บทที่ 151 บิ๊กมัมและไคโดผู้ไม่อยากจะเชื่อ

โลกใหม่, ประเทศวาโนะ

เกาะโอนิงาชิมะ ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆพายุที่มืดมิด บรรยากาศอันน่าอึดอัดทำให้เกาะแห่งนี้ดูเหมือนสัตว์ร้ายที่หิวโหย พร้อมที่จะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า

ไคโด โจรสลัดผู้ทรงอิทธิพลที่สร้างความหวาดกลัวไปทั่วท้องทะเล เอนกายอยู่บนเก้าอี้ขนาดยักษ์เช่นเคย เขากระดกเหยือกเหล้าเข้าปากและคำรามด้วยความเมามาย "ทำไมข้าถึงไม่ตายสักทีฟะ? ใครหน้าไหนมันจะฆ่าข้าได้!"

"อึก! เจ้าหนู ไมนอส ทำไมแกถึงไม่ยอมเข้าร่วม กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร หะ?" ไคโด พูดเสียงอู้อี้ด้วยความมึนงงและเสียดาย "ทำไมกัน บ้าเอ๊ย?"

เบื้องล่างเก้าอี้ยักษ์ คิง ยืนเงียบงัน สายตาจับจ้องไปที่ หนังสือพิมพ์ ฉบับล่าสุดที่เพิ่งมาถึง

คิง ผู้ซึ่งใจเย็นและสุขุมเสมอ กวาดสายตาอ่านพาดหัวข่าว...แล้วก็ต้องชะงัก รูม่านตาหดลงด้วยความตกใจ

ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เหตุการณ์ที่ตีพิมพ์บนหน้ากระดาษเหล่านั้นได้สั่นสะเทือน โลกใหม่ รุนแรงยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ในความทรงจำของผู้คน

ไคโด เหลือบไปเห็น คิง ยืนนิ่งงันถือหนังสือพิมพ์อยู่ "เฮ้ย คิง...แกทำบ้าอะไรอยู่?" เขาตะคอกถาม

แต่ คิง ยังคงตกอยู่ในภวังค์ของข่าวที่น่าตื่นตะลึง โลกทั้งใบของเขาหดแคบลงเหลือเพียงกระดาษในมือ หูอื้ออึงจนไม่ได้ยินเสียงคำรามของกัปตัน

เมื่อเห็น คิง ไม่ตอบสนอง สติที่จมอยู่ในฤทธิ์สุราของ ไคโด ก็สร่างซาลงในทันที

มันจะมีเรื่องอะไรที่สะเทือนฟ้าดินขนาดนั้น ถึงขั้นทำให้ คิง เสียอาการได้? เขาคิดสงสัย

"คิง แกฟังข้าอยู่รึเปล่า? มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น!" ไคโด ตวาดลั่น

เสียงตะโกนดั่งฟ้าร้องนั้นเองที่กระชาก คิง ให้สะดุ้งกลับมาสู่ความเป็นจริง

ทว่า ความตื่นตระหนกในแววตาของเขายังคงตกค้างอยู่ ยากที่จะปกปิดให้มิดชิด

คิ้วของ ไคโด ขมวดเข้าหากันจนเป็นปม "คิง ตอบข้ามา!" เขาตวาดซ้ำ น้ำเสียงเริ่มเจือด้วยความหงุดหงิด

"ท่าน ไคโด" คิง รีบตอบกลับ "รายงานข่าวมันเหลือเชื่อมากจนข้าละสายตาไม่ได้...ขออภัยด้วยครับ"

ไคโด ระเบิดเสียงหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางลนลานของ คิง "ใจเย็นน่า! ข้าก็แค่อยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้แกสติหลุดได้ขนาดนั้น"

คิง สูดลมหายใจเข้าลึก "ท่าน ไคโด...กลุ่มโจรสลัดผมแดง พ่ายแพ้แล้ว และ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ก็ล่าถอยไปแล้วครับ!"

"หา?!" ไคโด คิดว่าหูของเขาคงเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ

"ว่าไงนะ? ผมแดง แพ้...แล้ว หนวดขาว ก็ด้วยเรอะ?"

คำพูดเหล่านั้นถ้าแยกกันฟังก็พอเข้าใจได้ แต่เมื่อมารวมกันมันฟังดูไร้สาระสิ้นดี สมองของ ไคโด ปฏิเสธที่จะยอมรับมัน

หนวดขาว นั้นแก่แล้ว สังขารที่ร่วงโรยอาจทำให้พ่ายแพ้ได้บ้าง...นั่นยังพอจินตนาการได้

แต่ ผมแดง แพ้เนี่ยนะ? เรื่องนี้อยู่นอกเหนือความเข้าใจเกี่ยวกับโลกใบนี้ของ ไคโด โดยสิ้นเชิง

ในบรรดาจักรพรรดิ คนอื่นๆ ล้วนรู้ฝีมือกันดี

มีเพียงกลุ่มของ ผมแดง เท่านั้นที่มีความลึกล้ำยากหยั่งถึง แม้แต่ กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะชนะพวกเขาได้แน่นอน

แล้วตอนนี้มีคนมาบอกว่าพวกมันถูกบดขยี้งั้นรึ? เป็นไปไม่ได้

ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง ไคโด ฟาดเหยือกเหล้าลงกับพื้นจนแตกกระจาย เศษไหและน้ำเมาสาดกระเซ็นไปทั่ว

เขาลุกพรวดขึ้นยืน ดวงตาลุกโชน "มันจะเป็นไปได้ยังไง!"

ในชั่วพริบตานั้น ฮาคิราชันย์ อันน่าสะพรึงกลัวของ ไคโด ก็ระเบิดออกมาอย่างไม่อาจควบคุม

คลื่นแห่งจิตตานุภาพอันรุนแรงกวาดไปทั่ว เกาะโอนิงาชิมะ ราวกับหิมะถล่ม

ความโกลาหลเกิดขึ้นในหมู่ลูกสมุนระดับล่าง "ศัตรูบุกเหรอ?!" พวกมันกรีดร้อง คิดว่าผู้บุกรุกได้ยกพลขึ้นบกแล้ว

แต่แรงระเบิดนั้นคงอยู่เพียงชั่วอึดใจก่อนจะหายวับไป

เมื่อสงบลง ไคโด จ้องมอง คิง ด้วยสายตาเคร่งขรึม "เอาหนังสือพิมพ์มาให้ข้า ข้าจะอ่านเองว่ามันเขียนเรื่องไร้สาระอะไรไว้"

คิง ทำตามคำสั่งทันที ยื่น หนังสือพิมพ์ ให้

ด้วยเหตุนี้ กลุ่มของ ไคโด จึงได้รับรู้ถึงวีรกรรมสะเทือนโลกที่ก่อโดย ไมนอส และ ราชันย์เงา...

ในขณะเดียวกัน ณ ท็อตโตะแลนด์ แห่ง โลกใหม่...

เกาะโฮลเค้ก ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ บิ๊กมัม หนึ่งใน ห้าจักรพรรดิ ยังคงคึกคักเช่นเคย แต่ทว่าความตึงเครียดกลับแล่นพล่านไปทั่วอากาศ

บิ๊กมัม นั่งอยู่บนบัลลังก์ มือขยำ หนังสือพิมพ์ จนยับยู่ยี่ ดวงตาจับจ้องไปที่ตัวอักษร ใบหน้ามืดครึ้มดั่งพายุ

ทั้งข่าวการล่าถอยของ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว และความพ่ายแพ้ของ กลุ่มโจรสลัดผมแดง กระแทกใส่เธอราวกับค้อนยักษ์สองอันซ้อน

หนวดขาว เคยล่องเรือเคียงข้างเธอในอดีต เธอรู้ซึ้งถึงพลังอันมหาศาลของเขาดียิ่งกว่าใคร

แม้จะแก่ชรา แต่ชื่อของเขาก็ยังคงความขลัง...เขาไม่ใช่คนที่จะถูกเคี้ยวได้ง่ายๆ แต่ตอนนี้...

...เขากลับถูกต้อนโดยเด็กเมื่อวานซืนสองคนอย่าง ไมนอส และ อาโอคิยิ จนต้องล่าถอย ไม่น่าเชื่อ

ส่วน ผมแดง...แชงค์ ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิด้วยพลังและบารมีอันท่วมท้น เป็นดาราหนุ่มที่เจิดจรัสใน โลกใหม่

กลุ่มของเขาอัดแน่นไปด้วยยอดฝีมือ ทั้งรองกัปตัน เบน เบคแมน, ยาซป, และสัตว์ประหลาดคนอื่นๆ

การที่กองเรืออันเกรียงไกรนั้นจะพ่ายแพ้ให้กับ ราชันย์เงา หน้าใหม่ ฟังดูเหมือนนิทานหลอกเด็ก

สายตาของ บิ๊กมัม กวาดมองลูกๆ ของเธอราวกับหมาป่าที่หิวกระหาย

เสียงของเธอดังขึ้นมาจากขุมนรก "ข้าไม่เชื่อหรอกว่าไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่าง ราชันย์เงา จะเอาชนะ ผมแดง ได้ ข่าวนี่มันมั่ว...ของปลอม!"

เธอจ้องเขม็งไปที่ คาตาคุริ "คาตาคุริ แกไปดูด้วยตัวเอง ไปยืนยันมาว่า ผมแดง แพ้ไอ้เด็กนั่นจริงๆ หรือเปล่า"

"ถ้าเป็นเรื่องจริง ให้รีบกลับมาทันที แกรับมือไหวใช่ไหม?"

ภายใต้สายตาอำมหิตนั้น คาตาคุริ ยังคงสงบนิ่ง "รับทราบครับ มาม่า"

ด้วยย่างก้าวที่มั่นคง เขาหันหลังและเดินออกจากเมืองแห่งเค้กไป

เหลือเพียง บิ๊กมัม ที่กำลังเดือดดาลและเหล่าพี่น้องที่ตัวสั่นเทา

บิ๊กมัม กวาดตามองคนที่เหลือ "เตรียมพร้อมระวังตัวเอาไว้! ถ้าใครหน้าไหนกล้าบุกรุกอาณาเขตของเรา...เข้าใจไหม?"

ภายใต้สายตาอันน่าสะพรึงกลัว ลูกๆ ต่างหน้าซีดเผือด พยักหน้ากันรัวๆ "ครับ/ค่ะ มาม่า!"

"พวกเราเข้าใจแล้ว!"

บิ๊กมัม แค่นเสียงฮึดฮัดก่อนจะเงียบไป ห้องโถงจมดิ่งสู่ความเงียบงันที่ชวนให้อึดอัดจนหายใจไม่ออก...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═