บทที่ 1 - พรสวรรค์ระดับเทพสะท้อนความเสียหายสิบเท่า

บทที่ 1 - พรสวรรค์ระดับเทพสะท้อนความเสียหายสิบเท่า

"ยินดีต้อนรับสู่โลกของเกมออนไลน์ปาฏิหาริย์แห่งเทพ โปรดเลือกเผ่าพันธุ์และสายอาชีพของคุณ"

เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคย เสียงดนตรีประกอบที่คุ้นหู บรรยากาศอันยิ่งใหญ่ตระการตาที่กระตุ้นความปรารถนาในการต่อสู้อันเดือดพล่านของผู้เล่น

เย่เฉินถอดหมวกกันน็อกออกอย่างแรง

"นี่คือ ได้เกิดใหม่หรือ ฉันย้อนเวลากลับมาเมื่อสิบปีก่อนงั้นหรือ"

เขาจ้องมองแสงไฟสลัวรอบตัว ผนังห้องที่หลุดร่อน เตียงนอนที่ยุ่งเหยิง โต๊ะหนังสือที่สีถลอก ตำราเรียนและแบบทดสอบที่วางกระจัดกระจายบนโต๊ะ พัดลมไอเย็นมือสองที่ซื้อมาจากตลาดนัดกำลังส่งเสียงครางหึ่งพร้อมเป่าลมเย็นสังเคราะห์ออกมา

ทุกสิ่งที่คุ้นเคยเหล่านี้

หลังจากยืนยันได้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน

ชั่วพริบตานั้นน้ำตาก็เอ่อท้นดวงตาของเย่เฉิน

ความทรงจำที่เต็มไปด้วยเลือดและเปลวเพลิงตลอดสิบปีในชาติที่แล้วผุดขึ้นมาในหัวฉากแล้วฉากเล่า น้ำตาแห่งความสำนึกเสียใจไหลรินอาบแก้ม

"ชาตินี้ฉันจะเป็นคนเขียนชะตากรรมขึ้นมาใหม่ พี่น้องและคนรักที่ต้องตายอย่างอนาถภายใต้กรงเล็บของพวกปีศาจในชาติที่แล้ว ชาตินี้ฉันจะเป็นคนปกป้องพวกนายเอง"

ใบหน้าที่ยังคงดูอ่อนเยาว์ของเย่เฉินค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยว

เขาหันไปมองนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ วันนี้คือวันที่ 31 สิงหาคม ปี 2035

เกมออนไลน์เปลี่ยนโลกอย่างปาฏิหาริย์แห่งเทพได้เปิดเซิร์ฟเวอร์มาครบเจ็ดวันเต็มแล้ว

การมาถึงของเกมออนไลน์นี้ไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ทั้งสิ้น

จนกระทั่งเมื่อครึ่งเดือนก่อน รัฐบาลทั่วโลกได้แจกจ่ายหมวกกันน็อกสำหรับเล่นเกมให้กับประชาชนทุกคนฟรีๆ มันถึงได้โด่งดังเป็นพลุแตกขึ้นมาอย่างกะทันหัน

และด้วยประสบการณ์การเล่นเกมที่สมจริงอย่างเหลือเชื่อ ประกอบกับการเข้าถึงของประชาชนทุกคน

เพียงแค่ครึ่งเดือน ผู้คนหลายพันล้านคนทั่วโลกก็พากันคลั่งไคล้เกมนี้

อุตสาหกรรมทั่วทั้งโลกถูกเกมนี้พลิกโฉมหน้าไปอย่างสิ้นเชิง

ยุคสมัยใหม่ได้มาถึงแล้ว

เวลาไม่คอยท่า

เย่เฉินใช้สองมือสวมหมวกกันน็อกกลับเข้าไปใหม่อย่างระมัดระวังด้วยแววตาที่มุ่งมั่น

เข้าสู่หน้าจอของเกม

พื้นที่สร้างตัวละคร

ท่วงทำนองที่คุ้นเคยและไพเราะดังขึ้นข้างหู

เบื้องหน้าของเย่เฉินปรากฏภาพฉากดินแดนสุขาวดีอันงดงามที่เต็มไปด้วยเสียงนกร้องและกลิ่นหอมของดอกไม้

ด้านหน้ามีเทพธิดาเผ่าจิ้งจอกรูปร่างอรชรน่ารัก ด้านหลังมีพวงหางสีชมพูงอกออกมา เธอยืนยิ้มแย้มอยู่ตรงหน้าเย่เฉิน

เธอสวมมงกุฎที่ทำจากดอกไม้นานาพรรณ มีหน้าที่คอยให้คำแนะนำขั้นตอนการเล่นเกมสำหรับผู้เล่นใหม่ น้ำเสียงของเธอช่างกังวานและไพเราะจับใจ

ฟุ่บ

เทพธิดาเผ่าจิ้งจอกค่อยๆ กางแขนขวาออก

ข้างกายของเธอมีกลุ่มนักรบหลากหลายท่าทางร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าในชั่วพริบตา

บ้างแกว่งขวานศึก บ้างขับขานบทเพลงแห่งการต่อสู้ บ้างง้างธนูเตรียมยิง หรือบ้างก็ร่ายรำอาวุธเวทมนตร์ พวกเขากำลังแสดงทักษะสุดเท่ของแต่ละสายอาชีพให้ผู้เล่นใหม่ได้ชม

"พระบิดาผู้ทรงเนรมิตทุกสรรพสิ่งได้สร้างทวีปแห่งปาฏิหาริย์นี้ขึ้นมา ทวีปที่เดิมทีเคยเป็นดินแดนสุขาวดีและสวรรค์บนดิน บัดนี้กำลังถูกรุกรานโดยเหล่าปีศาจที่ชั่วร้ายและวิญญาณอาฆาต"

"ผู้โชคดีที่ถูกเลือกโดยพระบิดาเอ๋ย ท่านผู้มีจิตใจที่ไม่เคยยอมแพ้ จงมาร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับพวกเรา ขับไล่ความชั่วร้ายและความมืดมิด นำพาทวีปแห่งปาฏิหาริย์กลับคืนสู่แสงสว่างอีกครั้ง"

"มาเถิด ผู้โชคดีที่ได้รับความเมตตาจากพระบิดา โปรดเลือกสายอาชีพที่ท่านโปรดปรานที่สุด"

เช่นเดียวกับในชาติที่แล้ว น้ำเสียงอันไพเราะของเทพธิดาผู้นำทางคอยปลุกเร้าจิตใจของผู้เล่น

เย่เฉินยิ้มบางๆ และไม่ได้ทำตามคำแนะนำของเทพธิดา

แต่เขากลับเดินอ้อมเทพธิดาเผ่าจิ้งจอกผู้นี้ แล้วตรงเข้าไปในกลุ่มนักรบที่กำลังร่ายรำสกิลอยู่ข้างๆ เธอ

"นักรบคลั่งอยู่ซ้าย นักเวทวิญญาณอยู่ขวา นักฆ่าเร้นกายซ่อนตัว แสงสว่างปรากฏอีกครา"

เย่เฉินพึมพำกับตัวเองขณะกำลังมองหาอะไรบางอย่างท่ามกลางกลุ่มนักรบเหล่านี้

ทันใดนั้นแสงแดดสายหนึ่งก็สะท้อนกับปลายมีดสั้นในมือของนักฆ่าคนหนึ่ง แสงนั้นสาดผ่านดวงตาของเย่เฉินแล้วไปหยุดนิ่งอยู่ที่แผ่นกระเบื้องปูพื้นแผ่นหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก

ทุกอย่างนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก วินาทีต่อมามีดสั้นในมือของนักฆ่าก็พลิกหมุนไปมาบนปลายนิ้วอย่างคล่องแคล่วจนชวนให้ตาลาย ราวกับว่าภาพเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

"เจอแล้ว"

ดวงตาของเย่เฉินเบิกกว้างเป็นประกาย เขาตบเท้าเดินตรงไปยังแผ่นกระเบื้องที่แสงแดดตกลงมากระทบเมื่อครู่นี้ทันที

ในชาติที่แล้วหลังจากเกมปาฏิหาริย์แห่งเทพเปิดเซิร์ฟเวอร์มาได้เจ็ดปี ในตอนที่เกมออนไลน์เริ่มผสานเข้าด้วยกันและรุกรานโลกแห่งความเป็นจริง ยอดฝีมืออันดับต้นๆ ของเกมคนหนึ่งได้ออกมาเปิดเผยความลับอันน่าตกตะลึงบนเว็บบอร์ด

แท้จริงแล้วเหตุผลที่ยอดฝีมือคนนั้นมีพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้น

เป็นเพราะตอนที่สร้างตัวละคร เขาได้ค้นพบรางวัลลับของเกมปาฏิหาริย์แห่งเทพเข้านั่นเอง

และรางวัลลับที่ว่านี้ก็ซ่อนอยู่ใต้แผ่นกระเบื้องปูพื้นแผ่นนั้น

เย่เฉินรีบเดินเข้าไปใกล้ เขาออกแรงงัดแผ่นกระเบื้องศิลาอันหนักอึ้งขนาดกว้างยาวหนึ่งฟุตขึ้นมา และพบช่องลับซ่อนอยู่ด้านล่างนั้นจริงๆ

ภายในช่องลับมีแผ่นจานกลมแผ่นหนึ่งวางนิ่งสนิทอยู่

บนจานกลมมีสัญลักษณ์ประหลาดหลากสีสันวาดเอาไว้เรียงเป็นรูปวงกลม ตรงกลางมีเข็มชี้ที่สามารถปัดให้หมุนได้

"นี่คือสิ่งที่ผู้เล่นระดับท็อปในชาติที่แล้วพูดถึง กงล้อแห่งโชคชะตางั้นหรือ"

เย่เฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วออกแรงปัดเข็มชี้ตรงกลาง

ราวกับว่าสิ่งลี้ลับอย่างโชคชะตามีอยู่จริง จู่ๆ แสงประกายเจ็ดสีก็สว่างวาบขึ้นรอบกงล้อแห่งโชคชะตาและตัวของเย่เฉิน แสงนั้นไหลเวียนวนรอบตัวเขาอย่างช้าๆ

ติ๊ง

เข็มชี้หมุนอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ไปหยุดนิ่งอยู่ที่สัญลักษณ์สีดำสนิทตัวหนึ่ง

สัญลักษณ์สีดำสนิทดวงนั้นสว่างวาบขึ้นมาทันที ก่อนจะพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของเย่เฉินอย่างแรง

วินาทีต่อมาพื้นที่สร้างตัวละครทั้งหมดก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

แม้กระทั่งเทพธิดาจิ้งจอกผู้นำทาง รวมถึงร่างของเหล่านักรบหลากหลายเผ่าพันธุ์รอบๆ ก็เริ่มโปร่งแสงและเลือนรางลง

เทพธิดาจิ้งจอกผู้นำทางกรีดร้อง

"บ้าจริง เจ้าบังอาจไปแตะต้องสิ่งต้องห้าม กงล้อแห่งโชคชะตา พระบิดาทรงพิโรธแล้ว รีบสร้างตัวละครแล้วหนีออกไปเร็วเข้า มิฉะนั้นวิญญาณของเจ้าจะถูกจองจำอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ตลอดกาล"

เย่เฉินรู้สึกมึนงงเล็กน้อย เขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าการเปิดรับรางวัลลับจะทำให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้

กลิ่นอายแห่งความอันตรายที่ชวนให้ใจสั่นเริ่มคืบคลานเข้ามาในจิตใจ

นี่คือสัมผัสรับรู้ที่เย่เฉินได้รับมาจากการต่อสู้กับเหล่าปีศาจทั้งในเกมและในโลกความเป็นจริงตลอดสิบปีในชาติที่แล้ว

และเป็นเพราะสัมผัสรับรู้นี้นี่เอง ที่ทำให้เขาสามารถรอดพ้นจากคมเขี้ยวของปีศาจนับไม่ถ้วน และมีชีวิตรอดมาได้จนถึงวินาทีสุดท้ายก่อนที่โลกจะถูกทำลายล้าง

"เทพธิดาผู้นำทางพูดถูก ฉันต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด"

เย่เฉินพุ่งตัวเข้าไปในกลุ่มนักรบอย่างรวดเร็ว พุ่งตรงไปยังร่างสูงใหญ่ที่ถือโล่หนาเตอะคอยยืนบังหน้าเพื่อนร่วมรบ

"ต้องการเลือกสายอาชีพ นักรบโล่ หรือไม่"

"ใช่"

"ต้องการเลือกเผ่าพันธุ์ มนุษย์ หรือไม่"

"ใช่"

"โปรดตั้งชื่อตัวละคร"

"คนบ้าบิ่น"

เขาใช้ความเร็วสูงสุดสร้างตัวละครโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาสร้างตัวละครนักรบโล่ที่เขาเล่นมาตลอดสิบปีจนคุ้นเคยเข้ากระดูกดำ จากนั้นก็กดยืนยันเข้าสู่เกมทันที

ตู้ม

ในวินาทีที่ร่างของเย่เฉินหายตัวไป พื้นที่สร้างตัวละครทั้งหมดก็ถูกความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดถาโถมเข้ากลืนกินและพังทลายลงในพริบตา

เสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว กลิ่นหอมของดอกไม้ตลบอบอวล

เสียงจอแจของผู้คนดังแว่วเข้ามาในหัวทันที

เย่เฉินลืมตาขึ้นและพบว่าตัวเองมาปรากฏตัวอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นที่ชื่อว่า เมืองหลิวอวิ๋น เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

บนถนนในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ มีบรรดาเอ็นพีซีและผู้เล่นที่กำลังเร่งรีบทำเควสต์เดินขวักไขว่ไปมา บรรยากาศดูคึกคักวุ่นวายเป็นอย่างมาก

เย่เฉินไม่มีเวลามามัวชื่นชมเมืองเล็กๆ อันแสนคึกคักแห่งนี้ เขารีบเปิดดูหน้าต่างค่าสถานะของตัวเองเป็นสิ่งแรก

ตัวละคร: คนบ้าบิ่น

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

อาชีพ: นักรบโล่

เลเวล: 0 (ค่าประสบการณ์ 0/55)

พลังชีวิต: 40

ค่าความโกรธ: 0/100

ค่าสถานะ: ความทนทาน 5 พละกำลัง 5 ความว่องไว 5 พลังวิญญาณ 5

พลังโจมตี: 5

พลังป้องกัน: 1

สกิล: โชคดี (+0)

พรสวรรค์: สะท้อนความเสียหายสิบเท่า (หมายเหตุ: การโจมตีใดๆ ที่ได้รับจะถูกสะท้อนกลับไปด้วยค่าความเสียหายสิบเท่าของการโจมตีที่ได้รับ)

เย่เฉินจ้องมองแถบ พรสวรรค์ ที่เพิ่มขึ้นมาตรงด้านล่างสุดของหน้าต่างข้อมูลตัวละครอย่างเหม่อลอย เขาถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

สะท้อนความเสียหายสิบเท่า

สะท้อนความเสียหายกลับไปถึงสิบเท่าเต็มๆ

พรสวรรค์ที่ฝืนลิขิตสวรรค์ขนาดนี้ ต่อให้เป็นแค่ผู้เล่นมือใหม่ขอเพียงใช้เวลาไม่นานก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นใหญ่ในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งได้อย่างแน่นอน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้เล่นระดับฮาร์ดคอร์ที่เล่นเกมปาฏิหาริย์แห่งเทพมาถึงสิบปีอย่างเย่เฉินเลย

เมื่อมีสกิลสะท้อนความเสียหายสิบเท่า อย่าว่าแต่การผงาดขึ้นเป็นใหญ่ในโลกเกมออนไลน์เลย ต่อให้เป็นการรุกรานของเหล่าปีศาจในอีกเจ็ดปีข้างหน้า เขาก็มีความมั่นใจมากพอที่จะปกป้องคนรักและเพื่อนฝูงให้รอดชีวิตต่อไปได้ จะไม่มีความเสียใจใดๆ หลงเหลืออยู่อีกต่อไป

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน

เย่เฉินกางแขนทั้งสองข้างออกแล้วเงยหน้าหัวเราะลั่นฟ้า

"ฮ่าฮ่าฮ่า คราวนี้พ่อจะเทพให้ดู"

[จบแล้ว]