บทที่ 3 - ชายคนนี้คือยอดฝีมือ

บทที่ 3 - ชายคนนี้คือยอดฝีมือ

เย่เฉินกลับมาที่เมืองหลิวอวิ๋น

เกมปาฏิหาริย์แห่งเทพเปิดเซิร์ฟเวอร์มาได้เจ็ดวันแล้ว จากเดิมที่ผู้เล่นแค่เข้ามาลองเชิงดู บัดนี้แทบจะเรียกได้ว่าประชากรทั้งโลกแห่กันเข้ามาเล่น ทำให้หมู่บ้านเริ่มต้นทุกแห่งทั่วโลกตกอยู่ในสภาพแออัดยัดเยียดไปหมด

ตามท้องถนนนอกจากผู้เล่นที่วิ่งวุ่นส่งเควสต์หรือเดินชมวิวทิวทัศน์ในเกมแล้ว ยังมีคนอีกจำนวนมากที่นั่งตั้งแผงขายของอยู่ริมทาง

"ถูกๆ จ้า ถูกๆ อุปกรณ์สวมใส่มือใหม่ของทั้งห้าสายอาชีพ มีครบทุกชิ้น ราคาถูกสุดๆ ชิ้นละ 3 เหรียญทองแดง เหมาหมดทั้งชุดลดให้สิบเปอร์เซ็นต์เลยจ้า"

"อุปกรณ์เกรดธรรมดาเพิ่งดรอปร้อนๆ สเตตัสดีกว่าอุปกรณ์มือใหม่แน่นอน ราคาเหมาๆ 100 เหรียญทองแดงเท่านั้น"

"รับซื้ออุปกรณ์สวมใส่ทุกสายอาชีพ ให้ราคาสูงที่สุดในเมืองหลิวอวิ๋น ซื่อสัตย์จริงใจไม่หลอกลวงแน่นอน"

"เลหลังขายหนังสือสกิลราคาถูก มาก่อนได้ก่อน ของมีจำนวนจำกัดแล้วนะ"

เย่เฉินมองกวาดสายตาไปรอบๆ แล้วแค่นหัวเราะในใจ

เกมเพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์ อัตราการดรอปไอเทมยังต่ำมาก ประกอบกับร้านค้าเอ็นพีซีก็มีขายแค่พวกน้ำยาพื้นฐานกับอุปกรณ์สวมใส่มือใหม่เท่านั้น ทำให้อุปกรณ์สวมใส่ทุกชนิดถูกปั่นราคาจนพุ่งสูงปรี๊ด

แต่อุปกรณ์เกรดธรรมดาชิ้นเดียวเอามาขายตั้ง 100 เหรียญทองแดง นี่มันแพงเกินไปจริงๆ

ในมุมมองของเย่เฉิน ต่อให้เป็นช่วงต้นเกม อุปกรณ์เกรดธรรมดาราคาสัก 50 เหรียญทองแดงก็ถือว่าแพงสุดกู่แล้ว

ในเกมปาฏิหาริย์แห่งเทพ อุปกรณ์สวมใส่จะแบ่งระดับเป็น เกรดมือใหม่ เกรดธรรมดา เกรดทองแดง เกรดเงิน เกรดทอง เกรดดาร์กโกลด์ และเกรดตำนาน ส่วนระดับที่สูงกว่านี้อาจจะมี แต่ตลอดสิบปีในชาติที่แล้ว เย่เฉินก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

ส่วนสายอาชีพของผู้เล่นจะแบ่งออกเป็นห้าสายคือ นักฆ่า นักรบ นักเวท นักธนู และนักบวช

ในหมู่นักรบจะแบ่งย่อยออกเป็น นักรบโล่ และ นักรบคลั่ง อีกที

นักรบโล่เน้นป้องกัน ส่วนนักรบคลั่งเน้นโจมตี

นักรบโล่อย่างเย่เฉินนั้นเทียบได้กับตัวแทงก์ในเกมออนไลน์อื่นๆ ซึ่งมีความสำคัญเป็นอย่างมาก

ส่วนเรื่องแผงลอยที่เลหลังขายอุปกรณ์มือใหม่นั้น เย่เฉินได้แต่ยิ้มแห้งๆ

พวกนี้ก็หลอกได้แค่พวกมือใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมและยังไม่รู้เรื่องรู้ราวเท่านั้นแหละ อุปกรณ์มือใหม่พวกนี้ที่มีค่าสเตตัสต่ำที่สุด ในทุกเมืองจะมีเอ็นพีซีแจกฟรีอยู่แล้ว แค่สละเวลาไปคุยกับเอ็นพีซีสักหน่อยก็ได้มาแล้ว ไม่ต้องเสียเงินสักแดงเดียว

ตอนที่เย่เฉินเข้าเกมมาใหม่ๆ ในชาติก่อน เขาก็เคยโดนพ่อค้าหน้าเลือดพวกนี้หลอกมาแล้วเหมือนกัน

ผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมมาก็มีเงินติดตัวอยู่น้อยนิด จะเอาเงินที่ไหนไปซื้ออุปกรณ์มือใหม่ที่ค่าสเตตัสต่ำเตี้ยเรี่ยดินพวกนี้อีกล่ะ

"แผงขายหนังสือสกิลตรงนั้นน่าสนใจดีแฮะ"

เย่เฉินเดินเข้าไปหาแผงขายหนังสือสกิล

เจ้าของแผงเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม เธอนั่งยองๆ อยู่ริมถนน เฝ้าหนังสือสกิลอยู่สองสามเล่ม สองมือเท้าคางที่มีเนื้อแก้มยุ้ยๆ ดูท่าทางเบื่อหน่ายสุดๆ

"แม่ค้า หนังสือสกิลพวกนี้ขายยังไงครับ"

เย่เฉินชี้ไปที่หนังสือสกิล ยั่วยุ ซึ่งเป็นสกิลเฉพาะทางของนักรบโล่

สกิลนี้เป็นสกิลพื้นฐานที่นักรบโล่ทุกคนต้องมี เนื่องจากพลังโจมตีของนักรบโล่ค่อนข้างต่ำ การทำหน้าที่เป็นแทงก์รับดาเมจให้กับทีม จึงจำเป็นต้องมีสกิลเพื่อดึงดูดความสนใจของมอนสเตอร์เอาไว้อย่างเหนียวแน่นให้ได้

เด็กสาวคนนี้มีชื่อในเกมว่า น่ารักจนใจละลาย พอเห็นว่ามีคนมาถามซื้อ เธอก็หูผึ่งขึ้นมาทันที เธอกะพริบตาโตๆ แล้วพูดขึ้นว่า

"อ้อ สกิลยั่วยุเล่มนี้น่ะหรือ นายเล่นอาชีพนักรบโล่ใช่ไหม งั้นฉันขายให้นายแค่ 15 ทองแดงก็แล้วกัน"

เย่เฉินคิดในใจ 15 เหรียญทองแดงแลกกับสกิล ยั่วยุ ถือว่าเป็นราคาที่ยุติธรรมดี

แต่ตอนนี้เขามีเหรียญทองแดงติดกระเป๋าอยู่แค่เหรียญเดียว จะเอาปัญญาที่ไหนไปซื้อได้ล่ะ

"น้องสาว หนังสือสกิล โล่ปราการ กับ ยั่วยุ ของเธอ ดรอปมาจากกองหินตรงขอบค่ายโจรค่ายสี่ทิศใช่ไหมล่ะ ถ้าไปกันเป็นปาร์ตี้หกคน โดยมีนักรบโล่หนึ่งคน นักรบคลั่งหนึ่งคน นักธนูสองคน นักเวทหนึ่งคน และนักบวชหนึ่งคน วันนึงก็น่าจะฟาร์มได้สักหกเล่มล่ะมั้ง"

เย่เฉินพูดกลั้วหัวเราะ

น่ารักจนใจละลาย ฟังแล้วก็ชะงักไปเล็กน้อย เธอโพล่งออกไปตามสัญชาตญาณว่า "เอ๊ะ ทำไมนายถึงรู้ละเอียดขนาดนี้ล่ะ นายเคยเห็นปาร์ตี้ของกิลด์เรางั้นหรือ"

เย่เฉินโยนหนังสือสกิลในมือเล่นพลางพูดหว่านล้อมว่า

"ถ้าพวกเธอไปฟาร์มตรงกองหินรูปสามเหลี่ยมในค่ายโจรล่ะก็ ปาร์ตี้ของพวกเธอวันนึงจะฟาร์มได้ถึง 12 เล่มเลยนะ"

เด็กสาวเบิกตากว้าง "จริงหรือ นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม"

น่ารักจนใจละลาย มองสำรวจเย่เฉินตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูจากรูปร่างหน้าตาแล้วเขาก็หล่อเหลาเอาการ เป็นเด็กหนุ่มร่างผอมสไตล์นักเรียนที่ดูสะอาดสะอ้าน ไม่น่าจะใช่พวกมิจฉาชีพ

แต่พอมองดูเลเวลของเย่เฉิน เขากลับเพิ่งอยู่แค่เลเวล 0 เท่านั้น

เด็กสาวจึงเท้าเอวแล้วแหวใส่ทันที "ตาขี้ฮก มือใหม่เลเวล 0 อย่างนายกล้ามาขี้โม้ต่อหน้าพี่สาวงั้นหรือ เชื่อไหมว่าพี่สาวคนนี้จะตีก้นนายให้"

ท่าทางทำปากยื่นเตรียมจะฟาดของเด็กสาวดูน่ารักน่าชังเสียจนไม่มีรังสีอำมหิตใดๆ เลยสักนิด

เย่เฉินอดกลั้นความรู้สึกที่อยากจะหยิกแก้มเธอเอาไว้ แล้วพูดต่อว่า "ตอนนี้ปาร์ตี้ของพวกเธอน่าจะกำลังลองเชิงฟาร์มอยู่ในค่ายโจรใช่ไหมล่ะ ฝากไปบอกหัวหน้าปาร์ตี้ของเธอด้วยนะว่า ถ้ายังจัดการกับพ่อมดระดับอิลีทตัวนั้นไม่ได้ จะเข้าไปฟาร์มอีกกี่รอบก็ต้องตายยกตี้อยู่ดี"

"ชิ"

เด็กสาวสะบัดหน้าหนี ทำท่าทางเหมือนจะบอกว่า "ไอ้คนลวงโลก ฉันไม่คุยกับนายแล้ว"

ทันใดนั้นเสียงพูดคุยในปาร์ตี้ของ น่ารักจนใจละลาย ก็ดังขึ้น เป็นเสียงของผู้หญิงที่ไพเราะและนุ่มนวลชวนฟัง นั่นคือเสียงของหัวหน้าปาร์ตี้ของเธอนั่นเอง

"เสี่ยวเหมิง พวกเราตายยกตี้กันอีกแล้ว พ่อมดระดับอิลีทรอบนอกค่ายโจรมันโหดเกินไป นักรบโล่ที่เก่งที่สุดในกิลด์เรายังทนรับการโจมตีจากมันได้ไม่ถึงสองทีเลย ลูกพี่ใหญ่ที่เป็นหัวหน้ากิลด์เครียดจนหัวจะปวดอยู่แล้วเนี่ย"

น่ารักจนใจละลาย ถึงกับอึ้งไปเลย

เธอฟังหัวหน้าปาร์ตี้บ่นโอดครวญไปพลาง จ้องมองเย่เฉินตาปริบๆ ไปพลาง

"นาย นายทายถูกเผงเลย ลูกพี่บอกว่าปาร์ตี้ของเราเพิ่งจะตายยกตี้มาหมาดๆ แถมยังเป็นเพราะพ่อมดระดับอิลีทตัวที่นายพูดถึงนั่นแหละที่เป็นต้นเหตุ"

ในชั่วพริบตานั้น สายตาที่เด็กสาวมองเย่เฉินก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

"ยอดฝีมือ นายรู้วิธีจัดการกับพ่อมดระดับอิลีทตัวนั้นใช่ไหม แล้วจุดที่สามารถฟาร์มหนังสือสกิลได้วันละ 12 เล่มมันมีอยู่จริงหรือเปล่า"

สรรพนามที่เด็กสาวใช้เรียกเย่เฉินเปลี่ยนไปทันที

เย่เฉินยิ้มมุมปาก

"ถ้าจะให้ฉันบอกจุดฟาร์มหนังสือสกิลให้ แน่นอนว่าฉันไม่ได้บอกฟรีๆ หรอกนะ ข้อแลกเปลี่ยนก็คือ หนังสือสกิล ยั่วยุ เล่มนี้ยังไงล่ะ"

เด็กสาวขมวดคิ้วรุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับอย่างใจป้ำว่า "ตกลง กะอีแค่หนังสือสกิลแบบนี้ กิลด์ของเรามีถมเถไป ยกให้นายสักเล่มก็ไม่เป็นไร ทีนี้บอกตำแหน่งมาได้หรือยัง"

เย่เฉินรีบเก็บหนังสือสกิลเข้ากระเป๋าทันที

ได้หนังสือสกิลมาครองโดยที่ไม่ต้องเสียเงินสักแดงเดียว

"ตำแหน่งอยู่ตรงกลางระหว่างกองหินรูปสามเหลี่ยมใต้ต้นไม้พิการแถวๆ กองหินระเกะระกะนั่นแหละ สังเกตง่ายมาก ขอแค่นักรบโล่เฝ้าทางออกที่มีอยู่เพียงทางเดียวเอาไว้ให้ดี ใช้วิธีปิดประตูตีแมว รับรองว่าประสิทธิภาพในการฟาร์มจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากที่พวกเธอทำอยู่ตอนนี้แน่นอน"

น่ารักจนใจละลาย รีบจดตำแหน่งนี้เอาไว้ และส่งข้อความผ่านระบบเสียงของเกมไปบอกหัวหน้าปาร์ตี้ทันที จากนั้นก็รีบถามต่อว่า "แล้ววิธีจัดการกับพ่อมดระดับอิลีทตัวนั้นล่ะ ทำยังไง"

"คู่มือการผ่านด่านพ่อมดระดับอิลีท ราคา 5 เหรียญเงิน"

น่ารักจนใจละลาย โกรธจนหน้าดำหน้าแดง

"5 เหรียญเงิน ทำไมนายไม่ไปปล้นเขาเลยล่ะ ฉันนั่งขายหนังสือสกิลทั้งวันยังหาเงินได้ไม่ถึงหนึ่งเหรียญเงินเลยด้วยซ้ำ"

ภาพลักษณ์ของเย่เฉินที่ดูดีในสายตาของเด็กสาวเมื่อครู่นี้พังทลายลงในพริบตา กลายเป็นไอ้หน้าเลือดจอมงกไปเสียแล้ว

ในยุคแรกเริ่มของเกม เงิน 5 เหรียญเงินถือเป็นเม็ดเงินมหาศาลจริงๆ

โดยเฉพาะในช่วงที่ค่าเงินในเกมกำลังขาดแคลนอย่างหนักแบบนี้ แทบจะเรียกได้ว่ามีเงินแต่ก็หาซื้อไม่ได้

ในตลาดมืด อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเหรียญทองแดงกับเงินหยวน พุ่งสูงถึง 1 ต่อ 10 เข้าไปแล้ว

ในเกมปาฏิหาริย์แห่งเทพ 1 เหรียญเงินมีค่าเท่ากับ 100 เหรียญทองแดง และ 1 เหรียญทองมีค่าเท่ากับ 100 เหรียญเงิน

แต่ถ้าทำตามคู่มือที่เย่เฉินบอกได้สำเร็จ ผลตอบแทนจากการเคลียร์ค่ายโจรค่ายสี่ทิศรอบนอกได้ จะมีมูลค่ามากกว่า 5 เหรียญเงินอย่างแน่นอน หากใครมีวิจารณญาณมากพอก็น่าจะแยกแยะออกว่าสิ่งไหนสำคัญกว่ากัน

ถึงแม้ว่าคู่มือผ่านด่านนี้ อีกไม่นานก็คงมีคนคลำทางจนค้นพบวิธีเองได้

แต่ในช่วงต้นเกม กิลด์ใหญ่ๆ เขาแข่งขันกันที่ความเร็วและความเป็นที่หนึ่ง ทุกวินาทีมีค่า ไม่มีใครยอมตกเป็นรองใครหรอก

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขากำลังต้องการเงินทุนตั้งต้นอยู่พอดี หากได้เงิน 5 เหรียญเงินนี้มา แผนการหลายๆ อย่างที่เกี่ยวกับสกิลสะท้อนความเสียหายสิบเท่าของเขาก็จะสามารถดำเนินต่อไปได้

เย่เฉินโบกมือปฏิเสธ "เรื่องนี้เด็กกะโปโลอย่างเธอตัดสินใจไม่ได้หรอก ให้หัวหน้าปาร์ตี้ของเธอมาคุยเองดีกว่า ฝากไปบอกเธอด้วยว่า คู่มือผ่านด่านรอบนอกค่ายโจรค่ายสี่ทิศ แลกกับเงิน 5 เหรียญเงิน"

พูดจบ เย่เฉินก็ปัดก้นแล้วเดินจากไปทันที

ทิ้งให้ น่ารักจนใจละลาย ยืนกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ

ผ่านไปครู่หนึ่ง เด็กสาวก็กดเปิดระบบเสียงพูดคุยกับหัวหน้าปาร์ตี้เพื่อเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เสียงของหัวหน้าปาร์ตี้ก็ตอบกลับมาทันที

"เรื่องบั๊กมอนสเตอร์ที่กองหินรูปสามเหลี่ยมเป็นเรื่องจริง ผู้ชายคนนั้นไม่ได้โกหก ไปบอกเขาว่าคู่มือผ่านด่านราคา 5 เหรียญเงิน พวกเราตกลงซื้อ"

เด็กสาวยืนอึ้งอยู่กับที่

ผ่านไปพักใหญ่เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องรีบไปหาเย่เฉิน แต่เขาก็เดินออกจากเมืองหลิวอวิ๋นไปเสียแล้ว

"บ้าจริง ไม่รู้จักรอคนอื่นเขาบ้างเลย อย่างน้อยฉันก็เป็นผู้หญิงนะ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย ช่างเถอะ ลูกพี่บอกว่าเรื่องนี้สำคัญมาก ฉันจะนั่งรอเขาอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน"

[จบแล้ว]