บทที่ 19 แบล็ควิโดว์ช่างน่ารักและน่าเอ็นดู

สิ่งที่แตกต่างคือ หญิงผิวสีถูกโยนกระเด็นออกมาด้านข้าง และตอนที่ออกมานั้นเธอก็สิ้นใจไปแล้ว

ในทางกลับกัน เฉินเฟิงกลับเดินตัวตรงออกมาด้วยขาของตัวเอง

【กัดลิ้นตัวเองนี่มันเจ็บชะมัดยาด เจ็บแทบตาย! ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว】

เฉินเฟิงบ่นอุบอยู่ในใจ แต่ใบหน้ากลับยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มอันมั่นใจ

สการ์เล็ตต์รู้สึกตื่นเต้นดีใจเมื่อเห็นเฉินเฟิงเดินออกมา

เธอรีบก้าวเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ทว่าก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้จนเกินไป

ก่อนที่เฉินเฟิงจะก้าวพ้นประตูเหล็กออกมาด้วยซ้ำ ก็มีคนรีบเอ่ยถามขึ้นว่า "คุณเฉินเฟิงคะ จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ?"

เฉินเฟิงก้าวออกมาจากประตูเหล็ก ส่งยิ้มพร้อมกับพยักหน้า "เพิ่งจะแก้ปัญหาไปได้แค่ครึ่งเดียวครับ"

รอยยิ้มของสการ์เล็ตต์และแฮนเซ่น เบลล่าถึงกับแข็งค้าง "หมายความว่ายังไงคะ?"

หลังจากปรายตามองหมอดูยิปซี เฉินเฟิงก็เอ่ยขึ้น "หมอดูเพิ่งจะบอกไปว่า วิญญาณที่อยู่ข้างในนั้นเคยอาศัยอยู่ที่นี่มาก่อน"

แน่นอนว่าไม่ใช่บ้านหลังนี้ในปัจจุบัน

หลังจากบ้านของพวกเขาถูกไฟไหม้ สมาชิกทั้งเจ็ดคนในครอบครัวก็เสียชีวิตอยู่ข้างใน

แต่พวกเขารักบ้านของตัวเองมาก จึงยังคงวนเวียนอยู่ที่นั่น

พวกเขาย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ทันทีที่มันสร้างเสร็จ ซึ่งก็คือบ้านที่คุณอาศัยอยู่ตอนนี้

พวกเขาไม่ได้ต้องการทำร้ายใคร เพียงแค่อยากจะอยู่ที่นี่และใช้ชีวิตตามวิถีเดิมของพวกเขาก็เท่านั้น

คิ้วเรียวสวยของสการ์เล็ตต์ขมวดเข้าหากัน "ฉันยินดีให้พวกเขาอยู่ที่นี่ได้ค่ะ ตราบใดที่พวกเขาไม่มารบกวนฉัน"

【ใจกว้างซะจริง! นี่มันบ้านมูลค่าตั้งกว่าสามล้านดอลลาร์เชียวนะ แล้วเธอจะปล่อยให้ผีมาอยู่เนี่ยนะ?】

เฉินเฟิงแอบกลอกตาอยู่ในใจ

เขากล่าวว่า "ตราบใดที่พวกเขายังอาศัยอยู่ที่นี่ มันก็ส่งผลกระทบต่อคุณอยู่ดี"

ทางแก้เดียวในตอนนี้คือต้องส่งพวกเขาไป ให้พวกเขาไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่

"แล้วเราควรทำยังไงดีคะ?"

"ผมเพิ่งคุยกับพวกเขา พวกเขาต้องการบ้านหลังใหม่เอี่ยม และยินดีจะจากไปหากทำตามเงื่อนไขนี้"

"บ้านหลังใหม่เหรอคะ? ในโลกของพวกเขาเนี่ยนะ?" สการ์เล็ตต์อ้าปากค้าง "แล้วฉันจะไปหาของแบบนั้นมาได้ยังไง?"

เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของเธอ จู่ๆ เฉินเฟิงก็รู้สึกว่าเธอดูซื่อๆ และน่ารักดี จึงหัวเราะออกมา "คุณทำไม่ได้หรอก แต่ผมทำได้"

แฮนเซ่น เบลล่าพูดแทรกขึ้นมาทันที "คุณเฉินเฟิงคะ คุณหมายถึงบ้านกระดาษกงเต๊กในรายการที่คุณให้ฉันดูตอนนั้นใช่ไหมคะ?"

"ใช่ครับ แบบนั้นแหละ"

"แฮนเซ่น คุณรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอคะ?" สการ์เล็ตต์รีบถาม

แฮนเซ่น เบลล่าพยักหน้า "ฉันเห็นรายการของที่ร้านคุณเฉินเฟิงเมื่อเช้านี้น่ะค่ะ"

มันมีบ้านประเภทหนึ่งที่ทำขึ้นด้วยมือ

คฤหาสน์ขนาดเล็กราคาห้าหมื่นดอลลาร์ ขนาดกลางหนึ่งแสนดอลลาร์ และขนาดใหญ่สองแสนดอลลาร์

"ถูกขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" สการ์เล็ตต์ดูประหลาดใจ

ถูกเหรอ?

เฉินเฟิงแทบจะกัดลิ้นตัวเองอีกรอบ

ทว่า เมื่อลองคิดดูว่าสการ์เล็ตต์พร้อมที่จะยกบ้านมูลค่ากว่าสามล้านดอลลาร์หลังนี้ให้พวกผี เงินจำนวนแค่นี้ก็ดูถูกไปถนัดตา

เฉินเฟิงเอ่ยขึ้น "พวกเขาเป็นครอบครัวที่มีกันถึงเจ็ดคน ดังนั้นจึงต้องการพื้นที่ขนาดใหญ่สำหรับอยู่อาศัย"

สการ์เล็ตต์ตอบกลับทันควัน "ตกลงค่ะ เอาขนาดใหญ่เลย คุณเฉินเฟิงคะ จะเสร็จเมื่อไหร่คะ?"

เป็นคนรวยนี่มันดีจริงๆ

ในเวลานี้ เฉินเฟิงทำได้เพียงถอนหายใจกับความคิดนี้

เฉินเฟิงกล่าว "มันเป็นงานสเกลใหญ่น่ะครับ ผมต้องใช้เวลาเตรียมการสักหน่อย เอาเป็นพรุ่งนี้ก็แล้วกัน วันนี้เรากลับกันก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ คุณเองก็ต้องไปจัดการเรื่องนั้นด้วย"

เฉินเฟิงชี้ไปที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกล

"ตกลงค่ะ" สการ์เล็ตต์อยากจะจัดการให้เสร็จสิ้นเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อเฉินเฟิงบอกว่าเป็นพรุ่งนี้ เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น

แฮนเซ่น เบลล่ามองไปที่เฉินเฟิงและหมอดูยิปซี แล้วพูดขึ้น "ทุกท่านคะ เดี๋ยวฉันจะไปส่งพวกคุณก่อน"

"ไม่จำเป็นหรอก" หมอดูยิปซีตอบ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

เธอเอาฮู้ดใบใหญ่คลุมหัวไว้ตลอดเวลา และเฉินเฟิงก็ยังไม่เห็นเลยว่าหน้าตาของเธอเป็นอย่างไร

"หล่อนดูมีเอกลักษณ์ดีนะ"

เฉินเฟิงส่ายหน้าแล้วหันไปพูดกับแฮนเซ่น เบลล่า "ไม่เป็นไรครับไม่ต้องไปส่งผมหรอก คุณควรไปช่วยคุณโจแฮนส์สันจัดการเรื่องของคุณลินน์ก่อนดีกว่า"

"ตกลงค่ะ" แฮนเซ่น เบลล่าไม่ได้ปฏิเสธ

เรื่องแบบนี้จัดการยากจริงๆ นั่นแหละ ทั้งเสียเวลาและสิ้นเปลืองแรงงาน

ถึงแม้จะมีการเซ็นสัญญาพ้นความรับผิดชอบไปแล้ว แต่สมาชิกในครอบครัวจะต้องมาสร้างความวุ่นวายให้อย่างแน่นอน

คงหนีไม่พ้นที่จะต้องมีเรื่องฟ้องร้องกันตามมา

หลังจากกล่าวลาสการ์เล็ตต์และคนอื่นๆ แล้ว เฉินเฟิงก็โบกมือลาและเดินจากไป

เมื่อมองดูแผ่นหลังของเฉินเฟิงที่เดินจากไป สการ์เล็ตต์และอีกสองคนก็รีบออกไปจากที่นั่นอย่างรวดเร็วเช่นกัน

มีผีถึงเจ็ดตนอาศัยอยู่ในบ้านที่อยู่ข้างหลังพวกเธอ

พวกเธอไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว

หลังจากโทรแจ้งตำรวจแล้ว สการ์เล็ตต์กับแฮนเซ่น เบลล่าก็ออกไปก่อน

บอดี้การ์ดของสการ์เล็ตต์รั้งอยู่ต่อเพื่อรอพบตำรวจ

ภายในรถ แฮนเซ่น เบลล่าสังเกตเห็นว่าสการ์เล็ตต์ดูหดหู่ จึงเอ่ยถามขึ้น "กังวลเรื่องของคุณลินน์เหรอคะ? ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวฉันกับทนายจะจัดการเรื่องนี้เอง"

"ฉันไม่ได้กังวลเรื่องนั้นหรอกค่ะ" สการ์เล็ตต์กล่าว "ฉันแค่รู้สึกว่าคุณเฉินเฟิงรู้เรื่องอันตรายในบ้านหลังนั้นมาตั้งแต่ต้นแล้ว ราวกับว่าเขารู้อยู่แล้วว่าลินน์อาจจะต้องตายถ้าเข้าไปข้างใน"

"คุณคิดไปเองหรือเปล่าคะสการ์เล็ตต์ คุณเฉินเฟิงเก่งกาจก็จริง แต่เขาไม่น่าจะมีความสามารถหยั่งรู้ขนาดนั้นหรอกค่ะ" แฮนเซ่น เบลล่ากล่าวด้วยความกังขาเล็กน้อย

"จริงๆ นะคะ เขาบอกว่าเดี๋ยวลินน์ก็จะได้รับบทเรียนแล้ว"

สการ์เล็ตต์ทวนคำพูดของเฉินเฟิงในตอนนั้นให้ฟัง

ทันใดนั้น แฮนเซ่น เบลล่าก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที