บทที่ 81 เจตจำนงของจ้าวแห่งฮูเอโกมุนโด้?

“องค์กรฮูเอโกมุนโด้!”

โดฟลามิงโก้เอ่ยชื่อที่ไม่คุ้นหูนี้ออกมาทีละพยางค์

ด้วยเส้นสายและเบื้องหลังทั้งหมดที่มี... โดฟลามิงโก้ไม่เคยได้ยินชื่อองค์กรพรรค์นี้มาก่อน

“โคราซอน นายเคยได้ยินชื่อกลุ่มนี้ไหม?” โดฟลามิงโก้ถาม

สีหน้าของโคราซอนเคร่งขรึมลง เขาเม้มปากส่ายหน้า ก่อนจะเขียนข้อความว่า “ชั้นจะไปดูคนอื่น ๆ”

“ไปเถอะ”

โดฟลามิงโก้โบกมือไล่ ปล่อยให้ฮาคิสังเกตแผ่ขยายออกไปพลางระวังการโจมตีระลอกใหม่

ใช้เวลาไม่นาน โคราซอนผู้กำลังค้นหาก็พบเด็ก ๆ ที่เขาเป็นห่วง

โมเน่, ชูการ์, เบบี้ 5, บัฟฟาโล่ และสมาชิกใหม่ล่าสุดของแฟมิลี่...ทราฟาลก้า ลอว์

“ขอบคุณพระเจ้าที่ปลอดภัย”

โคราซอนพึมพำเสียงเบา เด็กทั้งห้าคนนี้คือคนที่โดฟลามิงโก้ให้ความสำคัญที่สุด ถูกเลี้ยงดูราวกับว่าที่ผู้บริหารในฐานบัญชาการของแฟมิลี่

โชคดีที่พวกเขายังไม่ได้ขึ้นเป็นผู้บริหาร จึงไม่ได้พักอยู่ในเขตศูนย์กลาง ถึงจะบาดเจ็บแต่ก็ไม่ถึงแก่ชีวิต

ทันทีที่โคราซอน...ผู้สวมบทบาทวายร้ายที่เกลียดเด็ก...ปรากฏตัว เด็กทั้งห้าก็ตัวแข็งทื่อ

โคราซอนไม่พูดอะไร ทำทีเป็นแค่เดินผ่าน แล้วแยกไปตรวจดูเจ้าหน้าที่คนอื่น

ไม่นานเหล่าผู้บริหารสภาพสะบักสะบอมของดอนกิโฆเต้แฟมิลี่ก็มายืนรวมตัวกันหน้าศิลาเหล็ก

“นายน้อย... โจล่ากับกราดิอุสตายคาที่ ผู้บริหารอีกห้าคนบาดเจ็บสาหัส”

ไดอาเมนเต้ ผู้บริหารสูงสุดรหัส “ข้าวหลามตัด” รายงานด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

นอกจากโคราซอน ผู้บริหารทุกคน...รวมถึงตัวโดฟลามิงโก้เอง...ต่างได้รับบาดเจ็บ

ตายเพียงสองและสาหัสห้า ถือว่ารอดมาได้เพราะระยะห่าง ร่างกายที่แข็งแกร่ง และระดับการฝึกฝนฮาคิเกราะที่แตกต่างกัน

นี่คือความสูญเสียครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดดอนกิโฆเต้

ความเงียบอันน่าสลดปกคลุมเหล่าเจ้าหน้าที่

“ฟุฟุฟุ~~”

จู่ ๆ โดฟลามิงโก้ก็ยกมือปิดหน้าแล้วระเบิดเสียงหัวเราะบ้าคลั่งออกมา

“ใครก็ได้บอกทีสิ... ไอ้ระยำองค์กรฮูเอโกมุนโด้นี่มันคืออะไรกันแน่? แล้วไอ้สัญลักษณ์ผลปีศาจห้าลูกบนศิลานั่นมันหมายความว่าไง?”

ภายใต้แรงกดดันที่พุ่งสูงขึ้น ไดอาเมนเต้กับเทรโบลมองหน้ากัน เทรโบลก้าวออกมาครึ่งก้าว สูดน้ำมูกยืด ๆ กลับเข้าจมูกที่น่ารังเกียจ

“ดอฟฟี่ เรื่องนี้มันเกี่ยวกับกิจวัตรอย่างหนึ่งของพวกเรา”

“หือ?”

“เพื่อรวบรวมเงินให้เร็วขึ้น เราเอารูปแบบผลปีศาจที่ไม่ต้องการไปประมูลขายในตลาดมืดเป็นประจำ ถ้าคนซื้อไม่กินผลปีศาจทันที เราก็จะส่งคนไปดักซุ่มแล้วขโมยกลับมาเงียบ ๆ”

เทรโบลหยุดนิดหนึ่ง “เดิมทีมันเป็นความคิดของนายนั่นแหละ ดอฟฟี่”

รอยยิ้มของโดฟลามิงโก้บิดเบี้ยว แววตาหลังแว่นกันแดดนั้นอ่านไม่ออก

“ชั้นถามว่าใครเป็นคนรับงานนี้ ข่าวหลุดออกไปได้ยังไง...เร็วขนาดที่พวกมันรู้ตัวแล้วว่าเป็นฝีมือเรา?”

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ทวีความรุนแรง แม้แต่เทรโบล...ผู้มักอ้างว่าเป็นผู้มีพระคุณของโดฟลามิงโก้...ก็เริ่มประหม่า

“ข-ขอโทษนะ ดอฟฟี่”

ขณะที่บรรยากาศกำลังอึดอัด จู่ ๆ โดฟลามิงโก้ก็ยิ้มออกมาเหมือนโล่งใจ “ช่างมันเถอะ...เราคือครอบครัวเดียวกัน”

“ใช่ ๆ ดอฟฟี่ เราคือครอบครัว ครอบครัวที่สนิทที่สุด” เทรโบลถอนหายใจและพยักหน้ารัว ๆ

ที่มุมหนึ่ง ช่องขนาดจิ๋วเปิดออกบนหน้าผากของคานารี่ โรบินกอดอก

ผลฮานะ ฮานะ ทำงาน!

ดวงตาข้างหนึ่งงอกขึ้นบนผนังอีกด้านและเหลือบมองไปที่หน้าผากของเลา G

เลา G รู้สึกถึงสัญญาณเตือนอันเลือนราง แต่ยังไม่ทันขยับตัว ลวดลายประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเขา

“เนตรสาปสังฆะ!”

ในพริบตา ร่างของเลา G ก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของพลังนั้นอย่างสมบูรณ์

จังหวะที่โดฟลามิงโก้อ้าปาก เลา G ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“ความรักในครอบครัวช่างน่าประทับใจเสียจริง!”

คำพูดที่ผิดวิสัยของเลา G เรียกสายตางุนงงจากผู้บริหารทุกคน

“เฮ้ย เลา G แกทำบ้าอะไรของแก?”

เซนญอร์ พิงค์ ผู้ใช้ผลซุย ซุย ที่อยู่ใกล้ที่สุดตะโกนถาม

เลา G เมินเฉยแล้วหัวเราะอีกครั้ง

“หึ หึ หึ... ใครก็ตามที่กล้าลงมือกับองค์กรฮูเอโกมุนโด้ของเราต้องชดใช้...ต่อให้เป็นมังกรฟ้าก็ไม่เว้น!”

เหล่าผู้บริหารสูดหายใจเฮือก นัยน์ตาหลังแว่นกันแดดของโดฟลามิงโก้หรี่ลง

ความจริงที่ว่าโดฟลามิงโก้เคยเป็นเผ่ามังกรฟ้านั้นเป็นความลับแม้แต่ภายในแฟมิลี่ มีเพียงผู้บริหารระดับสูงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้

ทว่าคำพูดของเลา G กลับบ่งบอกว่าศัตรูรู้เรื่องนี้

ฟุ่บ!

ประกายดาบพุ่งตรงเข้าใส่จุดตายของเลา G

เลา G หลบการโจมตีอันดุดันของไดอาเมนเต้ด้วยความคล่องแคล่วเหลือเชื่อ แล้วพูดต่อ

“การโจมตีเมื่อกี้เป็นแค่คำเตือน!”

“พวกแกมีเวลาหนึ่งวัน...ตามบัญชาของท่านจ้าวแห่งฮูเอโกมุนโด้ จงคืนผลปีศาจห้าลูกนั่นมา และส่งตัวคนฆ่าสมาชิกรอบนอกของเรามาซะ หรือไม่ก็...”

“พินาศกันให้หมด!”

สองคำสุดท้ายแผ่ไอเย็นเยียบจนบรรยากาศแข็งค้าง

ไดอาเมนเต้ ทั้งตื่นตระหนกและโกรธจัดที่เลา G แห่งหน่วยข้าวหลามตัดกลายเป็นสายลับ รุกไล่หนักข้อขึ้น

“เลา G ไอ้สารเลว แกทรยศแฟมิลี่งั้นเรอะ?”

“ไม่ใช่การทรยศตื้นเขินพรรค์นั้น... ชั้นเพียงแค่ยืมร่างแก่ ๆ นี่เพื่อถ่ายทอดเจตจำนงของท่านจ้าวแห่งฮูเอโกมุนโด้”

เลา G เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์

“อีกหนึ่งวันนับจากนี้ จงเลือกทางเดินของพวกแกซะ...จะยอมรับเมตตาจากท่านจ้าว หรือจะหายไปในท้องทะเล”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═