บทที่ 32 - กินข้าวง่ายๆ

บทที่ 32 - กินข้าวง่ายๆ

เมื่อซูอิงฮุยตื่นนอน เขาก็บิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน เผลอพลิกตัวเอามือไปเกาตูดตามความเคยชิน

จู่ๆ ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังไลฟ์สดอยู่ จึงรีบชักมือกลับทันที

เฮ้อ เป็นนักทดลองนอนนี่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะเนี่ย!

เมื่อคืนเขาพลิกตัวไปมาทั้งคืน นอนยังไงก็นอนไม่หลับ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา แปลกที่แปลกทางนี่!

เขาก็เลยลุกขึ้นมาไถมือถือเล่น จนกระทั่งตีสองครึ่งนั่นแหละ ถึงได้ผล็อยหลับไปเพราะทนความง่วงไม่ไหวจริงๆ

พอตื่นมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ก็พบว่าปาเข้าไปตอนเที่ยงแล้ว ท้องของเขาก็ส่งเสียงร้องโครกครากประท้วงขึ้นมาทันที

เมื่อเข้าไปดูข้อมูลหลังบ้านของห้องไลฟ์สด ก็พบว่ามีคนดูอยู่แค่ไม่กี่คน ซึ่งนั่นก็ดีเหมือนกัน เขาจะได้พักผ่อนสบายๆ หน่อย

เพราะยังไงซะ การไลฟ์สดแบบนี้ ตอนกลางวันมันก็ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก ตอนกลางคืนต่างหากล่ะถึงจะเป็นของจริง

แต่ในเมื่อรับเงินเขามาแล้ว ก็ต้องทำตามหน้าที่ ไลฟ์สดต่อไป

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันลวกๆ ซูอิงฮุยก็คว้าไม้เซลฟี่เดินลงไปชั้นล่าง

พอเปิดประตูหน้าคฤหาสน์ออก ก็พบว่ามีถุงพลาสติกใบใหญ่เบ้อเริ่มวางอยู่หน้าประตู

นี่คือเสบียงอาหารที่ทางบริษัทส่งมาให้เขา ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นพวกของกินนั่นแหละ

นี่เป็นคำขอพิเศษของซูอิงฮุยเอง เขาบอกไปตรงๆ เลยว่าเขากินจุมาก

ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายน่ะเหรอ ก็ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกแล้ว แถมยังเซ็นสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรเรียบร้อย

ถ้าซูอิงฮุยอยู่รอดปลอดภัยจนครบ 15 วัน ก็จะมีคนมาเคลียร์บิลให้

แต่ถ้าอยู่ไม่ครบ 15 วันล่ะก็ ขอโทษด้วยนะ ควักเนื้อจ่ายเองไปเลย

ของกินส่วนใหญ่ก็เป็นพวกอาหารกึ่งสำเร็จรูป เอามาอุ่นนิดๆ หน่อยๆ ก็กินได้เลย

ซูอิงฮุยเคยไปเดินสำรวจห้องครัวของคฤหาสน์มาแล้ว มันว่างเปล่าสุดๆ อย่าว่าแต่จะทำกับข้าวเลย แม้แต่กระทะสักใบยังไม่มี

โชคดีนะที่ยังมีไมโครเวฟเหลืออยู่เครื่องหนึ่ง พอจะใช้อุ่นอาหารง่ายๆ ได้บ้าง

ซูอิงฮุยหยิบของออกมาจากถุงพลาสติก มีทั้งเป็ดย่างแช่แข็ง ซาลาเปา เกี๊ยวซ่า ข้าวกล่องอุ่นร้อน ขนมจีนหม้อไฟอุ่นร้อน...

หลังจากเทของทั้งหมดออกมากองรวมกัน ซูอิงฮุยก็จัดแจงตั้งกล้อง เตรียมตัวกินแหลก!

ตอนนี้ในช่องแชทก็เริ่มมีคนเข้ามาแซวเขาแล้ว

"อรุณสวัสดิ์ครับลูกพี่ นึกว่าจะม่องเท่งไปซะแล้ว"

ซูอิงฮุยชูนิ้วกลางแจกฟักให้พวกนักเลงคีย์บอร์ดไปหนึ่งที จากนั้นก็นั่งกินของตรงหน้าอย่างเงียบๆ

เขาหิวจนไส้จะขาดอยู่แล้ว ถ้าขืนไม่รีบกินมีหวังได้ตายจริงๆ แน่

กินซาลาเปาลูกโตๆ เข้าไปสองสามคำ ซูอิงฮุยถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

จากนั้นก็หยิบลูกที่สอง... ลูกที่สาม... ลูกที่หก...

ซัดซาลาเปาลูกโตๆ ไปสิบกว่าลูก ซูอิงฮุยถึงเริ่มหยิบน้ำมาซด

"อ๊า~ ชื่นใจ!"

จากนั้นเขาก็เริ่มแกะข้าวกล่องอุ่นร้อนกิน สำหรับข้าวกล่องพวกนี้ ปกติแล้วเขาไม่ค่อยชอบกินเท่าไหร่ รู้สึกว่ารสชาติมันไม่ค่อยเหมือนข้าวที่หุงสุกใหม่ๆ

แต่ถึงจะไม่ชอบก็เถอะ เวลาที่คนเราหิวโซน่ะนะ อะไรที่พอกินได้ ก็เอาเข้าปากหมดแหละ

ดังนั้นซูอิงฮุยจึงไม่เข้าใจพวกคนที่กินยากเลือกกินเลยสักนิด

ถ้าใช้คำพูดของเขาก็คือ: กินยากงั้นเหรอ? ลองปล่อยให้มันหิวโซสักสามวันสามคืนดูสิ รับรองว่าขี้มันก็ยังบอกว่าอร่อย!

ฟาดข้าวกล่องไปสามกล่องรวด ตามด้วยโคล่าอีกหนึ่งขวด ซูอิงฮุยถึงได้ครางออกมาอย่างมีความสุข "ฟินสุดๆ!"

"ติ๊ง~!"

เสียงเตือนจากไมโครเวฟดังขึ้น เป็ดย่างแช่แข็งของเขาอุ่นเสร็จแล้ว ซูอิงฮุยลุกขึ้นไปหยิบเป็ดย่างออกมาวางบนโต๊ะ

ความจริงเป็ดย่างตัวนี้ เขาตั้งใจจะเก็บไว้ให้วั่งไฉกิน แต่ไอ้หมาตัวดีมันดันหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ ซูอิงฮุยก็เลยต้องจำใจกินแทนมันไปก่อน

เป็ดย่างแช่แข็งแบบนี้ รสชาติก็ไม่ได้แย่อะไรนัก รสชาติก็เหมือนเป็ดย่างทั่วไปนั่นแหละ แค่เนื้อจะยุ่ยๆ ไปหน่อย

ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ เวลาคนเราหิวโซ อะไรที่พอกินได้ ก็ยัดเข้าปากไปก่อน

ซูอิงฮุยไม่รอช้า ใช้มือฉีกเป็ดย่างที่ยังมีน้ำมันหยดติ๋งๆ แล้วเริ่มสวาปามอย่างตะกละตะกลาม

ผ่านไปแค่สิบกว่านาที เป็ดย่างทั้งตัวก็ถูกเขาแทะจนเหลือแต่โครงกระดูก

กินเป็ดย่างเสร็จ ขนมจีนหม้อไฟอุ่นร้อนก็สุกพอดี

อืม! หม้อไฟนี่รสชาติใช้ได้เลย เหมือนกินหมาล่าทั่งเลย อร่อยดี

เขาใช้ตะเกียบคีบกินอย่างรวดเร็ว แป๊บเดียวก็ฟาดหม้อไฟไปหลายถ้วย

เขามองดูน้ำซุปที่เหลืออยู่ในถ้วยหม้อไฟ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกซดน้ำซุปทั้งหมดรวดเดียวหมดเกลี้ยง

หลังจากกินของคาวเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้ซูอิงฮุยเพิ่งจะรู้สึกอิ่มแค่ครึ่งท้องเท่านั้น

เขาจึงหยิบขนมปังกับนมกล่องในถุงออกมากินต่อ

ขนมปังพวกนี้ดูเหมือนชิ้นใหญ่ แต่จริงๆ แล้วมันก็แค่แป้งก้อนเล็กๆ ซูอิงฮุยฟาดขนมปังไปสิบกว่าชิ้น กับนมกล่องอีกสองกล่อง ถึงได้ยอมหยุด

ของพวกนี้กินยังไงก็ไม่อยู่ท้องหรอก เต็มที่ก็แค่รองท้องไปก่อนเท่านั้นแหละ

"ติ๊ง~"

เสียงไมโครเวฟดังขึ้นอีกครั้ง เกี๊ยวซ่าแช่แข็งของเขาอุ่นเสร็จแล้ว

อืม! ต้องยอมรับเลยว่าเกี๊ยวซ่านี่ ต่อให้แช่แข็งมา รสชาติก็ยังอร่อยเหาะอยู่ดี

เกี๊ยวซ่าหอมกรุ่นยั่วน้ำลาย ทำเอาซูอิงฮุยเกือบจะกัดลิ้นตัวเองตอนเคี้ยว

เกี๊ยวซ่าชามเบ้อเริ่ม ถูกเขาสวาปามอย่างรวดเร็ว แป๊บเดียวก็หมดเกลี้ยง

หลังจากกินเสร็จ ซูอิงฮุยถึงได้ลูบพุงอย่างพึงพอใจ อิ่มไปค่อนท้อง กำลังดีเลย

ต้องยอมรับเลยว่า เสบียงอาหารที่ธนาคารจัดหามาให้นั้นดีเยี่ยมจริงๆ มื้อนึงนี่กินไปหลายตังค์เลยทีเดียว

งานสบายๆ กินฟรีอยู่ฟรีแบบนี้ เขาถูกใจสุดๆ ไปเลย

มื้อนี้ซูอิงฮุยใช้เวลากินไปเกือบสองชั่วโมงเต็ม เรียกว่าสวาปามแบบไม่หยุดพักเลยแม้แต่นาทีเดียว

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ถูกผู้ชมที่ว่างจัดในห้องไลฟ์สดนั่งดูอยู่ตลอด

"นี่มึงเป็นหมูหรือไงวะเนี่ย! แดกจุขนาดนี้?! หมูยังแดกไม่สู้มึงเลยมั้ง!"

"บอกมานะ! ของที่มึงแดกเข้าไปทั้งหมดน่ะ มันหายไปไหนหมด? ลงไปอยู่ในท้องมึงหมดเลยเหรอวะ?!"

"มึงมาเป็นนักทดลองนอนทำไมวะเนี่ย ไปเป็นนักกินจุไม่ดีกว่าเหรอ? รายได้น่าจะดีกว่างานนี้เยอะเลยนะ!"

"บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว! กระเพาะมึงเป็นหลุมดำหรือไงวะเนี่ย!!"

……

ซูอิงฮุยใช้ไม้จิ้มฟันแคะฟันอย่างสบายอารมณ์ ทำเป็นไม่สนใจคอมเมนต์พวกนั้น "ก็เด็กบ้านนอกนี่ครับ ก็เลยกินจุไปหน่อย"

กินจุนิดหน่อยงั้นเหรอ? แม่มึงสิ นี่เรียกกินจุนิดหน่อยเหรอ?!

มึงแดกมื้อเดียว เท่ากับคนอื่นแดกทั้งอาทิตย์เลยนะโว้ย!!

มีผู้ชมบางคนที่ว่างจัด ถึงขั้นอัดคลิปตอนที่ซูอิงฮุยกินข้าว ตัดต่อแล้วเอาไปโพสต์ลงเน็ต

ในเน็ตมีนักกินจุเยอะแยะถมเถไป นักกินจุที่กินจุมากๆ ก็มีไม่น้อย แต่คนพวกนี้มักจะมีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง

นั่นก็คือ คลิปกินจุของพวกเขา ล้วนผ่านการตัดต่อมาแล้วทั้งสิ้น!

ส่วนเรื่องที่ว่าพวกเขากินเข้าไปจริงๆ หรือพอกินเสร็จก็ไปล้วงคออ้วกออก ก็มีแต่เจ้าตัวเท่านั้นแหละที่รู้ เพราะคนดูไม่ได้โง่ ทุกคนต่างก็รู้อยู่แก่ใจดี

แต่การกินรวดเดียวแบบไม่ได้หยุดพักของซูอิงฮุยแบบนี้ มันเป็นอะไรที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน!

และสิ่งที่ซูอิงฮุยไม่รู้ก็คือ คลิปการกินจุแบบรวดเดียวจบของเขากำลังถูกแชร์ต่อๆ กันไปในโลกอินเทอร์เน็ตด้วยความรวดเร็ว และกลายเป็นกระแสไวรัลอย่างหนัก

(จบแล้ว)