บทที่ 18 - รีพอร์ตเลย ไอ้หมอนี่มันใช้โปรแกรมโกง

บทที่ 18 - รีพอร์ตเลย ไอ้หมอนี่มันใช้โปรแกรมโกง

ณ ทะเลสาบสีรุ้ง

เมื่อเห็นผู้เล่นของกิลด์ราชันพากันหายหัวไปจนหมด ชิงอวี่ก็ขมวดคิ้วมุ่น

"คนบ้าบิ่น ทำไมพวกนั้นถึงถอยไปหมดเลยล่ะ จะต้องมีแผนการอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ เลย"

เย่เฉินทำหน้าเซ็ง

"เธอจะเรียกฉันว่าคนบ้าบิ่น หรือจะเรียกว่า พี่ ก็ได้นะ แต่อย่าเรียกว่า น้อง ได้ไหม พี่ชายคนนี้ไม่เด็กแล้วนะรู้ไหม"

ชิงอวี่ค้อนเขาขวับหนึ่งเบาๆ

สองคนรู้จักกันยังไม่ถึงสองชั่วโมง เธอก็พอจะเดานิสัยของเย่เฉินออกแล้ว เขาเป็นคนเด็ดขาดแต่ก็แอบมีความกวนประสาทอยู่ลึกๆ

แต่สิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจก็คือ เธอสัมผัสได้ถึงความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาดจากตัวเขา ราวกับว่าทั้งสองคนรู้จักกันมานานแสนนานแล้ว

"ไม่ต้องห่วงหรอก คนเจ้าเล่ห์อย่างราชันใต้หล้า ถอยไปง่ายๆ แบบนี้ ต้องมีแผนชั่วอะไรซ่อนอยู่แน่"

เย่เฉินพูดด้วยสีหน้าไม่ยี่หระ

ชิงอวี่อดไม่ได้ที่จะหยิกเขาเบาๆ "แล้วนายยังบอกว่าไม่ต้องห่วงอีกหรือ"

"มีฉันอยู่ทั้งคน เธอไม่ไว้ใจหรือไง"

เย่เฉินจ้องมองเธอ

ในเวลานั้น แสงแดดรำไรสาดส่องผ่านหมู่กิ่งไม้ในป่าทึบ ทาบทับลงบนใบหน้างดงามของชิงอวี่ ราวกับเคลือบไล้ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้เธอดูงดงามจนแทบหยุดหายใจ

ชิงอวี่หลบสายตาอันร้อนแรงของเย่เฉินอย่างไม่เป็นธรรมชาติ เธอหันไปมองทะเลสาบที่มีคลื่นระลอกเล็กๆ แล้วแค่นเสียงว่า "ขี้โม้"

ทั้งสองคนต่างก็มีภารกิจต้องล่าแมลงปอเมฆาสีรุ้ง

ภารกิจของชิงอวี่คือเควสต์ลับเปลี่ยนอาชีพนักเวทศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งต้องรวบรวมปีกเมฆาสีรุ้งให้ครบ 50 ชิ้น

ส่วนของเย่เฉินคือภารกิจที่กวีพเนจรมอบหมายให้ ซึ่งต้องรวบรวมละอองปีกของแมลงปอเมฆาสีรุ้งให้ครบ 90 ชิ้นภายในเวลาสามวัน

"ไปกันเถอะ ไปที่เกาะกลางทะเลสาบกัน"

ชิงอวี่มองไปที่ป่าทึบอย่างหวาดระแวงพลางถามว่า "ไปที่เกาะกลางทะเลสาบ ถ้าพวกกิลด์ราชันมาล้อมเราไว้จะทำยังไงล่ะ"

เห็นท่าทางหวาดกลัวน่ารักน่าเอ็นดูของเธอแล้ว เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วเขี่ยจมูกรั้นๆ ของเธอเบาๆ พลางพูดว่า "ก็ตั้งใจจะเปิดโอกาสให้พวกมันมาล้อมเราไว้น่ะสิ ถ้าไม่สร้างสถานการณ์ให้พวกมันมารวมตัวกัน แล้วฆ่าล้างบางพวกมันให้เข็ดหลาบไปเลย ขืนปล่อยไว้แบบนี้ เราก็ต้องมานั่งเสียเวลากับพวกกระจอกนี่อยู่เรื่อยๆ ไม่ใช่หรือไง"

คำพูดของเย่เฉินทำให้ชิงอวี่ต้องทึ่งในตัวเขาอีกครั้ง

ขนาดกิลด์วิหคเพลิงที่พี่สาวเธอสร้างขึ้นมา ยังโดนกิลด์ราชันข่มซะมิดเลย

แต่ในสายตาของนักรบโล่ตัวน้อยร่างผอมบางคนนี้ พวกนั้นกลับเป็นแค่พวกกระจอกงั้นหรือ

ที่เมืองหลิวอวิ๋น ลูกน้องกำลังรายงานราชันใต้หล้า

"รายงานหัวหน้า สองคนนั้นว่ายน้ำไปที่เกาะกลางทะเลสาบแล้วครับ แต่ยังไม่เห็นวี่แววของยอดฝีมือที่ใส่ของเทพๆ กับนักบวชอีกคนเลยครับ"

ราชันใต้หล้าหรี่ดวงตากลมโตราวกับกระดิ่งทองแดงลง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ออกคำสั่งเรียกตัว ให้สมาชิกทุกคนในกิลด์มารอรับคำสั่งอยู่ในป่าทึบรอบทะเลสาบสีรุ้ง รอฟังคำสั่งขั้นต่อไปจากฉัน"

"ครับ"

ระดับหัวหน้าที่มีหนวดทรงแปดเลขจีนโค้งคำนับพลางถามด้วยความสงสัย "หัวหน้าครับ ยอดฝีมือที่ใส่ของเทพๆ คนนั้นตกลงว่ามาจากไหนกันแน่ครับ ทำไมป่านนี้ยังไม่โผล่มาอีก"

ราชันใต้หล้าเอนหลังพิงโซฟานุ่มสบาย มือถือแก้วไวน์แดงเสมือนจริงราคาแพงแกว่งไปมาเบาๆ

"ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ รอไป ฉันมีเวลาเล่นกับพวกมันอีกเยอะ"

หลังจากพยายามว่ายหลบแมลงปอเมฆาสีรุ้งที่บินอยู่เหนือทะเลสาบมาตลอดทาง เย่เฉินกับชิงอวี่ก็ใช้เวลาถึงยี่สิบนาทีกว่าจะว่ายมาถึงเกาะกลางทะเลสาบ

พื้นที่บนเกาะนี้ถึงแม้จะเล็กกว่าพื้นที่รอบทะเลสาบมาก แต่กลับมีแมลงปอเมฆาสีรุ้งหนาแน่นกว่า เผลอแป๊บเดียวก็อาจจะลากพวกมันมารุมโจมตีได้ทีละสามสี่ตัวเลยทีเดียว

โดยเฉพาะบริเวณใจกลางเกาะ จะมีแมลงปอเมฆาสีรุ้งระดับอิลีทเกิดใหม่ห้าตัว ซึ่งมีโอกาสสูงมากที่จะดรอปชุดเซตเมฆาสีรุ้งเกรดทองแดง

นับว่าเป็นสถานที่ชั้นเยี่ยมในการหาอุปกรณ์เกรดทองแดงในช่วงต้นเกมเลยทีเดียว

ในชาติก่อนเกาะแห่งนี้ถูกกิลด์ราชันยึดครองมาโดยตลอด แต่ตอนนี้กลับตกเป็นของเย่เฉินแต่เพียงผู้เดียว

"เดี๋ยวเราทำภารกิจที่นี่ให้เสร็จ แล้วพยายามเปลี่ยนอุปกรณ์มือใหม่ในตัวให้เป็นเกรดทองแดงให้หมด ค่อยออกไปกัน"

เย่เฉินเตรียมตัวเล็กน้อย แล้วหันไปพูดกับชิงอวี่

ชิงอวี่มองดูแมลงปอเมฆาสีรุ้งที่บินว่อนไปมาอย่างหนาแน่นด้วยความกังวล เธอกัดริมฝีปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตอบ

"อืม ฉันจะพยายามทำดาเมจให้ได้มากที่สุดนะ"

เย่เฉินมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ

"เธอไม่ต้องโจมตีหรอก แค่คอยเก็บของก็พอ แล้วก็ คอยดูท่าทางของฉันให้ดีล่ะ"

พูดจบ เขาก็เกร็งพลังทั่วร่าง ทันใดนั้นระฆังทองแดงสีทองอร่ามก็ระเบิดออกปกคลุมร่างของเย่เฉิน กลายเป็นอักขระสีทองนับไม่ถ้วนซึมซาบเข้าสู่ร่างกาย

สกิลกายาทองแดงเปิดใช้งาน

เพิ่มพลังป้องกัน 50%

พลังป้องกันของเย่เฉินพุ่งพรวดขึ้นเป็น 39 แต้มทันที

จากนั้นเขาก็ส่งเสียงร้องลั่น พุ่งทะยานเข้าไปในดงแมลงปอเมฆาสีรุ้งที่หนาแน่นที่สุด แกว่งโล่รบสวรรค์รังสรรค์ในมือไปมา

ยั่วยุ

โล่ปราการ

พลังป้องกันพุ่งขึ้นไปถึง 46 แต้มอย่างน่าสะพรึงกลัว

กี้ๆๆ

แมลงปอเมฆาสีรุ้งถึง 8 ตัวในรัศมีห้าเมตร ถูกเย่เฉินดึงดูดความสนใจ พวกมันพุ่งเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง

-4

-4

ตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นเหนือหัวเย่เฉินเป็นชุด

จากนั้น บนหัวของแมลงปอเมฆาสีรุ้งทั้ง 8 ตัว ก็มีตัวเลขความเสียหายมหาศาลสูงถึง -485 ลอยขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน

ฉึก

แมลงปอเมฆาสีรุ้งทั้ง 8 ตัว ร่วงลงมาตายเรียบ

"ติ๊ง แมลงปอเมฆาสีรุ้งรู้สึกตกใจ ทำไมฉันถึงตายล่ะเนี่ย ผู้เล่นคนบ้าบิ่นได้รับค่าโชคดี +3"

"ติ๊ง เนื่องจากแมลงปอเมฆาสีรุ้งตายเร็วเกินไป มันจึงเริ่มตั้งคำถามกับชีวิต ผู้เล่นคนบ้าบิ่นได้รับค่าโชคดี +3"

"ติ๊ง แมลงปอเมฆาสีรุ้งส่งเสียงร้องบอกเพื่อนฝูงก่อนตายว่า ไอ้หมอนี่มันใช้โปรแกรมโกง ผู้เล่นคนบ้าบิ่นได้รับค่าโชคดี +3"

คำบ่นก่อนตายของแมลงปอเมฆาสีรุ้งแต่ละตัว ทำให้เย่เฉินทำหน้าแปลกๆ

แต่การใช้สกิลยั่วยุแค่ครั้งเดียว ก็ได้รับค่าโชคดีมาถึง 24 แต้ม ค่าประสบการณ์ 24 แต้ม แถมยังมีเหรียญทองแดง วัตถุดิบ และอุปกรณ์เกรดธรรมดาอีกหนึ่งชิ้นดรอปอยู่บนพื้น ก็ทำให้เย่เฉินพอใจมากแล้ว

ที่สำคัญคือเขาเสียเลือดไปแค่ 32 แต้ม อาศัยการร่ายอินชำระล้างจิตใจอย่างต่อเนื่องก็ฟื้นเลือดกลับมาได้อย่างสบายๆ

ใบหน้าสวยหวานของชิงอวี่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

"นาย"

เย่เฉินตบหัวเธอเบาๆ แววตาแฝงความเอ็นดูพลางพูดว่า "นายอะไรกันยะ รีบเก็บของสิ แล้วท่าทางที่มือขวาของฉัน จำให้ขึ้นใจล่ะ"

พูดจบ เขาก็พุ่งเข้าไปในดงมอนสเตอร์อีกครั้ง

มองดูร่างอันผอมบางที่พุ่งเข้าไปกลางวงแมลงปอเมฆาสีรุ้งนับไม่ถ้วนราวกับพยัคฆ์ติดปีก สังหารหมู่พวกมันอย่างบ้าคลั่ง ชิงอวี่ก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

"ที่แท้ ความลับของพลังโจมตีมหาศาล ก็มาจากเขาจริงๆ ด้วย เอ่อ ในเมื่อเขาไม่ปิดบังฉัน ก็แปลว่าเขาเห็นฉันเป็นเพื่อนแท้ ความลับนี้ฉันจะต้องเก็บรักษาไว้ให้เขาให้ดี"

ชิงอวี่พยักหน้าหงึกๆ อย่างแข็งขัน เธอเดินตามหลังเย่เฉินไปอย่างว่าง่าย คอยเก็บของที่ดรอปอยู่บนพื้นอย่างเบิกบานใจ

เนื่องจากทั้งสองคนอยู่ในปาร์ตี้เดียวกัน ค่าประสบการณ์และไอเทมภารกิจที่ดรอปจึงแชร์กันทั้งหมด

คนหนึ่งฟาร์มมอนสเตอร์หมู่แบบบ้าคลั่ง อีกคนก็ก้มหน้าก้มตาเก็บของ

ไม่นาน เกาะกลางทะเลสาบอันเงียบสงบก็ถูกกวนจนวุ่นวายไปหมด

เวลาเกิดใหม่ของแมลงปอเมฆาสีรุ้งคือ 5 นาที

ภายใน 5 นาที เย่เฉินกวาดล้างมอนสเตอร์ไปถึง 10 เวฟ รวมทั้งหมด 82 ตัว ถึงจะได้หยุดพักและร่ายอินชำระล้างจิตใจเพื่อฟื้นฟูเลือด

และแมลงปอเมฆาสีรุ้งบนเกาะกลางทะเลสาบก็หายวับไปถึงครึ่งหนึ่งในพริบตา

ในระหว่างนั้น ความเร็วในการเก็บของของชิงอวี่ยังตามความเร็วในการฟาร์มมอนสเตอร์ของเย่เฉินไม่ทันเลยด้วยซ้ำ

นี่เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ที่ทำให้ชิงอวี่ผู้เพิ่งเคยเล่นเกมออนไลน์ตื่นเต้นและประทับใจมาก

"ที่แท้ การเล่นเกมก็สบายแบบนี้นี่เอง ทำไมตอนที่เล่นกับพวกพี่สาวถึงไม่รู้สึกแบบนี้เลยนะ"

ชิงอวี่คิดด้วยความสงสัย

ถ้าความคิดนี้หลุดไปถึงหูของอวิ๋นเฟยเยียน หัวหน้ากิลด์วิหคเพลิงล่ะก็ คงได้กระอักเลือดตายแน่ๆ

นี่มันพรสวรรค์สะท้อนความเสียหายสิบเท่านะโว้ย

นี่มันคือการใช้โปรแกรมโกงชัดๆ

พวกเราเล่นกันแบบใสสะอาดใช้ฝีมือล้วนๆ จะเอาไปเทียบกับหุ่นยนต์ได้ยังไงกันล่ะ

[จบแล้ว]