บทที่ 208 - การเตรียมการของตระกูลเฉิน การประลองต่อเนื่องของเฉินชูอิน

บทที่ 208 - การเตรียมการของตระกูลเฉิน การประลองต่อเนื่องของเฉินชูอิน

ณ คฤหาสน์ตระกูลเฉินในเมืองหลวงมังกร

"พ่อบ้านจ้าว พ่อบ้านจ้าว! มีข่าวคราวของพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่เมืองเหวินโจวแล้วครับ!" ชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวรีบวิ่งเข้ามาหาจ้าวหานอวิ๋นด้วยความร้อนรน

"เมืองเหวินโจว??" จ้าวหานอวิ๋นมีสีหน้าสงสัย เมืองนั้นน่ะนะ.......

"ครับ!" ชายหนุ่มชุดขาวชูมือขวาขึ้น กดที่กำไลวิญญาณบนข้อมือ ภาพโฮโลแกรมก็ฉายขึ้นมา เป็นภาพวิดีโอตอนที่ฮ่วนเจ็ดพาจางซงอวิ๋นเข้าไปในคฤหาสน์

หลังจากดูจบ จ้าวหานอวิ๋นก็รู้สึกทั้งเศร้าสลด โกรธแค้น และไร้หนทาง เผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล เรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละพื้นที่ ตระกูลเฉินเพียงตระกูลเดียวไม่อาจควบคุมได้ทั้งหมด เขาได้แต่คิดในใจว่า จางซงอวิ๋นเอ๋ย ความตายของนายจะไม่สูญเปล่าแน่ จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม "ฉันจะให้เฮ่าหนาน, หยวนหยวน, เย่หัว, และป้าเซียนล่วงหน้าไปที่เมืองเหวินโจวก่อน"

"จริงสิ กุ้ยหลิน ใครเป็นคนถ่ายวิดีโอนี้?"

"เสี่ยวเฮยจื่อเป็นคนถ่ายครับ เรื่องนี้เกิดขึ้นที่คฤหาสน์อีกหลังใกล้ๆ กับคฤหาสน์ของท่านผู้นำตระกูลครับ"

"เสี่ยวเฮยจื่อ?!" จ้าวหานอวิ๋นนึกย้อนไปถึงชายหนุ่มผู้มีพลังสายพิเศษ 【ตะกร้าส่งวิญญาณอับโชค】 ตอนที่เขาออกจากเมืองเหวินโจว เขาเป็นคนสั่งให้ชายหนุ่มอยู่เฝ้าคฤหาสน์เอง จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า "จดผลงานชิ้นโบแดงนี้ให้เขาด้วยล่ะ......"

เฉินกุ้ยหลินพยักหน้ารับคำ ก่อนจะล่าถอยออกไป

หลังจากที่เขาจากไป

จ้าวหานอวิ๋นก็เปิดกำไลวิญญาณ ติดต่อไปหาเฉินเฮ่าหนานและคนอื่นๆ สั่งให้พวกเขารีบมุ่งหน้าไปยังเมืองเหวินโจวโดยด่วน แฝงตัวเข้าไปก่อน แล้วรอจนกว่าเขาจะไปถึง

เขารู้สึกสังหรณ์ใจว่าเรื่องนี้มันไม่ธรรมดา พวกเผ่ามายาแปลงกายที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองเหวินโจวคงมีแผนการร้ายซ่อนอยู่ บางทีครั้งนี้อาจจะได้ปลาตัวใหญ่หลายตัวเลยก็ได้

.........

เวลาล่วงเลยไป

เวลา 10.00 น.

เฉินซีอินเปิดการมองเห็นสองมุมมองในห้องฝึกฝน มือหนึ่งก็ฝึกฝน อีกมือหนึ่งก็ดูเฉินชูอินต่อสู้

บนเวทีประลองในเขตการต่อสู้ ซ่างกวนชิงยืนถือกระบี่ยาว ท่วงท่าสง่างาม

เฉินชูอินยืนอยู่ห่างออกไป ท่าทางสบายๆ ไม่แยแสสิ่งใด ในอ้อมแขนประคองซีเหยียนฉินเอาไว้

เสียงของเฉินซีอินดังขึ้นในใจ "อัดมันให้หนักๆ หน่อย จะได้ไม่ต้องมีใครมาท้าประลองให้รำคาญใจอีก!"

"อืม!" เฉินชูอินตอบรับ

"ตึ๊ง ตึ๊ง ตึ๊ง!"

เสียงระฆังดังขึ้น

ซ่างกวนชิงพุ่งทะยานออกไปดุจสายลม ก่อนจะกระโดดขึ้นสูงราวกับวิหคโผบิน พลิกตัวกลางอากาศอย่างงดงาม กระบี่ร่ายรำไปตามใจนึก!

"กระบี่ร่วงโรยสุริยันร่ำไห้!"

บนร่างของซ่างกวนชิงปลดปล่อยปราณกระบี่ที่แฝงไปด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่กว่าหกสิบเมตรพุ่งทะยานออกมา ปราณกระบี่หลั่งไหลถาโถมเข้าใส่เฉินชูอินราวกับสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก

มุมปากของเฉินชูอินยกขึ้นเล็กน้อย เขาวางซีเหยียนฉินลงตรงหน้าอย่างแผ่วเบา สองมือบรรเลงบทเพลง

"เจิ้ง เจิ้ง เจิ้ง!"

เสียงฉินแปรเปลี่ยนเป็นกำแพงคลื่นเสียงขนาดมหึมาที่จับต้องได้ในพริบตา ปราณกระบี่พุ่งเข้าปะทะกับกำแพงเสียง เกิดเสียงดัง "เปรี๊ยะ ปร๊ะ!" แต่กลับไม่สามารถเจาะผ่านการป้องกันที่ดูเหมือนเปราะบางนี้ไปได้

ซ่างกวนชิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เปลี่ยนกระบวนท่ากระบี่อีกครั้ง "เงากระบี่ซ้อนทับ!"

ร่างของเขาเริ่มพร่ามัว เงากระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งเข้าโจมตีเฉินชูอินจากทุกทิศทุกทาง

เฉินชูอินไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด เสียงฉินยิ่งเร้าอารมณ์ คลื่นเสียงแปรสภาพเป็นการโจมตีอันแหลมคม คมมีดเสียงหลากสีกว่าห้าสิบเมตรนับร้อยพุ่งออกไป ปะทะกับเงากระบี่ บนเวทีประลองแสงสีสาดส่อง คลื่นอากาศม้วนตัวอย่างรุนแรง

ที่อัฒจันทร์ผู้ชม ทุกคนเบิกตากว้าง หันไปซุบซิบกัน

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? คมมีดเสียงแต่ละอันมีสีไม่เหมือนกันเลย แถมยังมีเอฟเฟกต์เสริมอีกตั้งเยอะ!"

"นี่นายไม่รู้เหรอ นี่น่าจะเป็นร่างที่สองของเฉินซีอินนะ ก่อนหน้านี้เขาเอาชนะคู่ต่อสู้ในเขตป่ามานับไม่ถ้วนเลยนะ!"

"ใช่ๆๆ ไอ้หมอนี่เดินผ่านไปทางไหน ก็เหมือนกองโจรบุก ถอนรากถอนโคนไปซะหมดทิศทางไหนที่เขาไป อย่าตามไปเด็ดขาด หาขนสัตว์อสูรสักเส้นยังไม่เจอเลย!"

บนเวทีประลอง

แววตาของเฉินชูอินเปล่งประกาย เขาใช้ทฤษฎีเสียงปรับเปลี่ยนรูปแบบของคมมีดเสียงตามใจชอบ สองมือกรีดกรายลงบนสายฉินอย่างรุนแรง "พายุคมมีดเสียง!"

คมมีดเสียงธาตุต่างๆ ขนาดหลายสิบเมตรพุ่งออกมาจากฉิน "ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!" ด้วยความเร็วสูง แปรสภาพเป็นดาบ กระบี่ หอก และอาวุธอื่นๆ พุ่งเข้าถล่มซ่างกวนชิง

ซ่างกวนชิงพยายามต้านทานอย่างสุดความสามารถ แต่ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ถูกคมมีดเสียงพุ่งชนกระเด็นไปกระแทกกับบาเรียของเวทีประลอง

เฉินชูอินคว้าชัยชนะมาได้อย่างง่ายดาย

หลังจากนั้น

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอู๋เหิง ผู้ใช้พลังธาตุน้ำระดับห้าขั้นสมบูรณ์

เฉินชูอินก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาวางมือขวาลงบนซีเหยียนฉินอย่างแผ่วเบา ทั้งสองเปิดฉากปะทะกันอย่างดุเดือด

"เจิ้ง เจิ้ง เจิ้ง!"

เสียงสายฉินขาดสะบั้นดังขึ้น

สายฉินถูกดีดด้วยความเร็วสูง สั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง คมมีดเสียงขนาดหลายสิบเมตรที่มองเห็นด้วยตาเปล่าก่อตัวขึ้นเบื้องหน้า พุ่งทะยานออกไปอย่างบ้าคลั่งตามจังหวะการกรีดนิ้ว ราวกับจะแหวกว่ายผ่านทุกสิ่ง!

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!"

"ตูม ตูม ตูม!"

คมมีดเสียงธาตุต่างๆ พุ่งทะยานราวกับปืนต่อสู้อากาศยานผสานกับเครื่องบินทิ้งระเบิด

กระบี่น้ำ, คาถามหาน้ำตก, อาณาเขตน้ำ, กระสุนน้ำ, มังกรน้ำ อู๋เหิงงัดเอาพลังทั้งหมดที่มีออกมาใช้ แต่ก็ต้านทานได้เพียงไม่นาน ก่อนจะถูกกลืนหายไปในคลื่นเสียงในชั่วพริบตา

ลานประลองที่เคยมีเสียงอึกทึกครึกโครมจากการพูดคุยเรื่องการต่อสู้ในรอบที่แล้ว กลับเงียบกริบลงทันที!

ตั้งแต่ที่เฉินชูอินเริ่มลงมือ จนถึงตอนที่อู๋เหิงพ่ายแพ้ กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นเร็วมาก จนทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับช็อกจนพูดไม่ออก อ้าปากค้างกันเป็นแถว

เมื่อถึงคิวของเซียวซิงขึ้นเวที

สีหน้าของเขาเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก การต่อสู้สองรอบที่ผ่านมาทำให้เขารู้ซึ้งถึงความแตกต่างของระดับพลัง

คำท้าที่เขาเป็นคนเริ่มขึ้น ต่อให้ต้องร้องไห้ก็ต้องสู้ต่อไปให้จบ

เฉินชูอินมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้เห็นคู่ต่อสู้คนนี้อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

เซียวซิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เป็นฝ่ายเริ่มการโจมตีก่อน สองมือร่ายรำ ยันต์เวทหลากสีสันพุ่งออกมาจากมือของเขา แปรเปลี่ยนเป็นคาถาเวทมนตร์ประหลาดต่างๆ พุ่งเข้าใส่เฉินชูอิน

เฉินชูอินดีดสายฉินอย่างไม่รีบร้อน คมมีดเสียงและคาถาเวทมนตร์ปะทะกันกลางอากาศ เปล่งประกายแสงสีตระการตา

เมื่อเซียวซิงเห็นดังนั้น ก็ร่ายคาถาพึมพำ อัญเชิญสัตว์เวทขนาดร้อยเมตรออกมา

วินาทีต่อมา

เสียงฉินของเฉินชูอินก็แปรเปลี่ยนเป็นความก้าวร้าว ดุดัน และแปลกประหลาด บทเพลงเกลียวคลื่นทะเลมรกตดังก้องกังวาน บดขยี้สัตว์เวทจนแตกสลายไปในพริบตา

ใบหน้าของเซียวซิงซีดเผือด แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ พยายามต่อสู้อย่างสุดชีวิต

แต่ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่สามารถต้านทานความแข็งแกร่งของเฉินชูอินได้ และพ่ายแพ้ไปในที่สุด

เฉินชูอินคว้าชัยชนะสามรอบติด ทำเอาผู้ชมด้านล่างเวทีฮือฮากันยกใหญ่ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังอื้ออึง

"เฉินซีอินแม่งโคตรเทพเลยว่ะ นี่มันพลังระดับบดขยี้ระดับห้าชัดๆ...... ว่าแต่ พวกนายสังเกตเห็นกันไหม เขาอยู่ระดับห้าขั้นกลางแล้วนะ!"

"เออว่ะ... ให้ตายเถอะ! คนอื่นเขายิ่งฝึกพลังระดับสูงก็ยิ่งยากขึ้น แต่ทำไมหมอนี่ถึงเลื่อนระดับได้เร็วขนาดนี้วะเนี่ย?!"

"ก็แน่สิ เขาไม่เคยขาดแคลนทรัพยากรนี่นา ไม่เหมือนพวกเรา ที่ต้องไปวิ่งเต้นทำภารกิจเลือดตาแทบกระเด็น...."

"ใช่ๆๆ ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่เอาเงินไปประเคนให้เขาเหมือนกัน.... ฉันเพิ่งซื้อเพลงฮั่วหยวนเจี๋ยกับเพลงรักทุกภพทุกชาติมา........."

"เอ่อ... ฉันก็เหมือนกัน...."

บนเวทีประลอง

เฉินชูอินไม่ได้สนใจผู้คนรอบข้าง พอแข่งจบเขาก็รีบลงจากเวที รีบไปรวมกลุ่มกับหลินอู่และคนอื่นๆ

เที่ยงตรง

หลินอู่ จางจื่อหาน และคนอื่นๆ ก็ไล่ถล่มคู่แข่งในการแข่งขันศึกเกียรติยศหลูอาหลู่ จนผ่านรอบแบ่งกลุ่มไปได้อย่างรวดเร็ว.....

ช่วงไม่กี่วันหลังจากนั้น

เฉินซีอินก็ยังคงฝึกฝนต่อไป พร้อมกับบรรเลงเพลง 【สรรพสิ่งก่อเกิด】 เพื่อฟื้นฟูวิญญาณ

เฉินชูอินก็ยังคงไปแข่งกับพวกหลินอู่อย่างต่อเนื่อง

ส่วนเฉินจ้านอิน หลังจากกลับไปที่ตระกูลเฉินแล้ว ภายใต้การดูแลของจ้าวหานอวิ๋น เขาก็เริ่มเรียนรู้ทักษะต่างๆ มากมาย

วันที่ 15 มกราคม เวลา 8.00 น.

ณ เขตภูเขาชิวหมิงที่อยู่ใกล้ๆ กับเมืองหลวงมังกร

เฉินจ้านอินใช้สิทธิพิเศษของตระกูลเฉิน เข้าสู่ขั้นตอนการทดสอบรอบสุดท้ายโดยตรง

เฉินจ้านอินที่มีผมสีแดงนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับของรถ 【AE86】 แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เขาหันไปพูดกับครูฝึกที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่า "ครูฝึก นั่งให้แน่นๆ นะครับ!"

จากนั้น เขาก็ใช้มือขวาสับเกียร์อย่างรวดเร็ว เหยียบคันเร่งมิด "บรืนนนนนนนนน!" รถพลังวิญญาณพุ่งทะยานออกไปราวกับม้าป่าที่หลุดจากบังเหียน แล่นฉิวด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ

เสียงเพลงดังขึ้นภายในรถ

"~ ดริฟต์ไป~ ดริฟต์ไป~ ดริฟต์อย่างสะใจ~....."

"#@￥@.."

ในเวลาเดียวกัน

ณ ฐานทัพทหารแห่งที่หนึ่งของเมืองเหวินโจว

ภายในห้องควบคุม กวาดสายตามองไปรอบๆ จะพบผู้แข็งแกร่งระดับหกหลายคนยืนอยู่ ซ่างกวนหยวนหลงและฉินไป๋ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง ไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูด

บรรดากองกำลังของตระกูลเฉินกำลังใช้กล้องวงจรปิดพลังวิญญาณขนาดเล็กที่ดูไม่สะดุดตา เพื่อเฝ้าดูความเคลื่อนไหวของฮ่วนเจ็ดและพวกพ้อง

จ้าวหานอวิ๋นที่จัดเตรียมให้เฉินกุ้ยหลิน ผู้ใช้พลังระดับแปด คอยคุ้มกันเฉินซีอินอยู่ที่เมืองหลวงมังกร ได้เดินทางมาถึงห้องควบคุมแล้ว เขาเอ่ยถามทุกคนว่า "เป็นยังไงบ้าง พบอะไรผิดปกติไหม?"

"พ่อบ้านจ้าวครับ พวกเผ่ามายาแปลงกายกลุ่มนี้มีความเคลื่อนไหวแปลกๆ แถมเรายังพบว่ามีทหารลาดตระเวนหลายคนถูกควบคุมโดยเผ่าหนอนชอนไชใจ ดูเหมือนว่ารอยแยกมิติที่ไม่เสถียรของเมืองเหวินโจวจะถูกแทรกซึมเข้าแล้วล่ะครับ" เฉินเย่หัวรายงาน

"ไอ้พวกสวะเอ๊ย!" จ้าวหานอวิ๋นโกรธจัด เขาหันไปสั่งทุกคนว่า "พวกนายจับตาดูต่อไปนะ ฉันจะติดต่อไปทางทางการต้าเซี่ยก่อน ลองดูว่าเมืองอื่นๆ มีสถานการณ์ยังไงบ้าง!"

จากนั้นเขาก็หมุนตัวเดินออกจากห้องควบคุมไป

ซ่างกวนหยวนหลงตัวสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ในใจรู้สึกหนาวเหน็บ แทบอยากจะร้องเพลงไว้อาลัยให้ตัวเอง

......

(จบแล้ว)