ตอนที่ 188 มองแผนยุแยงออก มุ่งมั่นจะคว้ามาให้ได้
ตอนที่ 188 มองแผนยุแยงออก มุ่งมั่นจะคว้ามาให้ได้
ตอนที่ 188 มองแผนยุแยงออก มุ่งมั่นจะคว้ามาให้ได้
วันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งจะสาง ฉินจิงหรูขยี้ตาที่ยังสะลึมสะลือ หิ้วกระโถนปัสสาวะของบ้านเจี่ย เตรียมเอาไปเทที่ห้องน้ำสาธารณะ
เพิ่งเดินออกจากลานหน้าบ้าน ร่างหนึ่งก็โผล่พรวดพราดออกมาขวางหน้าเธอไว้
“น้องจิงหรู ตื่นมาทำงานแต่เช้าเลยเหรอ”
สวี่ต้าเม่าฝืนยิ้มที่คิดว่าดูเป็นมิตรที่สุด
ฉินจิงหรูเพ่งมอง คิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที
เธอเพิ่งมาอยู่ลานบ้านนี้ได้ไม่กี่วัน แต่หูก็ได้ยิน “วีรกรรมอันงดงาม” ของสวี่ต้าเม่ามาจนชิน——ถูกจับข้อหาเที่ยวผู้หญิง ถูกส่งไปใช้แรงงานดัดนิสัย ตอนนี้ต้องไปล้างห้องน้ำในโรงงาน...ชื่อเสียงเหม็นโฉ่ทวนลมไปตั้งสิบลี้!
“มีธุระอะไร”
“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร เห็นเธอทำหน้าเครียดเชียว”
สวี่ต้าเม่าโบกมือ ขยับเข้าไปใกล้
“พี่เห็นเธอเพิ่งมาใหม่ กลัวว่าจะถูกใครหลอกเอา...เลยมาเตือนด้วยความหวังดีสักสองสามคำ”
เขาชี้ไปทางลานกลางอย่างมีลับลมคมนัย สีหน้าแฝงความคลุมเครือ
“ไอ้ชาจู้คนนั้นน่ะ...เธอต้องอยู่ห่างๆ เขาไว้นะ อย่าไปหลงกลท่าทางซื่อบื้อของมันเด็ดขาด!”
“ทำไมล่ะ”
ฉินจิงหรูไม่แสดงสีหน้า อยากรู้ว่าปากสุนัขจะพ่นงาช้างอะไรออกมาได้
“ทำไมน่ะเหรอ หึ!”
เห็นฉินจิงหรูตอบโต้ สวี่ต้าเม่าก็นึกว่าเธอรับฟัง จึงได้ใจทันที
“เธออย่าเห็นว่าเขาเป็นพ่อครัวนะ ตัวจริงไม่ซื่อสัตย์เลย...พัวพันไม่ชัดเจนกับพี่สาวเธอมาหลายปีแล้ว ใส่ใจพี่สาวเธอมากกว่าน้องสาวแท้ๆ ของตัวเองซะอีก ในนี้มันจะไม่มีลับลมคมนัยอะไรเลยเหรอ”
เขาสังเกตสีหน้าของฉินจิงหรู พลางใส่สีตีไข่ต่อ
“เธอเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไปสนิทกับเขามากไป เสียชื่อเสียงมันไม่คุ้มกันนะ!”
ถ้าไม่ถูกหลี่ฉางเหอ “ชี้แนะ” มาก่อนหน้านี้ และไม่ได้สังเกตดูในบ้านเจี่ยมาสองวัน...ฉินจิงหรูก็คงถูกหลอกไปแล้วจริงๆ
แต่ตอนนี้ ในใจเธอกระจ่างแจ้งเหมือนกระจก
สถานการณ์บ้านพี่สาวเป็นยังไงเธอมองออกทะลุปรุโปร่ง ก็แค่หาเรื่องเอาเปรียบเหออวี่จู้สารพัดวิธี
ส่วนเหออวี่จู้คนนั้น ดูแล้วเป็นคนขาดความรอบคอบไปนิด...แต่ที่เขาทำกับพี่สาว เหมือนเป็นความสงสารและความมีน้ำใจมากกว่า ไม่เหมือนคนที่มีความสัมพันธ์ฉันชู้สาว
อีกอย่าง ต่อให้สองคนนั้นจะมีอะไรกันจริงๆ...นั่นก็ตบมือข้างเดียวไม่ดัง ทำไมต้องเอาขี้ไปสาดใส่หัวเหออวี่จู้คนเดียวด้วย
มาดูคนที่อยู่ตรงหน้านี้สิ...ตัวเองเหม็นโฉ่ไปทั้งตัว ยังมีหน้ามายุแยงตะแคงรั่วอีก
ช่างเหมือนกาเกาะบนหลังหมู เห็นแต่ความดำของคนอื่น!
พอคิดถึงตรงนี้ อารมณ์พริกขี้หนูของฉินจิงหรูก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมา
เธอกระแทกกระโถนลงกับพื้น ยืนท้าวสะเอว คิ้วขมวดเข้าหากัน
“สวี่ต้าเม่า! ตดหมาอะไรของแก!”
เสียงแหลมปรี๊ดนี้ ทำให้สวี่ต้าเม่างุนงงไปเลย
“พี่จู้จื่อกับพี่สาวฉันน่ะคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน พอมาถึงปากแกกลับกลายเป็นเรื่องคลุมเครือไปซะได้...จิตใจแกทำไมสกปรกขนาดนี้”
“แกคิดว่าทุกคนจะเหมือนแกเหรอ ที่ทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงจนถูกจับไปใช้แรงงานดัดนิสัย ยังมีหน้ามาว่าคนอื่นอีกเหรอ”
ฉินจิงหรูไม่สนใจว่าเขาจะงงไม่งง ยังคงด่ากราดต่อไปอย่างดุเดือด
“ถ้าขืนพูดจาเหลวไหลอีก...ระวังแม่จะเอากระโถนล้างหน้าให้!”
การด่าทอราวกับปืนกลนี้ ทำให้สวี่ต้าเม่าถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย
เขาไม่นึกว่าสาวชนบทคนนี้จะดุร้ายและปากร้ายขนาดนี้!
โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายที่บอกว่า “เอากระโถนสาดหน้า” ประกอบกับดวงตากลมโตของฉินจิงหรูที่เบิกกว้าง ทำให้เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ ใบหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
“เธอ…เธอ…ไม่รู้จักแยกแยะคนดีคนเลว!”
“ถุย! แกเป็นคนดีเหรอ คนดีที่ไหนไปเที่ยวผู้หญิงจนติดคุก!”
ฉินจิงหรูเสริมต่ออย่างไม่เกรงใจ
“อย่ามาขวางทางแม่ ถอยไปไกลๆ เลย...เห็นหน้าแกแล้วคลื่นไส้!”
พูดจบ แม่พริกขี้หนูก็เชิดหน้าขึ้นราวกับลูกไก่ตัวผู้ที่ชนะการต่อสู้ หันหลังเดินไปทางห้องน้ำสาธารณะ
สวี่ต้าเม่ายืนอยู่ที่เดิม ใบหน้าร้อนผ่าว...แค่สาวชนบทคนเดียวยังกล้าด่าเขาขนาดนี้เชียวหรือ!
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเหออวี่จู้...ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการจะดิสเครดิตเขา ตนเองจะมาทนรับความโกรธนี้ทำไม
ความแค้นใหม่บวกกับความแค้นเก่า สวี่ต้าเม่ากัดฟันกรอดๆ
พอด่าสวี่ต้าเม่าจนเตลิดไปได้ ฉินจิงหรูรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก
ในขณะเดียวกัน หลังจากผ่านการเผชิญหน้ากันอย่างตรงไปตรงมาครั้งนี้ ในใจเธอก็ยิ่งมั่นใจในความคิดของตัวเองมากขึ้น
เหออวี่จู้คนนี้ถึงจะดูทึ่มๆ ไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าสวี่ต้าเม่าเป็นร้อยเท่า!
ยิ่งพี่สาวและสวี่ต้าเม่าไม่อยากให้เธอลงเอยกับเหออวี่จู้ ยิ่งแสดงว่าเรื่องนี้มีลับลมคมนัย! แสดงว่าพวกเขาหวาดกลัว!
เธอไม่เชื่อเรื่องนี้หรอก จะขอลองดูสักตั้ง!
แม้ฉินหวยหรูจะไม่ได้เห็นการด่าทอด้วยตาตัวเอง แต่ก็ได้ยินเสียงด่าทอที่ชัดเจนของฉินจิงหรูเลือนราง
เมื่อเห็นว่า “ลูกศรลับ” ที่สวี่ต้าเม่ายิงมาไม่ได้ผล ซ้ำยังอาจจะกระตุ้นความรู้สึกต่อต้านของลูกพี่ลูกน้องขึ้นมา ในใจเธอก็ยิ่งร้อนรน
ตกกลางคืน ฉินหวยหรูดึงลูกพี่ลูกน้องมานั่งที่ขอบเตียงเตา วางท่าทีเป็น “คนอาบน้ำร้อนมาก่อน” เริ่มตักเตือนด้วย “ความห่วงใยจากใจจริง”
“จิงหรูเอ๊ย พี่จะพูดอะไรกับเธอสักหน่อยนะ”
ฉินหวยหรูถอนหายใจก่อนจะเริ่มพูด
“เหออวี่จู้คนนั้น……พี่แนะนำให้เธอรักษาระยะห่างไว้หน่อยดีกว่า”
“ทำไมล่ะพี่ ฉันว่าพี่จู้จื่อก็เป็นคนดีนี่นา”
ฉินจิงหรูกะพริบตาปริบๆ ทำหน้าใสซื่อไร้เดียงสา
“เฮ้อ น้องสาวที่น่าสงสารของพี่เอ๊ย...เธอมองแต่เปลือกนอก!”
ฉินหวยหรูทำหน้าแบบ “เธอยังเด็กเกินไป”
“คนคนนั้นน่ะขึ้นชื่อเรื่องความโผงผางโวยวาย แตะนิดแตะหน่อยก็จุดติด...เอะอะก็ง้างหมัดชกคน!”
“ถ้าเธอแต่งกับเขา ต่อไปคงหนีไม่พ้นต้องทนรับอารมณ์และถูกทุบตี...พี่กลัวว่าเธอจะลำบากนะ!”
ฉินจิงหรูแอบเบ้ปากในใจ
เก่งชกต่อยแล้วไงล่ะ
ชกต่อยเก่งก็แปลว่าร่างกายแข็งแรง ไม่ถูกใครรังแก!
อีกอย่าง พี่จู้จื่อดูไม่เหมือน...คนที่จะลงไม้ลงมือกับผู้หญิงสักหน่อย
ฉินหวยหรูเห็นเธอไม่แสดงปฏิกิริยา ก็เปลี่ยนมุมมองใหม่ เริ่มโจมตีทางจิตวิทยา
“อีกอย่างนะ เขา...เขาชื่อเสียงไม่ค่อยดี เธอเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องไปสนิทกับเขามากไป คนอื่นลับหลังจะเอาไปนินทาว่าร้ายยังไงก็ไม่รู้นะ!”
“ชื่อเสียงของลูกผู้หญิงสำคัญขนาดไหน ถ้าเสียไปแล้ว...ต่อไปจะเชิดหน้าชูตาในสังคมได้อย่างไร พี่ทำเพื่อเธอทั้งนั้นนะ!”
ฉินจิงหรูยิ่งหัวเราะเยาะในใจ
ชื่อเสียงไม่ดี
ไม่ใช่เพราะพี่เอาเปรียบเขาตลอดจนเกิดเสียงนินทาหรือไง
ตอนนี้กลับมารังเกียจว่าเขาชื่อเสียงไม่ดี มาตักเตือนให้ฉันออกห่างเนี่ยนะ
“แล้วก็นะ......”
ฉินหวยหรูเห็นไม้ตายอ่อนไม่ได้ผล ก็เริ่มใช้ “ความจริง” เข้าสู้
“เธออย่าเห็นว่าในเมืองดูสวยหรู ความจริงชีวิตลำบากนะ จะซื้ออะไรก็ต้องใช้คูปอง...เงินเดือนเดือนหนึ่งนิดเดียว หักค่าน้ำค่าไฟค่ากินอยู่ ก็แทบไม่เหลืออะไรเลย!”
“พี่เป็นคนอาบน้ำร้อนมาก่อน ไม่อยากให้เธอกระโดดลงกองไฟ”
เมื่อฉินจิงหรูได้ยินคำตักเตือนที่มีช่องโหว่เต็มไปหมด ในที่สุดความสงสัยเล็กน้อยก็มลายหายไป
เธอจำคำพูดของหลี่ฉางเหอบนรถบรรทุกได้อย่างชัดเจนว่า “พูดจาเก่งกล้า ปากหวาน อาจจะเจ้าชู้” แล้วเอามาเปรียบเทียบกับคำ “ตักเตือน” ของพี่สาวในตอนนี้......
ฉินจิงหรูยิ่งรู้สึกว่า พี่สาวไม่อยากให้เธอมีชีวิตที่ดีกว่าตัวเอง!
ตัวเองพึ่งพากล่องข้าวของเหออวี่จู้เลี้ยงครอบครัว แต่กลับกีดกันไม่ให้น้องสาวแต่งงานกับ “ตั๋วอาหารระยะยาว” ใบนี้ แผนการช่างลึกล้ำนัก!
แต่ฉินจิงหรูก็ไม่ได้โง่ รู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาแตกหักกับพี่สาว
“อืม...พี่ ฉันรู้แล้ว ฉันจะลองเก็บไปคิดดูดีๆ”
มองดูลูกพี่ลูกน้องที่ภายนอกดูเชื่อฟัง แต่ความจริง “น้ำกลิ้งบนใบบอน” ฉินหวยหรูร้อนรนในใจแทบจะลุกเป็นไฟ แต่ก็ไร้หนทาง
ต้องหาวิธีอื่น จะปล่อยให้พวกเขาสมหวังไม่ได้เด็ดขาด!
ส่วนฉินจิงหรูก็ดีดลูกคิดในใจดังเป๊าะแป๊ะ
ลูกเขยทองคำคนนี้...ฉันฉินจิงหรูตกได้แน่! ใครขวางก็ไม่เป็นผล!
[จบตอน]