บทที่ 99 - ว่าจ้าง

บทที่ 99 - ว่าจ้าง

"ฟู่~ ฟู่~ ฟู่~!"

เสียงก๊าซพ่นออกมา

ซูอิงฮุยกำลังตรวจเช็คถังแก๊ส เพื่อให้แน่ใจว่าข้างในยังมีแก๊สหลงเหลืออยู่

ข่าวร้ายคือ ประมาณสองในสามของถังแก๊สทั้งหมด ว่างเปล่าไม่มีแก๊สเลย

แต่ข่าวดีก็คือ ที่นี่มีสต็อกเยอะมาก ต่อให้มีแก๊สแค่หนึ่งในสาม ก็ยังถือว่าเหลือเฟือ!

ถังแก๊สระเบิดขึ้นมานี่ อานุภาพมันไม่ธรรมดาเลยนะเว้ย!

ตอนที่ซูอิงฮุยสังเกตเห็นตัวอักษรจีนพิมพ์อยู่บนถังแก๊ส เขาก็หันไปมองชายผมทองด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น พร้อมกับถามด้วยความสงสัย "ของพวกนี้มันมาจากไหนเนี่ย?"

ชายผมทองหันไปมองลูกน้อง "พูดมาสิ ลูกพี่เขาถามว่าของพวกนี้มันมาจากไหน"

ลูกน้องยิ้มแห้งๆ แล้วตอบว่า พ่อของเขาไปปล้นมาจากพวกแก๊งลักลอบนำเข้าของเถื่อนน่ะ

ตอนแรกกะว่าจะเอาไปขายแลกเงิน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าของพวกนี้จะขายไม่ออกเลยในประเทศนี้

จะเอาไปชั่งกิโลขายเป็นเศษเหล็ก ของเยอะขนาดนี้ก็ไม่มีใครกล้ารับซื้ออีก

พอไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยเอามาหมกไว้ในโกดังนี่แหละ

กะว่าเดี๋ยวรอไปอีกสักพัก ค่อยเอาไปขายเป็นเศษเหล็กทิ้ง

ซูอิงฮุยถึงกับร้องว้าว นี่เพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ว่ามีคนลักลอบนำเข้าถังแก๊สด้วย

โลกนี้มันกว้างใหญ่จริงๆ เรื่องแปลกประหลาดมีอยู่ทุกที่ ความรู้ใหม่มาอีกแล้วสิเนี่ย

"ว่าราคามาเลย ถังไหนมีแก๊ส ฉันเหมาหมด! ส่วนถังเปล่า พวกแกก็เก็บไว้ชั่งกิโลขายก็แล้วกัน"

ลูกน้องของชายผมทองบอกว่า "พี่ครับ รอผมแป๊บนึงนะ ผมขอไปถามพ่อก่อน แป๊บเดียวครับ! 10 นาที! ไม่สิ 5 นาทีก็พอ!"

ซูอิงฮุยพยักหน้ารับ "ไปสิ รีบไปรีบกลับ"

เมื่อได้รับคำอนุญาต ลูกน้องคนนั้นก็รีบวิ่งหน้าตั้งกลับเข้าไปในเมืองทันที

"มีบริการส่งถึงที่ไหม?" ซูอิงฮุยหันไปถามชายผมทอง

"ส่งสิครับ! แค่พี่ช่วยจ่ายค่าส่งให้หน่อยก็พอ ในเมื่อพี่ไม่ได้ซื้อปืน..."

"ตกลงตามนี้ ไปหารถมาเลย ฉันจะรออยู่ที่นี่แหละ"

ชายผมทองหน้าบานเป็นกระด้ง รีบสั่งให้ลูกน้องที่เหลือไปหารถมาขนของทันที

ซูอิงฮุยพูดเสริม "พวกแกก็อย่ามัวแต่ชักช้าล่ะ บอกว่าจะไปหาระเบิดมือมาไม่ใช่เหรอ รีบไปหามาเลย มีเท่าไหร่เอามาให้หมด"

ชายผมทองพยักหน้ารับคำ แล้วก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในเมืองเช่นกัน

ตอนนี้ในโกดังเหลือแค่ซูอิงฮุยกับวั่งไฉ วั่งไฉเอ่ยปากถาม "ไอ้ถังเหล็กพวกนี้ มันจะระเบิดไอ้มังกรนั่นตายจริงเหรอวะ"

"เห็นถังขนาด 15 กิโลนี่ไหม?" ซูอิงฮุยชี้ไปที่ตัวหนังสือบนถังแก๊ส

"อืม เห็นสิ" วั่งไฉพยักหน้า

"อานุภาพระเบิดของไอ้ถังนี้ มันเทียบเท่ากับระเบิด TNT 150 กิโลเลยนะเว้ย! แกรู้ไหมว่ามันหมายความว่าไง?"

"ไม่รู้สิ" วั่งไฉส่ายหน้า

"TNT แค่กิโลเดียว ก็สามารถระเบิดบ้านสองชั้นให้ราบเป็นหน้ากลองได้แล้วนะ!" ซูอิงฮุยชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่งในเมืองแล้วอธิบายให้ฟัง

"เชี่ย! จริงดิ!" วั่งไฉทำหน้าไม่เชื่อ ก่อนจะมองซูอิงฮุยด้วยสีหน้างุนงง "แกมันคนไม่มีความรู้ไม่ใช่เหรอ? แล้วไปรู้เรื่องพวกนี้มาได้ยังไงเนี่ย!"

ซูอิงฮุยเหยียดยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "เพิ่งเสิร์ชเน็ตเมื่อกี้นี้เอง!"

วั่งไฉ: "..."

……

ลูกน้องของชายผมทองพาพ่อของเขากลับมาด้วย หลังจากต่อรองราคากันพักหนึ่ง ก็ตกลงซื้อขายกันในราคาถังละ 30,000 จ๊าด หรือคิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 100 บาท

รวมถังที่มีแก๊สทั้งหมด 761 ถัง

รออีกสักพัก ลูกน้องคนอื่นๆ ของชายผมทองก็ขับรถไถหลายคันมาจอดหน้าโกดัง แล้วก็เริ่มขนถังแก๊สขึ้นรถ

ตอนที่กำลังขนของกันอยู่ ชายผมทองก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับมา พร้อมกับหิ้วกระเป๋าเจมส์บอนด์มาด้วยใบหนึ่ง

ข้างในมีระเบิดมือ 32 ลูก ชายผมทองบอกว่านี่คือระเบิดทั้งหมดที่กว้านซื้อมาได้จากทั้งเมืองแล้ว

สุดท้ายก็ตกลงซื้อขายระเบิดมือ 32 ลูก ในราคาลูกละ 600 หยวน

ชายผมทองบริการดีสุดๆ ถึงขนาดยกเครื่องรูดบัตรมาให้ถึงที่

ซูอิงฮุยเดินเข้าไปกอดคอชายผมทอง "รอเสร็จงานวันนี้ แกช่วยไปสืบดูให้หน่อยนะ ว่าใครมี 'ของใหญ่' ขายบ้าง เผื่อคราวหน้าฉันจะมาซื้ออีก"

ชายผมทองชะงักไป "ลูกพี่ ไอ้ของใหญ่ที่ลูกพี่ว่า มันคืออะไรครับ"

ซูอิงฮุยกระแอมไอเบาๆ "ก็ไอ้พวกที่ระเบิดแล้วเกิดควันรูปเห็ดไง"

ชายผมทองกลืนน้ำลายดังเอื๊อก กระซิบถามกลับมา "ขีปนาวุธเหรอครับ?"

พอซูอิงฮุยพยักหน้ารับ ชายผมทองก็เริ่มสงสัยว่า ลูกพี่คนนี้เตรียมตัวจะไปทำสงครามที่ไหนหรือเปล่า ถึงอยากจะได้ขีปนาวุธขนาดนี้ แต่ถ้าจะทำสงคราม ทำไมถึงไม่ซื้อปืนล่ะ?

ชายผมทองตอบเลี่ยงๆ ไปว่า "เดี๋ยวผมจะพยายามไปสืบให้นะครับ"

เขาจะไปมีปัญญาหาขีปนาวุธมาให้จากไหนล่ะ

ซูอิงฮุยเองก็รู้ดีว่าการจะไปหาซื้อขีปนาวุธมันเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ ที่เขาถามก็แค่ถามเผื่อไว้เท่านั้นแหละ

ถ้าถังแก๊สพวกนี้ระเบิดมังกรเจียวตายก็ถือว่าโชคดีไป

แต่ถ้าถังแก๊สระเบิดมังกรเจียวไม่ตาย เขาก็ต้องกลับมาคิดหาทางใหม่ ถามเผื่อไว้ก่อนก็ไม่เสียหายอะไรนี่นา

……

ถังแก๊สถูกบรรทุกจนเต็มรถไถสามคัน กองสูงเป็นภูเขาเลากา

ภายใต้การสั่งการของซูอิงฮุย ขบวนรถไถก็เคลื่อนขบวนมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านของชายตาเดียวอย่างอึกทึกครึกโครม

เมื่อชายตาเดียวเห็นซูอิงฮุยขนถังแก๊สกลับมาเยอะแยะขนาดนี้ เขาก็ถึงกับอ้าปากค้าง

เขารีบวิ่งเข้าไปช่วยพวกลูกน้องของชายผมทองขนของลงจากรถ

หลังจากขนของลงเสร็จ กลุ่มชายผมทองก็บอกลาซูอิงฮุยแล้วก็ขับรถไถกลับไป

ชายตาเดียวมองดูกองถังแก๊สที่กองเป็นภูเขาเลากา แล้วก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด "ลูกพี่ จะเอาของพวกนี้ไปทำอะไรครับเนี่ย"

ไม่ใช่แค่ชายตาเดียวหรอก แม้แต่ซูอิงฮุยเองก็ยังคิดไม่ตกเหมือนกัน

ตอนนี้ปัญหาที่พวกเขาต้องเจอคือ จะขนถังแก๊สพวกนี้เข้าไปในป่าลึกได้ยังไง

เห็นได้ชัดว่ารถไถไม่มีทางขึ้นเขาได้แน่ๆ

ซูอิงฮุยเบนสายตาไปมองรถกระบะบุโรทั่งของชายตาเดียว แล้วก็ส่ายหน้าปฏิเสธทันที

ซูอิงฮุยหันไปถามชายตาเดียว "ปกติแกพาทัวร์ลักลอบข้ามแดนรอบนึง ได้เงินเท่าไหร่ บอกมาตรงๆ เลยนะ"

ชายตาเดียวไม่เข้าใจว่าทำไมซูอิงฮุยถึงถามเรื่องนี้ แต่ก็ยอมตอบไปตามตรง "น่าจะได้ประมาณ 200,000 จ๊าดครับ"

200,000 จ๊าด ก็ประมาณ 700 กว่าหยวน...

หลังจากคำนวณคร่าวๆ ซูอิงฮุยก็สั่งว่า "แกไปเกณฑ์คนในหมู่บ้านมา ให้แบกคนละสองถัง ตามฉันไปที่ที่ฉันเจอแกตอนแรกนั่นแหละ จ่ายให้คนละ 500 หยวน!"

"ถ้าใครแบกไหวแค่ถังเดียว ก็จ่ายให้ 200 หยวน!"

"ส่วนแก เป็นคนนำทาง ฉันให้แก 1,000 หยวน!"

ชายตาเดียวถึงกับอึ้งกิมกี่ มองดูกองถังแก๊สบนพื้น แล้วก็รู้สึกเสียดายเงินแทนซูอิงฮุยขึ้นมาจับใจ

นี่มันต้องใช้เงินเท่าไหร่กันเนี่ย!

"ยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะ! รีบไปสิวะ!!"

ซูอิงฮุยตวาดลั่นด้วยความหงุดหงิด

……

เมื่อได้ยินว่ามีเงินให้หา แถมยังเป็นเงินก้อนโตด้วย ทั้งหมู่บ้านก็แทบจะแตกตื่นกันไปหมด

ไม่ใช่แค่ผู้ชายอกสามศอกหรือพวกผู้หญิงเท่านั้น แต่แม้แต่พวกเด็กๆ ที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ก็ยังแห่กันมาด้วย

เพียงชั่วพริบตา ผู้คนก็แห่กันมาออกันเต็มหน้าบ้านชายตาเดียวจนแทบจะไม่มีที่ยืน

"เงียบๆ หน่อย! เงียบๆ! เถ้าแก่เขาบอกแล้วว่าให้แบกคนละสองถัง ห้ามแบกเกิน เดี๋ยวจะเดินไม่ไหวเอา!"

"ผู้ชายมาเข้าแถวข้างหน้า! ผู้หญิงอยู่ตรงกลาง! เด็กๆ ไปต่อท้ายนู่น!"

"นี่! ตาแก่! หลังแกก็จะค่อมอยู่แล้ว ยังจะมาเบียดเสียดกับเขาอีก ขืนไปตายบนเขาจะทำไง กลับไปเลยนะ! รีบกลับไปเลย!"

"พวกเด็กๆ เข้าแถวเรียงตามความสูง! ใครสูงก็อยู่ข้างหน้า! ใครตัวเตี้ยกว่าถังแก๊ส ไสหัวกลับไปดูดนมแม่ไป!"

ต้องยอมรับเลยว่า บารมีของชายตาเดียวในหมู่บ้านนี้มันไม่ธรรมดาจริงๆ แค่พูดไม่กี่คำ ทุกคนก็ยอมต่อแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ซูอิงฮุยเห็นแล้วก็อดรำพึงไม่ได้ ยุคนี้สมัยนี้เนี่ยนะ ไม่มีอะไรจะมีอำนาจไปกว่าเงินอีกแล้วล่ะ!

หลังจากที่ทุกคนได้รับถังแก๊สของตัวเองครบถ้วนแล้ว ชายตาเดียวก็เดินนำขบวน พาคนทั้งหมู่บ้านมุ่งหน้าเข้าสู่ป่าลึกอย่างยิ่งใหญ่อลังการ

ชายตาเดียวเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เกิดมาเขายังไม่เคยเป็นผู้นำขบวนทัพใหญ่โตขนาดนี้มาก่อนเลย!

(จบแล้ว)