บทที่ 221 เจ็ดเทพโจรสลัดแปรพักตร์พร้อมกัน ทำให้เซ็นโงคุช็อก

ด้วยความช่วยเหลือจากคลื่นกระแทกของจอมพลเรือ เซ็นโงคุ เอสก็มาถึงใจกลางสมรภูมิโดยตรง ซึ่งทำให้ทหารเรือทุกคนโห่ร้องยินดี

"พวกลูกๆ เอสได้รับการช่วยเหลือแล้ว! ทุกคน มารวมตัวกันที่ชั้น! เราจะฝ่าวงล้อมไปด้วยกัน!"

"โอ้ โอ้ โอ้..."

"รวมตัวที่พ่อ..."

ทุกคนต่อสู้ไปพลางเคลื่อนตัวไปยังตำแหน่งของหนวดขาว นิวเกต พลาง

อย่างไรก็ตาม มีคนอยู่ที่ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือมากเกินไป การเคลื่อนไหวของพวกเขาจึงเชื่องช้า และพวกเขายังต้องหลีกเลี่ยงการปะทะกับยอดฝีมือบางคนอีกด้วย

เมื่อเห็นเช่นนี้ หนวดขาว นิวเกต ก็ใช้สองมือคว้าอากาศอีกครั้ง และเมื่อเขาออกแรงอย่างต่อเนื่อง ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือทั้งหมดก็กลับมาวุ่นวายอีกครั้ง

แม้แต่พื้นน้ำแข็งก็มีรอยร้าวและทรุดตัวลงอย่างเป็นวงกว้าง ทุกคนลืมเรื่องการต่อสู้และจดจ่ออยู่กับการทรงตัว ในขณะเดียวกันก็ช่วยเหลือทหารเรือที่สลบไสลไปด้วย

สีหน้าของจอมพลเรือ เซ็นโงคุ ซีดเผือด เขาไม่คาดคิดเลยว่าหนวดขาว นิวเกต จะตัดสินใจทำสิ่งที่สร้างความเสียหายให้กับศัตรูนับพัน แต่ก็สร้างความเสียหายให้กับตัวเองถึงแปดร้อย เพียงเพื่อจะถอยทัพ

ซากาซึกิที่คอยยื้อหนวดขาว นิวเกต เอาไว้ ก็ปล่อยท่า 'ดาวตกภูเขาไฟ' ออกมาทันทีเมื่อเห็นเช่นนี้ ในเมื่อหนวดขาว นิวเกต สามารถใช้การโจมตีเป็นวงกว้างได้ เขาก็ยิ่งไม่จำเป็นต้องเกรงใจ

ใบหน้าของหนวดขาว นิวเกต และจอมพลเรือ เซ็นโงคุมืดครึ้มลงพร้อมกัน จุดเริ่มต้นของพวกเขานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

"เอส ช่วยคน..."

"คุซัน ช่วยคน..."

ทั้งคู่ออกคำสั่งพร้อมกัน แต่ก็เพื่อให้ช่วยคนของตัวเองเท่านั้น หนวดขาว นิวเกต ใช้หมัดสั่นสะเทือนทำลายแมกม่าทั้งหมดโดยตรง

ในเวลานี้ ซากาซึกิฉวยโอกาสและเข้าไปประชิดตัวหนวดขาว นิวเกต โดยตรง พร้อมกับแมกม่าที่พลุ่งพล่านอยู่ในมือของเขา

"หมาดำ..."

หมัดที่รวดเร็วพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของหนวดขาว หากท่านี้โดนเข้าไป แม้แต่หนวดขาวก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส

ในวินาทีวิกฤต หนวดขาว นิวเกต เอียงหัวหลบและรีบก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว ถึงแม้เขาแทบจะไม่เคยถอยหนีในการต่อสู้กับคนอื่นเลย แต่ตอนนี้เขาจะยอมบาดเจ็บไม่ได้

ถึงแม้เขาจะหลบการโจมตีของซากาซึกิไปได้อย่างหวุดหวิด แต่หนวดเคราทรงพระจันทร์เสี้ยวข้างหนึ่งของหนวดขาว นิวเกต ก็ถูกเผาจนเกรียม

การเคลื่อนไหวอันตรายนี้ทำให้หนวดขาว นิวเกต ตกใจ แต่ดูเหมือนเขาจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง เขายกมือขึ้นสัมผัสหนวดเคราของตัวเอง ก็พบว่าด้านซ้ายว่างเปล่า

สิ่งนี้ทำให้เขาโกรธจัดในทันที และเขาพูดกับซากาซึกิที่กำลังพุ่งเข้ามาอีกครั้งว่า

"ไอ้เด็กเล่นเทียน อย่ามาอวดดีให้มากนัก"

ขณะที่พูด ง้าวมุราคุโมะกิริของเขาก็เข้าสกัดกั้นหมัดแมกม่าของซากาซึกิโดยตรง จากนั้นพลังของผลกุระ กุระ ก็ถูกเปิดใช้งาน และเขาก็ฟาดเข้าที่ร่างของซากาซึกิอย่างรวดเร็ว

ซากาซึกิที่ไม่สามารถหลบได้ทัน ก็มีเลือดไหลออกจากจมูกและปากในทันที อย่างไรก็ตาม หนวดขาว นิวเกต ที่กำลังโกรธจัดไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ตอบโต้เลย

เขาใช้พลังของผลกุระ กุระ กดดันซากาซึกิอย่างต่อเนื่อง ร่างกายทั้งหมดของซากาซึกิเปลี่ยนสภาพเป็นธาตุ แต่ระยะการโจมตีของหนวดขาว นิวเกต นั้นกว้างเกินไป และร่างกายของเขาก็ถูกบิดเบี้ยวจากการโจมตี

"ตูม..."

พื้นน้ำแข็งถูกทำลายด้วยพลังอันรุนแรงในทันที เผยให้เห็นรอยแยกขนาดใหญ่ ร่างของซากาซึกิร่วงหล่นลงไปในนั้น ไม่รู้ชะตากรรมว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

"ซากาซึกิ..."

เซ็นโงคุตกใจเป็นอย่างมากที่เห็นเช่นนี้ คุซันที่กำลังจะเอาชนะโจสได้ ก็หยุดชะงักและหันไปโจมตีหนวดขาว นิวเกต

อย่างไรก็ตาม เขาก็ถูกเอสเข้ามาขวางไว้ และน้ำแข็งกับไฟก็เข้าปะทะกันโดยตรง

เซเทียนที่เฝ้าดูสนามรบอยู่ ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเห็นหนวดขาวที่หนวดเคราหายไปข้างหนึ่ง ดูเหมือนครั้งหน้าเขาคงต้องส่งมีดโกนไปให้หมอนั่น จะได้โกนหนวดอีกข้างออกไปด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว หนวดเคราทรงพระจันทร์เสี้ยวอันเป็นเอกลักษณ์นี้คงจะดูดีกว่าถ้ามันเรียบร้อย ยังไงซะ ในอนาคตก็จะไม่มีกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวอีกแล้ว เพราะงั้นเก็บไว้ก็รกหูรกตาเปล่าๆ

ในขณะที่เซเทียนกำลังคิดแบบนี้โดยไม่มีเจตนาร้าย การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ที่แท้จริงก็เริ่มต้นขึ้น

ขณะที่หนวดขาว นิวเกต เตรียมที่จะถอยทัพ เซ็นโงคุก็ออกคำสั่งให้หยุดหนวดขาว นิวเกต และเอสไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

ในเวลาเดียวกัน เขาก็สั่งให้เจ็ดเทพโจรสลัดเข้าปะทะอย่างเต็มกำลัง และสังหารหัวหน้าหน่วยของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวรวมถึงกัปตันกลุ่มโจรสลัดในสังกัดให้หมด

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ กลับมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น: ครอคโคไดล์ โดฟลามิงโก้ เก็กโค โมเรีย จินเบ ยามาโตะ และแฮนค็อก ต่างก็พากันโจมตีพลเรือโทที่อยู่ใกล้เคียง

จู่ๆ พลเรือโทชั้นยอดอย่าง ยามาคาจิ โมมอนกะ โอนิงุโมะ ดัลเมเชี่ยน และสตรอเบอร์รี่ ต่างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ถ้าเซเทียนไม่ได้บอกพวกเขาว่าห้ามฆ่า พลเรือโทเหล่านี้คงถูกสังหารจากการโจมตีอย่างกะทันหันไปแล้ว

ทหารเรือทุกคนราวกับถูกฟ้าผ่า จ้องมองเจ็ดเทพโจรสลัดด้วยความไม่อยากจะเชื่อ จอมพลเรือ เซ็นโงคุ ยิ่งโกรธจัดจนถึงขีดสุด คำรามลั่นใส่โดฟลามิงโก้และคนอื่นๆ ว่า

"โดฟลามิงโก้ แกคิดจะก่อกบฏรึไง?"

เซ็นโงคุไม่คาดคิดเลยว่าเจ็ดเทพโจรสลัดจะพากันทรยศพร้อมกันในเวลานี้ สิ่งนี้สร้างความเสียหายให้กับชื่อเสียงของกองทัพเรืออย่างหนักหน่วงอย่างไม่ต้องสงสัย

"เร็วเข้า ปิดหอยทากสื่อสารออกอากาศทั้งหมดเดี๋ยวนี้! เราปล่อยให้เรื่องนี้แพร่งพรายออกไปไม่ได้เด็ดขาด!"

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว เซเทียนได้ติดตั้งหอยทากสื่อสารออกอากาศจำนวนมากไว้รอบๆ ครอบคลุมแทบทุกซอกทุกมุม

ยิ่งไปกว่านั้น หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลกของมอร์แกนส์ก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว ครั้งนี้ มอร์แกนส์จะลงมาดูแลด้วยตัวเอง และการออกอากาศทั้งหมดจะถูกส่งผ่านไปทั่วทั้งท้องทะเลในทันที

นอกจากนี้ รายงานข่าวที่เกี่ยวข้องหลังจากสงครามจบลงก็จะแพร่กระจายไปทั่วโลกเช่นกัน

เมื่อเผชิญกับการตั้งคำถามของจอมพลเรือ เซ็นโงคุ โดฟลามิงโก้และคนอื่นๆ ก็สบตากัน จากนั้นก็พากันหัวเราะออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า จอมพลเรือ เซ็นโงคุ คุณไม่คิดว่าระบบเจ็ดเทพโจรสลัดมันน่าขำบ้างรึไง? พวกเราเป็นโจรสลัดนะ โจรสลัดที่มีสิทธิ์ปล้นสะดมได้อย่างถูกกฎหมายน่ะ"

"ถึงพวกเราจะค่อนข้างชอบระบบนี้นะ แต่คุณเข้าใจอะไรผิดไปรึเปล่า? ตัวตนที่แท้จริงของพวกเราคือโจรสลัดนะ ไม่ใช่สุนัขรับใช้ของรัฐบาลโลก"

"ฟุฟุฟุฟุ..."

จอมพลเรือ เซ็นโงคุ โกรธจัดจนแทบจะมีควันพุ่งออกจากทวารทั้งเจ็ด เขาอยากจะลงไปซัดพวกมันให้ตายคามือ

ด้วยการทรยศของเจ็ดเทพโจรสลัด สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปในทันที ด้วยความช่วยเหลือจากโดฟลามิงโก้และคนอื่นๆ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวก็ผลักดันทหารเรือให้ถอยร่นกลับไปได้อย่างรวดเร็ว ทำให้พวกเขาต้องล่าถอยอย่างต่อเนื่อง

สามพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือก็ถูกรั้งตัวไว้เช่นกัน: โบร์ซาลิโน่ถูกมาร์โก้ยื้อไว้ เอสสกัดกั้นคุซัน และซากาซึกิก็โดนหนวดขาว นิวเกต ซัดจนปลิวหายวับไปกับตา

และพลเรือโทชั้นยอดของกองทัพเรือก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสกันหมด ถึงแม้ทหารเรือที่เหลือจะมีจำนวนมาก แต่พวกเขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ็ดเทพโจรสลัดและมหาโจรสลัด

"การ์ป ดูเหมือนแกต้องลงมือแล้วล่ะ ไม่งั้นหลังสงครามนี้ อำนาจของกองทัพเรือเราคงป่นปี้ไม่มีชิ้นดีแน่ๆ และจำนวนโจรสลัดก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากด้วย"

จอมพลเรือ เซ็นโงคุ ไม่สามารถลงมือได้จนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย หากเขาเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยล่ะก็ สงครามครั้งนี้จะไม่มีวันจบสิ้น มันจะกลายเป็นการต่อสู้จนตัวตายเท่านั้น

คาดว่ามารีนฟอร์ดทั้งหมดคงจะจมลงสู่ก้นทะเลแน่ๆ

การ์ปก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาอย่างหาดูได้ยาก เขารู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมายืนดูเฉยๆ และจำเป็นต้องมีการต่อสู้ที่เด็ดขาดอย่างรวดเร็ว

เขากระโดดลงไปทันที เตรียมตัวที่จะซัดลูฟี่ให้กระเด็นออกไปจากสนามรบเป็นคนแรก

อย่างไรก็ตาม เซ็นโงคุไม่ได้ต้องการให้การ์ปลงมือเพียงคนเดียว เขามองไปที่มุมหนึ่งใกล้ๆ

"พวกนายสองคนก็อย่ามัวแต่ดูเฉยๆ สิ ไม่ชั้นก็ต้องลงไปลุยเองแล้วกองทัพเรือก็ล่มสลายไปเลย ไม่งั้นพวกนายจะไปอธิบายกับห้าผู้เฒ่าไม่ได้นะ ใช่ไหมล่ะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเซ็นโงคุ ร่างสูงใหญ่สองร่างก็เดินออกมา สวมหน้ากากสีขาว พวกเขามาจากองค์กร CP อย่างเห็นได้ชัด แต่ออร่าของพวกเขากลับแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด

"หึม พวกทหารเรืออย่างพวกนายนี่มันไร้น้ำยาจริงๆ! ยอดฝีมือระดับพลเรือเอกตั้งห้าคน ยังจัดการกลุ่มโจรสลัดแค่กลุ่มเดียวไม่ได้เลย ดูเหมือนพวกเราต้องออกโรงช่วยซะแล้ว"

ใบหน้าของจอมพลเรือ เซ็นโงคุมืดครึ้มลงกับคำพูดของพวกเขา

"ถ้าพวกนายแน่จริง ก็ไปจัดการหนวดขาว นิวเกต ให้ได้ก่อนสิ แล้วค่อยมาคุย พวกนายถูกส่งมาแค่เพื่อช่วยเหลือเท่านั้นแหละ ถ้าไม่อยากช่วย ก็กลับไปดูเอาเองว่าห้าผู้เฒ่าจะว่ายังไง"

ทั้งสองคนแค่ส่งเสียงฮึดฮัด ไม่ได้พูดอะไรอีก และเมื่อมองดูการต่อสู้เบื้องล่าง ก็กระโดดลงไปโดยตรง

และในเวลานี้ ในที่สุดเซเทียนก็ยิ้มออกมา

"โชว์หลักเริ่มขึ้นแล้ว ราฟีล! ถึงตาแกแสดงแล้ว!"

...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน