บทที่ 19 พลังชี่และเลือดคืนกลับ

บทที่ 19 พลังชี่และเลือดคืนกลับ

หานหยวนหงพยักหน้า "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็เลิกประชุมได้ การประชุมสิ้นสุดลง"

"เดี๋ยวครับ!" สวีชิงร้องทัก

"รองอาจารย์ใหญ่สวี มีอะไรอีกหรือ?" หานหยวนหงเลิกคิ้วถาม

"ผมมีเรื่องจะเสนอครับ" สวีชิงหัวเราะ "อาจารย์ใหญ่ คุณคิดเห็นอย่างไรหากเราจัดการแข่งขันจัดอันดับศิลปะการต่อสู้ขึ้นเดือนละครั้งในมหาวิทยาลัย?"

"การแข่งขันจัดอันดับศิลปะการต่อสู้?"

"ใช่ครับ สำหรับทุกชั้นปี ให้เหล่านักศึกษามาแข่งขันกันเพื่อเพิ่มพูนความสามารถในการต่อสู้ นักศึกษาที่อยู่ในอันดับหนึ่งร้อยคนแรกในการแข่งขันแต่ละครั้งจะได้รับรางวัล ยิ่งอันดับสูง รางวัลก็จะยิ่งมั่งคั่ง" สวีชิงกล่าวอย่างคล่องแคล่ว "ปัจจุบัน มาตรฐานของรางวัลที่ผมตั้งไว้คือ อันดับที่ห้าสิบถึงหนึ่งร้อย แต่ละคนจะได้รับ..."

หานหยวนหงและคนอื่นๆ ในห้องประชุมต่างมีสีหน้าประหลาดใจ

"อะแฮ่ม อะแฮ่ม!" หลินอวี่ รองอาจารย์ใหญ่ผู้รับผิดชอบด้านการเงินของมหาวิทยาลัยไอเบาๆ สองครั้ง

"เอ่อ รองอาจารย์ใหญ่สวี มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เจียงโจวของเราเป็นเพียงมหาวิทยาลัยระดับสาม งบประมาณที่ได้รับจัดสรรในแต่ละปีมีจำกัด หากเราจัดการแข่งขันตามมาตรฐานที่คุณเสนอมา งบของมหาวิทยาลัยคงหมดลงอย่างรวดเร็วแน่นอน" หลินอวี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มเจื่อน

หานหยวนหงกล่าวเสริมว่า "การแข่งขันในลักษณะที่รองอาจารย์ใหญ่สวีเสนอมานั้น เคยมีอาจารย์คนอื่นๆ เสนอมาก่อนแล้ว แต่สุดท้ายก็ต้องล้มเลิกไปเพราะไม่มีเงิน... มหาวิทยาลัยของเราเปรียบเสมือนเด็กที่ไม่ได้รับความรัก งบประมาณที่มีอยู่ก็ร่อยหรอเพียงแค่ใช้ในการเรียนการสอนเท่านั้น เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นการแข่งขันที่ไม่มีรางวัล แต่ถ้างั้นนักศึกษาก็คงไม่สนใจเข้าร่วม และมันก็จะไม่ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดี"

"ผมเข้าใจครับ" สวีชิงพยักหน้า "ดังนั้น ความคิดของผมคือ รางวัลสำหรับการแข่งขันจัดอันดับ ผมจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด!"

ทุกคนในห้อง: ???!!!

ออกค่าใช้จ่ายเอง? เขารู้หรือไม่ว่ามันต้องใช้เงินมหาศาลเพียงใด?!

"รองอาจารย์ใหญ่สวี นั่นไม่ใช่เรื่องตลกที่น่าขำนะครับ" หลินอวี่ส่ายหน้า เป็นเรื่องปกติสำหรับคนหนุ่มที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งใหม่ที่ต้องการจะทำอะไรสักอย่าง แต่การพยายามรักษาหน้าหลังจากข้อเสนอถูกปฏิเสธนั้นไม่ใช่เรื่องดี

"ทุกคนไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทุนของผมครับ" สวีชิงยิ้มบางๆ เขาโบกมือและนำกล่องขนาดใหญ่หลายใบออกมาจากแหวนมิติของเขา "ผมได้เตรียมรางวัลสำหรับการแข่งขันครั้งแรกไว้เรียบร้อยแล้ว"

หลินอวี่และเหล่าอาจารย์ทุกคนต่างตกตะลึง นี่เขาพูดจริงหรือเนี่ย?

"อาจารย์ใหญ่หาน?" สวีชิงหันไปมองหานหยวนหง

"ในเมื่อรองอาจารย์ใหญ่สวีเต็มใจที่จะทุ่มทุนเพื่อช่วยเหลือนักศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เจียงโจวของเราก็ต้องจัดการแข่งขันนี้! เราจะเริ่มเตรียมการสำหรับการแข่งขันครั้งแรกตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป โดยมีรองอาจารย์ใหญ่สวีรับหน้าที่เป็นหัวหน้าคณะทำงานเตรียมการ และรองอาจารย์ใหญ่หลินรับหน้าที่เป็นรองหัวหน้า" หานหยวนหงตัดสินใจเด็ดขาด

หลังจบการประชุม เหล่าอาจารย์ต่างพากันจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์อยู่หน้าห้องประชุม การประชุมวันนี้เดิมทีเป็นเพียงการประชุมธรรมดาเพื่อหารือเรื่องวินัยของอาจารย์ใหม่ แต่กลับมีเรื่องเซอร์ไพรส์เกิดขึ้นมากมายจนทุกคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

หากเหล่าอาจารย์กำลังมุ่งความสนใจไปที่ฉินเจิ้งหมินและสวีชิง เหล่านักศึกษาก็พุ่งความสนใจไปที่ประกาศการแข่งขันจัดอันดับของมหาวิทยาลัยที่ถูกติดไว้ไม่นานหลังการประชุมจบลง รางวัลที่น่าดึงดูดใจทำให้ดวงตาของเหล่านักศึกษาร้อนผ่าวด้วยความปรารถนา ข่าวเรื่องการแข่งขันแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

"นายรู้เรื่องการแข่งขันจัดอันดับที่จะเริ่มในเดือนหน้าไหม?"

"การแข่งขันจัดอันดับอะไรนั่นคืออะไร?"

"อาจารย์ของนายไม่ได้บอกหรือ?"

"ไม่นะ..."

"โอ้ การแข่งขันนี้คือการจัดอันดับนักศึกษาผ่านการต่อสู้ ตราบใดที่นายติดหนึ่งร้อยอันดับแรก นายก็จะได้รางวัล! แม้แต่อันดับที่หนึ่งร้อยก็ได้ยาเพิ่มพลังชี่และเลือดถึงสองขวด!"

"จริงหรือ?"

"จริงสิ! ประกาศของมหาวิทยาลัยออกมาแล้ว สำหรับนักศึกษาทั้งสี่ชั้นปี รวมแล้วสี่ร้อยคนที่จะได้รับรางวัลในแต่ละครั้ง!"

"งั้นฉันต้องรีบเตรียมตัวแล้ว ฉันเป็นนักสู้ระดับหนึ่งแล้ว บางทีถ้าโชคดีฉันอาจจะติดหนึ่งในร้อย!"

...

หลังเลิกเรียน เฉินอวี่ชิง จางเหวิน และหวังเป้ยเป้ยมาที่เรือนเล็กของสวีชิงพร้อมกัน

"อาจารย์" เฉินอวี่ชิงและจางเหวินเรียกพร้อมกัน

หวังเป้ยเป้ยมองพวกเขาอย่างแปลกใจ ปกติแล้วเมื่อเรียกอาจารย์ มักจะเรียกตามนามสกุล การเรียกใครว่า 'อาจารย์' ตรงๆ มักสื่อถึงความสัมพันธ์แบบศิษย์อาจารย์อย่างเป็นทางการ "พวกเธอสองคน ได้ยกสวีชิงเป็นอาจารย์อย่างเป็นทางการแล้วหรือ?" ทั้งสองพยักหน้า

"อ้อ" หวังเป้ยเป้ยไม่ได้ถามอะไรต่อ

สวีชิงเดินเข้ามา "เป้ยเป้ย รอสักครู่ เดี๋ยวผมจะช่วยอวี่ชิงและเสี่ยวเหวินให้กลายเป็นนักสู้อย่างเป็นทางการก่อน แล้วจะสอนวิชาหอกให้ทุกคนทีเดียว"

"ได้ค่ะ" หวังเป้ยเป้ยไม่ขัดข้อง อย่างไรเสียเธอก็ไม่ค่อยชอบฝึกฝนอยู่แล้ว

"พลังชี่และเลือดของพวกเธออยู่ที่เท่าไหร่แล้ว?"

"หนึ่งร้อยสิบเก้าหน่วยครับ" จางเหวินตอบ

"ของฉันอยู่ที่หนึ่งร้อยยี่สิบสองหน่วยค่ะ แต่ยังไม่ได้เริ่มฝึกฝนขัดเกลาผิวหนัง"

นักสู้ระดับหนึ่งคือขอบเขตขัดเกลาผิวหนัง ซึ่งต้องฝึกฝนผิวหนังทั้งร่างกายให้แข็งแกร่งจนยากที่ใบมีดหรือกระบี่จะแทงทะลุ โดยทั่วไปเมื่อพลังชี่และเลือดถึงหนึ่งร้อยยี่สิบหน่วย ก็จะสามารถเริ่มฝึกขัดเกลาผิวหนังได้

"ขั้นแรก ใช้หญ้าตะวันร้อนเพิ่มพลังชี่และเลือดให้ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบห้าหน่วยก่อน แล้วค่อยใช้ยาขัดเกลาผิวหนังเพื่อเร่งความเร็วในการฝึก!" สวีชิงครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว เขาหยิบหญ้าตะวันร้อนออกมา "อวี่ชิง เธอเริ่มก่อน เดี๋ยวผมจะช่วยหลอมรวมสรรพคุณยาให้"

"ค่ะ อาจารย์"

เฉินอวี่ชิงกลืนหญ้าตะวันร้อนลงไปในไม่กี่คำ เมื่อฤทธิ์ยาเริ่มทำงาน สวีชิงก็วางมือบนแผ่นหลังของเธอเพื่อช่วยชี้นำพลังยาไปกระตุ้นพลังชี่และเลือด ด้วยความช่วยเหลือจากจอมยุทธ์ระดับเจ็ด พลังชี่และเลือดของเฉินอวี่ชิงก็พุ่งทะยานถึงหนึ่งร้อยยี่สิบห้าหน่วยภายในเวลาเพียงสิบกว่านาที

【ติ๊ง...】

【โฮสต์ช่วยให้ศิษย์เพิ่ม 'สามหน่วย' ของพลังชี่และเลือด กระตุ้นการคริติคอลหนึ่งพันเท่า ได้รับ 'สามพันหน่วย' ของพลังชี่และเลือด】

เสียงระบบดังขึ้น สวีชิง: ???

"แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ...?"

"อาจารย์คะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?" เฉินอวี่ชิงถามอย่างสงสัย

"ไม่มีอะไรหรอก เสี่ยวเหวิน ตาเธอแล้ว" สวีชิงสงบอารมณ์ลง การได้รับพลังชี่และเลือดโดยตรงเป็นเรื่องดีเสมอ เพราะช่วยประหยัดเวลาได้มาก

หลังจากนั้น จางเหวินก็กลืนหญ้าตะวันร้อนลงไป และด้วยความช่วยเหลือของสวีชิง พลังชี่และเลือดของเขาก็เพิ่มขึ้นถึงหนึ่งร้อยยี่สิบห้าหน่วย แม้จะใช้เวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมงก็ตาม

"เสี่ยวเหวิน ร่างกายของเธอ..." สวีชิงขมวดคิ้ว มันแปลกประหลาดเล็กน้อย ร่างกายของจางเหวินดูเหมือนจะมีจุดบกพร่องบางอย่าง พลังชี่และเลือดจำนวนมากที่เกิดขึ้นถูกนำไปถมในจุดนั้น ทำให้ประสิทธิภาพในการเพิ่มพลังชี่และเลือดต่ำมาก

"อาจารย์ครับ ร่างกายผมมีปัญหาอยู่บ้าง" จางเหวินก้มหน้า ไม่พูดอะไรต่อ เขาไม่ต้องการดึงสวีชิงเข้ามาพัวพันกับความแค้นของเขา เขาเข้าใจดีว่าตระกูลจางนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด ต่อให้อาจารย์จะมีเงินทองหรือเบื้องหลังบ้าง แต่นั่นก็เทียบไม่ได้เลยกับตระกูลจาง

"เอาล่ะ เมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกว่าเหมาะสมค่อยบอกอาจารย์ อาจารย์จะพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด" สวีชิงเห็นว่าเขาไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้จึงไม่เซ้าซี้ "ขอบคุณครับอาจารย์" จางเหวินกล่าวด้วยความซาบซึ้ง

"ผมเป็นอาจารย์ของเธอ นี่คือสิ่งที่ผมควรทำ" สวีชิงหยิบยาขัดเกลาผิวหนังออกมาสองขวด "พวกเธอเริ่มขัดเกลาผิวหนังและกลายเป็นนักสู้อย่างเป็นทางการได้เลย"

ใบหน้าของเฉินอวี่ชิงและจางเหวินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นักสู้อย่างเป็นทางการ! พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าจะมาถึงขั้นนี้ได้รวดเร็วเพียงนี้!

ทั้งสองรับยาขัดเกลาผิวหนังและด้วยความช่วยเหลือจากสวีชิง พวกเขาก็ย่อยฤทธิ์ยาได้อย่างรวดเร็ว จนเห็นได้ชัดว่าผิวหนังของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้น การขัดเกลาผิวหนังจะใช้พลังชี่และเลือด แต่กระบวนการนี้ก็สร้างพลังชี่และเลือดขึ้นมาจำนวนมากเช่นกัน อีกทั้งการขัดเกลาผิวหนังยังเปรียบเสมือนการทำให้ภาชนะอย่างร่างกายแข็งแกร่งขึ้น เพื่อรองรับพลังชี่และเลือดได้มากขึ้น

ในที่สุด เฉินอวี่ชิงและจางเหวินก็กลายเป็นนักสู้ระดับหนึ่งขั้นต้นอย่างเป็นทางการ โดยเฉินอวี่ชิงมีพลังชี่และเลือดหนึ่งร้อยสามสิบแปดหน่วย และจางเหวินมีหนึ่งร้อยสามสิบห้าหน่วย ครั้งนี้พลังชี่และเลือดของพวกเขาเพิ่มขึ้นสิบสามและสิบหน่วยตามลำดับ และทั้งคู่ยังกระตุ้นการคริติคอลหนึ่งพันเท่าได้อีกด้วย!

สรุปรวมแล้ว สวีชิงได้รับพลังชี่และเลือดคืนกลับมาถึงสองหมื่นสามพันหน่วย ซึ่งมากกว่าพลังชี่และเลือดรวมทั้งหมดของเขาในปัจจุบันเสียอีก!