บทที่ 12 - เคล็ดวิชาขั้นสมบูรณ์! เมืองไคโจวได้เพชรเม็ดงาม!

บทที่ 12 - เคล็ดวิชาขั้นสมบูรณ์! เมืองไคโจวได้เพชรเม็ดงาม!

“อัปเกรดเลย!”

ซูจวิ้นจ้องมองเครื่องหมายบวกหลังวิชาพยัคฆ์กระเรียนคู่ แล้วกดอัปเกรดโดยไม่ลังเล

พริบตานั้น

เขารู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในมิติพิศวง ร่างกายร่ายรำกระบวนท่าพยัคฆ์กระเรียนคู่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เคล็ดลับและเทคนิคต่างๆ ของวิชานี้หลั่งไหลเข้ามาในหัวราวกับสายน้ำ

ในเวลาเดียวกัน

เขาก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นกล้ามเนื้อ เส้นเอ็น กระดูก หรือแม้แต่อวัยวะภายใน ต่างก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ความปวดเมื่อยที่เคยมีก็ทุเลาลงไปเยอะ

“ฟู่ สบายตัวจัง

ฝึกเคล็ดวิชานี่มันช่วยเสริมสร้างร่างกายได้ดีกว่ากินเนื้ออสูรระดับต่ำตั้งเยอะ”

ซูจวิ้นมองดูกล้ามเนื้อที่เข้ารูปของตัวเองอย่างพอใจ

【เคล็ดวิชา: พยัคฆ์กระเรียนคู่ (ขั้นเชี่ยวชาญ+)】

【อายุขัย: 1270】

“อัปเกรดจากขั้นเริ่มต้นมาเป็นขั้นเชี่ยวชาญ ใช้ไปแค่ 200 อายุขัยเองเหรอ

แต่ผลลัพธ์ที่ได้นี่มันเกินคุ้มจริงๆ”

ถึงจะมีเครื่องหมายบวกให้กดอัปเกรดต่อ แต่ซูจวิ้นก็ยังไม่กด

เขาตั้งใจจะอัปเกรดปราณโลหิตก่อน รอให้ร่างกายเริ่มปวดหนึบๆ แล้วค่อยอัปเกรดวิชาพยัคฆ์กระเรียนคู่ให้ทะลุไปถึงขั้นสมบูรณ์

เคล็ดวิชาแบ่งออกเป็นสี่ระดับคือ ขั้นเริ่มต้น ขั้นเชี่ยวชาญ ขั้นสมบูรณ์ และขั้นบรรลุ

ต่อให้เป็นแค่วิชาระดับหนึ่งและคนฝึกเป็นอัจฉริยะ การจะเลื่อนจากขั้นเริ่มต้นไปขั้นเชี่ยวชาญ ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามวัน

แต่ซูจวิ้นใช้เวลาแค่กระพริบตาเดียว

จากนั้นเขาก็ทยอยกดอัปเกรดปราณโลหิตทีละ 20 จุด

【ปราณโลหิต: 105】

【ปราณโลหิต: 107】...

“ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้วสิ”

ซูจวิ้นเริ่มรู้สึกปวดแปลบๆ ตามร่างกาย เลยหยุดอัปเกรดปราณโลหิต

【ปราณโลหิต: 123+】

【เคล็ดวิชา: พยัคฆ์กระเรียนคู่ (ขั้นเชี่ยวชาญ+)】

【อายุขัย: 1070】

“อัปเกรดเคล็ดวิชา!”

ความรู้และเทคนิคของวิชาพยัคฆ์กระเรียนคู่ระดับสูงพรั่งพรูเข้ามาในหัวซูจวิ้น

ทั้งจังหวะการออกอาวุธ การใช้แรงอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

พร้อมๆ กับเสียงกระดูกลั่นดังกร๊อบแกร๊บเบาๆ ดังมาจากข้างในร่างกาย

ครั้งนี้

อาการปวดแปลบที่เคยมีหายเป็นปลิดทิ้ง

ซูจวิ้นรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ทุกอณูขุมขน

เขาปล่อยหมัดชกแหวกอากาศไปที่ประตูห้อง เสียงลมตัดอากาศดังวูบ

แรงลมกระแทกบานประตูจนเกิดเสียงดังกึกกัก

“ร้ายกาจ”

【เคล็ดวิชา: พยัคฆ์กระเรียนคู่ (ขั้นสมบูรณ์)】

【อายุขัย: 270】

“หืม อัปเกรดจากขั้นเชี่ยวชาญมาขั้นสมบูรณ์ ใช้ไปตั้ง 800 อายุขัยเลยเหรอ”

ซูจวิ้นแอบตกใจ

เขารู้อยู่แล้วว่ายิ่งอัปเกรดสูงก็ยิ่งใช้อายุขัยเยอะ

แต่ไม่คิดว่าจะโดดไปถึงสี่เท่าแบบนี้

“แสดงว่าการฝึกวิชาจากขั้นเชี่ยวชาญไปขั้นสมบูรณ์ มันต้องยากมากๆ แน่เลย”

ซูจวิ้นดึงสติกลับมา แล้วเทอายุขัยที่เหลือทั้งหมดไปอัปเกรดปราณโลหิตรวดเดียว

เขารู้สึกอุ่นวาบที่ท้องน้อย สบายตัวเหมือนกำลังแช่น้ำพุร้อนไม่มีผิด

【ชื่อ: ซูจวิ้น】

【ระดับ: ผู้ฝึกตนขั้นต้น】

【พรสวรรค์: ไม่มี】

【ปราณโลหิต: 150】

【เคล็ดวิชา: พยัคฆ์กระเรียนคู่ (ขั้นสมบูรณ์)】

【วิชาการต่อสู้: ไม่มี】

【อาวุธ: ไม่มี】

【อายุขัย: 0】

“ปราณโลหิต 150 จุด

แค่นี้ก็น่าจะพอให้ฉันติดอันดับหนึ่งในทำเนียบยอดอัจฉริยะของเมืองไคโจวได้แล้วล่ะมั้ง

แล้วถ้าเทียบเป็นพลังหมัดล่ะ น่าจะพุ่งไปอยู่อันดับต้นๆ ของตารางเลยมั้ง”

ซูจวิ้นยิ้มกริ่มอย่างพอใจ

เขาเห็นเครื่องวัดพลังหมัดตั้งอยู่ในห้อง เลยสูดลมหายใจลึกๆ แล้วซัดหมัดเปรี้ยงเข้าไปเต็มแรง

150...250...850...1950....

ตัวเลขวิ่งปรู๊ดปร๊าด ก่อนจะไปหยุดนิ่งที่ 3225

“เอ๊ะ

ปราณโลหิต 1 จุดของฉัน ทำพลังหมัดได้ตั้ง 21.5 กิโลกรัมเลยเหรอ”

ซูจวิ้นแอบแปลกใจ

จำได้แม่นว่าก่อนหน้านี้ปราณโลหิต 1 จุดของเขา ทำพลังหมัดได้ 20 กิโลกรัมนี่นา

“แสดงว่าฉันยังมีศักยภาพซ่อนอยู่อีกเยอะแน่ๆ แถมยังเป็นศักยภาพระดับสูงซะด้วย”

ปกติแล้วพลังที่เทียบเท่าปราณโลหิต 1 จุดจะไม่ตายตัว จะค่อยๆ เพิ่มขึ้นตามปราณโลหิตที่สูงขึ้น

แต่ส่วนใหญ่จะเพิ่มขึ้นทีละนิด เต็มที่ก็ไม่เกิน 0.1 กิโลกรัม

ต่อให้เป็นอัจฉริยะระดับเทพ ก็เพิ่มได้แค่ 0.5 กิโลกรัมเท่านั้น

แต่ซูจวิ้นกลับพุ่งพรวดมาถึง 1.5 กิโลกรัม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น ซูจวิ้นเดินไปเปิด ก็เจอกวนผิงยืนอยู่

“ซูจวิ้น ฉันลืมไปสนิทเลย นี่บัตรประจำตัวผู้ฝึกตนขั้นต้นของเธอ

เอ๊ะ

ซูจวิ้น เธอฝึกวิชาพยัคฆ์กระเรียนคู่สำเร็จขั้นเชี่ยวชาญแล้วเหรอ”

กวนผิงเพิ่งยื่นบัตรให้ ก็สังเกตเห็นรัศมีของซูจวิ้นที่เปลี่ยนไปจากตอนแรก

“ขั้นเชี่ยวชาญเหรอ

พอดีฟลุ๊กฝึกทะลุไปถึงขั้นสมบูรณ์แล้วน่ะครับ”

ซูจวิ้นไม่ได้ปิดบังเรื่องนี้กับกวนผิง พอพูดจบ กวนผิงก็ถึงกับหน้าตึง

“ส..สมบูรณ์

แค่แป๊บเดียวเนี่ยนะ เธอฝึกวิชาพยัคฆ์กระเรียนคู่จนถึงขั้นสมบูรณ์แล้วเหรอ”

กวนผิงแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ความเร็วในการฝึกระดับนี้ ต่อให้เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของฐานทัพเจียงหลินอย่างท่านนายพลหลัวเฉินตอนหนุ่มๆ ก็ยังทำไม่ได้เลย

คงมีแค่อัจฉริยะระดับท็อปจากฐานทัพเมืองหลวงอย่างจิงตูหรือโม่ตูเท่านั้นแหละ ที่พอจะเทียบรัศมีซูจวิ้นได้

“ท่านประธานครับ หรือว่าผมฝึกช้าไปเหรอครับ”

“ช้าเหรอ”

กวนผิงหน้ากระตุกอีกรอบ “ถ้าแบบนี้เรียกว่าช้า บนโลกนี้ก็คงไม่มีใครเร็วแล้วล่ะ”

ซูจวิ้นหัวเราะเบาๆ คุยกับกวนผิงอีกสองสามประโยค แล้วก็สวมหน้ากากอุลตร้าแมนเดินออกไป

เขาต้องกลับไปที่โรงเรียนเพื่อสมัครสอบสายบู๊ แล้วก็จ่ายค่าสมัครด้วย

“ฮ่าๆ

ไม่คิดเลยว่าเมืองไคโจวของเราจะมีเพชรเม็ดงามซ่อนอยู่

อนาคตของซูจวิ้นต้องไปได้ไกลกว่าท่านนายพลหลัวเฉินแน่ๆ

เผลอๆ อาจจะตามรอยท่านเทพมังกรได้เลยด้วยซ้ำ”

พูดถึงเทพมังกร แววตาของกวนผิงก็เต็มไปด้วยความเลื่อมใส

ท่านเทพมังกรคือยอดฝีมืออันดับหนึ่งของต้าเซี่ย

ตอนที่นีฮงบุกต้าเซี่ยจนวิกฤต ท่านเทพมังกรนี่แหละที่ออกมากอบกู้สถานการณ์ เป็นวีรบุรุษในดวงใจของชาวต้าเซี่ยทุกคน

“เอ๊ะ

ทำไมเครื่องวัดพลังหมัดถึงยังเปิดอยู่นะ”

กวนผิงเดินไปจะปิดเครื่อง

แต่พอเห็นตัวเลข 3225 โชว์หราอยู่บนหน้าจอ เขาก็ถึงกับหน้าชา

เมื่อกี้ในห้องมีแค่ซูจวิ้นคนเดียว

แปลว่าพลังหมัดนี่ก็ต้องเป็นของซูจวิ้นแน่ๆ

“เมืองไคโจวเรากำลังจะมีมังกรผงาดแล้ว”

ตัดภาพมาที่ซูจวิ้น เขาเดินลงมาที่ชั้นหนึ่ง การปรากฏตัวของเขาไม่ได้เป็นที่สนใจของใครนัก

เพราะมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ผลทดสอบสุดโหดของเขาในห้องนั้น

แต่บังเอิญที่เสิ่นเฉียงกับเสิ่นเวย สองพ่อลูกเดินสวนมาพอดี

พอเห็นหน้ากากอุลตร้าแมน พวกเขาก็รู้ทันทีว่านี่คืออัจฉริยะที่อยู่ในห้องเมื่อกี้

สองพ่อลูกทำท่าจะเข้าไปทัก แต่ซูจวิ้นกลับหมุนตัวเดินหนีไปอีกทาง ปล่อยให้ทั้งคู่ยืนเอ๋อ

ไม่เห็นเหรอไงนะ

“ซูจวิ้น เธอจะไปไหนน่ะ

เผื่อว่าเวยเวยลูกสาวฉันจะไปทางเดียวกัน จะได้เดินไปเป็นเพื่อน”

เสิ่นเฉียงรีบลากเสิ่นเวยเดินตามซูจวิ้นไป พร้อมกับส่งยิ้มหวานเจี๊ยบ

อัจฉริยะระดับนี้ อนาคตต้องได้เฉิดฉายในฐานทัพเจียงหลิน หรือไม่ก็ระดับประเทศแน่ๆ

ถ้าตระกูลเสิ่นได้ลูกเขยโปรไฟล์หรูแบบนี้ ฐานะทางสังคมก็ต้องอัปเกรดขึ้นอีกหลายขั้น

ส่วนเสิ่นเฉียงในฐานะพ่อตาก็คงได้ผลพลอยได้ไปด้วยบานตะไท

เสิ่นเฉียงพูดไปก็ขยิบตาให้เสิ่นเวยไป เสิ่นเวยก็รู้หน้าที่ตัวเองดี

“ซูจวิ้น นายจะไปไหนเหรอ ไปด้วยกันไหม”

ซูจวิ้นมองสองพ่อลูกตระกูลเสิ่นที่พยายามตีสนิท โดยเฉพาะเสิ่นเวย เขาเผลอยิ้มหยันออกมา

เมื่อก่อนมีแต่เขาที่ต้องคอยตามเอาใจเสิ่นเวยตลอด

มาตอนนี้แม่คุณกลับเป็นฝ่ายวิ่งตามตื๊อเขาซะเอง โลกนี้มันช่างเล่นตลกดีแท้

แน่นอนล่ะ

ที่เสิ่นเวยทำตัวเฟรนด์ลี่ผิดกับมาดคุณหนูจอมหยิ่งแบบนี้

ก็เพราะศักยภาพที่ล้นเหลือของเขาภายใต้หน้ากากนี้ต่างหาก

ศักยภาพที่มากพอจะทำให้ดาวโรงเรียนผู้เย่อหยิ่ง ยอมก้มหัวให้

“ฉันจะไปเข้าห้องน้ำชาย ดาวโรงเรียนอย่างเธอจะตามไปด้วยไหมล่ะ”

พูดจบ ซูจวิ้นก็เดินจ้ำอ้าวหนีไป ปล่อยให้สองพ่อลูกตระกูลเสิ่นยืนอ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น