บทที่ 27 การปฏิวัติ·สุภาษิต·แสงสว่าง

บทที่ 27 การปฏิวัติ·สุภาษิต·แสงสว่าง

สืบเนื่องจากเหตุการณ์ในอาณาจักรอิลูเซีย รัฐบาลโลกโกรธเกรี้ยวอย่างหนัก

จอมพลเรือเซ็นโงคุถูกเรียกตัวไปยังแมรี่จัวส์และถูกตำหนิอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับการ์ป ซึ่งมีพลังรบไร้เทียมทานในเวลานั้น รัฐบาลโลกจึงหวาดหวั่นที่จะผลักไสเขาออกไป

ท้ายที่สุด พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปกปิดข่าวการตายของเหล่าเผ่ามังกรฟ้า และการไล่ล่าดราก้อนก็ถูกจัดการโดยรัฐบาลโลกเช่นกัน

ดราก้อนยังถูกตั้งค่าหัวอีกด้วย

“ทหารเรือทรยศ ดราก้อน ชายผู้ชั่วร้ายที่สุด ค่าหัว: 3,500,000,000 เบรี จับเป็นหรือจับตาย”

เซ็นโงคุกลับมายังกองบัญชาการกองทัพเรือและด่าทอการ์ปชุดใหญ่ แต่สีหน้าของการ์ปกลับเคร่งขรึม

เขาพูดเพียงว่า...

“เด็กคนนั้นโตแล้ว และมีเส้นทางของตัวเอง”

ข่าวการแปรพักตร์ของดราก้อนจากกองทัพเรือในตอนแรกสร้างความฮือฮาอย่างมาก

ทว่า มันก็ถูกระงับด้วยการแทรกแซงของกองทัพเรือและรัฐบาลโลก และเมื่อเวลาผ่านไป การพูดถึงเรื่องนี้ก็ค่อยๆ ลดลง

หลังจากเซเทียนได้ยินข่าว เขาก็นิ่งเงียบไปนาน จากนั้นจึงหยิบหอยทากสื่อสารออกมาและต่อสายไป

ในเวลานี้ ดราก้อนพร้อมกับคนยักษ์ที่บาดเจ็บสาหัส กำลังซ่อนตัวอยู่บนเกาะนิรนามแห่งหนึ่งในทะเลตะวันตก

พวกเขาพักฟื้นอยู่ระยะหนึ่งเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บและเพื่อหลบเลี่ยงการไล่ล่าของรัฐบาลโลก

ผ่านการพูดคุย พวกเขาได้รู้ว่าคนยักษ์ชื่อโมริ เป็นคนยักษ์ตัวใหญ่ที่มีขนดกหนา

หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากดราก้อน เขาก็ยินดีที่จะติดตามอีกฝ่าย

ดราก้อนนั่งอยู่บนโขดหินใหญ่ริมทะเล จ้องมองมหาสมุทรที่ปั่นป่วนอย่างเหม่อลอย

ภายในใจของเขายังคงฉายภาพสีหน้าสิ้นหวังของคนทั้งสามก่อนตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“โลกที่เน่าเฟะใบนี้ ที่ซึ่งโจรสลัดอาละวาดและเผ่ามังกรฟ้าทำตัวเหนือทุกคน มันน่าสะอิดสะเอียนจริงๆ”

ดราก้อนพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ครุ่นคิดถึงเส้นทางในอนาคตของตัวเอง

เขาคิดถึงเสียงหัวเราะของราชาโจรสลัดโรเจอร์ก่อนตาย รู้สึกสั่นคลอนอย่างหนัก และสงสัยว่าทั้งชีวิตของเขาจะต้องหมดไปกับการหลบหนีหรือเป็นโจรสลัดงั้นหรือ?

ด้วยอิทธิพลจากการ์ปและเซเฟอร์ ดราก้อนปฏิเสธความคิดที่จะเป็นโจรสลัดทันที

“หากโลกนี้จะเปลี่ยนแปลง เราต้องจัดการที่ต้นตอของความเน่าเฟะ... เผ่ามังกรฟ้า”

“ไม่มีใครในโลกนี้เคยเดินบนเส้นทางนี้ เหมือนที่ไม่มีใครเคยเป็นราชาโจรสลัดอย่างโรเจอร์ แต่ชั้นต้องการเดินบนเส้นทางที่แตกต่างออกไป เส้นทางที่ยิ่งใหญ่กว่าของโรเจอร์... การโค่นล้มการปกครองของรัฐบาลโลก แต่ชั้นจะทำมันยังไง?”

ในวินาทีนี้ ดราก้อนมีวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนเกี่ยวกับเส้นทางในอนาคตของเขาแล้ว แต่วิธีที่จะทำให้สำเร็จยังคงเป็นปริศนา

“จงเปิดมันก็ต่อเมื่อนายค้นพบทิศทางของตัวเองอย่างแท้จริง หรือเมื่อนายหลงทาง และทำลายมันทิ้งเสียดีกว่าที่จะทำมันหาย”

เมื่อนึกถึงคำพูดของเซเทียนขึ้นมาได้ ดราก้อนก็รีบหยิบกล่องใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อทันที

“ไอ้เด็กปริศนาคนนี้ บอกให้ชั้นเปิดมันตอนที่หลงทางงั้นเหรอ หึหึ”

จากนั้นเขากก็เปิดกล่องออกโดยไม่ลังเล ภายในมีสิ่งของสามชิ้น

หอยทากสื่อสารเฉพาะกิจ จดหมายหนึ่งฉบับ และหนังสือหนึ่งเล่ม

ดราก้อนหยิบจดหมายขึ้นมาด้วยความสับสน เปิดมันออก และเห็นว่าเป็นข้อความจากเซเทียน

“พี่ใหญ่ดราก้อน กว่าที่นายจะได้เปิดจดหมายฉบับนี้ นายคงจะออกจากกองทัพเรือมาแล้ว...”

ประโยคแรกทำให้ม่านตาของดราก้อนหดเกร็ง และเขาก็รีบอ่านต่ออย่างจดจ่อ

“ถ้านายไม่ได้หลงทางอีกต่อไปแล้ว นั่นแปลว่านายต้องค้นพบเส้นทางของตัวเองแล้ว เส้นทางนี้จะต้องยากลำบากมาก หอยทากสื่อสารที่ชั้นทิ้งไว้ให้นายสามารถเชื่อมต่อกับคนที่จะช่วยเหลือนายในสิ่งที่นายต้องการมากที่สุดได้”

“ด้านล่างคือรายชื่อ นายสามารถไปตามหาคนพวกนี้ได้ พวกเขาแข็งแกร่งมาก ส่วนหนังสือเล่มนั้น มันคือสิ่งที่สำคัญที่สุด นายจะเข้าใจเองเมื่อได้อ่านมัน”

“สุดท้ายนี้ ระวังตัวจากรัฐบาลโลกให้ดี พลังของพวกมันนั้นลึกล้ำสุดหยั่งคาด ความแข็งแกร่งคือรากฐานของโลกใบนี้ แม้ชั้นจะเชื่อว่าตอนนี้ทักษะของนายเทียบเท่าพลเรือเอกแล้ว แต่มันก็ยังไม่พอ ดูแลตัวเองด้วย”

เมื่ออ่านประโยคสุดท้ายจบ ดราก้อนก็หัวเราะเบาๆ และสบถออกมา

“ไอ้เด็กบ้า พลเรือเอกคือกำลังรบสูงสุดนะเว้ย แล้วมันยังไม่พออีกเหรอ?”

จากนั้นเขาก็มองดูรายชื่อด้านล่างของจดหมาย โคชิโร่ เบโล เบ็ตตี้ เดอเบิร์ก โมริ คาราสุ เอ็มโพริโอ อิวานคอฟ อินาซูมะ อิชโช... แม้ว่าพวกมันจะเป็นเพียงแค่ชื่อที่ไม่มีข้อมูลเฉพาะเจาะจง แต่เมื่อเขาเห็นชื่อของโมริ...

ม่านตาของดราก้อนก็หดเกร็งอีกครั้ง พร้อมกับรอยตื่นตะลึงที่ปรากฏบนใบหน้า

“เซเทียนน้อย นายยังรู้อะไรอีกบ้าง?”

ดราก้อนพึมพำกับตัวเอง

(เซเทียน: “ชั้นยังรู้ด้วยว่าลูกชายของนายคือ มังกี้ ลูฟี่ และนายจะมีรอยรองเท้าใหญ่เบ้อเริ่มประทับบนหน้า เดี๋ยวชั้นจะถามนายทีหลังนะว่าใครเป็นคนเตะนาย”)

หลังจากนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ดราก้อนก็สงบสติอารมณ์ลง เขาสะดุ้งกับคำพูดของเซเทียนเล็กน้อย จากนั้นจึงหันไปมองสิ่งของชิ้นสุดท้าย... หนังสือ

“สิ่งที่สำคัญที่สุดกลับเป็นหนังสือซะงั้น นี่ไม่ควรจะเป็นเรื่องน่าประหลาดใจอีกต่อไปแล้ว”

เขาพูดจบก็เปิดหนังสือและเริ่มอ่าน แต่ยิ่งอ่าน เขาก็ยิ่งหมกมุ่น และยิ่งรู้สึกตื่นตระหนกมากขึ้นเรื่อยๆ

“วรรณกรรมสีแดง...”

“ว่าด้วยเผด็จการประชาธิปไตยประชาชน...”

“การยึดอำนาจด้วยกำลังอาวุธ...”

“ยุทธวิธีชนชั้นล่างปิดล้อมอาณาจักร...”

“ความสำคัญของการปลดแอกทาส...”

“คติพจน์สิบหกตัวอักษรของสงครามกองโจร...”

...หนังสือเล่มนี้เป็นการผสมผสานของทุกสรรพสิ่ง ถูกเขียนขึ้นโดยเซเทียนตามความทรงจำจากชีวิตก่อนของเขา พร้อมกับแนวคิดบางอย่างที่ถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับลักษณะของโลกโจรสลัด

แต่สำหรับดราก้อน ซึ่งในเวลานี้ยังไม่มีแม้แต่โครงร่างพื้นฐานของกองทัพปฏิวัติ นี่ไม่ต่างอะไรกับคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่บดขยี้ความเชื่อเดิมๆ ของเขาจนแหลกสลาย

จนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มมืดลง ดราก้อนจึงจำใจปิดหนังสือเล่มนั้นอย่างอ้อยอิ่ง และลูบไล้มันอย่างทะนุถนอม

เขาประคองหนังสือราวกับว่ามันเป็นผิวพรรณของหญิงคนรัก ไม่อาจละมือจากมันได้เลย

หัวใจของเขาว้าวุ่นอยู่นาน จมดิ่งลงสู่มหาสมุทรแห่งการปฏิวัติอย่างสมบูรณ์

“เซเทียน โอ้เซเทียน นายเป็นพระเจ้าจริงๆ งั้นหรือ? หรือนายมีพลังในการพยากรณ์กันแน่?”

ดราก้อนที่ถูกท่วมท้นด้วยความตื่นตะลึง โพล่งคำบ่นออกมา

เขาหยิบหอยทากสื่อสารขึ้นมาแล้วหมุนรหัส นี่คือหอยทากสื่อสารเฉพาะกิจที่มีผู้ติดต่อเพียงคนเดียว

รอเพียงไม่นาน สายก็เชื่อมต่อ

“โมชิ โมชิ นั่นคุณดราก้อนใช่ไหม? ชั้น จิน”

“ดราก้อน? อ้อ คุณหมายถึงค่าหัวของชั้นใช่ไหม? สวัสดี”

“ใช่แล้วครับ คุณดราก้อน ชั้นได้รับคำสั่งจากผู้นำเรียบร้อยแล้ว พวกเราจะติดต่อกับคุณโดยตรงนับจากนี้เป็นต้นไป”

“ผู้นำของคุณสั่งให้คุณติดต่อชั้นเรื่องอะไร?”

ถึงตอนนี้ ดราก้อนก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคือใคร... กิลด์ เตโซโร ผู้ใช้พลังผลโกล โกล จากองค์กร “รุ่งอรุณ” หนึ่งในลูกน้องของเซเทียน

“คุณดราก้อน ผู้นำได้สั่งการไว้ว่าในระยะแรก พวกเราจะเตรียมเงินทุน 50,000 ล้านเบรีให้คุณ อาวุธหลากหลายชนิด 20,000 ชิ้น เสบียงอาหารและของใช้หลายลำเรือ ผลปีศาจ 8 ผล และสิ่งของอื่นๆ อีกมากมาย...”

“แค่ก แค่ก... คุณพูดว่าอะไรนะ?”

ในวินาทีนี้ ดราก้อนแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขาคิดว่าตัวเองกำลังหูแว่วไปเองเสียอีก

“เอ่อ ในระยะแรก พวกเราจะเตรียมของให้คุณ...”

กิลด์ เตโซโร ต้องพูดทวนอีกครั้ง และดราก้อนก็อึ้งจนพูดไม่ออกไปอีกรอบ

“คุณดราก้อน คุณฟังอยู่หรือเปล่า?”

“อ้อ อ้อ ชั้นฟังอยู่”

“นอกจากนี้ ผู้นำยังได้เตรียมฐานที่มั่นหลายแห่งไว้ให้คุณด้วย รายละเอียดเฉพาะเจาะจง... จะมีคนติดต่อคุณอีกทีเมื่อคุณไปถึง”

“และเสบียงจะส่งไปถึงภายในครึ่งเดือน อย่างไรก็ตาม ผู้นำได้กำชับไว้ว่าพวกเราจะไม่แทรกแซงการพัฒนาในภายภาคหน้าของคุณ จะให้เพียงการสนับสนุนด้านทรัพยากรเท่านั้น”

“ตกลง ฝากขอบคุณเขาแทนชั้นด้วย”

“รับทราบครับ คุณดราก้อน หากคุณต้องการอะไร ก็แค่ติดต่อชั้นมาโดยตรง เสบียงอย่างเงินหลายหมื่นล้านเบรี หรืออาวุธ ทุกอย่างล้วนเป็นไปได้ มีเพียงผลปีศาจหรือของที่คล้ายกันเท่านั้นที่ต้องใช้เวลาสักหน่อย”

“ตกลง ขอบคุณมาก”

จิตใจของดราก้อนสับสนวุ่นวาย ตกตะลึงกับความใจป้ำของเซเทียน และเขาไม่สามารถดึงสติกลับมาได้เป็นเวลานาน

เขารวบรวมสติแล้วเดินตรงไปหาโมริ

“คุณครับ คุณกลับมาแล้ว”

“อืม นายเป็นยังไงบ้าง? แผลหายดีหรือยัง?”

“หายเกือบหมดแล้ว ไม่มีปัญหาครับ”

“ดี พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางไปแกรนด์ไลน์ โมริ นายเลือกที่จะติดตามชั้นเพื่อโค่นล้มการปกครองของรัฐบาลโลกอย่างแท้จริงใช่ไหม?”

“คุณครับ ชื่อของชั้น คุณก็เป็นคนตั้งให้ ชั้นจะเดินตามรอยเท้าของคุณเสมอ ไม่ว่าเส้นทางนั้นจะยากลำบากแค่ไหน แม้จะต้องตาย ชั้นก็จะไม่เสียใจ”

โมริพูด พลางมองดูดราก้อนด้วยความเลื่อมใส

“น้องชายที่ดี นับจากนี้ไป เรียกชั้นว่า ผู้นำดราก้อน”

“ตกลงครับ มีแค่พวกเราสองคนงั้นเหรอ?”

“หึหึ สำหรับตอนนี้ มีแค่พวกเราสองคน แต่ยังมีกองทัพปฏิวัติ นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด และประทีปนำทางแห่งการปฏิวัติของพวกเรา นายจะได้พบเขาเมื่อมีโอกาส”

โมริงุนงงกับตำแหน่งที่เรียงร้อยมายืดยาว แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

“เขาต้องเป็นคนที่ยิ่งใหญ่มากแน่ๆ”

“แน่นอน เขาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ เป็นนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═