บทที่ 970 - บัลลังก์สร้างโลก

บทที่ 970 - บัลลังก์สร้างโลก

ทันทีที่จางหยวนตัดสินใจ พลังจากบัลลังก์โชควาสนาก็เข้าโอบล้อมบัลลังก์เวกเตอร์และบัลลังก์สตริงเอาไว้อย่างมิดชิด มันทำการแยกส่วนบัลลังก์ทั้งสองจนกลายเป็นเวกเตอร์และสตริงจำนวนนับไม่ถ้วน

เวกเตอร์และสตริงถูกห่อหุ้มด้วยพลังแห่งโชควาสนา ก่อตัวเป็นดวงอาทิตย์เจิดจรัสอยู่เหนือโถงบัลลังก์ ต่อให้เป็นจางหยวนก็ยังรู้สึกแสบตาเมื่อต้องจ้องมองแสงสว่างจ้าบนท้องฟ้านั้นตรงๆ

แม้ว่าจางหยวนจะยังไม่รู้ว่าบัลลังก์ที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางแสงสว่างนั้นคืออะไร แต่เพียงแค่สัมผัสจากกลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็รู้ได้ทันทีว่าบัลลังก์ใหม่นี้ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

[การหลอมรวมเสร็จสิ้น ได้รับบัลลังก์เนรมิต]

และในวินาทีที่บัลลังก์เวกเตอร์กับบัลลังก์สตริงหลอมรวมกันจนกลายเป็นบัลลังก์ใหม่สำเร็จ ก้อนขนเทาที่แต่เดิมนอนอู้งานอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็เปล่งแสงดาวระยิบระยับขึ้นมา วินาทีต่อมาพลังแห่งโชคชะตาก็พวยพุ่งออกจากร่างของก้อนขนเทา เข้าไปหลอมรวมกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กบนท้องฟ้า

[อสูรโชคชะตาทำการจัดเรียงโชคชะตาใหม่ เพื่อชี้นำทิศทางให้กับการตัดสินใจในครั้งนี้]

[บัลลังก์เนรมิตได้รับการเสริมพลัง วิวัฒนาการกลายเป็นบัลลังก์สร้างโลก]

ตูม!!! ทันทีที่พลังแห่งโชคชะตาของก้อนขนเทาเข้าร่วมกับบัลลังก์ใหม่ บัลลังก์บนท้องฟ้าก็ระเบิดพลังอันมหาศาลเกินจินตนาการออกมาในชั่วพริบตา พลังขุมนั้นกวาดล้างไปทั่วทั้งโถงบัลลังก์ ส่งผลให้สภาพแวดล้อมภายในโถงบัลลังก์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

โถงบัลลังก์อันกว้างใหญ่กลายสภาพเป็นกระดานหมากรุกขนาดยักษ์ ส่วนภายนอกกระดานนั้นเต็มไปด้วยดวงดาวที่ลอยคว้างอยู่เต็มท้องฟ้า ดวงดารานับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นทางช้างเผือกทอแสงสว่างไสวไปทั่วทั้งโถงบัลลังก์

แสงเจิดจ้าเหนือโถงบัลลังก์ค่อยๆ จางหายไป บัลลังก์โปร่งแสงทั้งตัวซึ่งภายในบรรจุจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลเอาไว้ก็ปรากฏตัวขึ้น

[บัลลังก์สร้างโลก : ได้รับพลังแห่งการสร้างโลก ใช้ตนเองเป็นรากฐานเพื่อรังสรรค์สรรพสิ่ง]

"บัลลังก์สร้างโลก..." จางหยวนมองบัลลังก์สร้างโลกที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าด้วยความมึนงง อะไรคือการใช้ตัวเองเป็นรากฐานเพื่อรังสรรค์สรรพสิ่งกันล่ะเนี่ย

เสี่ยวโยวเอ่ยปากพูดขึ้น "เจ้านาย ฉันใช้ระบบตรวจสอบดูแล้วนะ ฟังก์ชันของบัลลังก์สร้างโลกนี้ทรงพลังมากเลย ขอเพียงแค่เป็นของที่เจ้านายเคยครอบครองมาก่อน เจ้านายก็จะสามารถใช้พลังของตัวเองเพื่อสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้ทั้งหมดเลย"

จางหยวนถามย้ำ "ของที่ฉันเคยมีสามารถสร้างขึ้นมาได้หมดเลยงั้นเหรอ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามเนี่ยนะ"

"ใช่แล้วล่ะ ทั้งแต้มวิถีสวรรค์ เมล็ดพันธุ์โกลาหล หรือแม้แต่บัลลังก์ ขอเพียงแค่เจ้านายเคยเป็นเจ้าของมาก่อนก็สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ทั้งนั้น ตอนนี้เจ้านายถือว่ามีอิสระทางการเงินเรื่องแต้มวิถีสวรรค์อย่างสมบูรณ์แบบแล้วล่ะ" เสี่ยวโยวอธิบาย

"จริงดิ ขอฉันลองหน่อยแล้วกัน" จางหยวนได้ยินคำอธิบายของเสี่ยวโยวก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที เขารีบกระตุ้นพลังของบัลลังก์สร้างโลกเพื่อเสกแต้มวิถีสวรรค์ขึ้นมา

พร้อมกับแสงสว่างที่เปล่งประกายออกมาจากบัลลังก์สร้างโลก พลังแห่งวิถีสวรรค์ก็พวยพุ่งออกมาอย่างไม่ขาดสาย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นตัวเลขจำนวนมหาศาลในกระเป๋าเงินของจางหยวน

จากนั้นจางหยวนก็ทดลองสร้างเมล็ดพันธุ์โกลาหลเวกเตอร์และเมล็ดพันธุ์โกลาหลสตริงขึ้นมาดูบ้าง เขาพบว่าตัวเองสูญเสียพลังงานไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมล็ดพันธุ์โกลาหลทั้งสองก็ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

"นี่มันอยากได้อะไรก็เสกได้ดั่งใจนึกจริงๆ ด้วย" จางหยวนเห็นว่าตัวเองสามารถสร้างกระทั่งเมล็ดพันธุ์โกลาหลขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย เขาก็ตัดสินใจเล่นใหญ่ ทดลองสร้างบัลลังก์เวกเตอร์และบัลลังก์สตริงขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

ครืนนน! ทันทีที่จางหยวนจินตนาการถึงรูปลักษณ์ของบัลลังก์เวกเตอร์และบัลลังก์สตริงขึ้นในหัว โถงบัลลังก์ของเขาทั้งหมดก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

บัลลังก์สร้างโลกดึงเอาบัลลังก์ไร้คุณสมบัติสองแห่งออกไปจากโถงบัลลังก์ จากนั้นภายในบัลลังก์สร้างโลกก็ปลดปล่อยพลังเวกเตอร์และพลังสตริงจำนวนมหาศาลออกมาเพื่อสร้างบัลลังก์เวกเตอร์และบัลลังก์สตริงขึ้นใหม่ท่ามกลางโถงบัลลังก์

กลิ่นอายอันสมจริงที่แผ่ออกมาจากบัลลังก์ลับทั้งสองแห่ง ทำให้จางหยวนรู้สึกเหมือนกำลังฝันไป

"ทำได้จริงๆ ด้วยเว้ย!" จางหยวนดีใจสุดขีด ก่อนจะหันไปมองบัลลังก์ไร้เทียมทาน แล้วทดลองใช้บัลลังก์สร้างโลกเพื่อเนรมิตบัลลังก์ไร้เทียมทานอันใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง

ทว่าในครั้งนี้ หลังจากที่บัลลังก์สร้างโลกดูดกลืนบัลลังก์ไร้คุณสมบัติเข้าไปได้ไม่นาน มันก็บ้วนบัลลังก์ไร้คุณสมบัติอันนั้นออกมาในสภาพเดิมทุกประการ

จางหยวนชะงัก "นี่มัน..."

เสี่ยวโยวกวาดตามองข้อมูลการตรวจสอบจากระบบแวบหนึ่งแล้วอธิบาย "เจ้านาย ดูเหมือนว่าบัลลังก์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตราบใดที่บัลลังก์เหล่านั้นยังคงมีตัวตนอยู่ บัลลังก์สร้างโลกก็จะไม่สามารถสร้างพวกมันขึ้นมาได้นะ"

"ที่เจ้านายสามารถสร้างบัลลังก์เวกเตอร์และบัลลังก์สตริงขึ้นมาได้ เป็นเพราะว่าก่อนหน้านี้พวกมันถูกแยกส่วนไปแล้ว แต่บัลลังก์ไร้เทียมทานยังคงอยู่ เจ้านายก็เลยไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ยังไงล่ะ"

"อย่างนั้นเหรอ ดูเหมือนว่าฉันจะมองว่าบัลลังก์สร้างโลกมันไร้เทียมทานมากเกินไปสินะ" จางหยวนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงพึงพอใจกับบัลลังก์ใหม่นี้มากอยู่ดี เมื่อพึ่งพาบัลลังก์ไร้เทียมทาน พลังโจมตีของเขาก็ถือว่าเพียงพอแล้ว ส่วนบัลลังก์สร้างโลกในตอนนี้ก็เข้ามาเติมเต็มด้านฟังก์ชันการใช้งานให้เขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

จางหยวนรวบรวมสติแล้วดึงจิตออกจากโถงบัลลังก์ ทันทีที่สามสาวอย่างหลี่เสวี่ยเอ้อร์ ฮวาเยวี่ย และเหยียนหลีเห็นว่าจางหยวนลืมตาขึ้นมาแล้ว พวกเธอก็รีบพุ่งเข้าไปถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง "การเก็บเกี่ยวครั้งนี้เป็นยังไงบ้าง"

"มหาศาลเลยล่ะ" จางหยวนตอบ ฮวาเยวี่ยถามต่อ "มหาศาลขนาดไหนกันเชียว"

จางหยวนหัวเราะเบาๆ "เดี๋ยวฉันจะมอบของขวัญให้พวกเธอคนละชิ้น แล้วพวกเธอจะรู้เองว่ามันมหาศาลขนาดไหน"

พูดจบจางหยวนก็กระตุ้นพลังของบัลลังก์สร้างโลก สร้างบัลลังก์ไร้คุณสมบัติขึ้นมาภายในร่างกายของพวกเธอทั้งสามคน ตูม!!! วินาทีนั้นกลิ่นอายพลังของสามสาวก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พวกเธอก้าวเข้าสู่ระดับราชันโกลาหลสมญานามได้ในรวดเดียว

หลี่เสวี่ยเอ้อร์สัมผัสได้ถึงบัลลังก์ที่อยู่ภายในร่างกายของตัวเอง เธอหันไปมองจางหยวนด้วยใบหน้าตกตะลึงสุดขีด "อาหยวน นี่มัน..." เธอเป็นแค่เทพโกลาหลธรรมดา ยังไม่ใช่เทพโกลาหลสมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นราชันโกลาหลสมญานามไปได้ล่ะ

จางหยวนยิ้มกว้าง "ใช่แล้ว สิ่งที่อยู่ภายในร่างกายของพวกเธอคือบัลลังก์สมญานาม แต่บัลลังก์ที่ฉันให้พวกเธอไปมันเป็นบัลลังก์ไร้คุณสมบัตินะ ตอนนี้พวกเธอมีแค่พลังของราชันโกลาหลสมญานาม แต่ยังไม่มีความสามารถเฉพาะตัวเหมือนบรรดาราชันโกลาหลสมญานามคนอื่นๆ หรอก"

เหยียนหลีเอ่ยถาม "ในเมื่อนายสามารถมอบบัลลังก์ไร้คุณสมบัติให้พวกเราได้ นั่นก็แปลว่านายสามารถมอบบัลลังก์ที่มีสมญานามให้พวกเราได้เหมือนกันใช่ไหม"

จางหยวนพยักหน้า "อืม ตราบใดที่ไม่ใช่บัลลังก์ลับที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ขอเพียงแค่เป็นบัลลังก์ที่ฉันเคยได้ครอบครองมา ฉันก็สามารถมอบให้พวกเธอได้ทั้งหมด ความจริงฉันยังสามารถมอบบัลลังก์มิติเวลาหรือบัลลังก์ผู้ร่วงหล่นซึ่งเป็นบัลลังก์ที่ไม่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวให้พวกเธอได้ด้วยซ้ำ"

"แต่ฉันลองคิดดูแล้ว พวกเธอแต่ละคนต่างก็มีวาสนาเป็นของตัวเอง การมอบบัลลังก์สมญานามให้พวกเธออาจจะเป็นการจำกัดโอกาสในการแย่งชิงบัลลังก์อื่นๆ ในอนาคตของพวกเธอเอาได้ ฉันก็เลยเลือกที่จะมอบบัลลังก์ไร้คุณสมบัติให้แทน"

"ถึงแม้บัลลังก์ไร้คุณสมบัติจะไม่มอบความสามารถพิเศษใดๆ ให้พวกเธอ แต่ข้อดีของมันคือมีความเข้ากันได้สูงมาก มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อการสกัดเมล็ดพันธุ์โกลาหลสมบูรณ์แบบและการได้รับบัลลังก์ใหม่ของพวกเธอในภายภาคหน้าอย่างแน่นอน"

หลังจากฟังคำอธิบายของจางหยวนจบ เหยียนหลีก็หลับตาลงเพื่อตรวจสอบบัลลังก์ภายในร่างกายของตัวเองอย่างละเอียด ก่อนจะตอบกลับว่า "เยี่ยมไปเลย บัลลังก์นี้มีความยืดหยุ่นสูงมาก แถมพลังงานภายในก็มีอยู่อย่างแทบจะไร้ขีดจำกัด ต่อไปนี้ฉันก็ไม่ต้องพึ่งนายแล้ว ฉันสามารถรับมือกับพลังประมวลผลที่ต้องใช้ในการวิจัยประจำวันได้ด้วยตัวเองแล้วล่ะ"

ฮวาเยวี่ยเองก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจเช่นกัน เธอฉีกยิ้มกว้าง "ดีมาก ไม่เสียแรงที่พวกเราทำเพื่อเสี่ยวหยวนจื่อมาตั้งมากมาย ฉันพอใจกับของขวัญชิ้นนี้มากเลยล่ะ"

หลี่เสวี่ยเอ้อร์เองก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ขอบใจนะอาหยวน"

"พวกเธอชอบก็ดีแล้ว" หลังจากมอบของขวัญให้สามสาวเสร็จ จางหยวนก็เรียกสัตว์อัญเชิญทั้งหมดกลับมายังมิติแห่งนี้เป็นการชั่วคราว ไม่เว้นแม้กระทั่งถูซานหลิงในหมื่นโลกธาตุและอ๋าวอวิ๋นในเก้าสวรรค์สิบปฐพี

จากนั้นจางหยวนก็ใช้บัลลังก์สร้างโลกมอบบัลลังก์ผู้ร่วงหล่นให้เสวี่ยกับราชันหลัวช่าคนละหนึ่งแห่ง มอบบัลลังก์มิติเวลาให้เหมย ส่วนสัตว์อัญเชิญตัวอื่นๆ ที่เหลือก็ได้รับบัลลังก์ไร้คุณสมบัติไปตามระเบียบ

สัตว์อัญเชิญทั้งหมดของจางหยวนในวินาทีนี้ ล้วนเลื่อนระดับกลายเป็นราชันโกลาหลสมญานามกันถ้วนหน้า!

[จบแล้ว]