บทที่ 22 - ตรวจสอบโจวเฉียงอย่างหนัก

การนอนหลับครั้งนี้น่าจะเป็นการนอนหลับที่เต็มอิ่มที่สุดของซูเฉินในช่วงสามวันที่ผ่านมา

จะว่าไปชีวิตของซูเฉินในช่วงสามวันมานี้ก็ค่อนข้างจะแปลกประหลาดอยู่ไม่น้อย

วันแรกเขาเมาภาพตัดจนต้องมีคนคอยดูแล วันที่สองเขากลับต้องมาดูแลคนที่เมาจนภาพตัด มีเพียงเมื่อคืนนี้เท่านั้นที่เขานับว่าได้นอนในห้องเช่าของตัวเองจริงๆ เสียที

ตามธรรมเนียม เมื่อตื่นนอนซูเฉินก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดโต่วอินเป็นอันดับแรก

หลังจากกระแสถูกบ่มเพาะมาตลอดสองวัน ยอดผู้ติดตามในโต่วอินของซูเฉินก็ทะลุสองล้านคนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

คลิปวิดีโอดีดกีตาร์ร้องเพลงสาวน้อยแดนใต้ที่โพสต์ไปเมื่อคืนตอนนี้มียอดกดไลก์พุ่งไปถึงสองแสนกว่าครั้งและได้รับเสียงตอบรับอย่างดีเยี่ยมจากชาวเน็ต

หูฟังให้ออกซิเจน: ชอบสไตล์นี้มากๆ เลย! คุกเข่าอ้อนวอนพี่เฉินปล่อยเพลงเต็มออกมาเถอะ!

อ้ายลี่อ้ายลี่สมใจหวัง: พี่เฉินสุดยอดมาก ทำเอาฉันกับหมาที่บ้านร้องไห้ตามเลย!

ซูเฉิน " ... "

"สไตล์การคอมเมนต์ของชาวเน็ตยุคนี้ช่างหลากหลายขึ้นทุกวันเลยแฮะ ... "

ซูเฉินยิ้มบางๆ เขาเลื่อนอ่านคอมเมนต์ต่อไปเรื่อยๆ และไม่นานก็สะดุดตากับคำวิจารณ์ที่ค่อนข้างเป็นกลางอันหนึ่ง

สาวน้อยสายเจป๊อปบากะจัง: ฉันประทับใจตั้งแต่เห็นชื่อเพลงแล้ว คอร์ดเพลง 1563 ที่มีกลิ่นอายความเศร้าจางๆ พอมาจับคู่กับเนื้อเพลงที่สดใส มันทำให้สัมผัสได้ถึงอารมณ์วัยรุ่นที่พุ่งพล่านกับความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงในการควบคุมความเป็นจริงที่แสนขัดแย้งกันอย่างรุนแรง ... ฉันยังขอยืนยันคำเดิม ซูเฉิน คุณคือพระเจ้าของฉัน!

หากมองจากคำวิจารณ์เพียงอย่างเดียวแฟนคลับตัวน้อยคนนี้น่าจะมีความรู้เรื่องทฤษฎีดนตรีอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

ซูเฉินครุ่นคิด "ความจริงแล้วเพลงโฟล์กไม่ได้เป็นที่นิยมในวงกว้างนัก แต่ดูเหมือนคนที่โลกนี้จะชอบกันมากทีเดียว ... อืม ดูท่าหลังจากนี้คงต้องทำออกมาให้ฟังอีกหลายๆ เพลงแล้วล่ะ"

ส่วนคอมเมนต์อื่นๆ หลังจากนั้นก็ดูเรียบง่ายกว่ามาก ส่วนใหญ่จะสรุปสั้นๆ ด้วยคำว่าเพราะจับใจ

นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่นำไปเปรียบเทียบกับเพลงของนักร้องคนอื่น เช่น เพลงใหม่ของหวังฉีที่ชื่อว่า Midnight Whiskey

ยอดมนุษย์ขนมหวาน: หลังจากฟังสาวน้อยแดนใต้จบ ฉันก็ลองไปฟังเพลง Midnight Whiskey ที่กำลังฮิตในเวยป๋อช่วงสองวันนี้มา ฉันขอพูดคำเดียวเลยนะ ขยะอย่างหวังฉีกับโจวเฉียงเลิกเอาตัวเองมาเทียบรัศมีได้ไหม

เมื่อเห็นคอมเมนต์ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกแบบนี้ ซูเฉินก็เลิกคิ้วขึ้นก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปว่า พี่ฉีฉีกับอาจารย์โจวเป็นถึงผู้อาวุโสในวงการดนตรี การที่ทั้งสองคนร่วมมือกันสร้างสรรค์เพลงใหม่ย่อมไม่ใช่สิ่งที่ผมจะนำไปเทียบได้อยู่แล้ว หวังว่าทุกคนจะวิจารณ์กันอย่างมีเหตุผลนะครับ

หลังจากตอบกลับเสร็จซูเฉินก็กดไลก์คอมเมนต์ของตัวเองทันที

"จะว่าไปวันนี้ก็วันที่หนึ่งแล้ว เพลง Midnight Whiskey กับเพลงเทียนโฮ่วและเหยี่ยนหยวนที่ผมตั้งเวลาปล่อยเอาไว้น่าจะถูกเผยแพร่ลงในคิวคิวมิวสิกหมดแล้วล่ะมั้ง ... "

ซูเฉินพูดพลางสลับหน้าจอไปที่แอปพลิเคชันคิวคิวมิวสิกแล้วกดเข้าไปดูในหมวดหมู่เพลงมาแรงและเพลงใหม่

บนชาร์ตเพลงสามารถหาทั้งสามเพลงเจอได้อย่างง่ายดาย แต่เพลงเทียนโฮ่วและเหยี่ยนหยวนกลับยึดครองอันดับหนึ่งและอันดับสองเอาไว้อย่างเหนียวแน่น ทิ้งห่างเพลง Midnight Whiskey ที่อยู่อันดับสามไปแบบไม่เห็นฝุ่น

ยิ่งไปกว่านั้นหากดูจากกระแสตอบรับทางสถิติ เพลง Midnight Whiskey ก็ทำท่าว่าจะหลุดจากสามอันดับแรกในอีกไม่ช้า!

เมื่อกดเข้าไปดูในช่องแสดงความคิดเห็นของเพลง Midnight Whiskey ก็พบว่าข้างในนั้นเต็มไปด้วยศิลปะแห่งการใช้ภาษาอย่างแท้จริง

ตั้งแต่คำด่าทอสารพัดรูปแบบไปจนถึงการสบถด่าโคตรเหง้าศักราช ทุกตัวอักษรล้วนเป็นการส่งความปรารถนาดีไปถึงหวังฉีและโจวเฉียงทั้งสิ้น

แม้แต่กลุ่มแฟนคลับผู้หญิงของหวังฉีที่มีพลังการต่อสู้ไม่ธรรมดาก็ยังยอมจำนนไม่ทัน ถูกคลื่นมหาชนซัดกระหน่ำจนจมมิด

ผู้ป่วยโรคผิดหวัง: เรื่องร้องเพลงนี่เป็นยังไงเราจะไม่พูดถึงนะ แต่ไอ้เนื้อเพลงเฮงซวยนี่มันเขียนบ้าอะไรของมันเนี่ย ดื่มวิสกี้ยามเที่ยงคืนเคล้ากับเฮโรอีนของฉัน ถึงจะแย่งชิงเจ้าหญิงมานั่งเบาะหน้าและขับรถออกไปยามรุ่งสางได้งั้นเหรอ ให้ตายสิประโยคเดียวรวบตึงทั้งเมาแล้วขับ เสพยา และลักพาตัวเลยนี่หว่า!

ร้านขายเซี่ยงจี๊: ต้องตรวจสอบเจ้าหญิงในเนื้อเพลงอย่างจริงจังแล้วล่ะ ถ้ามาจากร้านคาราโอเกะนี่คนแต่งคงโดนข้อหาเที่ยวผู้หญิงเพิ่มอีกกระทงแน่ๆ จะพาเด็กออกไปข้างนอกทั้งทียังต้องแย่งกันแถมไม่จ่ายค่าตัวอีก!

เด็กหนุ่มกับตัวตุ่น: วิธีการร้องแบบครึ่งผีครึ่งคนของหวังฉีบวกกับเนื้อเพลงและทำนองที่โอดครวญอย่างไม่มีเหตุผลของโจวเฉียง ฉันพูดได้คำเดียวเลยว่ามันเข้ากันสุดๆ

การได้อ่านคอมเมนต์ของชาวเน็ตแต่เช้าตรู่ทำให้ซูเฉินหัวเราะจนตาสว่าง

ดนตรีนั้นมีจุดยืนอยู่ที่ผู้ฟัง ไพเราะก็คือไพเราะ ไม่เพราะก็คือไม่เพราะ ด้วยคุณภาพแค่นี้พวกเขาเอาความกล้าที่ไหนมาโจมตีซูเฉินออกสื่อกันนะ!

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาบริษัทฝานซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ใช้เงินทุนปั่นป่วนวงการบันเทิงมาโดยตลอด คาดว่านี่คงเป็นครั้งแรกที่พวกเขาต้องเจอกับความแตกต่างของคุณภาพผลงานที่ห่างชั้นกันขนาดนี้ ห่างเสียจนต่อให้ทุ่มเงินแก้ข่าวแค่ไหนก็เปลี่ยนกระแสสังคมไม่ได้!

ถ้าจะถามว่าเพลง Midnight Whiskey แย่จนทนฟังไม่ได้เลยหรือเปล่าความจริงก็ไม่ได้ขนาดนั้น

แต่ถ้าให้คนคนหนึ่งกินข้าวคลุกรำมาตลอดแล้วบังเอิญวันหนึ่งเขาได้ลิ้มรสอาหารหูฉลามหรูหรา เขาจะยังยอมกลับไปกินอาหารหมูพวกนั้นอีกงั้นหรือ

ดังนั้นกระแสที่บริษัทฝานซิงเอนเตอร์เทนเมนต์สร้างให้กับเพลง Midnight Whiskey จึงถูกซูเฉินกลืนกินไปจนหมดสิ้น

ซูเฉินเปิดเวยป๋อขึ้นมาก็เป็นไปตามคาด คำค้นหายอดฮิตในวันนี้แทบจะถูกเพลง Midnight Whiskey และชื่อของซูเฉินเหมาไปหมดแล้ว

"เพลงยอดแย่อันดับหนึ่งในประวัติศาสตร์ Midnight Whiskey" "ชาวเน็ตแห่แจ้งความขอให้ตรวจสอบโจวเฉียงอย่างหนัก" "หน้าของหวังฉีกับโจวเฉียงบวมหรือยัง" "เทียนโฮ่วกับเหยี่ยนหยวนเพราะจับใจ!" "ซูเฉินอัจฉริยะทางดนตรี" ...

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งซูเฉินหัวเราะร่าเริงมีความสุขแค่ไหนทางฝั่งสวีฟางหยวนก็กำลังโดนด่ายับเยินมากเท่านั้น

"สวีฟางหยวน นี่น่ะเหรอสิ่งที่คุณบอกว่าจะเหยียบหัวซูเฉินขึ้นไป!"

ภายในห้องประชุม จางหย่งตวาดใส่สวีฟางหยวนเสียงดังลั่น "ตอนนี้เป็นไงล่ะ คิดจะเล่นงานเขาแต่กลับโดนเล่นงานซะเอง ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตกำลังหัวเราะเยาะพวกเราอยู่รู้ตัวไหม!"

"ตอนแรกบอร์ดบริหารสั่งให้คุณไปทาบทามซูเฉินแต่คุณก็ไม่ยอม แถมยังบอกอีกว่ามีวิธีที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว นี่น่ะเหรอนกสองตัวของคุณ!"

"แค่คนธรรมดาคนเดียวยังจัดการไม่ได้ ช่างไร้หน้าจริงๆ!"

ใบหน้าของสวีฟางหยวนเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวแดงสลับกันไปมา

"ฉัน ... ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะว่าเพลง Midnight Whiskey มันจะห่างชั้นกับเพลงเทียนโฮ่วและเหยี่ยนหยวนขนาดนี้น่ะ!"

โจวเฉียงที่ยืนอยู่หลังสุดของห้องประชุมมีสีหน้าดำทะมึน เขาพยายามแก้ตัวว่า "ถ้ามองในมุมของมืออาชีพเพลงของผมย่อมตบซูเฉินคว่ำได้อย่างแน่นอน เป็นเพราะชาวเน็ตพวกนั้นไม่มีรสนิยมในการฟังเพลงต่างหาก!"

"คุณหุบปากไปเลยนะ!" จางหย่งตวาดลั่น

"บ้าเอ๊ย เพลงแต่งออกมาก็เพื่อให้คนฟัง ในเมื่อคนไม่อยากฟังแล้วเพลงคุณจะแต่งให้หมูฟังหรือไง!"

"ผม ... " โจวเฉียงถึงกับพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว

ทว่าในตอนนั้นเองเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก่อนที่เลขานุการของจางหย่งจะเดินเข้ามา จางหย่งกำลังจะอ้าปากด่าแต่กลับพบว่ามีเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายเดินตามหลังเลขาเข้ามาด้วย

"ขออภัยที่รบกวนครับ พวกเรามาจากสถานีตำรวจเมืองหางโจว เราได้รับแจ้งจากชาวเน็ตว่าพนักงานของบริษัทคุณที่ชื่อโจวเฉียงตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีเมาแล้วขับ เสพยาเสพติด ลักพาตัว เที่ยวผู้หญิง และข้อหาอื่นๆ อีกหลายกระทง ดังนั้นเราจึงอยากเชิญคุณโจวไปรับการสืบสวนสักหน่อยครับ" เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เป็นผู้นำกล่าว

โจวเฉียงที่ยืนอยู่ริมกำแพงห้องประชุมยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกตำรวจสองนายควบคุมตัวออกไปทันที เหตุการณ์นี้ทำเอาหวังฉีที่ยืนอยู่อีกฝั่งถึงกับหวาดกลัวจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่

จางหย่งซึ่งนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะประชุมโค้งคำนับส่งเจ้าหน้าที่ตำรวจ ก่อนจะหันกลับมาด้วยสายตาที่แทบจะฆ่าคนได้

เขาข่มอารมณ์โกรธเอาไว้แล้วหันไปพูดกับสวีฟางหยวนว่า "ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปคุณมีหน้าที่แค่ดูแลหลินเยียนหรานให้ดีก็พอ หวังว่าคุณจะไม่ได้ก่อเรื่องวุ่นวายอะไรให้ผมอีกนะ!"

สวีฟางหยวนขยับริมฝีปากเล็กน้อยแต่สุดท้ายเธอก็ยอมพยักหน้ารับ

เมื่อพูดจบจางหย่งก็ตวัดสายตาไปมองหวังฉี

"ส่วนคุณ!"

"เดือนนี้สถานีโทรทัศน์มณฑลเซียงมีรายการประกวดร้องเพลงที่ชื่อว่าหมิงรื่อจือซิง คุณจงไปขัดเกลาตัวเองในรายการนั้นให้ดีซะ!"

"ครับประธานจาง ... " หวังฉีรับคำอย่างคนอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา

[จบแล้ว]