บทที่ 11 การเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึง การเผชิญหน้ากับโจรสลัด

บทที่ 11 การเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึง การเผชิญหน้ากับโจรสลัด

“เรียน พันตรีเฟเรส เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแล้วครับ โจรสลัดพาสลีที่อยู่ในห้องสอบสวนหมายเลข 3 หลบหนีไปได้ครับ โปรดสั่งการด้วยครับ”

ทหารเรือนายหนึ่งรายงานต่อพันตรีเฟเรสแห่งหน่วยข่าวกรองกองทัพเรือ

“เข้าใจแล้ว อย่าเพิ่งกระโตกกระตากไป รอฟังคำสั่งของชั้น”

“ครับผม พันตรีเฟเรส”

หลังจากที่ทหารเรือนายนั้นจากไป เฟเรสก็หยิบหอยทากสื่อสารสีขาวออกมาจากลิ้นชักด้านล่าง เขาลุกขึ้นยืนและโทรออกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ท่านครับ CP5 เฟเรส ประจำการที่ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ ขอรายงานว่าแผนการเริ่มต้นขึ้นแล้วครับ”

“เข้าใจแล้ว”

พูดจบ เขาก็วางสายโทรศัพท์...

หลังจากที่ดราก้อนจากไป เซเทียนก็ออกจากห้องฝึกซ้อมเช่นกัน และรีบไปหาแม่ของเขาทันที

เมื่อลองคำนวณเวลาดูแล้ว เซเฟอร์ก็จากไปได้ 3 วันแล้ว ศัตรูอาจจะโจมตีเมื่อไหร่ก็ได้ ดังนั้นเขาจึงต้องอยู่เคียงข้างแม่ตลอดเวลาเพื่อความปลอดภัยของเธอ

ในเวลาเดียวกัน ที่เขตที่พักครอบครัวของศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ โจรสลัดหน้าตาดุร้ายคนหนึ่งกำลังย่องเบาเข้าไปในบ้านของเซเฟอร์อย่างเงียบเชียบ

“เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า... เซเฟอร์ แกจับตัวชั้นมา ลูกน้องของชั้นไม่ตายก็ถูกจับ แต่แกคงไม่คาดคิดสินะ ว่าชั้นจะหนีรอดมาได้”

“ถึงแม้ว่าชั้นจะแก้แค้นแกโดยตรงไม่ได้ แต่การที่แกต้องทนดูครอบครัวตัวเองถูกชั้นฆ่าตาย มันจะต้องทำให้แกทนทุกข์ทรมานไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

ด้วยความกลัวว่าศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือจะออกตามล่า พาสลีจึงคว้ามีดที่ขโมยมาได้ และมุ่งหน้าตรงไปยังบ้านของเซเฟอร์

รอยยิ้มอันโหดเหี้ยมปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ราวกับว่าเขามองเห็นภาพครอบครัวของเซเฟอร์กำลังตายอย่างน่าสยดสยองภายใต้คมมีดของเขา

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เซเทียนกำลังคุยกับแม่ของเขาอยู่ จู่ ๆ เขาก็สัมผัสได้ว่ามีคนกำลังบุกเข้ามาในบ้านของพวกเขา

ใบหน้าเล็ก ๆ ของเซเทียนตึงเครียดขึ้นมาทันที และเขาก็รีบเอ่ยกับไอลีนว่า “แม่ครับ รีบเข้าไปในห้องแล้วอย่าออกมาเด็ดขาดเลยนะครับ”

“เทียนน้อย เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ? มีอะไรเหรอลูก?”

ไอลีนมองดูสีหน้าร้อนรนของลูกชายและเอ่ยถามด้วยความกังวล

“ไม่มีเวลาแล้ว! แม่ครับ รีบกลับเข้าไปในห้องเร็วเข้า! ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าออกมาเด็ดขาดเลยนะครับ!”

เซเทียนไม่ได้อธิบายอะไรให้มากความ เขาดันหลังแม่ของเขากลับเข้าไปในห้อง และล็อกประตูจากด้านใน

“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เทียนน้อย? เปิดประตูสิ เปิดประตูเถอะ!”

ไอลีนตะโกนเรียกด้วยความร้อนรน

“แม่ครับ อย่าส่งเสียงดังสิ ชั้นกินผลปีศาจเข้าไปแล้ว ชั้นไม่เป็นไรหรอกครับ ไว้เดี๋ยวชั้นจะเล่าทุกอย่างให้ฟังทีหลังนะ”

ไอลีนยังคงร้องเรียกด้วยความกังวล แต่เซเทียนก็วิ่งออกไปข้างนอกเสียแล้ว

เมื่อมาถึงลานบ้าน เขาก็หยิบปืนพลุสัญญาณออกมาและยิงขึ้นฟ้าไปหนึ่งนัด

“ฟิ้ววว... ปังงง...”

ในขณะเดียวกัน เขาก็ชักปืนพกที่ได้มาจากเซเฟอร์ออกมา และเล็งไปที่ประตูบ้านอย่างแน่วแน่

พลังมิติของเขาสัมผัสได้ถึงร่างของคนแปลกหน้า

“บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ชั้นถูกจับได้แล้วงั้นเหรอ?”

พาสลีที่เพิ่งจะมาถึงประตูบ้านถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อเห็นพลุสัญญาณถูกยิงขึ้นฟ้าอย่างกะทันหัน

จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าไปที่ประตูบ้านโดยไม่ลังเล

“ต่อให้ถูกจับได้ก็ไม่เป็นไร ยังพอมีเวลาอยู่”

ใบหน้าของพาสลีดูน่าเกลียดและโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง

ในเวลาเดียวกัน ทั่วทั้งศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือต่างก็มองเห็นพลุสัญญาณ

“เกิดอะไรขึ้น? ใครเป็นคนยิงพลุสัญญาณนั่น? ทิศทางนั้นมัน... เขตที่พักครอบครัวไม่ใช่เหรอ?!”

“รีบส่งคนไปดูเดี๋ยวนี้ว่าเกิดอะไรขึ้น!”

จอมพลเรือคองเรียกยามมาสั่งการให้ไปตรวจสอบสถานการณ์ และราวกับว่าเขานึกบางสิ่งขึ้นมาได้ จู่ ๆ เขาก็ชะงักไป

“ทิศทางนั้นคือเขตที่พักครอบครัว... หรือว่าจะมีอันตราย? รีบไปดูเร็วเข้า!”

พลเรือโทซึรุ เสนาธิการกองทัพเรือ ก็ส่งคนไปตรวจสอบเช่นกัน และหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พาผู้ช่วยของเธอและรุดหน้าไปที่เกิดเหตุด้วยตัวเอง

ที่ภูเขาด้านหลัง ดราก้อนมองดูทิศทางของพลุสัญญาณ และจู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าเซเทียนเพิ่งจะขอปืนพลุสัญญาณจากเซเฟอร์ไปเมื่อไม่นานมานี้

เขายังเคยพูดติดตลกเลยว่า หากมีอันตรายเกิดขึ้นในอนาคต เขาจะใช้มันเพื่อขอความช่วยเหลือจากดราก้อน ในตอนนั้น เขาคิดว่าเซเทียนแค่ล้อเล่นเท่านั้น

“แย่แล้ว! เทียนน้อยกำลังตกอยู่ในอันตราย!”

พูดจบ เขาก็พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังบ้านของเซเฟอร์ด้วยความร้อนรน

“เทียนน้อย คุณป้าไอลีน อย่าเป็นอะไรไปนะครับ!”

“ปัง ปัง...”

ขณะที่ศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือกำลังตรวจสอบสถานการณ์ เซเทียนก็ลั่นไกปืนใส่โจรสลัดที่พุ่งเข้ามาในบ้านหลายนัดซ้อน

“อ๊ากกก...”

พาสลีที่เพิ่งพุ่งเข้ามาถูกโจมตีทีเผลอและโดนยิงเข้าที่ไหล่ แต่เขาก็เบี่ยงตัวหลบได้ทัน

ในขณะเดียวกัน เขาก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ลานบ้าน แต่เมื่อเห็นเพียงแค่เด็กน้อยถือปืน เขาก็รู้สึกยินดีขึ้นมาอีกครั้ง

“โธ่เอ๊ย น่าเสียดายจัง ไม่โดนจุดสำคัญเลย”

เซเทียนรู้สึกเสียดายเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ากระสุนเข้าเป้าที่ไหล่เพียงนัดเดียว เขายังเด็กเกินไป ทั้งพลังผลปีศาจและพละกำลังของเขาก็ยังอ่อนแอมาก

เมื่อบวกกับความแข็งแกร่งที่ค่อนข้างสูงของพาสลี เขาก็เลยสามารถหลบหลีกมันไปได้อย่างหวุดหวิด

“เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า... ชั้นก็นึกว่ามีการซุ่มโจมตีซะอีก ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาตกม้าตายเพราะเด็กอมมืออย่างแก แต่แกจะไม่มีโอกาสอีกแล้วล่ะ”

ก่อนที่เซเทียนจะทันได้ตอบโต้ พาสลีก็ง้างมีดและฟาดฟันเข้าใส่เซเทียน

“ปัง ปัง...”

เซเทียนลั่นไกปืนใส่โจรสลัดที่กำลังพุ่งเข้ามาเป็นชุด

แม้ว่าในชาติก่อนเขาจะคุ้นเคยกับอาวุธปืนเป็นอย่างดี แต่ตอนนี้เขาตัวเล็กเกินไปจริง ๆ

แรงถีบกลับของปืนพกทำให้ฝ่ามือของเขาชาหนึบ และกระสุนก็สูญเสียความแม่นยำไป

พาสลีหลบกระสุนและมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเซเทียนในพริบตา เขาง้างมีดขึ้นและฟาดฟันลงมา

“บาเรียมิติ”

เซเทียนรีบใช้พลังผลปีศาจของเขาทันที

“บาเรียมิติ...”

นี่คือทักษะป้องกันที่เซเทียนพัฒนาขึ้นในช่วงที่ผ่านมา แค่การใช้เพียงครั้งเดียวก็สูบพละกำลังของเขาไปมากมายมหาศาลแล้ว

บาเรียมิติคือการควบแน่นม่านพลังมิติขึ้นมาเป็นเกราะป้องกันตรงหน้าเขา แต่ในปัจจุบันเซเทียนสามารถสร้างเกราะป้องกันที่มีขนาดเพียงครึ่งเมตรเท่านั้น

“เพล้งงง...”

บาเรียมิติคงสภาพอยู่ได้เพียง 1 วินาทีก็แตกสลายไป

เซเทียนกระเด็นถอยหลังไป 4-5 เมตรจากแรงปะทะ และมีรอยเลือดไหลซึมออกมาที่มุมปากของเขา

“หืม? สมกับที่เป็นลูกชายของพลเรือเอกจริง ๆ มีพลังผลปีศาจด้วยซะล่ะ แต่นี่มันก็จบลงแค่นี้แหละ ชั้นอยากจะเห็นสีหน้าของเซเฟอร์ตอนที่เห็นแกตายจริง ๆ มันจะต้องน่าตื่นเต้นมากแน่ ๆ เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

พาสลีหัวเราะร่วนขณะที่เขายังคงฟาดฟันเข้าใส่เซเทียนอย่างต่อเนื่อง

“เคลื่อนย้ายพริบตา”

เซเทียนเปิดใช้งานพลังของเขาและเบี่ยงตัวหลบการโจมตีไปได้

ในขณะเดียวกัน เขาก็ตะโกนเสียงดังว่า “ไอ้โจรสลัดสารเลว ทหารเรือกำลังจะมาถึงแล้ว แกหนีไม่รอดหรอก!”

ไม่มีวี่แววของความหวาดกลัวปรากฏอยู่บนใบหน้าของเขาเลย สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้ก็คือการถ่วงเวลาเท่านั้น

“หนีงั้นเหรอ? ในเมื่อชั้นมาถึงที่นี่แล้ว ชั้นก็ไม่ได้กะจะรอดกลับไปอยู่แล้ว ยังมีเวลาถมเถไป กว่าทหารเรือจะมาถึง แกก็คงตายด้วยน้ำมือชั้นไปแล้วล่ะ”

“เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า... ตายซะเถอะ ไอ้เด็กเปรต!”

ไม่มีเวลาให้คิดแล้ว เซเทียนใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาเพื่อหลบหลีกและเริ่มการต่อสู้แบบกองโจรกับพาสลี โดยจะตอบโต้ด้วยปืนพกเป็นระยะ ๆ

แต่ภายในเวลาไม่กี่นาที เขาก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ และพละกำลังของเขาก็กำลังจะหมดลงในไม่ช้า

“บ้าเอ๊ย นี่มันศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือไม่ใช่หรือไง? แถมยังเป็นเขตที่พักครอบครัวอีกต่างหาก ทำไมถึงยังไม่มีใครมาอีกเนี่ย?”

เขาคิดอย่างร้อนรนขณะที่คอยหลบหลีก

“เทียนน้อย เกิดอะไรขึ้นลูก? ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่นี่แล้ว!”

ในตอนนั้นเอง ไอลีนก็เปิดประตูและวิ่งถลันออกมา หวังจะเข้ามาปกป้องเซเทียน

“แย่แล้ว...”

หัวใจของเซเทียนกระตุกวูบ เขาไม่คาดคิดเลยว่าแม่ของเขาจะเปิดประตูออกมา เรื่องใหญ่แล้วคราวนี้

เดิมทีเซเทียนเพียงคนเดียวก็ยังพอจะรับมือได้บ้าง แต่การปรากฏตัวของไอลีนก็ทำให้เซเทียนเสียกระบวนไปโดยสิ้นเชิง

“เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า... มีมาเพิ่มอีกคนแล้ว ยอดเยี่ยมไปเลย ชั้นจะฆ่าแกก่อน แล้วค่อยจัดการกับไอ้เด็กนี่ทีหลัง”

เมื่อเห็นว่าเขาไม่สามารถล้มเซเทียนลงได้เป็นเวลานาน พาสลีก็หันไปมองไอลีนที่เพิ่งปรากฏตัวออกมาแทน

“ตายซะ...”

“แย่แล้ว แม่ ระวัง!”

“เคลื่อนย้ายพริบตา”

เซเทียนตื่นตระหนกสุดขีด เขาไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว และใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาไปขวางหน้าไอลีนทันที พร้อมกับเผชิญหน้ากับคมมีดที่กำลังพุ่งเข้ามา

“ป้องกันให้ได้สิ...”

บาเรียมิติถูกควบแน่นขึ้นมาขวางกั้นอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ความคิดก็ไม่อาจช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งได้ บาเรียมิติที่เพิ่งสร้างขึ้นมาแตกสลายไปโดยไม่ทันได้คงสภาพอยู่ถึง 1 วินาทีด้วยซ้ำ

เมื่อมีแม่อยู่ข้างหลัง เซเทียนจึงไม่สามารถใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาหลบหนีไปได้ และถูกคมมีดของโจรสลัดฟันเข้าอย่างจัง

เลือดหยดใหญ่พุ่งกระฉูดออกมาจากหน้าอกของเขาในทันที

เขาล้มพับลงไปในอ้อมแขนของไอลีน

ทั้งสองล้มลงกับพื้น และความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แทบจะทำให้เซเทียนหมดสติไปในทันที

“เทียนน้อย ลูกเป็นยังไงบ้าง?”

ไอลีนตะโกนด้วยความร้อนรน

“เฮอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า... ตายซะ!”

ดวงตาแดงก่ำของพาสลีเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

เขาแทงตรงไปที่หน้าอกของเซเทียน หวังจะปลิดชีพทั้งสองคนในคราวเดียว

“ไม่นะ...” ไอลีนเห็นดังนั้นจึงกอดเซเทียนไว้และหมุนตัว

คมมีดอันแหลมคมทะลวงร่างของไอลีนและเซเทียนไปจนมิดด้าม