ตอนที่ 72 ผมมีวิธีของผม

ตอนที่ 72 ผมมีวิธีของผม

ซูหมิงตบไปที่ไหล่ของจ้าวกัง

"คุณอาจ้าว ผมมีความร่วมมืออย่างหนึ่ง คุณอยากลองฟังไหมครับ?"

จ้าวกังรีบพยักหน้ารับทันที

"ผมจะให้ [เศษเสี้ยวแท่นบูชา] ชิ้นนี้กับคุณ แล้วคุณก็นำมันไปขาย"

"ผมไม่สนใจว่าคุณจะขายได้เงินเท่าไหร่ หรือไปขายที่ไหน ผมขอแค่ส่วนของผมสองหมื่นเท่านั้น!"

"ส่วนที่เหลือ... เป็นของคุณทั้งหมด"

จ้าวกังเงยหน้าขึ้นมาทันที นึกว่าตัวเองหูฝาดไป

แต่ในเวลาต่อมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา จากความดีใจสุดขีดกลายมาเป็นความสงสัย

บนโลกนี้...

ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ หรอก

และก็เป็นไปตามคาด

ซูหมิงเอ่ยปากพูดต่อทันที!

"เงินที่ได้มา คุณไม่ต้องเอามาให้ผมโดยตรงก็ได้..."

"ผมอยาก... ให้คุณช่วยทำอีกเรื่องหนึ่งแทน!"

เมื่อจ้าวกังได้ยินแบบนี้ เขาก็ตื่นเต้นจนกลืนน้ำลายอึกใหญ่

"คุณเถ้าแก่ซู เชิญคุณพูดมาได้เลยครับ!"

"ขอแค่ไม่ใช่การปล้นฆ่า หรือเรื่องที่ผิดศีลธรรมร้ายแรง ผมทำให้คุณได้ทั้งหมดครับ!"

"และจะทำให้ดีที่สุดด้วย!"

ซูหมิงพยักหน้า

"ผมอยากให้คุณ... ไปหาพวกกลุ่มเพื่อนผู้ป่วยของคุณ แล้วช่วยรับซื้อไอเทมมาให้ผมหน่อย!"

"คุณจะรับซื้อมาในราคาเท่าไหร่ผมไม่สนใจ!"

"แต่สำหรับทางผม ขอแค่เป็นไอเทมระดับสีขาวที่คุณเอามาขายให้ผม..."

เขาส่ายหัวแล้วยิ้มออกมา

"ไม่ใช่สองชิ้นห้าร้อยนะ!"

"แต่ผมจะให้คุณชิ้นละห้าร้อยเลย!"

เมื่อได้ยินแบบนี้ รูม่านตาของจ้าวกังก็หดตัวลงอย่างรุนแรงทันที!

เท่าไหร่โซนนะ?!

ไอเทมระดับสีขาวทุกชิ้น มีมูลค่าถึงห้าร้อยหยวนเลยงั้นเหรอ?!

ตัวเลขนี้ทำให้จ้าวกังถึงกับเวียนหัวไปชั่วขณะ

สัญชาตญาณของนักวิเคราะห์ทางการเงิน ทำให้เขาใช้เวลาไม่ถึง 0.1 วินาทีในการคำนวณผลตอบแทนเสร็จสรรพ!

บ้าไปแล้ว!

นี่มันบ้าชัดๆ!

ในโลกยุคปัจจุบันที่แท่นบูชาปรากฏขึ้นมา สำหรับคนระดับล่างแล้วมันหมายถึงอะไร?

มันหมายถึงโอกาสในการเปลี่ยนชีวิตวันละสามครั้ง!

และเป็นเพราะเหตุนี้ จึงมีผู้คนมากมายที่ยอมทุ่มสุดตัวจนหมดเนื้อหมดตัว เพื่อซื้อของแพงๆ ไปเสี่ยงโชค!

แต่สำหรับกลุ่มเพื่อนผู้ป่วยของเขา...

ทุกคนต่างตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกัน หมดหนทางเหมือนกัน อย่าว่าแต่จะไปซื้อของเซ่นไหว้ราคาแพงเลย!

ทุกวันก็ได้แต่เก็บขยะที่ไม่มีใครเอาไปเซ่นไหว้ เพื่อรับไอเทมการันตีระดับสีขาวมาเท่านั้นเอง

ถ้ามีประโยชน์ก็เก็บไว้ใช้ ถ้าไม่มีประโยชน์ก็วางทิ้งไว้ก่อน

และถ้าเขาทำหน้าที่เป็นพ่อค้าคนกลาง ไปรับซื้อมาจากมือของคนพวกนั้น...

สมมติว่ารับซื้อมาชิ้นละสองร้อย เขาก็จะได้กำไรเน้นๆ ถึงสามร้อยหยวน!

แค่วันเดียว! ต่อคนเดียว! เขาจะสามารถทำเงินได้ถึงเก้าร้อยหยวน!

แล้วถ้ามีสิบคนล่ะ?!

ถ้ามีร้อยคนล่ะ?!

นี่... นี่มันไม่ใช่แค่การหาเงินแล้ว!

นี่มันคือการใช้ของเหลือทิ้งมาปั๊มเงินชัดๆ!

"อึก..."

จ้าวกังกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

สมองที่เคยหยุดทำงานไปเพราะความชาชินและความสิ้นหวังมาเป็นเวลานาน ในตอนนี้กำลังแล่นพล่านอย่างบ้าคลั่ง

ไม่ถูก!

มันมีอะไรแปลกๆ!

บนโลกใบนี้ ไม่มีเรื่องดีๆ แบบนี้หรอก!

ชายหนุ่มคนนี้... คุณเถ้าแก่ซูคนนี้... เขาหวังผลอะไรกันแน่?!

ผู้คนมากมายในโลก ล้วนขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ทั้งนั้น

นั่นหมายความว่า...

สิ่งของที่คนอื่นมองข้ามและไร้ค่าเหล่านั้น สำหรับเขาแล้ว...

มันน่าจะมีมูลค่ามหาศาล!

เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมจนเปียกชุ่มแผ่นหลังของจ้าวกังทันที

ข้อสันนิษฐานของเขาไม่น่าจะผิดพลาด!

นี่ไม่เหมือนกับพวกกลโกงที่จัดฉากอย่างสวยหรูและสัญญาว่าจะให้ผลตอบแทนสูงลิ่วเหล่านั้น!

เพราะว่า... เขาจนมากจนไม่มีอะไรเหลือให้หลอกลวงอีกแล้ว!

"คุณ... คุณเถ้าแก่ซูครับ..."

จ้าวกังเสียงแหบพร่าอย่างรุนแรง

"คุณ... คุณทำแบบนี้ จะต้องมีเงื่อนไขของคุณใช่ไหมครับ?"

เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะไปเซ้าซี้ถามความลับ

แต่เขารู้ดีว่า เบื้องหลังผลประโยชน์ที่สูงลิ่วขนาดนี้ ย่อมต้องแลกมาด้วยสิ่งที่มีมูลค่าเท่ากัน หรืออาจจะเป็นเงื่อนไขที่เข้มงวดกว่าเดิมด้วยซ้ำ!

"หึหึ"

ซูหมิงหัวเราะออกมา

การคุยกับคนฉลาดนี่มันประหยัดแรงดีจริงๆ

"คุณอาจ้าว... ผมกำลังให้โอกาสคุณอยู่นะครับ!"

เขาเดินไปที่ริมหน้าต่าง มองลงไปยังคนเดินถนนไม่กี่คนที่เดินผ่านไปมาด้านล่าง น้ำเสียงของเขาดูเรียบเฉยมาก

"เงื่อนไขของผม ง่ายมากครับ"

"ข้อแรก"

ซูหมิงชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

"ไม่ว่าคุณจะขายเศษเสี้ยวหรือรับซื้อไอเทมมาในราคาเท่าไหร่ก็ตาม!"

"ตลอดทั้งกระบวนการ ห้ามพูดถึงผมเด็ดขาด!"

"ตัวผม! หรือก็คือซูหมิง! จะต้องไม่มีตัวตนอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ!"

"สิ่งที่ผมต้องการให้คุณทำ คือการสร้างเครือข่ายการค้าที่เป็นของคุณเอง! คุณเข้าใจความหมายของผมไหม?"

หัวใจของจ้าวกังดิ่งวูบลงทันที

เขาเข้าใจสิ่งที่ซูหมิงสื่อสารแล้ว!

นี่คือคำสั่งปิดปาก!

มันคือข้อตกลงรักษาความลับขั้นสูงสุด!

คุณเถ้าแก่ซูต้องการซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังอย่างสมบูรณ์แบบ!

พูดอีกอย่างก็คือ...

ความลับที่อยู่ในมือของเขา น่าจะยิ่งใหญ่มากพอที่จะนำภัยมาถึงชีวิตได้เลย!

และตัวเขาเอง ก็คือถุงมือขาวที่ถูกดันออกไปหน้าฉาก! เป็นกำแพงกันไฟ!

ผลประโยชน์มหาศาลนี้...

อยากได้งั้นเหรอ?

มันก็ต้องยอมแลกกับความเสี่ยงนั่นแหละ!

"ข้อที่สอง"

ซูหมิงยื่นสายตาจับจ้องไปที่จ้าวกังอย่างแน่วแน่

"ผมมีวิธีของผมเองในการตรวจสอบว่าไอเทมชิ้นไหนจริงหรือปลอม"

"ถ้าหากรับซื้อของปลอมมา คุณต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง!"

"เพราะฉะนั้น คุณอาจ้าว เวลาที่คุณจะเลือกหุ้นส่วนในการร่วมมือด้วย ช่วยตาไวๆ หน่อยนะครับ"

---