บทที่ 131 เรียกค่าไถ่หมื่นล้าน!

“ผู้บัญชาการทุกนาย ฟังทางนี้! เล็งเป้าไปที่กำแพงเมือง ระดมยิงเต็มกำลัง!”

ทันทีที่คำสั่งของโบร์ซาลิโน่ถูกถ่ายทอดออกไป ป้อมปืนทั้งหมดก็เล็งไปที่ป้อมปราการกำแพงเมืองเหยียนหวง

“ทุกคนเตรียมพร้อม สกัดกั้นกระสุนปืนใหญ่ให้สุดกำลัง!”

“รับทราบ!”

“ตูม ตูม ตูม…”

เรือรบทั้ง 12 ลำพร้อมป้อมปืนหลายร้อยกระบอกเปิดฉากยิงโดยตรง เสียงดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนไปทั่วท้องทะเล

กระสุนปืนใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งตรงเข้าใส่กำแพงเมือง และในวินาทีนั้นเอง…

“ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง…”

ปากกระบอกปืนจำนวนนับไม่ถ้วนที่เรืองแสงสีฟ้าเริ่มเปิดฉากยิง กระสุนหลายหมื่นนัดพุ่งทะยานออกไปในทุกๆ วินาที

กระสุนปืนใหญ่ทั้งหมดถูกจุดชนวนระเบิดห่างจากกำแพงเมืองออกไปหนึ่งร้อยเมตร

“ตูม ตูม ตูม…”

ชั่วขณะหนึ่ง เปลวเพลิงสาดกระเซ็นและควันไฟก็พวยพุ่งไปทั่วผืนทะเล ก่อเกิดเป็นภาพอันตระการตา แต่นี่แหละคือสิ่งที่ทั้งสองฝ่ายต้องการพอดี

กระสุนปืนใหญ่ระดมยิงอยู่นานนับชั่วโมงจนกระสุนหมดเกลี้ยง ก่อนที่พลเรือเอกคิซารุจะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“รายงานครับ ท่านพลเรือเอก กระสุนถูกใช้จนหมดแล้วครับ”

“ดีมาก เตรียมพร้อมไว้!”

“ครับผม!”

ในเวลานี้ เปลวเพลิงและควันไฟที่เกิดจากการระเบิดของกระสุนปืนใหญ่สามารถมองเห็นได้จากระยะไกลนับร้อยไมล์

“โอ้ตายจริง ช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้ กระสุนไม่โดนเป้าเลยแม้แต่นัดเดียว! ปฏิบัติการล้มเหลวซะแล้ว!”

“ปุรุ ปุรุ ปุรุ…”

หอยทากสื่อสารถูกต่อสายโดยตรงและได้รับการตอบรับในไม่กี่วินาทีต่อมา

“โบร์ซาลิโน่ เป็นยังไงบ้าง?”

“น่ากลัวจังเลยครับ จอมพลเซ็นโงคุ บัสเตอร์คอลล้มเหลว กระสุนหมดเกลี้ยงเลยครับ”

เซ็นโงคุ: “…โอ้ งั้นรึ? ในเมื่อมันล้มเหลว ก็ไปถามพวกนั้นดูสิว่ามีเงื่อนไขอะไรบ้างในการปล่อยตัวเผ่ามังกรฟ้า!”

พูดจบ เซ็นโงคุก็วางสายหอยทากสื่อสารไป

“เอ่อ คุณกิลด์ เตโซโร ไม่ทราบว่าเซเทียนอยู่แถวนี้ไหมครับ? ชั้นอยากจะขอคุยเรื่องเผ่ามังกรฟ้ากับเขาสักหน่อย!”

“หึหึ พลเรือเอกคิซารุ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่ต้องไปรบกวนบอสเขาหรอกครับ ชั้นสามารถตัดสินใจเองได้ และในเมื่อเรื่องมันดำเนินมาถึงจุดนี้แล้ว หนึ่งหมื่นล้านคือราคาที่ต่อรองไม่ได้ แถมด้วยผลปีศาจอีก 10 ผลครับ”

“โอ้ตายจริง เงินเยอะขนาดนั้น มากกว่าเงินเดือนทั้งชีวิตของชั้นรวมกันหลายชาติเลยนะเนี่ย น่ากลัวจัง! แต่ชั้นคงต้องขอตัวไปรายงานก่อน ชั้นตัดสินใจเรื่องนี้เองไม่ได้หรอกนะ”

“เชิญตามสบายเลยครับ!”

โบร์ซาลิโน่ตรงไปตรงมาและต่อสายหอยทากสื่อสารต่อหน้าพวกเขาในทันที

“มีอะไรอีกล่ะ?”

“จอมพลเซ็นโงคุครับ พวกเขาเรียกค่าไถ่หนึ่งหมื่นล้านเบรีกับผลปีศาจ 10 ผลครับ”

“อะไรนะ! กองทัพเรือเราจะมีเงินเบรีกับผลปีศาจมากมายขนาดนั้นได้ยังไง?!”

“เอ่อ จอมพลเซ็นโงคุครับ กองทัพเรือเราไม่มีก็จริง แต่รัฐบาลโลกมีนะครับ!”

โบร์ซาลิโน่เตือนความจำอย่างหวังดี

“โอ้ จริงด้วย ชั้นโมโหจนลืมไปเลย รอคำตอบจากชั้นก็แล้วกัน”

ไม่ถึงห้านาทีต่อมา เซ็นโงคุก็โทรกลับมาอีกครั้ง

“ห้าผู้เฒ่าตกลงแล้ว แต่เผ่ามังกรฟ้าจะต้องถูกส่งคืนมาอย่างสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วนนะ!”

“เข้าใจแล้วครับ…”

จากนั้นโบร์ซาลิโน่ก็ถ่ายทอดคำพูดของจอมพลเซ็นโงคุ

กิลด์ เตโซโรและคนอื่นๆ สบตากันและพยักหน้า

“ไม่มีปัญหา เมื่อเงินมาถึง เราก็จะส่งมอบคนให้”

“ตกลง…”

ด้วยความร่วมมือของทั้งสองฝ่าย ข้อตกลงชั่วคราวจึงบรรลุผลสำเร็จ

กลับมาที่สภาแห่งรัฐ เอเนลอดไม่ได้ที่จะรู้สึกลำบากใจ

“เผ่ามังกรฟ้าสองคนนั้นตายไปแล้วนะ แถมคนนึงยังแหลกเละไม่มีชิ้นดีอีกต่างหาก แล้วเราจะส่งคืนพวกมันยังไงล่ะ?”

“หึหึ เรื่องนั้นไม่ยากหรอก ก็แค่ให้ดร.อินดิโก้กับลอว์มาช่วยตกแต่งพวกมันหน่อยก็ใช้ได้แล้วไม่ใช่หรือไง? ตอนนี้ลอว์คือ ‘ศัลยแพทย์แห่งความตาย’ เชียวนะ”

จูราคิล มิฮอร์ค, ไทเกอร์, อิชโช และคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินดังนั้น

“เอาตามนั้นก็แล้วกัน ส่งตัวคนที่ยังมีชีวิตอยู่ไปให้พวกนั้นก่อน แล้วพอเงินมาถึง ค่อยส่งอีกสองคนที่เหลือกลับไปให้ครบถ้วน”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…”

สามวันต่อมา หลังจากที่เรือรบขนเงินเดินทางมาถึง โบร์ซาลิโน่ก็มาเพื่อทำการแลกเปลี่ยนตัวประกัน

“เงินมาถึงตามที่ตกลงไว้แล้ว คนอยู่ไหนล่ะ?”

“พวกเราขอรับเงินก่อน แล้วค่อยส่งมอบคนให้”

“โธ่ น่ากลัวจัง แต่ชั้นจะเชื่อใจพวกนายได้ยังไงล่ะ?”

“เอาอย่างนี้ พวกเราจะส่งตัวให้คุณก่อนคนนึง แล้วพอตรวจสอบเงินเสร็จ พวกเราจะส่งอีกสองคนที่เหลือให้”

โบร์ซาลิโน่คิดอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าไม่มีปัญหาอะไร จึงตอบตกลง

ชาร์ลอส-กง ซึ่งถูกทำให้สลบไป ถูกส่งมอบให้

เมื่อสัมผัสได้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ โบร์ซาลิโน่ก็โบกมือ และเรือลำเล็กที่เต็มไปด้วยเงินเบรีก็แล่นเข้ามา

ไทเกอร์เหาะเข้าไปโดยตรง แตะที่เรือลำนั้น และทันใดนั้นเรือทั้งลำก็ลอยขึ้นมา ร่อนลงบนกำแพงเมืองโดยตรง

“เอาล่ะ แล้วเซนต์รอสวาร์ดกับเซนต์ชาร์ลอสอีกสองคนอยู่ที่ไหนล่ะ?”

หลายคนสบตากันพร้อมรอยยิ้ม ไทเกอร์ดีดนิ้ว จากนั้นร่างสองร่างก็ลอยเข้ามา

โบร์ซาลิโน่มองดูสองสิ่งนี้ ซึ่งแทบจะเรียกไม่ได้ว่าเป็นคนด้วยซ้ำ และความรู้สึกเลวร้ายก็ก่อตัวขึ้นในใจของเขาอย่างลางๆ

เขารีบรับร่างทั้งสองไว้ในมือแต่ละข้าง และเมื่อเห็นรอยเย็บที่หนาเตอะ เขาก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

“ช่างน่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้! พวกนายกล้าฆ่าเผ่ามังกรฟ้าจริงๆ หรอเนี่ย! แล้วชั้นจะไปอธิบายเรื่องนี้ยังไงล่ะ?”

แม้จะเป็นถึงพลเรือเอก เขาก็ยังรู้สึกปวดหัว; เขาคงต้องโดนด่าอีกแล้วสินะ

“เสียใจด้วยนะ พอดีสองคนนี้ดันไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกินเข้า ก็เลยถูกฆ่าตายไปแล้วน่ะ แต่พวกเราก็ทำให้พวกมันกลับมามีสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ให้คุณแล้วนะ ก็ทนๆ รับไปหน่อยก็แล้วกัน”

โบร์ซาลิโน่ถึงกับพูดไม่ออก แต่เขาก็ทำอะไรกับพวกมันไม่ได้แล้ว จึงทำได้เพียงก้มหน้ารับชะตากรรมและเตรียมนำศพทั้งสองนี้กลับไป

“อ้อ ว่าแต่ ชั้นลืมถามไปเลย ใครเป็นคนฆ่าพวกเขาล่ะ?”

“หึหึ บอกคุณไปก็ไม่เป็นไร พวกมันกล้าดีไปหลีสาวๆ ในกลุ่มของเซเทียน ก็เลยถูกพวกผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่า ‘กลุ่มโจรสลัดเทพธิดา’ ฆ่าทิ้งโดยตรงเลยล่ะ”

“เฮ้อ คนที่เกี่ยวข้องกับเซเทียนนี่น่ากลัวจริงๆ แต่ในเมื่อพวกมันรนหาที่ตายเอง ชั้นก็พอมีข้ออ้างไปอธิบายแล้วล่ะ ชั้นไปล่ะนะ”

โบร์ซาลิโน่รีบจากไปในทันที; การต้องรักษาฮาคิสังเกตไว้ตลอดเวลามันก็เหนื่อยมากเหมือนกันนะ

เพียงแต่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า จู่ๆ รอยประทับบางอย่างก็ปรากฏขึ้นบนไหล่ของชาร์ลอส-กงที่หมดสติอยู่

เฝ้ามองโบร์ซาลิโน่ที่จากไปอย่างเร่งรีบพร้อมกับนำศพกลับไปที่เรือรบ

กิลด์ เตโซโรกล่าวกับทหารสื่อสารที่อยู่ใกล้ๆ

“จับตาทุกความเคลื่อนไหวของเรือรบพวกนี้ให้ดี ทันทีที่พวกมันออกจากอาณาเขตของเรา ให้ลดระดับการเตรียมพร้อมรบจากระดับ 1 เป็นระดับ 3”

“รับทราบครับ!”

ทหารสื่อสารรีบจากไปเพื่อถ่ายทอดคำสั่งทันที

ในขณะเดียวกัน โบร์ซาลิโน่ที่กลับมาและคุซันได้แต่มองดูเผ่ามังกรฟ้าสองคนที่ถูกฆ่าตายด้วยความเงียบงันเป็นเวลานาน

“รู้งี้ชั้นไม่น่ามาเลย ใครๆ ก็จัดการเรื่องนี้ได้นี่นา เผ่ามังกรฟ้าถูกฆ่าตายไปแล้ว แต่พวกเราก็ยังต้องมาจ่ายค่าไถ่ให้พวกมันอีก”

“ให้คนอื่นมาไม่ได้หรอก มันต้องเป็นคนระดับพวกเรานี่แหละ ไม่งั้นพวกคนในเหยียนหวงก็คงไม่ให้ความสนใจหรอก”

“ตอนนี้ พวกเราก็ทำได้แค่ปล่อยให้จอมพลเซ็นโงคุไปเถียงกับห้าผู้เฒ่าเอาเองก็แล้วกัน โทรไปแจ้งเขาก่อนเถอะ”

เมื่อได้รับรู้สถานการณ์ จอมพลเซ็นโงคุก็ทุบโต๊ะทำงานของเขาอย่างแรง แต่สำหรับตอนนี้ เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

“ไอ้บ้าเซเฟอร์นั่นดันไปเลี้ยงดูไอ้เด็กเวรตะไลพรรค์นั้นขึ้นมาได้ยังไง! คิดว่าเผ่ามังกรฟ้าจะถูกฆ่าตายอย่างเปิดเผยได้ง่ายๆ งั้นรึ? มันคิดจริงๆ หรอว่ากองทัพเรือจะหวาดกลัวมัน?!”

อย่างไรก็ตาม เขาทำได้เพียงรายงานต่อห้าผู้เฒ่าในทันที และเป็นไปตามคาด ครั้งนี้เขาก็โดนด่ายับอีกเช่นเคย

แม้ว่าครั้งนี้เผ่ามังกรฟ้าจะรนหาที่ตายเองก็ตาม แต่ห้าผู้เฒ่าก็เริ่มหันมาให้ความสำคัญกับเหยียนหวงอย่างจริงจังแล้วเช่นกัน

ท่านอิมมีกำหนดจะตื่นจากการหลับใหลในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า และพวกเขาจะไม่มีวันยอมให้อาณาจักรเหยียนหวงดำรงอยู่ต่อไปได้อย่างแน่นอน

แผนการร้ายที่พุ่งเป้าไปยังอาณาจักรเหยียนหวงกำลังค่อยๆ เปิดฉากขึ้น…

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═