บทที่ 307 - แนวหน้าเมืองเป้าเฟิง, กองทัพมังกรและหวังเซียงจวิน

บทที่ 307 - แนวหน้าเมืองเป้าเฟิง, กองทัพมังกรและหวังเซียงจวิน

แนวหน้าเมืองเป้าเฟิง บนพื้นที่รกร้าง

—— ตึง ตึง ตึง!

ตามพื้นที่ต่างๆ มีเสียงของบทเพลงโน้ตดนตรี เช่น 【บทเพลงค่ายกลมังกรฟ้าคลื่นเสียง】 และ 【ฮั่วหยวนเจี๋ย】 ดังกึกก้อง ท่วงทำนองอันฮึกเหิมครอบคลุมไปทั่วทั้งสนามรบ ทำให้ความแข็งแกร่งของทุกคนเพิ่มขึ้นไม่น้อย

โดยมีรอยแยกมิติเป็นจุดศูนย์กลาง

ร่างเงาขนาดมหึมาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง และกระจายตัวออกไปทุกทิศทุกทาง ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในทะเลสาบ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไป

บนท้องฟ้า

ดวงอาทิตย์สีทองอร่ามสาดส่องลงมา เกิดเป็นเงาดำทะมึนขนาดมหึมาของพวกมันทอดยาวไปบนพื้นดิน รูปร่างของเงาเหล่านั้นชวนให้ขนลุกขนพองและน่าเกรงขาม

ร่างของเผ่าพันธุ์ต่างดาวพุ่งเข้าใส่แนวป้องกันของต้าเซี่ยที่ล้อมรอบพวกมันไว้อย่างไม่ขาดสาย ปะทะกับผู้ใช้พลังพิเศษหลากหลายรูปแบบของต้าเซี่ยอย่างดุเดือด

ทางทิศ 8 นาฬิกา

ลวี่เจิ้งนำทหารกองทัพมังกรในชุดเกราะลายมังกรหลายร้อยนาย ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำ พลังวิญญาณในร่างกายปะทุและสั่นสะเทือนพร้อมกัน

พลังวิญญาณที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ารวมตัวกันเป็นเสาแสงที่จับต้องได้ พุ่งทะลวงชั้นเมฆ

ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่สายเสริมกำลัง สายควบคุม หรือสายรักษา

ทุกคนล้วนได้เรียนรู้ทักษะ 【จิตมังกรประสานเสียง】 ซึ่งสามารถถ่ายทอด ซ้อนทับ และผสานพลังวิญญาณเข้าด้วยกันเพื่อเสริมพลังรบ ก่อเกิดเป็นสิ่งที่คล้ายคลึงกับจิตวิญญาณแห่งกองทัพ

ทหารกองทัพมังกรระดับหกเกรด S หนึ่งร้อยนาย หากนำพลังวิญญาณมาซ้อนทับกัน ก็สามารถต่อกรกับเผ่าพันธุ์ต่างดาวระดับลวดลายหลากสี หรือแม้กระทั่งสังหารพวกมันได้เลย

ในเวลานี้

ลวี่เจิ้งนำทหารกองทัพมังกรหลายร้อยนาย พลังวิญญาณกระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง หลอมรวมกันกลายเป็นดาบแหลมคมที่ไม่มีใครต้านทานได้ แทงทะลุเข้าไปในฝูงคลื่นสัตว์อสูรอย่างจัง

ดาบและกระบี่ฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง น้ำแข็งและไฟระเบิดกระจาย พลังดาบและกระบี่ที่ก่อตัวเป็นการโจมตีพลังวิญญาณปลิวว่อนไปทั่วราวกับพายุพัดผ่าน

ทุกคนร่วมมือกันสังหารเผ่าพันธุ์ต่างดาวอย่างต่อเนื่อง

การโจมตีพลังวิญญาณหลากสีสันตกลงบนพื้นดินที่รกร้าง สร้างรอยตัดไขว้ไปมานับไม่ถ้วน ทำให้แผ่นดินแตกร้าว ก่อเกิดเป็นร่องลึกราวกับใยแมงมุม

หลายร้อยคนเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงกัน ความเร็วในการบุกทะลวงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ที่ใดที่พวกเขาผ่านไป หินบนพื้นดินล้วนแหลกละเอียดเป็นผง ฝุ่นควันลอยฟุ้งกระจาย

พวกเขาพุ่งเข้าหาฝูงสัตว์อสูรระดับหกด้วยความฮึกเหิมอย่างกล้าหาญและไม่ยอมถอย พลังวิญญาณประสานเข้าด้วยกัน ราวกับมังกรยักษ์ที่กำลังคำรามและอาละวาดอย่างไม่หยุดยั้ง

"เกิดเป็นมนุษย์ ขอยอมตายในสนามรบ แต่ไม่ยอมถอยหนี!"

แม้ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าหลายเท่า แต่ทหารกองทัพมังกรกลับไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่พุ่งสูงขึ้น!

ที่ด่านเซ่าหยาง ในโลกต้าเหวิน สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญคือฝูงกองทัพแมลงต่างดาวที่มืดฟ้ามัวดิน

ในสงครามขนาดใหญ่ เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นผู้ใช้พลังพิเศษที่แข็งแกร่งเหนือกว่าระดับปกติ พลังของทีมย่อมแข็งแกร่งกว่าพลังของบุคคลอย่างเทียบไม่ติด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ต่างดาวระดับหกที่มาจากหลายเผ่าพันธุ์รวมกันกว่าหมื่นตนนี้ หากจะว่ากันตามตรงแล้ว

สำหรับพวกเขาก็ถือเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กๆ เท่านั้น แต่แน่นอนว่าต้องอยู่บนเงื่อนไขที่ทหารกองทัพมังกรระดับหกทั้งหมดมาประจำการกันครบ

"ฮ่าฮ่าฮ่า... พี่น้องทั้งหลาย แสดงให้พวกต่างดาวปลายแถวพวกนี้เห็นหน่อยว่า ยุทธวิธีการรบของกองทัพมังกรเรามันเป็นยังไง!"

"ฮ่าฮ่า.. วางใจเถอะ ผู้กองลวี่ เรื่องแค่นี้จิ๊บจ้อยมาก แถมที่นี่ก็ยังอยู่ในเขตของต้าเซี่ย ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวระดับแปด ระดับเก้าลอบกัด แล้วเอาเรื่องที่โดนลูกหลงจากการโจมตีพลังวิญญาณมาเป็นข้ออ้างหรอก!"

ทุกคนหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง เร่งเร้าพลังวิญญาณจนถึงขีดสุด ราวกับดาบปลายปืนที่ร้อนระอุ แทงทะลุเข้าไปในฝูงสัตว์อสูรระดับหกอย่างโหดเหี้ยม!

.......

ในเวลาเดียวกัน

ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับหกที่ยังคงปักหลักอยู่บนแนวป้องกันคือ หวังเซียงจวิน ผู้ใช้พลัง 【กายาเหมันต์ขั้วโลก】 ระดับ SSS จากสถาบันพลังพิเศษนักรบ

ในขณะนี้

ณ จุดที่อยู่ห่างจากม่านพลังวิญญาณป้องกันไปสิบกิโลเมตร ทางทิศ 12 นาฬิกา

หวังเซียงจวินได้เข้าสู่สภาวะระเบิดพลัง กลายร่างเป็นเงามายาขนาดมหึมาสูงร้อยเมตร ราวกับเทพธิดาแห่งน้ำแข็งที่จุติลงมาบนโลก ร่างกายแผ่ซ่านความเย็นยะเยือก ราวกับจะแช่แข็งอากาศรอบๆ ให้แข็งตัว ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่นจนขนลุก

เธอสวมชุดเกราะน้ำแข็งที่ใสสะอาดดุจคริสตัล ในมือถือคทาเวทที่เปล่งประกายแสงสีฟ้า บนคทาสลักด้วยอักขระประหลาดมากมาย อักขระแต่ละตัวล้วนแฝงไปด้วยพลังน้ำแข็งอันมหาศาล มันไหลเวียนไปตามความคิดของเธอ ปลดปล่อยคลื่นพลังที่ทำให้ผู้คนใจสั่น

ด้านหลังของเธอคือปีกคริสตัลน้ำแข็งคู่หนึ่งที่งดงามตระการตา ราวกับคริสตัลที่โปร่งใสและบริสุทธิ์ เมื่อกระพือปีก เกล็ดน้ำแข็งเล็กๆ ก็จะร่วงหล่นลงมาราวกับหิมะ แต่มันกลับแฝงไปด้วยจิตสังหารที่เย็นยะเยียบ

รอบตัวหวังเซียงจวิน มีกิ้งก่ายักษ์ระดับหกขั้นสามประตูสามตัว และเผ่ามารเคียวสองตนกำลังล้อมกรอบโจมตีเธออยู่อย่างต่อเนื่อง

กิ้งก่ายักษ์ขนาดร้อยเมตรอ้าปากกว้าง พ่นเปลวไฟอันร้อนแรงออกมา หมายจะทำลายเกราะน้ำแข็งของเธอ

"เคร้งๆๆ!"

เผ่ามารเคียวทั้งสองตนแกว่งเคียวอันแหลมคม ร่างกายเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็วราวกับภูตผี อาศัยความได้เปรียบด้านความเร็ว พยายามมองหาจุดอ่อนของเธอ พวกมันฟันเคียวลงบนเกราะน้ำแข็งของเธออย่างต่อเนื่อง ก่อให้เกิดเสียงปะทะดังสนั่น พร้อมกับเศษน้ำแข็งที่ปลิวว่อนไปทั่ว

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการรุมโจมตีอันดุเดือดเช่นนี้ หวังเซียงจวินกลับไม่แสดงความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

เธอแกว่งคทาแสงสีฟ้าในมือ โล่น้ำแข็งขนาดมหึมาหลายอันก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ สกัดกั้นเปลวไฟเอาไว้ได้ทั้งหมด

"หนามน้ำแข็งทะลวง!"

สิ้นเสียงตะโกนอันทรงพลัง โล่น้ำแข็งก็แตกกระจายเป็นหนามน้ำแข็งอันแหลมคมนับไม่ถ้วน พุ่งทะยานเข้าใส่กิ้งก่ายักษ์

"โฮก โฮก โฮก!"

กิ้งก่ายักษ์ทั้งสามหลบไม่ทัน ถูกหนามน้ำแข็งทิ่มแทง พวกมันแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่กลับไม่ยอมถอยหนี ยิ่งบ้าคลั่งพุ่งเข้าใส่หวังเซียงจวินมากขึ้นไปอีก

บริเวณใกล้เคียงกับเธอ มีหลี่ไท่ไป๋ หลี่เหลียนฮั่ว เฉียวซวงเอ๋อร์ และคนอื่นๆ อยู่ด้วย

ทุกคนต่างก็กำลังต่อสู้กับศัตรูของตนอย่างดุเดือด พลังกวีเปลี่ยนเป็นสายน้ำแห่งกระบี่และทิวเขา พลังไฟเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงที่ลุกโชน พลังแห่งดวงดาวเรียกค่ายกลหกแฉกออกมา ดาวตกหล่นลงมาโจมตีเผ่าพันธุ์ต่างดาวอย่างต่อเนื่อง

ในเวลาเดียวกัน

เผ่ามารเคียวทั้งสองตนอาศัยความเร็วที่เหนือกว่า พุ่งเข้าโจมตีเกราะน้ำแข็งของหวังเซียงจวินอย่างต่อเนื่อง

แต่การโจมตีแต่ละครั้ง ทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนบางๆ บนเกราะน้ำแข็งเท่านั้น

สายตาของหวังเซียงจวินเย็นชา พลังน้ำแข็งในร่างกายพวยพุ่ง ปีกคริสตัลน้ำแข็งด้านหลังกระพืออย่างแรง ก่อเกิดเป็นพายุหิมะอันทรงพลังพัดโหมกระหน่ำออกไป

เผ่ามารเคียวถูกพลังนี้พัดจนเสียหลัก หวังเซียงจวินจึงฉวยโอกาสนี้ตอบโต้

"เสาน้ำแข็งถล่ม!"

เธอชี้คทาเวทในมือขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วตวัดลงมาอย่างแรง เสาน้ำแข็งขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ร่วงหล่นลงมาฟาดใส่เผ่ามารเคียวตนหนึ่งอย่างจัง

พร้อมกันนั้น เธอก็ขว้างคทาเวทที่อัดแน่นไปด้วยพลังน้ำแข็งออกไป

เผ่ามารเคียวตนนั้นหลบไม่พ้น ถูกเสาน้ำแข็งทับจนกลายเป็นรูปสลักน้ำแข็งในพริบตา คทาเวทที่ลอยมาก็พุ่งเข้ากระแทกร่างของมัน แตกกระจายเป็นเศษน้ำแข็งปนเลือดเนื้อ เกลื่อนกลาดเต็มพื้น

เมื่อเผ่ามารเคียวอีกตนเห็นดังนั้น ก็เกิดความหวาดกลัว คิดจะหนี

หวังเซียงจวินเห็นดังนั้น จึงประกบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน แล้วกางออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตะโกนเสียงดัง "โซ่น้ำแข็งขั้วโลก!"

โซ่น้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากมือของเธอ มัดร่างของเผ่ามารเคียวตนนั้นไว้อย่างแน่นหนา แช่แข็งมันไว้กับที่

เธอพุ่งตัวไปเก็บคทาเวทอย่างรวดเร็ว หมุนตัวฟาดคทาอย่างแรง เสียง "ปัง!" ดังขึ้น เผ่ามารเคียวถูกตีจนกลายเป็นเศษน้ำแข็งกระจายไปทั่ว

หลังจากจัดการกับเผ่ามารเคียวทั้งสองตนได้แล้ว หวังเซียงจวินก็หันไปมองกิ้งก่ายักษ์ทั้งสามตัวที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเธออย่างบ้าคลั่ง

"พวกขยะน่ารำคาญ!"

เธอสบถอย่างเย็นชา แสงสว่างจากเงามายาของเทพน้ำแข็งทวีความเจิดจ้าขึ้นอีกครั้ง

"อาณาเขตเหมันต์ขั้วโลก!"

หวังเซียงจวินตะโกนก้อง พลังน้ำแข็งแผ่ขยายออกไปโดยมีเธอเป็นศูนย์กลาง ก่อตัวเป็นอาณาเขตที่หนาวเหน็บถึงกระดูก การเคลื่อนไหวของกิ้งก่ายักษ์ทั้งสามตัวชะงักงันลงทันที

หวังเซียงจวินอาศัยจังหวะนี้ร่ายรำคทาเวท พลางเอ่ยเสียงเรียบ: "กงจักรน้ำแข็งสังหาร!" คมมีดน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นกลางอากาศ หมุนวนรอบตัวกิ้งก่ายักษ์ด้วยความเร็วสูง สร้างบาดแผลลึกบนร่างกายของพวกมัน

กิ้งก่ายักษ์ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ยังคงไม่ล้มเลิกการโจมตี พวกมันอ้าปากกว้าง พ่นลำแสงสีแดงเพลิงสามสายพุ่งเข้าหาเธอ

แววตาของหวังเซียงจวินแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น เธอกระพือปีกน้ำแข็ง เอี้ยวตัวหลบ พร้อมกับกำคทาเวทด้วยสองมือ แล้วฟาดไปข้างหน้าอย่างแรง: "เหมันต์กระแทกวิญญาณ!" ลำแสงสีฟ้าอันทรงพลังพุ่งออกจากคทาเวท พุ่งเข้าชนหัวของกิ้งก่ายักษ์ตัวหนึ่งอย่างจัง

หัวของกิ้งก่ายักษ์ตัวนั้นถูกแช่แข็งในพริบตา ร่างกายอันใหญ่โตล้มตึงลงกับพื้น ทำให้ฝุ่นควันคลุ้งกระจาย

เมื่อกิ้งก่ายักษ์อีกสองตัวเห็นดังนั้น แววตาของพวกมันก็เผยให้เห็นความหวาดกลัว ไม่คิดเลยว่าพวกมันห้าตัวรุมโจมตีคนคนเดียว แต่กลับถูกอีกฝ่ายฆ่าตายอย่างง่ายดายเช่นนี้

แต่ในตอนนี้พวกมันไม่มีทางหนีอีกแล้ว

หวังเซียงจวินไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้พักหายใจ เธอกระพือปีกคริสตัลน้ำแข็ง ร่างกายพุ่งทะยานขึ้นไปลอยอยู่เหนือกิ้งก่ายักษ์ตัวหนึ่ง

"ระเบิดน้ำแข็ง!" สิ้นเสียงของเธอ พลังน้ำแข็งมหาศาลก็ระเบิดขึ้นจากภายในร่างกายของกิ้งก่ายักษ์ตัวนั้น ร่างของมันแหลกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตา

กิ้งก่ายักษ์ตัวสุดท้ายหันหลังกลับหมายจะหนีกลับไปยังรอยแยกมิติ แววตาของหวังเซียงจวินเย็นยะเยือก พลังน้ำแข็งในร่างกายปะทุขึ้นอย่างรุนแรง เธอจ้องมองไปที่กิ้งก่ายักษ์ตัวนั้น

"คุกน้ำแข็งจองจำ!"

โซ่น้ำแข็งขนาดยักษ์ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน มัดร่างของกิ้งก่ายักษ์เอาไว้อย่างแน่นหนา

จากนั้น หวังเซียงจวินก็กวัดแกว่งคทาเวทอีกครั้ง เสาน้ำแข็งต้นหนึ่งร่วงหล่นลงมา เสียบทะลุหัวของกิ้งก่ายักษ์ และระเบิดออก ปลิดชีพมันลงในที่สุด

ณ ทิศ 12 นาฬิกาของแนวป้องกัน

ด้วยความแข็งแกร่งอันทรงพลังของหวังเซียงจวินและคนอื่นๆ ทำให้การบุกโจมตีของเผ่าพันธุ์ต่างดาวในบริเวณนี้ถูกสกัดกั้นไว้ได้ชั่วคราว

เธอยืนตระหง่านอยู่กับที่ เงามายาของเทพน้ำแข็งแผ่รังสีอำมหิตออกมา คอยพิทักษ์แนวป้องกันแห่งนี้เอาไว้...

(จบแล้ว)