บทที่ 190 ยึดเมืองหลวง! ง่ายดายเหลือเกิน!
บทที่ 190 ยึดเมืองหลวง! ง่ายดายเหลือเกิน!
บทที่ 190 ยึดเมืองหลวง! ง่ายดายเหลือเกิน!
"หืม? พวกเจ้าเป็นใครกัน!"
ทุกคนที่ได้ยินเสียงรีบหันไปมองที่ประตู เมื่อประตูโลหะเปิดออก พวกเขาก็เห็นสาวงามในชุดรัดรูปสีดำเดินเข้ามา
ด้านหลังเธอมีอีกสองคน หนึ่งในนั้นคือสาวสวยที่ถือธนูประหลาด
อีกคนเป็นเด็กสาวที่ดูอายุน้อยมาก
และสุดท้าย คือ... ผู้ชาย?!!
...
ผู้หญิงถือดาบ ผู้หญิงถือธนู เด็กสาวคนหนึ่ง และผู้ชายอีกคน!
นี่มันกลุ่มบ้าอะไรกัน!
ฉินกวงเสี่ยวเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ เขาขมวดคิ้วมองเยว่ซิวและถาม "พวกเจ้าเป็นใคร เข้ามาได้อย่างไร!"
"เข้ามาได้ยังไงน่ะหรือ..."
ลี่เสี่ยวหวั่นที่กอดอกอยู่ชี้ไปที่โดรนที่กำลังหัวเราะ "ก็แน่นอนว่าคนส่งของของพวกเรานำทางมาสิ... จำเป็นต้องรุนแรงขนาดนั้นเลยหรือ!"
"กะๆๆ..."
โดรนรีบดิ้นหลุดและบินไปซ่อนหลังเยว่ซิว มันชี้โน่นชี้นี่ ทำท่าทางให้เยว่ซิวดู
ความหมายชัดเจน
พี่ครับ ผมโดนตีครับ!
...
แต่ฉินกวงเสี่ยวไม่สนใจเรื่องพวกนั้น เขาสั่งทันที "จับพวกมัน!"
"ครับ!"
กลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์จำนวนมากพุ่งเข้ามาทันที
แต่พวกเขายังไม่ทันเข้าใกล้
อื้ม!
เห็นนอร์ทสตาร์ยกมือขึ้น แสงสีม่วงทำให้วัตถุโลหะทั้งหมดรอบข้างสั่นครืนๆ รวมถึงกระสุนทั้งหมดลอยขึ้นมา
เหตุการณ์ประหลาดนี้ทำให้เฉินเหอร้องอย่างตกใจ
"นั่นคือพลังควบคุมแม่เหล็ก!"
นอร์ทสตาร์มองเฉินเหออย่างแปลกใจ "ไอ้แก่ สายตาไม่เลวนี่!"
"พวกเจ้าเป็นใครกันแน่..."
หนิงหยุนกั๋วทนนั่งไม่ไหวแล้ว เขาลุกขึ้นถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ
...
"น่าสนใจ..." คำพูดนี้ทำให้ลี่เสี่ยวหวั่นหัวเราะ ยายย่า เพิ่งส่งทหารหนึ่งแสนไปเมืองเจียงไห่ แค่กะพริบตาก็ลืมแล้ว
แต่เธอก็ไม่รังเกียจที่จะเตือนความจำพวกเขา
"เตือนความจำหน่อยนะคะ เมืองเจียงไห่ พวกคุณส่งทหารหนึ่งแสนไป โจมตีตอนหมอกจางเมื่อเช้านี้..."
อะไรนะ เมืองเจียงไห่
พอได้ยินคำนี้ ทุกคนก็นึกขึ้นได้
เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งชี้ไปที่ลี่เสี่ยวหวั่นและตะโกนด้วยความโกรธ "พวกเจ้าเป็นคนจากเมืองเจียงไห่! เป็นไปไม่ได้!"
ฉินเฟิงส่งทหารหนึ่งแสนไปเมืองเจียงไห่
แต่ตอนนี้!
ยังไม่ทันยึดเมืองเจียงไห่ได้
พวกเขากลับมาถึงเมืองหลวงแล้ว!
พวกเราไปยุ่งกับคนพวกไหนกันนี่!
...
"ขอแนะนำสักหน่อย~!" ลี่เสี่ยวหวั่นก้าวหลบให้เป็นทางและโค้งตัวแนะนำเยว่ซิวที่อยู่ด้านหลังอย่างนอบน้อม "ท่านผู้สร้างของพวกเรา! เยว่ซิว!"
"ขอต้อนรับท่านเยว่ซิว!"
นอร์ทสตาร์และเฉินโย่วชิวก็โค้งคำนับอย่างนอบน้อม!
การแสดงความเคารพนี้ก็ถือว่าให้เกียรติมากแล้ว
...
ฉินกวงเสี่ยวพยายามติดต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในเขตรังผึ้งใต้ดิน แต่กลับได้ยินเสียงระเบิดและเสียงกรีดร้องดังมาจากด้านนอก
รวมถึงเสียงหึ่งๆ แปลกประหลาดนั่น
เห็นได้ชัดว่าเขตรังผึ้งใต้ดินถูกบุกรุกแล้ว
...
และแน่นอน เห็นเยว่ซิวนั่งลงที่เก้าอี้ประธานด้านหน้าอย่างไม่ใส่ใจ เคาะโต๊ะเบาๆ "อย่าเสียแรงเปล่าเลย! ฐานทัพส่วนใหญ่ในเมืองหลวงถูกข้าทำลายไปแล้ว ตอนนี้เขตรังผึ้งก็เต็มไปด้วยกองทัพโดรนรบของข้า!"
"นั่งลงคุยกันดีๆ เถอะ!"
...
"เจ้า บังอาจ!"
แต่คำพูดนี้ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งโกรธจัด เขาเป็นหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัย มีพลังระดับมนุษย์กลายพันธุ์ขั้นสิบ ห่างจากขั้นเหนือธรรมชาติเพียงก้าวเดียว
เห็นเขาก้าวออกมา หมัดที่แฝงด้วยคลื่นกระแทกอากาศพุ่งเข้าใส่ใบหน้าเยว่ซิว
แต่ก่อนที่หมัดนั้นจะถึง
เพียงแค่เยว่ซิวสบตา
วินาทีต่อมา แรงกดดันมหาศาลก็ถาโถมเข้ามาทันที
ทั้งฉินกวงเสี่ยว เฉินเหอ หนิงหยุนกั๋ว และคนอื่นๆ แทบจะถูกกดลงพื้น
"นี่คือแรงโน้มถ่วง!"
ฉินกวงเสี่ยวที่มีประสบการณ์มากนึกขึ้นได้ กัดฟันพยายามต่อต้าน
แต่แรงโน้มถ่วงขั้นเหนือธรรมชาติระดับเก้า!
เยว่ซิวใช้เพียงหนึ่งส่วนสิบ!
สามร้อยเท่า
มากกว่าแรงโน้มถ่วงบนโลกถึงสามร้อยเท่า!
ทุกคนที่นี่ทนไม่ไหวแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยคนนั้น
กระดูกของเขาถูกแรงโน้มถ่วงอันน่ากลัวนี้บดขยี้ เริ่มมีเสียงกร๊อบแกร๊บของการแตกหัก เลือดเริ่มไหลออกมาจากตา จมูก และปาก!
เขาพยายามลุกขึ้น แต่ถูกกดแน่นกับพื้น
...
"แรงโน้มถ่วงที่น่ากลัวเหลือเกิน!"
ทุกคนเห็นมนุษย์กลายพันธุ์ขั้นสิบถูกบีบจนตาย สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!
"ตอนนี้ พอจะคุยกันได้แล้วหรือยัง?"
การบดขยี้มนุษย์กลายพันธุ์ขั้นสิบ ไม่ต่างอะไรกับการบดขยี้มด
เยว่ซิวชินชาแล้วตอนนี้
การฆ่าคนไม่ได้ทำให้รู้สึกผิดอะไร เพราะถ้าสลับที่กัน ตอนนี้คนตายก็คงเป็นตัวเองแล้ว!
...
คราวนี้ เมื่อเห็นพลังกลายพันธุ์อันน่ากลัวของเยว่ซิว ทุกคนก็เริ่มสงบลงมาก
เมื่อแรงโน้มถ่วงถูกปลดปล่อย ฉินกวงเสี่ยวถอนหายใจโล่งอก แล้วเงยหน้าถาม "ท่าน ต้องการอะไร!"
"ง่ายมาก... พวกเจ้ามีแค่สองทางเลือก!"
เยว่ซิวพูดอย่างสุภาพ
"หนึ่งคือเลือกตาย สองคือเลือกยอมจำนนต่อข้า"
"เจ้าพูดอะไร!"
เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งได้ยินแล้วก็โกรธจัด
เขาตะโกนดัง
"ฮึ เจ้าแค่ผู้รอดชีวิตธรรมดาที่มาจากชนชั้นล่าง กล้าดียังไงคิดจะนำเมืองหลวง! พูดจาบ้าบออะไร!"
พวกเขาล้วนเป็นผู้มีอำนาจระดับสูงก่อนวันสิ้นโลก!
ตระกูลที่มีอิทธิพลระดับประเทศ! มีรากฐาน!
ไม่เคยยอมจำนนต่อใครมาก่อน
พูดตรงๆ พวกเขาชินกับการเป็นผู้อยู่เหนือคนอื่น อยากได้อะไรก็แค่ยื่นมือ
ของโบราณอายุพันปีในพิพิธภัณฑ์
สายไฟที่ทำจากทองคำ นั่นยังถือว่าต่ำ!
ดาราสาวที่คนทั่วไปมองว่าสูงส่ง สำหรับพวกเขาแค่ของเล่นธรรมดา
ทะลุผ่านข้อจำกัดของคนธรรมดาไปแล้ว!
เหนือกว่าความคาดหมายของคนทั่วไป!
พวกเขาเคยมีอำนาจสั่งการข้าราชการระดับสูงด้วยซ้ำ
ชีวิตความตายของผู้คน แค่ความคิดเดียวก็จัดการได้
"ฮึ แค่ไอ้ขี้ข้าที่ผุดขึ้นมาหลังวันสิ้นโลก?"
ชายวัยกลางคนชินกับการอยู่เหนือผู้อื่น จะยอมให้ใครมาทำอะไรเหนือหัวได้
เขาชี้หน้าเยว่ซิว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจในอำนาจของตน
...
แต่ชัดเจนว่า คราวนี้เขาเลือกผิดคนแล้ว
เพราะเยว่ซิวไม่เพียงจะทำอะไรเหนือหัวเขา แต่จะทำให้หนักๆ ด้วย!
"ก่อนวันสิ้นโลก พวกเจ้าอยู่สูงส่งจริงๆ ควบคุมชีวิตความตายได้!"
เยว่ซิวจิบชาต้าหงเพาอย่างไม่รีบร้อน วางขาบนโต๊ะไฮเทคราคาแพง แล้วค่อยๆ ชี้ไปที่ชายวัยกลางคน
"แต่เจ้าดูเหมือนจะลืมไป ตั้งแต่สามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิจนถึงปัจจุบัน ใครเล่าจะอยู่สูงส่งได้ตลอดไป!"
"แล้วยังมีสุภาษิตที่ว่า..."
ข้างๆ นั้น ลี่เสี่ยวหวั่นเดินมาข้างหน้าอย่างอ่อนช้อย รินชาให้เยว่ซิวอีกครั้ง ยิ้มสดใส "กษัตริย์ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน วันนี้ถึงคราวบ้านเราแล้ว!"
...
พรวด!
พูดจบ
เยว่ซิวเพียงแค่เหลือบมองเล็กน้อย แรงโน้มถ่วงพันเท่าก็บดขยี้ชายวัยกลางคนเป็นละอองเลือดในทันที!
...
(จบบทที่ 190)