยก่อนเวลาเล่นเกมมือถือ รางวัลเช็คอินรายวันมักจะเป็นของแถมที่ไม่ค่อยมีค่าเท่าไหร่ และวันหนึ่งก็กดได้แค่ครั้งเดียว

การเช็คอินครั้งนี้ให้รางวัลมาถึงสามอย่าง ถือว่าใจกว้างสุดๆ แล้ว

เอ๊ะ หรือนี่ไม่ใช่การเช็คอินรายวัน แต่เป็นการเช็คอินข้ามโลก ถ้าคิดแบบนั้นก็คงบอกไม่ได้ว่าใจกว้าง อาจจะบอกว่าขี้เหนียวสุดๆ เลยก็ได้

โชคดีที่รางวัลทั้งสามอย่างที่ได้มานั้นไม่ธรรมดาเลย

รางวัลทั้งสามนี้มาจากเรื่อง 《ฟงอวิ๋น》

"วิชาสมาธิหัวใจศักดิ์สิทธิ์" เป็นหนึ่งในสุดยอดวิชาแห่ง 《ฟงอวิ๋น》 ที่สร้างขึ้นโดย 'สวี่ฝู' ผู้เป็นอมตะ โดยใช้เวลาหลายพันปีในการหลอมรวมวิชาจากทั่วหล้าเข้ากับคุณสมบัติของเลือดหงส์อมตะ หากฝึกฝนจนสำเร็จขั้นต้น ก็จะได้รับความสามารถพิเศษมากมาย เช่น "กายาวัชระไม่ดับสูญ", "ฟื้นฟูรวดเร็ว", "คงความเยาว์วัย"... และเมื่อระดับพลังเพิ่มขึ้น ก็จะได้รับความสามารถพิเศษมากขึ้นและมีอานุภาพที่รุนแรงขึ้น

"พลังสามรวมหนึ่ง" เป็นอีกหนึ่งสุดยอดวิชา ประกอบด้วย "หมัดเหมันต์", "ขาทะยานวายุ", และ "ฝ่ามือเมฆา" การจะหลอมรวมจนเป็นพลังสามรวมหนึ่งที่สมบูรณ์ได้นั้น ต้องอาศัยความเยือกเย็นของหมัดเหมันต์ ความพลิ้วไหวของขาทะยานวายุ และความดุดันของฝ่ามือเมฆาเข้าด้วยกัน

ส่วน "ผลเลือดพระโพธิสัตว์" เป็นผลไม้ล้ำค่าที่เกิดจากเลือดของกิเลนไฟ ใช้รักษาอาการบาดเจ็บหรือถอนพิษได้ อีกทั้งยังช่วยเพิ่มระดับพลังยุทธ

ไม่ว่าจะชิ้นไหน สำหรับเซี่ยหลินโจวในตอนนี้ถือว่าเป็นของขวัญที่ยอดเยี่ยมมาก

เซี่ยหลินโจวครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเลือกรางวัลแรกคือวิชาสมาธิหัวใจศักดิ์สิทธิ์ออกจากหน้าต่างระบบ

ทันใดนั้น ตัวอักษรหินจารึกโบราณแถวแล้วแถวเล่าก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

เซี่ยหลินโจวที่โตมาในยุคปัจจุบันย่อมไม่คุ้นเคยกับตัวอักษรโบราณพวกนี้

ทว่าเขากลับเข้าใจความหมายของตัวอักษรที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วนั้นได้อย่างประหลาด

ในขณะที่เขากำลังทำความเข้าใจเคล็ดวิชาในหัว ลมปราณที่เย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็งก็แทรกซึมออกมาจากทั่วสารพัดกาย กลายเป็นไอเย็นระเหยออกจากรูขุมขน

เพียงชั่วพริบตา ต้นไม้ หญ้า และดอกไม้รอบข้างก็ถูกเคลือบด้วยชั้นน้ำแข็ง

ไอเย็นที่แผ่ออกมาจากภายในสู่ภายนอก เซี่ยหลินโจวสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบนั้น ทว่ากลับไม่รู้สึกหนาวเหน็บเลยแม้แต่น้อย

เมื่อลมปราณหัวใจศักดิ์สิทธิ์สายแรกที่เพิ่งถือกำเนิดไหลเวียนผ่านเส้นชีพจรหลัก แล้วไหลเข้าสู่ตันเถียนล่างอย่างเงียบเชียบ ลมปราณสายที่สองก็ก่อกำเนิดขึ้น เดินลมปราณตามเส้นทางเดิม และไหลเข้าสู่ตันเถียนล่างอีกครั้ง...

สายที่หนึ่ง

สายที่สอง

สายที่สาม

ลมปราณสายแล้วสายเล่าก่อตัวขึ้น พุ่งเข้าสู่ตันเถียนล่างที่แห้งเหือด เปลี่ยนจากพื้นที่แห้งแล้งให้ค่อยๆ กลายเป็นลำธารเล็กๆ สายหนึ่ง

เซี่ยหลินโจวลืมตาขึ้น นิ้วดีดออกเบาๆ ลมปราณที่เย็นเยียบราวกับคมมีดผ่าม่านหมอกเย็นตรงหน้าออกเป็นสองส่วน

ตึ้ง!!

แรงลมตัดผ่านหมอกเย็นอย่างง่ายดาย ปักลงบนต้นไม้ที่แข็งแรงจนทะลุเป็นรูขนาดเท่านิ้วมือ

“วิชาสมาธิหัวใจศักดิ์สิทธิ์...สมคำร่ำลือจริงๆ!”

เซี่ยหลินโจวมองรูบนต้นไม้นั้นแล้วอดรู้สึกเสียดายไม่ได้

วิชาสมาธิหัวใจศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่วิชาที่ฝึกได้รวดเร็วทันใจ

ในทางตรงกันข้าม ผู้ฝึกต้องใช้เวลาที่ยาวนานเหลือคณานับกว่าจะบรรลุถึงขั้นสูงได้

ถึงแม้เขาจะได้รับพลังจากการส่งผ่านของระบบ แต่นี่ก็เป็นเพียงขั้นเริ่มต้นเท่านั้น

อย่าว่าแต่จะเทียบชั้นกับสวี่ฝูผู้สร้างวิชาเลย แม้แต่ 'ลั่วเซียน' ผู้เป็นลูกศิษย์ยังเก่งกว่าเขามากโข

อย่างไรก็ตาม ในโลกที่ผู้มีพลังพิเศษถูกจำกัดนี้ ก็น่าจะเพียงพอสำหรับการใช้งานในตอนนี้แล้ว

ฝ่ามือของเซี่ยหลินโจวขยับ หมุนวนลมเย็นพัดผ่านจนชั้นน้ำแข็งหนาตรงหน้าถูกกวาดหายไปในลำธารเล็กๆ ข้างๆ

จากนั้น เขาก็หันกลับไปมองที่หน้าต่างเช็คอินอีกครั้ง