บทที่ 410 - เซวียนหยวน

บทที่ 410 - เซวียนหยวน

กระบี่เซวียนหยวนพุ่งทะยานออกไป ส่งเสียงสั่นสะเทือนราวมังกรคำราม

ตัวกระบี่เริ่มสอดประสานกับชะตาสวรรค์และปฐพี กลายเป็นอักขระสีทองทอดยาวไปตามสันกระบี่ เริ่มแสดงรูปลักษณ์ขั้นสุดท้ายออกมาอย่างช้าๆ

ดวงตาดาราของจักรพรรดิดาราลืมขึ้นในความว่างเปล่า หมู่ดาวนับร้อยล้านดวงเกิดดับในม่านตาของเขา

เขายกมือโบกเบาๆ ทางช้างเผือกสายหนึ่งก็พาดผ่านฟ้าดินในฉับพลัน ที่ใดที่วิถีโคจรของดวงดาวพาดผ่าน มิติก็ถูกบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง เผยให้เห็นสีพื้นแห่งความโกลาหล

"มนุษย์หรือ"

เสียงของจักรพรรดิเจือไปด้วยความเวิ้งว้างเมื่อครั้งแรกเริ่มก่อกำเนิดจักรวาล ทุกๆ พยางค์ทำให้ดวงดาวทั่วทั้งสวรรค์สั่นสะเทือน

เซียนเร้นลับที่เฝ้าชมการต่อสู้อยู่ไกลๆ ถึงกับกระอักเลือดดาราออกมาพร้อมกัน รากฐานแห่งวิถีเกือบจะแตกสลาย

พวกเขาเคยคิดว่าจักรพรรดิแข็งแกร่ง แต่ไม่เคยคิดเลยว่า วิญญาณตกค้างของจักรพรรดิดารา จะยังไม่ได้ลงมือ

เป็นเพียงแค่คำถามหนึ่ง แต่ความมุ่งร้ายที่แฝงอยู่ในนั้น ก็แทบจะทำให้เซียนเร้นลับเหล่านี้ ต้องสิ้นชีพจากโลกนี้ไปแล้ว

ทว่ากระบี่เซวียนหยวนกลับเปล่งแสงสีทองบาดตา ที่ใดที่ปราณกระบี่ไปถึง ทางช้างเผือกที่ก่อตัวจากวิถีแห่งดวงดาวกลับหลอมละลายราวกับหิมะน้ำแข็ง

การบรรจบกันของทั้งสอง ทำให้เกิดการทับซ้อนของมิติและเวลา

จักรพรรดิดารามองกระบี่เซวียนหยวน ดูเหมือนจะสงสัยอยู่บ้าง ว่านี่คือสิ่งใดกันแน่

แกนกลางดวงดาวที่ดีดออกจากปลายนิ้วราวกับหลุมดำขนาดจิ๋ว พุ่งชนกระบี่เซวียนหยวนด้วยพลังงานราวกับการระเบิดของซูเปอร์โนวา

แต่กลับไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับกระบี่เซวียนหยวนเลย

"อาวุธจักรพรรดิหรือ ปรากฏมาจากที่ใดกันแน่ ผู้ใดกัน"

ในหัวของจักรพรรดิดารานึกถึงตัวตนระดับจักรพรรดิที่เคยมีมา

กระบี่ตรงหน้านี้ แม้พลังจะใกล้เคียงกับของจักรพรรดิสวรรค์ แต่โดยเนื้อแท้แล้วยังคงมีความแตกต่างกัน

"น่าสนใจดีนี่"

ในที่สุดน้ำเสียงของจักรพรรดิดาราก็เจือความประหลาดใจ

อยากจะลงมือ ดูสิว่านี่เป็นฝีมือของผู้ใดกันแน่

แสงดาวรอบกายสว่างวาบ เบื้องหลังปรากฏแผนผังดาววิถีจักรพรรดิที่ประกอบด้วยดวงดาวสามแสนหกหมื่นดวง ดวงดาวแต่ละดวงสลักด้วยกฎแห่งการเกิดดับของจักรวาล

ระหว่างที่แผนผังดาวหมุนวน พลังดาวอันไร้ที่สิ้นสุดก็พุ่งเข้าหากระบี่เซวียนหยวน

ทว่าพลังปราณบริสุทธิ์ของชีพจรมังกรแห่งแผ่นดินจิ่วโจวที่บรรจุอยู่ในกระบี่เซวียนหยวนก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ปะทะกับแผนผังดาว

การห้ำหั่นในระดับวิถีแห่งเต๋า แผ่ขยายออกไปในมิติที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่า

กฎแห่งวิถีโคจรของจักรพรรดิดารา พยายามดึงกระบี่เซวียนหยวนเข้าไปในแผนผังดาวของตนเอง

แต่วิถีแห่งกฎเกณฑ์ของจักรพรรดิมนุษย์ที่กระบี่เซวียนหยวนแบกรับไว้ ก็สลายการผูกมัดของวิถีโคจรอย่างต่อเนื่อง

เซียนเร้นลับที่เฝ้าชมการต่อสู้ต่างมองด้วยความหวาดกลัว เห็นกระบี่เซวียนหยวนขยับไปข้างหน้าหนึ่งส่วน

มิติรอบข้างก็จะทิ้งรอยประทับแห่งวิถีสีทองไว้ รอยประทับแห่งวิถีเหล่านั้นราวกับสิ่งมีชีวิตที่กลืนกินพลังดวงดาวรอบๆ ถึงขั้นก่อตัวเป็นอาณาเขตไร้ดวงดาวขึ้นรอบๆ บริเวณนั้น

"แสร้งทำตัวลึกลับ"

จักรพรรดิดารายังไม่แน่ใจในตัวตนของอีกฝ่าย ก็เริ่มมีโทสะแล้ว

แกนกลางดวงดาวกลางหว่างคิ้วของเขาระเบิดพลังต้นกำเนิดออกมา ดวงดาวทั่วทั้งท้องฟ้านอกสวรรค์ชั้นฟ้าล้วนกลายเป็นฝนดาวตกร่วงหล่นลงมา

ดวงดาวทั้งหมดในจักรวาลพากันลากหางเพลิงพุ่งชนโลกเทียนเสวียน เขาอยากจะดูนัก ว่าจะทำให้กระบี่เซวียนหยวนเผยจุดอ่อนออกมาได้หรือไม่

ส่วนดวงดาวในนั้น ดวงดาวที่มีสติปัญญาจะเป็นอย่างไร นั่นไม่ใช่สิ่งที่จักรพรรดิดาราจะนำมาพิจารณาแล้ว

แม้เผ่าหมู่ดาวจะเรียกขานเขาว่าจักรพรรดิ ยกย่องให้เป็นเทพเจ้า

แต่จักรพรรดิดาราไม่เคยต้องการเผ่าหมู่ดาวเลย เป็นเพียงเผ่าหมู่ดาวเหล่านี้ที่เคารพเทิดทูนเขาไปเองเท่านั้น

ต้องการเรียนรู้วิถีแห่งเต๋าของเขา ต้องการเดินตามรอยทางที่เขาเคยเดิน

เขาไม่เคยมีความคิดที่จะปกป้องเผ่าหมู่ดาวเลยแม้แต่น้อย

"จงศิโรราบ"

จีฉางอันในเวลานี้อยู่บนเขาไท่ซาน ค่อยๆ เอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง

จากนั้นราชโองการของจักรพรรดิสวรรค์และกระบี่ของจักรพรรดิมนุษย์ก็ผสานเข้าด้วยกัน

ดวงดาวเหล่านั้นที่แต่เดิมกำลังพุ่งชนโลกเทียนเสวียน กลับหยุดชะงักลงทั้งหมด

ในพริบตานั้น จีฉางอันได้แย่งชิงสิทธิ์ในการควบคุมดวงดาวมาจากมือของจักรพรรดิดารา

จากนั้นก็พลิกกลับ โจมตีใส่พลังของจักรพรรดิดารา

"พลังของจักรพรรดิสวรรค์ ฮ่องเต้แห่งเทียนโจวหรือ"

จักรพรรดิดารามองพลังนี้ รู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง แม้เขาจะไม่คุ้นเคยกับพลังของจักรพรรดิมนุษย์

แต่พลังชะตาสวรรค์นี้ ฮ่องเต้แห่งเทียนโจวและจักรพรรดิเซียนล้วนถือกำเนิดในโลกเทียนเสวียน

เรื่องการสังหารบรรพชนแม่มด เขายังพอมีความประทับใจอยู่บ้าง

แต่การสังหารบรรพชนแม่มด ก็มีเพียงจักรพรรดิเซียนลงมือเพียงผู้เดียว เขาแทบไม่เคยเห็นฮ่องเต้แห่งเทียนโจวลงมือเลย

"ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่"

"หรือว่าเป็นผู้สืบทอดงั้นหรือ"

จักรพรรดิดารามองดวงดาวที่กำลังพุ่งเข้ามาหาตน แกนกลางดวงดาวกระพริบวูบ ดวงดาวนับหมื่นดับสูญไปทั้งหมด

ดวงดาวทั้งหมดในชั่วพริบตานั้น ได้กลายเป็นดาวที่ตายแล้ว

"ไม่ถูก ไม่ถูกสิ"

จักรพรรดิดาราขมวดคิ้ว ตอนนั้นเขาพ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิเซียน ถูกแย่งชิงกรรมสิทธิ์ในวิถีแห่งดวงดาวไปบางส่วน

ถูกบีบให้ต้องออกจากโลกใบนี้ ไปยังนอกสวรรค์ชั้นฟ้า

และเพื่อโอกาสในการกลับมา จึงได้ทิ้งแกนกลางดวงดาวไว้หนึ่งดวง

"เจ้าเป็นใครกันแน่ ทำไมจึงสามารถควบคุมพลังดวงดาวของข้าได้"

จักรพรรดิดาราเอ่ยถามอีกครั้ง เขารู้สึกว่าตนเองกำลังจะได้คำตอบแล้ว

แต่กระบี่เซวียนหยวนไม่ได้ฟังคำพูดของเขา

"ฟัน"

ก่อนที่จีฉางอันจะขว้างกระบี่เซวียนหยวนออกไป ก็ได้ใช้การฟันไปแล้วครั้งหนึ่ง

เพียงแต่ เวลาถูกบิดเบือน เหตุและผลถูกสลับสับเปลี่ยน

เวลานี้การฟันได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

แม้คนทั้งสองคน คนหนึ่งจะอยู่นอกทางช้างเผือก อีกคนหนึ่งอยู่บนยอดเขาไท่ซาน

แต่ในพริบตานี้ ทั้งสองราวกับยืนอยู่เผชิญหน้ากัน

พลังทั้งสองสาย ชะตาสวรรค์และจักรพรรดิมนุษย์ ผสานเข้าด้วยกันบนกระบี่เซวียนหยวน

ฟันกระบี่แห่งวิถีแห่งเต๋าออกไป

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"

จักรพรรดิดาราสัมผัสได้ถึงกระบี่นี้ สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงเอ่ยออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ