บทที่ 3 - อัปเกรดฟาร์มมหัศจรรย์

บทที่ 3 - อัปเกรดฟาร์มมหัศจรรย์

รถม้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงทะยานไปตามถนนสายหลักนอกเมือง เพียงแค่สิบกว่านาทีก็เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง

เมื่อลงจากรถม้าชวีเฉินก็มองเห็นพื้นที่อันกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา ซึ่งประกอบไปด้วยแปลงนา แปลงผัก บ่อปลา สวนสมุนไพร ลานเลี้ยงสัตว์ และอื่นๆ อีกมากมาย

"ฟาร์มนี้มันใหญ่มากเลยนะเนี่ย"

ชวีเฉินอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง

ตอนแรกเขาคิดว่ามันคงเป็นแค่ฟาร์มซอมซ่อที่มีบ้านกระท่อมฟางสักสามสี่หลังเท่านั้น

ไม่นึกเลยว่าเนื้อที่ของฟาร์มแห่งนี้จะกว้างขวางใหญ่โตถึงเพียงนี้

แต่เขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างเช่นกัน

บริเวณโดยรอบของฟาร์มแห่งนี้ล้อมรอบไปด้วยภูเขา ป่าไม้ และแม่น้ำ

นั่นหมายความว่าบริเวณนี้จะต้องมีมอนสเตอร์เกิดใหม่เป็นจำนวนมาก

และที่ไหนมีมอนสเตอร์ที่นั่นก็ย่อมมีอันตราย

โชคดีที่เขามองการณ์ไกลจ้างองครักษ์เลเวล 50 มาด้วยสองคน

องครักษ์ 1: หลี่ต้าหนิว

พลังชีวิต 150000

มานา 50000

ป้องกันกายภาพ 1000

ป้องกันเวท 1000

พลังกาย 150

พละกำลัง 300

สติปัญญา 100

ความคล่องตัว 100

พลังจิต 100

นี่คือองครักษ์สายต่อสู้ระยะประชิดที่ถือดาบใหญ่เป็นอาวุธ

ด้วยพลังชีวิตที่สูงถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นหน่วยและพลังป้องกันทั้งสองสายที่มากถึง 1000 หน่วย

บวกกับค่าพละกำลังอีก 300 หน่วย ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาสามารถฟันมอนสเตอร์รอบๆ ตัวให้ตายได้ในดาบเดียว

องครักษ์ 2: หลี่เสี่ยวหนิว

พลังชีวิต 80000

มานา 300000

ป้องกันกายภาพ 1000

ป้องกันเวท 1000

พลังกาย 80

พละกำลัง 100

สติปัญญา 300

ความคล่องตัว 100

พลังจิต 120

นี่คือองครักษ์สายเวทมนตร์โจมตีระยะไกลที่ถือไม้เท้าเป็นอาวุธ

คนหนึ่งเก่งโจมตีกายภาพระยะประชิด ส่วนอีกคนเก่งโจมตีเวทมนตร์ระยะไกล ช่างเป็นการจับคู่ที่สมบูรณ์แบบจริงๆ

"ต้าหนิว เสี่ยวหนิว ตามฉันมาให้ติด ถ้าพบมอนสเตอร์ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรให้รีบจัดการมันทันที"

"ขอรับนายท่าน"

องครักษ์ทั้งสองขานรับอย่างพร้อมเพรียงกัน

และชวีเฉินก็เดินเข้าไปในฟาร์มภายใต้การคุ้มครองขององครักษ์ทั้งสองคน

ใจกลางฟาร์มมีสิ่งปลูกสร้างตั้งอยู่หลังหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือบ้านพักของเจ้าของฟาร์ม

เนื่องจากขาดการซ่อมแซมมาเป็นเวลานาน มันจึงดูทรุดโทรมไปบ้าง

ทันทีที่ชวีเฉินก้าวเท้าเข้าไปข้างใน เขาก็ได้กลิ่นเหม็นอับโชยมาเตะจมูกทันที

แต่ทว่าทันทีที่เข้าไปข้างใน เขาก็ได้รับสิทธิ์ในการควบคุมหน้าต่างระบบของฟาร์มทั้งหมด

[ซ่อมแซมบ้านพัก: 1000 เหรียญทอง]

[อัปเกรดบ้านพัก: 10000 เหรียญทอง]

[เบิกหน้าดินแปลงนา: 1000 เหรียญทอง]

[เบิกหน้าดินสวนสมุนไพร: 1000 เหรียญทอง]

[สร้างรั้วป้องกันฟาร์ม: 50000 เหรียญทอง]

มีแต่เรื่องที่ต้องเสียเงินทั้งนั้น

แต่ชวีเฉินกลับรู้สึกมีความสุขมาก

เดิมทีเขาแค่อยากจะเป็นผู้เล่นสายใช้ชีวิตที่รักความสงบไปวันๆ

ไม่นึกเลยว่าจะได้ฟาร์มแบบนี้มาครอบครอง

การปลูกผัก ปลูกดอกไม้ และตกปลาในสถานที่แห่งนี้ก็ดูเหมือนจะเข้าทีเหมือนกัน

เขาลังเลอยู่เพียงไม่กี่วินาทีก่อนจะตัดสินใจอัปเกรดที่นี่ทันที

ในเมื่อตัดสินใจที่จะอยู่ที่นี่แล้ว เขาก็ต้องจัดการเรื่องที่พักอาศัยให้ดีเสียก่อน

"อัปเกรดบ้านพัก"

ชวีเฉินเริ่มใช้งานหน้าต่างระบบทันที

หลังจากถูกหักเงินไป 10000 เหรียญทอง บ้านพักที่ชวีเฉินยืนอยู่ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงในพริบตา

จากบ้านดินเหนียวที่ดูทรุดโทรมกลับกลายเป็นบ้านไม้สามชั้นที่ดูสวยงาม

กลิ่นหอมละมุนของเนื้อไม้ลอยมากระทบจมูก

ตัวบ้านทั้งหมดดูสะอาดสะอ้านและหรูหรามีระดับ น่าอยู่อาศัยเป็นอย่างยิ่ง

"นายท่าน ข้าคือเสี่ยวหยาพ่อบ้านฟาร์มของท่าน หากท่านมีคำสั่งใดสามารถบอกข้าได้เลยเจ้าค่ะ"

เบื้องหน้าของชวีเฉินปรากฏหญิงสาวหน้าตาสะสวยและมีรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นขึ้นมาคนหนึ่ง

ดวงตาของชวีเฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที

การอัปเกรดบ้านพักถึงกับแถมพ่อบ้านสาวสวยมาให้ด้วยเลยงั้นหรือ

เงินที่จ่ายไปไม่เสียเปล่าจริงๆ คุ้ม คุ้มค่าสุดๆ ไปเลย

เมื่อบ้านพักอัปเกรดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชวีเฉินก็เริ่มดำเนินการขั้นต่อไปทันที

"สร้างรั้วป้องกันฟาร์ม"

นี่ถือเป็นงานใหญ่เลยทีเดียว

แถมยังใช้เงินจำนวนมหาศาลอีกด้วย

ต้องใช้เงินถึง 50000 เหรียญทอง

ชวีเฉินรีบเดินออกไปนอกบ้านทันที

จากนั้นเขาก็มองเห็นรั้วไม้ที่ถูกสร้างขึ้นมาล้อมรอบบริเวณฟาร์มเอาไว้ทั้งหมด

มันเปลี่ยนฟาร์มแห่งนี้ให้กลายเป็นพื้นที่ปิด โดยมีเพียงประตูใหญ่เท่านั้นที่สามารถใช้เข้าออกได้

ประตูใหญ่ก็เปลี่ยนเป็นประตูเหล็กบานยักษ์ ด้านบนมีป้ายเขียนติดไว้ว่า ฟาร์มมหัศจรรย์

เมื่อได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของฟาร์มทั้งหมด ชวีเฉินก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

"ดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ แต่ใช้เงินไปเยอะเอาเรื่องเลยนะเนี่ย เงินหนึ่งแสนเหรียญทองหายวับไปกับตาเลย"

จ้างองครักษ์ไป 30000 เหรียญทอง

ซื้อรถม้าไป 5000 เหรียญทอง

อัปเกรดบ้านพักไป 10000 เหรียญทอง

สร้างรั้วป้องกันฟาร์มไป 50000 เหรียญทอง

เขาผลาญเงินไปรวดเดียวเก้าหมื่นกว่าเหรียญทอง ตอนนี้เหลือเงินติดตัวแค่ไม่กี่พันเหรียญทองเท่านั้น

โชคดีที่ช่วงนี้คงไม่มีเรื่องให้ต้องใช้เงินก้อนโตอีกแล้ว

อย่างมากก็แค่ซื้อเมล็ดพันธุ์กับลูกปลาเล็กๆ น้อยๆ

หลังจากนี้เขาก็จะได้เริ่มต้นชีวิตอันแสนสงบสุขของตัวเองเสียที

จากนั้นชวีเฉินก็พกองครักษ์ขึ้นรถม้าเดินทางกลับไปยังเมืองเริ่มต้น

เมล็ดพันธุ์และลูกปลาที่จำเป็นสำหรับฟาร์มมีขายเฉพาะในเมืองเท่านั้น และผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ในอนาคตก็ต้องนำมาขายในเมืองเช่นกัน

นี่คือความยุ่งยากเพียงข้อเดียวของเขา

สิบกว่านาทีต่อมา ชวีเฉินก็เดินทางกลับมาถึงเมืองเริ่มต้น

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ เริ่มมีผู้เล่นคนอื่นๆ ทยอยปรากฏตัวขึ้นในเมืองแห่งนี้แล้ว

[จบแล้ว]