ตอนที่ 75 ฉับเดียว
ตอนที่ 75 ฉับเดียว
ตอนที่ 75 ฉับเดียว
“ซูหมิงนะซูหมิง แกน่าจะยังไม่รู้สินะว่าตัวเองไปล่วงเกินใครเข้า?”
เธอเชิดอกขึ้นราวกับต้องการอวด
“ฉันบอกความจริงให้แกก็ได้!”
“ฉัน! เซี่ยเวยเวย! ตอนนี้เป็นสมาชิกแกนนำวงนอกขององค์กรเงามืด!”
“แกคง……ยังไม่รู้จักใช่ไหมว่าองค์กรเงามืดคืออะไร?!”
“ก็จริง คนไร้ค่าอย่างแกจะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง!”
เซี่ยเวยเวยหัวเราะจนตัวสั่น
“คนที่ฉันพามาในวันนี้ ล้วนแต่เป็นยอดฝีมือขององค์กรทั้งนั้น!”
“ส่วนแกล่ะ?”
เธอมองซูหมิงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยาม โดยลืมความอัปยศเมื่อวานนี้ไปจนหมดสิ้น
“ก็แค่ขยะที่ใช้ชีวิตอยู่บนจุดต่ำสุดของสังคม!”
“ฉันทิ้งเธอไป แทนที่เธอจะคิดหาวิธีพัฒนาตัวเอง แต่เธอกลับแค้นเคืองและมาตีฉัน?”
“วันนี้ ฉันจะทำให้แกได้รู้ว่า ความแตกต่างมันเป็นยังไง!”
เซี่ยเวยเวยสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้ายิ่งดูดุร้ายมากขึ้น
ก็แค่แสงหิ่งห้อย!
กล้าดียังไงมาแข่งกับแสงจันทร์?!
“จัดการมันเลย!”
“หักแขนหักขาของมันให้หมด!”
“ฉันต้องการให้มันมีชีวิตอยู่! ให้มันคลานอยู่บนพื้นเหมือนกับหนอน!”
“ได้เลยครับ!”
กลุ่มชายฉกรรจ์ขานรับพร้อมกัน สีหน้ายิ้มแย้มอย่างน่ากลัว
พวกเขารอไม่ไหวตั้งนานแล้ว!
......
ชายหน้าบากที่เป็นหัวหน้านำร่องพุ่งเข้ามาเป็นคนแรก ปลอกแขนทรงพลังส่องแสงขึ้น!
มีดสปาร์ต้าในมือวาดผ่านอากาศจนเกิดแสงเย็นวาบ
แต่ปฏิกิริยาของซูหมิงกลับเรียบเฉยอย่างที่สุด
“องค์กรเงามืด？”
“สมาชิกแกนนำวงนอก？”
“อำนาจบาตรใหญ่เหลือเกินนะ……”
“เซี่ยเวยเวยนะเซี่ยเวยเวย เธอนี่มัน……ไม่มีความพัฒนาเลยจริงๆ”
“รนหาที่ตาย!”
ชายหน้าบากเห็นซูหมิงไม่หลบไม่เลี่ยง ในใจก็ยิ่งเหยียดหยามมากขึ้น
ไอ้โง่คนนี้คิดจะรับมีดของเขาตรงๆ งั้นเหรอ?!
คิดว่าเขาเหมือนกับพวกบอดี้การ์ดขยะพวกนั้นหรือไง?!
มีดเล่มนี้ของเขา เป็นมีดสปาร์ต้าคมกริบที่ได้มาจากการสังเวยรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่ง สามารถตัดเหล็กได้เหมือนตัดโคลน!
แถมยังได้รับการเสริมพลังจากปลอกแขนทรงพลังระดับสีเขียวอีกด้วย!
ฟันลงไปทีเดียว!
อย่าว่าแต่มนุษย์เลย
ต่อให้เป็นวัวตัวหนึ่ง ก็สามารถผ่าครึ่งได้ทันที!
ทว่า
วินาทีต่อมา
รอยยิ้มที่ดุร้ายบนใบหน้าของชายหน้าบากก็แข็งค้างลงทันที!
มีดสปาร์ต้าที่หนักหน่วงเล่มนั้น กลับ……
กลับถูกอีกฝ่ายใช้เพียงสองนิ้วคีบเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย!
ไม่มีการขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย!
“อะ……อะไรกัน?!”
“ตูม——!”
ยังไม่ทันที่ชายหน้าบากจะได้คิดอะไรต่อ
ตัวของเขาก็ลอยละลิ่วออกไปทันที ราวกับลูกบอลที่ถูกรถบรรทุกที่วิ่งด้วยความเร็วสูงชนเข้าอย่างจัง
“ปัง!”
ร่างที่หนักอึ้งกระแทกเข้ากับกำแพงด้านหลังอย่างแรง
กำแพงถึงกับยุบลงไปและมีรอยร้าวแผ่ขยายออกไป!
หลังจากนั้น ร่างของเขาก็รูดลงมาบนพื้น และไม่มีเสียงใดๆ อีกเลย
กระดูกหน้าอกแหลกเหลว อวัยวะภายในกลายเป็นโคลน!
หมัดเดียว สังหารในทันที!
……
เงียบสนิท!
ชายฉกรรจ์ที่เหลืออีกสิบกว่าคนที่เมื่อวินาทีก่อนยังดูดุร้าย
แต่ละคนต่างหยุดชะงักฝีเท้าที่พุ่งเข้ามา ราวกับมีรากงอกออกจากเท้า
ความโหดเหี้ยมบนใบหน้าหายไปจนหมดสิ้น
เหลือเพียงความหวาดกลัว!
หมัดเดียว!
แม่งเอ้ย แค่หมัดเดียวเองนะ!
พี่หน้าบากที่ในสายตาของพวกเขาเป็นถึงยอดฝีมือ กลับ……ตายไปแบบนี้เลยเหรอ?!
“สั……สัตว์ประหลาด!”
ชายผมทองที่อยู่ใกล้ที่สุดเป็นคนแรกที่ได้สติกลับมา
“เคร้ง——”
ความกลัวอย่างรุนแรงทำให้เขาขวัญเสียในทันที มีดสปาร์ต้าในมือหลุดร่วงลงพื้น
สติกระเจิง เขาล้มลุกคลุกคลาน หันหลังกลับและคิดจะหนีเอาชีวิตรอด
นี่แม่งไม่ใช่การต่อสู้ในระดับเดียวกันเลยสักนิด!
ถ้ายังเข้าไปอีก ก็คือการไปตายชัดๆ!
“คิดจะหนีเหรอ?”
เสียงเรียบๆ ดังขึ้นที่ข้างหูของเขา
ขนลุกซู่ไปทั้งตัวของชายผมทองในทันที!
เขาหันกลับมาอย่างรวดเร็ว แต่ในดวงตากลับสะท้อนให้เห็นเพียงภาพติดตาเท่านั้น
“สายไปแล้ว”
ฉึก!
ร่างกายของชายผมทองแข็งทื่อขึ้นมาทันที เขาก้มหัวลงอย่างเชื่องช้า ราวกับหุ่นยนต์
ที่หน้าอกมีรูเลือดปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เขาอ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
“แค่ก……แค่ก……”
สุดท้ายก็ยังคงพูดอะไรไม่ออก
แสงสว่างในดวงตามืดดับลงอย่างรวดเร็ว และล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง
บนมีดสั้นสะกดวิญญาณมีไอสีดำหมุนวนอยู่
ความคืบหน้าในการเติบโต: 721/1000
เพิ่มความคืบหน้ามาแค่แต้มเดียวเท่านั้น
“ซี้ด——!”
คนที่เหลืออีกไม่กี่คนเมื่อเห็นภาพนี้ ต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อ
ความหวังริบหรี่ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด สลายหายไปจนหมดสิ้น!
“หนี! แยกกันหนีเร็วเข้า!”
ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาด้วยเสียงอันแหลมสูง
ในพริบตา พวกเขาก็เหมือนกับฝูงแมลงวันหัวขาดที่วิ่งหนีเตลิดไปทั่วทุกทิศทุกทางอย่างบ้าคลั่ง!
เมื่ออยู่ต่อหน้าความตาย ความเป็นพี่น้องในวงการและความโหดเหี้ยมที่เคยมี กลับเปราะบางเหมือนกับกระดาษแผ่นเดียว
“ไม่มีประโยชน์หรอก……”
ซูหมิงขยับตัวแล้ว
เขาก้าวเท้าออกไปเพียงก้าวเดียวก็ไล่ตามคนที่วิ่งอยู่ข้างหน้าสุดได้ทัน แล้วคว้าท่อเหล็กในมือของชายคนนั้นเอาไว้
“แกร๊ก——”
ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของอีกฝ่าย ท่อเหล็กที่หนาเท่ากับนิ้วโป้งเล่มนั้น ถูกเขาหักจนกลายเป็นรูปตัวยูด้วยมือเปล่า
จากนั้นเขาก็สะบัดมืออกไปตามใจชอบ
“ฟุ่บ——!”
ท่อเหล็กรูปตัวยูพุ่งแหวกอากาศออกไป และคล้องเข้าที่คอของคนหนีอีกคนหนึ่งได้อย่างแม่นยำ
“กร๊อบ!”
กระดูกคอหัก!
คนๆ นั้นยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยซ้ำ ก็ล้มคะมำลงไป
ต่อต้านงั้นเหรอ?
นี่มันคือ……
การฆ่าล้างบางชัดๆ!
ภายใต้แสงจันทร์ ซูหมิงเคลื่อนไหวราวกับผีเสื้อที่บินร่อนอยู่ท่ามกลางหมู่มวลบุปผา
ทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหว จะต้องมีร่างหนึ่งล้มลงไปเสมอ!
……